Software-Defined வாகனங்கள் ஒரு பரிச்சயமான கட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்கின்றன

Software-defined vehicle மாற்றம் பெரும்பாலும் காரை நவீனமாக்கும் ஓட்டமாக விவரிக்கப்படுகிறது, ஆனால் வழங்கப்பட்ட மூலப் பொருள் இன்னும் குறிப்பிட்ட ஒரு தடையை சுட்டிக்காட்டுகிறது: legacy integration. மூலத்தின் விளக்கத்தில், SBD Automotive-இன் consulting director Alex Oyler, SDVs-இல் பழையதும் புதியதும் ஒன்றிணைப்பதைவிட புதிதாகத் தொடங்குவது எளிது என்று கூறுகிறார். அந்தக் கவனிப்பு, பல துறைகளில் டிஜிட்டல் மாற்ற முயற்சிகளுடன் தொடர்ந்துவரும் பதற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது, மேலும் நீண்ட product cycles மற்றும் ஆழமாக பதிந்துள்ள systems காரணமாக சுத்தமான மாற்றங்கள் கடினமாகும் automotive துறையில் அது குறிப்பாக பொருத்தமானதாகத் தெரிகிறது.

candidate metadata, SDV space race-இல் வெவ்வேறு manufacturers எங்கு நிற்கிறார்கள் என்பதை Oyler விளக்குகிறார் எனக் கூறுகிறது. அந்தச் சிறிய வடிவத்திலேயே போட்டிப் படம் தெளிவாகிறது. சில automakers, புதிய architectures-ஐச் சுற்றி அமைக்கவோ அல்லது இன்னும் தீர்க்கமான platform மாற்றங்களைச் செய்யவோ முடியும் என்பதால் வேகமாக நகர முடியும் நிலையில் உள்ளனர். மற்றவர்கள், ஏற்கனவே உள்ள hardware, software stacks மற்றும் organizational habits-ஐ, தொடர்ந்து update செய்யக்கூடிய, software-led vehicles என்ற புதிய இலக்குகளுடன் இணக்கப்படுத்த வேண்டும்.

அந்தப் பிளவு முக்கியமானது, ஏனெனில் SDVs என்பது வெறும் அதிக code கொண்ட கார்கள் அல்ல. அவை vehicle development, integration மற்றும் lifecycle management-க்கு வேறுபட்ட அணுகுமுறையைக் குறிக்கின்றன. பெரிய அளவில் பழைய systems-ஐத் தக்கவைத்தபடி அந்த model-ஐ நோக்கி நகரும் manufacturer, குறைந்த legacy constraints அல்லது cleaner-sheet strategy கொண்ட நிறுவனத்தை விட கடினமான பணியை எதிர்கொள்கிறார்.

“புதிதாகத் தொடங்குவது” சிரம வளைவை ஏன் மாற்றுகிறது

மூலப் பொருளின் தலைப்பு மைய வாதத்தை நேரடியாகச் சொல்கிறது: பழையதும் புதியதும் இணைப்பதைவிட புதிதாகத் தொடங்குவது எளிது. நடைமுறையில், SDV மாற்றத்தில் கடினமான பகுதி எதிர்கால architecture-ஐ வரையறுப்பது மட்டும் அல்ல, அந்த architecture-ஐ ஏற்கனவே உள்ள product lines, supplier relationships மற்றும் internal processes-இல் பொருத்துவதும் ஆகும்.

Automakers அரிதாகவே வெறுமையான slate-இல் இருந்து செயல்படுகிறார்கள். அவர்களின் தற்போதைய vehicle programs பல ஆண்டுகளின் engineering decisions, regulatory work, cost targets மற்றும் platform reuse-ஐ பிரதிபலிக்கின்றன. ஒரு நிறுவனம் software-defined aspirational goals-ஐ அந்த சூழலில் அறிமுகப்படுத்தும் போது, அது புதிய functionality-ஐ மட்டும் சேர்ப்பதில்லை. ஏற்கனவே உள்ளவற்றின் சேர்க்கப்பட்ட சிக்கல்களையும் எதிர்கொள்கிறது. ஒரு clean-sheet program ஆரம்பத்திலிருந்தே புதிய model-க்கு ஏற்ப optimize செய்ய முடியும். Legacy-heavy manufacturer-க்கு சமரசங்கள் தேவைப்படும்.

