MYC-चालित स्तन कर्करोगातील दुर्बलता नव्या औषध धोरणाकडे निर्देश करते

संशोधकांनी कर्करोगाच्या वाढीच्या फायद्याला संभाव्य तोट्यात रूपांतरित केले

हेलसिंकी विद्यापीठातील एका संशोधन पथकाचे म्हणणे आहे की स्तन कर्करोगाच्या एका आक्रमक प्रकारामध्ये अंतर्निहित चयापचयात्मक दुर्बलता असू शकते, जी संयोजन उपचारांनी वापरता येऊ शकते. हे काम MYC या कर्करोगाशी संबंधित प्रथिनावर केंद्रित आहे; त्याची अतिसक्रियता ट्यूमरमध्ये सामान्य असूनही, त्याला थेट औषधांनी लक्ष्य करणे अनेक वर्षांपासून कठीण राहिले आहे. MYCवर थेट आघात करण्याऐवजी, संशोधकांनी हे प्रथिन कर्करोग पेशींनी ऊर्जा कशी निर्माण करावी आणि वापरावी हे कसे बदलते याचा अभ्यास केला.

यातून स्पष्ट तर्क असलेले प्रीक्लिनिकल निष्कर्ष मिळाले: MYC क्रियाशीलता जास्त असताना काही कर्करोग पेशी असामान्यपणे अरुंद इंधन मार्गावर अवलंबून राहतात. ही अवलंबित्वता संयोजन औषधांनी वापरता येईल अशी दुर्बलता निर्माण करू शकते. उंदरांच्या मॉडेलमध्ये, ऊर्जा उत्पादन रोखणारे एक तपासणीखालील औषध आणि ग्लूटामाइन ग्रहण थांबवणारे दुसरे औषध एकत्र दिल्यावर स्तन कर्करोगाची वाढ लक्षणीयरीत्या मंदावली, असे पथकाने कळवले.

दिलेल्या स्रोत सामग्रीनुसार, हा अभ्यास Cell Reports मध्ये प्रकाशित झाला. हे काम अजून सुरुवातीच्या टप्प्यात आहे आणि मानव रुग्णांमध्ये तपासले गेलेले नाही, तरीही ते कर्करोग संशोधनातील वाढत्या प्रवाहात भर घालते: ट्यूमरवर त्यांच्या स्वतःच्या जगण्याच्या कार्यक्रमांनी निर्माण केलेल्या चयापचयात्मक मर्यादा वापरून हल्ला करणे.

MYC इतके कठीण लक्ष्य का आहे

MYC हे कर्करोग जीवशास्त्रातील सर्वात परिचित आणि सर्वाधिक सखोल अभ्यासलेले अणूंमध्येले एक आहे. पेशींचे वर्तन, त्यात वाढ, विभाजन, आणि चयापचय यांवर त्याचा व्यापक प्रभाव असल्यामुळे त्याचे महत्त्व आहे. स्रोत मजकुरानुसार MYC 70% पेक्षा अधिक सर्व कर्करोगांमध्ये अतिसक्रिय असते, म्हणूनच शास्त्रज्ञांनी वर्षानुवर्षे त्याला संभाव्य उपचारात्मक लक्ष्य म्हणून पाठपुरावा केला आहे.

समस्या अशी की MYC स्वतःवर थेट औषधोपचार करणे अवघड आहे. ते सहज अडवता येणाऱ्या एन्झाइम किंवा रिसेप्टरसारखे काम करत नाही; त्यामुळे ते ऑन्कोलॉजीमधील अधिक अप्राप्य लक्ष्यांपैकी एक राहिले आहे. यामुळे संशोधकांना पर्यायी धोरणाकडे वळावे लागले: MYC कर्करोग पेशींना कशावर अवलंबून करते ते ओळखणे, आणि मग ज्या ठिकाणी जीवशास्त्र हाताळण्यास सोपे आहे त्या खालील टप्प्यावर हस्तक्षेप करणे.

हेलसिंकी पथकाने ऊर्जा चयापचयाकडे पाहून हाच मार्ग अवलंबला. त्यांचा मुख्य निष्कर्ष असा की जास्त MYC प्रमाण असलेल्या स्तन कर्करोग पेशींमध्ये, वापरता येण्याजोगी ऊर्जा तयार करणारी पेशींची रचना असलेली माइटोकॉन्ड्रिया असामान्यपणे अधिक मेहनत करत होती. निरोगी पेशींमध्ये, उपलब्ध पोषकांनुसार ऊर्जा मार्ग अनेकदा बदलू शकतात. पण या MYC-चालित कर्करोग पेशींमध्ये ती लवचिकता कमी झालेली दिसली.

