मिल्की वेचा फसलेला देखावा देखील एक उपयुक्त वैज्ञानिक प्रश्न ठेवून गेला
2014 मध्ये, खगोलशास्त्रज्ञांनी G2 नावाच्या वस्तूचे Sagittarius A* जवळून जाणे काळजीपूर्वक पाहिले, जो मिल्की वेच्या केंद्रातील महाभारी ब्लॅक होल आहे. अनेकांना मोठा तमाशा होईल अशी अपेक्षा होती. ती वस्तू अधिक थेट ओढली जाऊन गिळली गेली असती, तर ब्लॅक होलभोवती तापलेल्या पदार्थातून तेजस्वी flare निर्माण झाला असता. पण, दिलेल्या स्रोत मजकुरानुसार, G2 त्या flyby मधून वाचले आणि एका लहान कक्षेत पुढे जात राहिले. अपेक्षित outburst न घडणे हेच वैज्ञानिकदृष्ट्या मौल्यवान ठरले.
अपेक्षा आणि प्रत्यक्ष परिणाम यातील हा फरक Syracuse University आणि University of Zurich मधील खगोलशास्त्रज्ञांच्या नव्या कामाचा संदर्भ बनतो. त्यांच्या संगणकीय सिम्युलेशन्सचा उद्देश असा आहे की महाभारी ब्लॅक होलशी जवळची भेट कधी नाट्यमय flare मध्ये रूपांतरित होते आणि कधी जवळपास काहीच घडत नाही, हे स्पष्ट करणे.
Tidal disruption घटना लपलेल्या ब्लॅक होल्सचा अभ्यास करण्याचे काही दुर्मीळ मार्ग आहेत
महाभारी ब्लॅक होल्स थेट प्रकाश सोडत नाहीत, पण त्यांच्या आसपासचा पदार्थ मात्र सोडू शकतो. एखादा तारा विध्वंसक भेटीत अडकला की खगोलशास्त्रज्ञ त्याला tidal disruption event, किंवा TDE, म्हणतात. स्रोत मजकुरातील दृश्यात, तारा आतल्या बाजूने फिरत फिरत तुटतो, आणि त्याचा काही मलबा ब्लॅक होलभोवती accretion disk तयार करतो. त्या मलब्यातील टक्कर आणि घर्षण पदार्थाला इतके तापवते की तो तीव्रतेने चमकतो, काही वेळा आपल्या host galaxy पेक्षाही अधिक.
म्हणूनच TDEs अत्यंत महत्त्वाच्या आहेत. त्या अशा ब्लॅक होल्सचा अभ्यास करण्याच्या सर्वात स्पष्ट observational मार्गांपैकी एक देतात, जे अन्यथा पाहणे कठीण असते. Syracuse University चे Eric Coughlin, ज्यांचा स्रोतामध्ये उल्लेख आहे, म्हणतात की खगोलशास्त्रज्ञ tidal disruption घटनांचा वापर करून Sagittarius A* आणि इतर आकाशगंगांमधील अशाच वस्तूंसह दृश्यापासून लपलेल्या ब्लॅक होल्सबद्दल अधिक जाणून घेऊ शकतात.