source excerpt-ல் Oyler வெவ்வேறு manufacturers SDV race-இல் எங்கு நிற்கிறார்கள் என்பதையும் விளக்குகிறார் எனக் கூறப்படுகிறது. அந்தச் சொல்லாடல், ஒரு துறையே ஒரே வேகத்தில் நகர்வதைவிட சமமற்ற முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கிறது. வேறொரு விதத்தில் சொல்வதானால், இந்த race என்பது software-defined capability யாருக்கு வேண்டும் என்பதைக் குறித்து மட்டும் அல்ல. பழைய மற்றும் புதிய systems இடையிலான integration overhead-ஆல் தடுக்கப்படாமல் அதை structural-ஆக யார் செயல்படுத்த முடியும் என்பதையும் பற்றியது.

SDV race என்பது ஒரு organizational race கூட

வழங்கப்பட்ட source ஒரு podcast feature ஆகும், விரிவான technical article அல்ல; அதனால் அது குறிப்பிட்ட company strategies-ஐ பட்டியலிடவில்லை. ஆனால் அதன் framing இன்னும் தகவலளிக்கிறது. SDVs-இல் race என்பது end-user features பற்றிய போட்டி மட்டுமல்ல. அது architecture, development flow மற்றும் model years முழுவதும் engineering choices-ஐ alignment செய்வதற்கான திறனைப் பற்றிய போட்டி.

அங்கே தான் “old and new” என்ற பிரச்சினை தொழில்நுட்ப தொல்லையைவிட மேலானதாகிறது. அந்த சவால் teams எவ்வாறு அமைக்கப்படுகின்றன, programs எவ்வாறு வரிசைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதற்கும் விரிகிறது. ஒரு நிறுவனம் ஒரு program-க்கு சுத்தமான புதிய அணுகுமுறையைத் தொடங்கி, மற்ற இடங்களில் பழைய assumptions-ஐ ஒத்திசைக்க வேண்டியிருந்தால், அது ஒரே நேரத்தில் இரண்டு development logics-ஐ வைத்துச் செல்ல நேரிடலாம். மூலத்தின் தலைப்பு இந்த co-existence தான் கடினமான பாதை என்பதைச் சொல்கிறது.

மாறாக, புதிதாகத் தொடங்குவது புதிய model-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டு vehicle-ஐ ஆரம்பத்திலிருந்தே வரையறுக்கும் வாய்ப்பை அளிக்கிறது. அது வெற்றியை உறுதி செய்யாது, ஆனால் retrofitting burden-ஐ குறைக்கிறது. வெவ்வேறு காலங்களுக்கு வடிவமைக்கப்பட்ட, software எப்போது deploy அல்லது maintain செய்யப்பட வேண்டும் என்ற வேறுபட்ட assumptions கொண்ட systems-ஐ கலப்பதில் வரும் சமரசங்களையும் இது குறைக்கிறது.

Industry watchers-க்கு இந்த framing ஏன் முக்கியம்

SDV விவாதம் எளிதில் abstraction-ஆக மாறிவிடும். platform, architecture, software stack போன்ற சொற்கள் பெரும்பாலும் தளர்வாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன; இதனால் பொதுவான விவாதம் கட்டுப்பாடுகளைவிட வாக்குறுதிகளின் மீது கவனம் செலுத்துகிறது. வழங்கப்பட்ட source-இன் மதிப்பு, அந்தச் சிக்கலை ஒரு எளிய ஒப்பீட்டு அறிக்கையாக சுருக்குவதில் உள்ளது. சுத்தமான தொடக்கம் எளிது. கலப்பு மாற்றம் கடினம்.