अशी इंधन-निरभ्रता जी वापरली जाऊ शकते

स्रोत सामग्रीनुसार, ज्या कर्करोग पेशींमध्ये MYC अभिव्यक्ती तीव्र होती त्या ग्लूटामाइनवर अवलंबून झाल्या होत्या, असे संशोधकांना आढळले. ग्लूटामाइन हे एक अमिनो आम्ल आहे, जे पेशी ऊर्जा म्हणून आणि वाढ-संबंधित प्रक्रियांसाठी बांधकाम घटक म्हणून वापरू शकतात. सामान्य शरीरक्रियेत त्याच्या अनेक भूमिका असल्या तरी, कर्करोग संशोधनात ते अनेकदा अशा चयापचयात्मक जीवनरेषेसारखे पाहिले जाते ज्यावर काही ट्यूमर निरोगी ऊतींपेक्षा अधिक अवलंबून असतात.

या निष्कर्षाचे महत्त्व अनुकूलता आणि कठोरता यातील फरकात आहे. निरोगी पेशी ऊर्जा स्रोत अधिक सहज बदलू शकतात. अभ्यासात वर्णन केलेल्या MYC-समृद्ध कर्करोग पेशींना ते कमी जमत असल्याचे दिसले, त्यामुळे त्यांचा पसंतीचा मार्ग अडवल्यास त्या अधिक असुरक्षित बनतात. संशोधकांच्या मते, ट्यूमर पेशींनी एकाच चयापचय अवस्थेशी अतिप्रतिबद्धता दाखवून प्रत्यक्षात स्वतःसाठी सापळा तयार केला होता.

हीच ती प्रकारची दुर्बलता आहे जी औषध विकासक शोधतात. कर्करोगाची शक्ती अनेकदा समस्या बनते, जेव्हा ती पेशी जगण्यासाठी वापरू शकणाऱ्या जैविक मार्गांची संख्या मर्यादित करते. जर एखादा ट्यूमर एखाद्या एकाच मार्गात अत्यंत कार्यक्षम झाला, तर तो मार्ग खंडित झाल्यावर तो असामान्यपणे नाजूकही होऊ शकतो.

संयोजन उपचार पद्धत

अभ्यासात वापरलेली प्रायोगिक रणनीती दोन तपासणीखालील औषधांवर आधारित होती, ज्यांची कार्ये एकमेकांना पूरक होती. त्यापैकी एकाने ऊर्जा उत्पादनात अडथळा आणला. दुसऱ्याने ग्लूटामाइन ग्रहण रोखले, ज्यामुळे MYC-चालित पेशींना सर्वाधिक आवश्यक असलेल्या इंधन स्रोतापर्यंत पोहोच मर्यादित झाली. स्रोत मजकुरानुसार, उंदरांमध्ये या संयोजनामुळे ट्यूमरची वाढ लक्षणीयरीत्या मंदावली.

याचा अर्थ असा नाही की ही चिकित्सा क्लिनिकल वापरासाठी तयार आहे. प्रीक्लिनिकल यश, विशेषतः पेशीसंस्कृती आणि उंदीर मॉडेल्समध्ये, अनेकदा रुग्णांमध्ये तशीच्या तशी लागू होत नाही. मानवी शरीरातील ट्यूमर अधिक गुंतागुंतीचे असतात, काळानुसार वेगळ्या प्रकारे जुळवून घेतात, आणि प्रयोगशाळा प्रणालींमध्ये पूर्णपणे न पकडल्या जाणाऱ्या रीतीने प्रतिसाद देऊ शकतात. चयापचय लक्ष्य करताना औषध सहनशीलताही मोठी समस्या ठरते, कारण सामान्य ऊतींनाही ऊर्जा मार्गांची गरज असते.

तरीही, ही यंत्रणा उल्लेखनीय आहे. हा असा व्यापक दावा नव्हता की कर्करोगाला उपाशी ठेवणे सर्वसाधारणपणे कार्य करते. हा अधिक विशिष्ट प्रस्ताव होता: वाढलेल्या MYC क्रियाशीलतेसह ट्यूमरना एक वैशिष्ट्यपूर्ण चयापचयात्मक स्वाक्षरी असू शकते, आणि ती स्वाक्षरी लक्ष्यित संयोजन पद्धतीला सर्वाधिक प्रतिसाद देणारे कर्करोग ओळखण्यास मदत करू शकते.

