एक संघीय स्वच्छ परिवहन कार्यक्रम धोरणात्मक संघर्षाच्या केंद्रस्थानी आहे
इलेक्ट्रिक स्कूल बसांच्या भविष्यासाठीची लढाई अमेरिकेतील उरलेल्या सर्वांत मोठ्या स्वच्छ परिवहन निधींपैकी एका ठिकाणी सुरू आहे. दिलेल्या स्रोत मजकुरानुसार, क्लीन स्कूल बस प्रोग्राममध्ये सुमारे $2.3 अब्ज शिल्लक आहेत, आणि काँग्रेसने कायद्यात असे लिहिले की किमान 50 टक्के निधी शून्य-उत्सर्जन वाहनांकडे जावा. आता वाद या आदेशामुळे पैसा कसा वाटला जाईल हे ठरवत राहील का, याभोवती फिरतो आहे.
स्रोत सांगतो की 19 फेब्रुवारी रोजी EPA प्रशासक ली झेल्डिन यांनी 2024 रिबेट फेरी रद्द केली आणि उर्वरित 2026 निधी बॅटरी-इलेक्ट्रिक बसांपासून दूर वळवायला सुरुवात केली. त्यात हेही म्हटले आहे की एजन्सीने एक Request for Information जारी केली, जी त्याऐवजी प्रोपेन, द्रवीभूत नैसर्गिक वायू आणि हायड्रोजनवर चालणाऱ्या बसांकडे निर्देश करते. त्या विनंतीवरील टिप्पणी कालावधी 6 एप्रिलपर्यंत आहे.
शाळेच्या ताफ्यांपलीकडे दांव का मोठे आहेत
शाळेच्या बस सार्वजनिक आरोग्य, महानगरपालिका वित्त आणि औद्योगिक धोरण यांच्या संधिस्थानी आहेत. त्या सार्वजनिक क्षेत्रातील सर्वांत ठळक वाहन वर्गांपैकी एक आहेत, आणि प्रवासी कारांप्रमाणे नाही, तर केंद्रीकृत डेपो आणि अंदाज करता येणाऱ्या दैनंदिन मार्गांमुळे त्या अनेकदा विद्युतित करता येतात. त्यामुळे त्या विद्युतीकरण धोरणासाठी नैसर्गिक सुरुवातीचे लक्ष्य ठरतात.
म्हणूनच, स्रोत मजकुरात वर्णन केलेला संघर्ष शालेय वाहतुकीच्या मर्यादित क्षेत्रापलीकडेही महत्त्वाचा ठरतो. जर संघीय अधिकाऱ्यांनी बॅटरी-इलेक्ट्रिक बसांपासून पैसा वळवला, तर त्याचा परिणाम ताफे बदलण्याची योजना करणाऱ्या जिल्ह्यांवर, उत्पादन वाढवणाऱ्या उत्पादकांवर, चार्जिंग पायाभूत सुविधा तयार करणाऱ्या वीज कंपन्यांवर, आणि कमी आवाज व टेलपाइप उत्सर्जन नसलेल्या वाहनांची अपेक्षा करणाऱ्या स्थानिक समुदायांवर होईल.
इलेक्ट्रिक बसांचे समर्थक दीर्घकाळ असा युक्तिवाद करत आले आहेत की ही श्रेणी एकाच वेळी अनेक फायदे देते. ती मुलांना डिझेल धुराच्या संपर्कातून वाचवू शकते, कालांतराने इंधन आणि देखभाल खर्च कमी करू शकते, आणि देशांतर्गत स्वच्छ-वाहन पुरवठा साखळ्यांना पाठबळ देऊ शकते. याउलट, टीकाकार बहुतेक वेळा प्रारंभिक खर्च, चार्जिंगची गुंतागुंत, आणि रेंज किंवा थंड हवामानातील कामगिरीबद्दलच्या चिंता अधोरेखित करतात. सध्याचा वाद पुढील फेरीतील संघीय खर्चात यापैकी कोणती विचारसरणी वर्चस्व राखेल, याबद्दल आहे.
कायदेशीर आणि राजकीय प्रश्न
स्रोत मजकुरातील सर्वात महत्त्वाचा तथ्यात्मक दावा कायदेशीर आहे: काँग्रेसने कार्यक्रमाच्या किमान अर्ध्या निधीचा वापर शून्य-उत्सर्जन वाहनांसाठी करणे आवश्यक ठरवले. ही मांडणी खरी धरली, तर बॅटरी-इलेक्ट्रिक बसांऐवजी जीवाश्म-इंधन पर्यायांना प्राधान्य देण्याच्या कोणत्याही मोठ्या प्रयत्नाला हा थेट युक्तिवाद सामोरा जाईल की कार्यकारी संस्था कायद्याच्या मजकुरापासून आणि हेतूपासून दूर जात आहेत.
तो कायदेशीर पैलूच हे स्पष्ट करतो की हा मुद्दा नेहमीच्या अनुदान प्रशासनापलीकडे का गेला आहे. स्वच्छ परिवहन निधी हा कार्यकारी विवेकाधिकार, औद्योगिक संक्रमण आणि निधी मंजूर झाल्यानंतर हवामान-संबंधित खर्चाच्या टिकाऊपणावरचा प्रतिनिधी संघर्ष बनला आहे. दुसऱ्या शब्दांत, हा केवळ शाळा पुढची कोणती बस विकत घेतील याबद्दलचा विषय नाही. राजकीय नियंत्रण बदलल्यानंतर संस्था काँग्रेसच्या कार्यक्रमांची किती पुनर्व्याख्या करू शकतात, हेदेखील यामध्ये आहे.
EPA च्या माहितीच्या विनंतीत हायड्रोजनचा उल्लेख विशेषतः लक्षवेधी आहे, कारण स्रोत मजकूर सांगतो की सध्या कोणतीही हायड्रोजन शाळेची बस तयार होत नाही. हा तपशील काही इंधन-धोरण चर्चांमधील आणि सध्याच्या बाजारस्थितीमधील प्रत्यक्ष दरी अधोरेखित करतो. पर्याय कागदावर असले तरी, जिल्हे प्रत्यक्षात काय मागवू, चालवू आणि सांभाळू शकतात, यावरच खरेदीचे निर्णय अवलंबून असतात.
पुढे काय
जवळच्या काळातील लक्ष 6 एप्रिलच्या टिप्पणी-खिडकीच्या समाप्तीकडे आहे. ही प्रक्रिया एजन्सीचा कल औपचारिक कार्यक्रमात्मक बदलात दृढ होतो का, की जिल्हे, उत्पादक, समर्थक आणि कायदेशीर आव्हानकर्त्यांकडून अधिक तीव्र विरोध निर्माण होतो, हे ठरविण्यास मदत करेल.
सध्या, क्लीन स्कूल बस प्रोग्राम हे दाखवतो की ऊर्जा संक्रमण धोरण केवळ तंत्रज्ञान किंवा खर्चामुळेच नाही, तर राज्याच्या आतल्या पुनर्व्याख्येमुळेही मंदावू शकते. उरलेले अब्जावधी अजूनही प्रत्यक्ष बाजारशक्ती दर्शवतात. तो पैसा कुठे जातो यावर फक्त जवळच्या काळातील बस खरेदीच नाही, तर सार्वजनिक ताफ्यांमध्ये शून्य-उत्सर्जन परिवहन पायाभूत सुविधांसाठी असलेल्या संघीय बांधिलकींची विश्वासार्हताही ठरेल.
हा लेख CleanTechnica च्या वार्तांकनावर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.
Originally published on cleantechnica.com