அது முக்கியம், ஏனெனில் ஒரே இலக்கை நோக்கிச் செல்கிறதாகத் தோன்றும் automakers ஏன் வேறுபட்ட வேகத்தில் முன்னேறுகிறார்கள் என்பதை இது விளக்குகிறது. இந்த இடைவெளி, effort அல்லது strategic intent மட்டுமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. பழைய systems-ஐ ஒரு நிறுவனம் எவ்வளவு வரை preserve, adapt அல்லது bridge செய்ய வேண்டும் என்பதையும், அது அடுத்த vehicle software model-ஐ உருவாக்கும் போது இது பிரதிபலிக்கலாம்.

source excerpt-இல் உள்ள “space race” என்ற சொல் அழுத்தத்தையும் காட்டுகிறது. Automakers இத்தகைய பணியை நிதானமான காலக்கெடுவில் செய்வதில்லை. அவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் ஒப்பிடப்படுகிறார்கள், மேலும் software architecture-ஐ modernize செய்யும் திறன், market technological leadership-ஐ எவ்வாறு அளக்கிறது என்பதன் ஒரு பகுதியாக மாறியுள்ளது. அந்தச் சூழலில், legacy integration-க்கு தொடர்பான எந்த structural disadvantage-மும் execution-ஐ மெதுவாக்கலாம்.

Automotive மாற்றத்தின் அடுத்த கட்டத்துக்கான பயனுள்ள பார்வை

மூலப் பொருள் சுருக்கமானது, ஆனால் அதன் மைய கருத்து தன்னிச்சையாக நிலைத்திருக்கத் தக்க அளவு வலுவானது. Software-defined vehicles-க்கு மாறும் நடை, பெரும்பாலும் நிறுவனங்கள் என்ன உருவாக்க விரும்புகின்றன என்பதைக் குறித்து விவாதிக்கப்படுகிறது. Oyler-இன் கூறப்படும் பார்வை கவனத்தை, நிறுவனங்கள் முதலில் என்ன unravel செய்ய வேண்டும் என்பதற்குச் செலுத்துகிறது. புதிதாகத் தொடங்குவது பழையதும் புதியதும் இணைப்பதைவிட எளிதாக இருந்தால், ஒரு automaker-ன் legacy systems நிலை ஒரு பக்க விவரம் அல்ல. அந்த நிறுவனம் எவ்வளவு வேகமாக மாற்றமடைய முடியும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் முக்கிய மாறிலிகளில் ஒன்றாக அது உள்ளது.

இந்தப் பார்வை SDV மாற்றம் industry முழுவதும் ஒரே மாதிரி இருக்காது என்பதையும் சுட்டுகிறது. சில manufacturers, cleaner architectural resets வழியாக நகர முடியும். மற்றவர்கள் transitional phase-இல் நீண்ட நேரம் செலவிட நேரிடலாம், continuity-ஐப் பேணிக்கொண்டே உள்ளே நவீனமாக்க முயற்சிப்பார்கள். இரு குழுக்களும் தங்களை ஒரே race-இல் உள்ளதாகக் கூறலாம், ஆனால் அவை அனைத்தும் ஒரே தொடக்க வரியிலிருந்து துவங்கியிருக்க வேண்டியதில்லை.

கார் தொழில்துறையின் அடுத்த கட்டத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயலும் வாசகர்களுக்கு, source-இன் மிகப் பயனுள்ள takeaway இதுதான். எதிர்காலம் புதிய software ambitions-ஆல் மட்டுமே வடிவமைக்கப்படவில்லை. ஒவ்வொரு நிறுவனம் அந்த எதிர்காலத்துக்குள் எவ்வளவு பழைய infrastructure-ஐ எடுத்துச் செல்ல வேண்டும், மேலும் நேற்று의 vehicle logic மற்றும் நாளையின் logic இடையிலான overlap-ஐ எவ்வளவு திறம்பட நிர்வகிக்க முடிகிறது என்பதாலும் அது வடிவமைக்கப்படுகிறது.

இந்தக் கட்டுரை Automotive News-இன் செய்திப்பதிவின் அடிப்படையில் உள்ளது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.

Originally published on autonews.com