वैयक्तिकीकृत कर्करोग उपचारांसाठी याचा अर्थ काय

या अभ्यासाचे व्यावहारिक मूल्य कदाचित एका औषध-जोडीपेक्षा रुग्ण निवडीमध्ये अधिक असेल. जर ट्यूमरमध्ये MYC क्रियाशीलता विश्वासार्हपणे मोजता आली, तर ती ट्यूमरचे स्थान किंवा मानक पॅथॉलॉजी श्रेणी यांवरच नव्हे, तर चयापचयात्मक वैशिष्ट्यांवर आधारित उपचार जुळवण्याच्या धोरणाचा भाग बनू शकते. स्रोत मजकूर हा निष्कर्ष अधिक वैयक्तिकीकृत उपचारांकडे जाणारा संभाव्य टप्पा म्हणून मांडतो.

हे महत्त्वाचे आहे, कारण स्तन कर्करोग हा एकच रोग नाही. त्यात वेगवेगळे आण्विक चालक, रोगनिदान, आणि उपचार प्रतिसाद असलेले अनेक उपप्रकार आहेत. MYC-संबंधित चयापचयावर आधारित उपचार तेव्हाच सर्वाधिक उपयुक्त ठरतील, जेव्हा वैद्यकांना अशा रुग्णांचा उपसंच ओळखता येईल ज्यांच्या ट्यूमरना खरोखर त्या मार्गावर अवलंबून राहावे लागते. अशा परिस्थितीत, MYC हे केवळ कठीण लक्ष्य न राहता, इतरत्र वापरता येईल अशी जीवशास्त्र उघड करणारे चिन्हक म्हणूनही कार्य करेल.

हे संशोधन ऑन्कोलॉजीतील व्यापक प्रवाहाशीही जुळते: प्रत्येक महत्त्वाच्या कर्करोग जनुकासाठी थेट अवरोधक शोधण्यापलीकडे जाऊन, त्या जनुकांनी निर्माण केलेल्या दुर्बलतांचे नकाशीकरण करणे. काही ऑन्कोजिन्सवर थेट प्रहार करणे कठीण असते, पण ते तरीही पेशींना अशा वर्तन पद्धतींमध्ये ढकलतात, ज्यांना अप्रत्यक्षपणे थांबवता येते.

उत्साहवर्धक पण सुरुवातीचा परिणाम

संशोधक स्वतः या कामाच्या मर्यादांबाबत सावध दिसतात. दिलेल्या माहितीनुसार, निष्कर्ष पेशीसंस्कृती आणि उंदीर प्रयोगांतून आले आहेत, आणि अजून मानव रुग्णांमध्ये विस्तारित झालेले नाहीत. हा फरक अत्यंत महत्त्वाचा आहे. अनेक आशादायक कर्करोग कल्पना केवळ गृहितक राहतात, जोपर्यंत क्लिनिकल अभ्यास हे दाखवत नाहीत की उपचार केवळ ट्यूमर आकुंचित करू शकतो असे नाही, तर तो सुरक्षितपणे आणि विद्यमान पर्यायांपेक्षा अधिक प्रभावीपणे करू शकतो.

त्या सावधगिरीसहही, हा अभ्यास ऑन्कोलॉजिस्ट आणि औषध विकासकांना MYC-चालित कर्करोग जीवशास्त्राचे अधिक स्पष्ट चित्र देतो. तो सूचित करतो की क्षेत्रातील सर्वात कुप्रसिद्ध कठीण-लक्ष्य चालकांपैकी एक थेट बंद करता येत नसला, तरीही तो ट्यूमरना चयापचयात्मकदृष्ट्या उघडे ठेवतो म्हणून क्लिनिकल दृष्ट्या उपयुक्त ठरू शकतो. पुढील अभ्यासांनी रुग्णांमध्ये ती उघडेपणा पुष्टी केल्यास, MYC अधिक निवडक प्रकारच्या चयापचयात्मक उपचारांना दिशा देऊ शकते.

मुख्य मुद्दे

• संशोधकांनी उच्च MYC क्रियाशीलता असलेल्या आक्रमक स्तन कर्करोग पेशींचा अभ्यास केला.
• त्या पेशींमध्ये वाढलेली माइटोकॉन्ड्रियल क्रियाशीलता आणि ग्लूटामाइनवरील अवलंबित्व दिसले.
• दोन तपासणीखालील औषधांच्या संयोजनाने उंदरांमध्ये ट्यूमर वाढ मंदावली.
• हे निष्कर्ष प्रीक्लिनिकल आहेत आणि अजून मानव रुग्णांमध्ये तपासले गेलेले नाहीत.
• हे काम MYC-चालित कर्करोगांसाठी अधिक वैयक्तिकीकृत उपचार धोरणांना आधार देऊ शकते.

हा लेख Medical Xpress च्या वृत्तांकनावर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.