एक जुने आश्वासन पुन्हा क्लिनिकमध्ये आले आहे
वृद्धत्व संशोधनात अपूर्ण आश्वासनांची कमी नाही. या क्षेत्राने वारंवार अशा संयुगांना आणि यंत्रणांना महत्त्व दिले आहे जे सिद्धांतात परिवर्तनकारी वाटले, पण प्रत्यक्षात कमी पडले. आंशिक पुनर्प्रोग्रामिंगबद्दलची ताजी उत्सुकता त्यामुळेच उल्लेखनीय आहे. दिलेल्या New Scientist स्रोत्यानुसार, वय-संबंधित दृष्टी स्थितींना लक्ष्य करणारी क्लिनिकल चाचणी आता जीवशास्त्रातील सर्वात महत्त्वाकांक्षी पुनरुज्जीवन कल्पनांपैकी एकाला पुन्हा गंभीर छाननीखाली आणत आहे.
या संकल्पनेची मुळे 2006 मधील Shinya Yamanaka आणि Kazutoshi Takahashi यांच्या महत्त्वपूर्ण शोधापर्यंत जातात. त्यांनी दाखवले की चार genes घालून प्रौढ पेशींना induced pluripotent stem cells मध्ये परत वळवता येते. त्या शोधाने पुनर्जननात्मक वैद्यकशास्त्र बदलून टाकले, कारण त्याने हे सिद्ध केले की विशेषीकृत प्रौढ पेशी त्यांच्या अंतिम ओळखीत अडकलेल्या नाहीत. तत्त्वतः, त्यांना अधिक तरुण, लवचिक अवस्थेत रीसेट करता येऊ शकते.
पूर्ण पुनर्प्रोग्रामिंग उत्तर का नव्हते
induced pluripotent stem cells चे तात्काळ चिकित्सीय आकर्षण स्पष्ट होते. जर नुकसान झालेली ऊती रुग्णाच्या स्वतःच्या शरीरातून घेतलेल्या नव्या पेशींनी बदलता आली, तर अनेक झीजजन्य आजार उपचारयोग्य ठरू शकले असते. पण त्या पद्धतीच्या सामर्थ्यातच एक समस्या होती. एखादी पेशी पूर्णपणे रीसेट केल्यास ती ओळख नष्ट होते जी हृदयपेशीला हृदयपेशी आणि रेटिनल पेशीला रेटिनल पेशी बनवते. यामुळे मोठ्या सुरक्षा आणि नियंत्रणाच्या समस्या निर्माण होतात, विशेषतः शरीरात थेट वापरासाठी.
आंशिक पुनर्प्रोग्रामिंग हा त्या रीसेटचा पुनरुज्जीवन करणारा भाग पकडण्याचा प्रयत्न आहे, पण पेशीला भ्रूणसदृश अवस्थेत पूर्णपणे न नेता. कल्पना अशी की पेशीतील वृद्धत्वाची काही वैशिष्ट्ये मागे फिरवायची, पण पेशीचे मूलभूत कार्य जपायचे. हे विश्वासार्हपणे साध्य झाले, तर परिणाम व्यापक असतील: नुकसान झालेल्या ऊती पुन्हा नव्याने बांधल्या न जाता कार्यक्षम होऊ शकतील.
