டிஜிட்டல் exposure alerts என்பது பொது சுகாதாரத்திற்கான அனைத்துக்கும் பொருந்தும் பதில் அல்ல
Covidக்கு பிந்தைய தொழில்நுட்ப காலத்தின் நிலையான பழக்கங்களில் ஒன்று, ஒருகாலத்தில் ஒரு app மூலம் தீர்க்கப்பட்ட பிரச்சனை எப்போதும் app மூலமே தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்று கருதுவதாகும். ஹன்டாவைரஸ் exposure குறித்த ஒரு புதிய விவாதம் அந்த சிந்தனையின் வரம்பை காட்டுகிறது. ஹன்டாவைரஸ் பாதித்த ஒரு க்ரூஸ் கப்பலில் மூன்று பேர் இறந்த பிறகு, அதிகாரிகள் ஏற்கனவே கப்பலை விட்டு வெளியேறிய 29 பேரைத் தேடும் பணியைத் தொடங்கினர். இது உலகளாவிய, உழைப்பை அதிகம் தேவைப்படுத்தும், மற்றும் காலக்கெடு முக்கியமான பணியாகும். முதற்கண் பார்க்கும்போது, இது டிஜிட்டல் தொடர்புத் தடம்தொடர்தல் உருவாக்கப்பட்ட சூழல்போலத் தோன்றுகிறது.
ஆனால் WIRED-க்கு பேட்டியளித்த நிபுணர்கள், app-அடிப்படையிலான contact tracing மிகவும் குறைவாகப் பயன்படும் outbreak இதுவே என்று கூறுகிறார்கள். Johns Hopkins University-யின் epidemiologist Emily Gurley, இந்த ஹன்டாவைரஸ் outbreak-இல் apps-க்கு பயன்பாடு இல்லை என்று கூறினார்; காரணம், வழக்குகள் குறைவாக உள்ளன, மற்றும் பரவலைத் தடுக்க அதிகாரிகள் எல்லா தொடர்புகளையும் துல்லியமாகத் தடம்தொடர வேண்டியுள்ளது. இந்தக் கருத்து, அதிக தரவு சேகரிப்பு தானாகவே மேம்பட்ட outbreak management-ஐ உருவாக்கும் என்ற பொதுவான எண்ணத்துக்கு பயனுள்ள திருத்தமாக உள்ளது.
Public health response, கருவிகளை பிரச்சனையின் வடிவத்துடன் பொருத்துவதில் சார்ந்துள்ளது. Covid pandemic, பரவலான automated proximity logging-ஐ கவர்ச்சிகரமாக்கிய சூழலை உருவாக்கியது; காரணம், தொற்றுகள் பரவலாக இருந்தன, தொடர்புகள் அதிகமாக இருந்தன, மற்றும் public health அமைப்புகள் அளவின் அழுத்தத்தில் இருந்தன. அந்த சூழலில், முழுமையற்ற எச்சரிக்கைகள்கூட சாத்தியமான வெளிப்பாடுகளை அடையாளம் காணவும், self-quarantine-ஐ ஊக்குவிக்கவும் உதவின. ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்துடன் இணைந்த சிறிய outbreak என்பது வேறுபட்ட பிரச்சனை.
சிறிய பரவல்களுக்கு approximation அல்ல, துல்லியம் தேவை
குறைந்த exposure event-இல் அதிகாரிகள் அறியப்பட்ட பாதிக்கப்பட்ட நபர்களிலிருந்து தொடங்கி, கவனமாக வெளியே நோக்கிச் சென்று, ஒவ்வொருவரும் எங்கு சென்றார், யாரை சந்தித்திருக்கலாம் என்பதை மீண்டும் கட்டமைக்கிறார்கள். இந்தச் செயல்முறை automated notification system-ஐவிட மெதுவானது, ஆனால் இது துல்லியமாக இருக்க வடிவமைக்கப்பட்டது. வழக்குகளின் எண்ணிக்கை போதுமான அளவு குறைவாக இருக்கும் போது, public health agencies statistical approximation-க்கு பதிலாக விரிவான தடம்தொடர்தலை முயற்சிக்க முடியும்.
இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது, ஏனெனில் app-அடிப்படையிலான tracing, குறிப்பாக Bluetooth proximity-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்ட அமைப்புகள், குறுகிய எல்லைகளுக்குள் உள்ள outbreak-க்கு தேவையான துல்லியமான chain-of-contact evidence-ஐ உருவாக்குவதில்லை. Phones, சூழல் இல்லாமல் அருகாமையைப் பதிவு செய்யலாம். அவை exposure-ஐத் தவறவிடலாம் அல்லது மிகைப்படுத்தலாம். சாத்தியமான தொடர்பைச் சுட்டிக்காட்டுவதில் அவை உதவும், ஆனால் every at-risk individual-ஐ கண்டறிய வேண்டிய போது outbreak investigators-க்கு தேவைப்படும் துல்லியமான interpersonal map-ஐ அமைப்பது அவசியமில்லை.
Covid pandemic காலத்தில் app-based tracing பெரும்பாலும், மக்கள் தொகையின் எந்த பகுதிகள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதும், மக்கள் தனிமைப்படுவதற்கான வாய்ப்பை வழங்குவதுமாக இருந்தது என்று WIRED-ன் செய்தி குறிப்பிடுகிறது. இது, ஒரு கப்பல் மற்றும் தெரிந்த பயணிகள் குழுவுடன் தொடர்புடைய exposure-க்கு பிறகு நேரடியாக follow-up தேவைப்படும் ஒவ்வொரு நபரையும் கண்டறிவதிலிருந்து அடிப்படையில் வேறுபட்டது.
