हायस्कूल ट्रॅक हा बेसबॉलसाठी लपलेला विकासात्मक फायदा ठरू शकतो

अभ्यास सूचित करतो की ट्रॅकचा अनुभव बेसबॉल खेळाडूंना त्यांच्या सहकाऱ्यांपेक्षा सरस ठरण्यात मदत करू शकतो

Journal of Sport Management मध्ये येणाऱ्या एका पेपरमध्ये असा युक्तिवाद करण्यात आला आहे की बेसबॉलचा एक दुर्लक्षित फायदा प्रो स्काऊटिंगपेक्षा खूप आधी सुरू होऊ शकतो: हायस्कूल ट्रॅकवर. संशोधकांना आढळले की जे खेळाडू बेसबॉलसह ट्रॅकमध्येही सहभागी झाले, त्यांनी फक्त बेसबॉलपुरते मर्यादित राहिलेल्या खेळाडूंहून व्यावसायिक पातळीवर चांगली कामगिरी केली, जरी मेजर लीग बेसबॉल संघांनी ड्राफ्ट किंवा साइन करताना त्या पार्श्वभूमीला अतिरिक्त महत्त्व दिल्याचे दिसले नाही.

हा निष्कर्ष विशेष ठरतो, कारण तो युवक क्रीडांतील दीर्घकाळ चाललेल्या त्या गृहितकाच्या विरुद्ध जातो की लवकर विशेषीकरण हे सर्वोच्च कामगिरीसाठी सर्वात सुरक्षित मार्ग आहे. त्याऐवजी, हा अभ्यास बहु-खेळांच्या युक्तिवादाच्या अधिक विशिष्ट आवृत्तींकडे निर्देश करतो. तो असा दावा करत नाही की प्रत्येक दुसरा खेळ तितकाच मदत करतो. उलट, तो सुचवतो की ट्रॅक अशा गुणांचा संच तयार करू शकतो जे बेसबॉल थेट वापरू शकतो.

स्रोत सामग्रीनुसार, या संशोधनाचे नेतृत्व द ओहायो स्टेट युनिव्हर्सिटीशी संबंधित विद्वानांनी केले होते आणि त्यात युनिव्हर्सिटी ऑफ फ्लोरिडाच्या स्पोर्ट मॅनेजमेंट विभागातील सहयोगी प्राध्यापक ख्रिस मॅक्लिओड यांचा समावेश होता. पथकाने दुर्मिळ ऐतिहासिक डेटासेटचा वापर करून खेळाडूंनी हायस्कूलमध्ये कोणत्या खेळांत भाग घेतला होता हे त्यांच्या दीर्घकालीन व्यावसायिक निकालांशी जोडले.

मोठ्या ऐतिहासिक डेटासेटमुळे नमुना उलगडण्यात मदत झाली

या अभ्यासात इतिहासकार विल्यम वाईस यांनी संकलित केलेल्या सुमारे ९७,००० ऐतिहासिक सर्वेक्षण प्रतिसादांचा वापर करण्यात आला आणि त्यांना दशकानुदशके असलेल्या तपशीलवार व्यावसायिक कामगिरीच्या नोंदींसोबत एकत्र केले गेले. सर्वेक्षणांमध्ये एक महत्त्वाचा प्रश्न होता की खेळाडूंनी हायस्कूलदरम्यान कोणत्या खेळांत भाग घेतला होता. त्या प्रतिसादांना नंतरच्या कारकिर्दीच्या निकालांशी जुळवून संशोधकांना असे संबंध शोधता आले जे लहान किंवा साध्या अभ्यासांमध्ये सुटले असते.

ही पद्धत महत्त्वाची आहे, कारण विशेषीकरणावरील चर्चा अनेकदा किस्से, कोचिंग तत्त्वज्ञान किंवा स्टार खेळाडूंची निवडक उदाहरणे यांवर अवलंबून असते. येथे लेखकांनी चर्चा खूप व्यापक नमुन्यावर आधारण्याचा प्रयत्न केला. दिलेल्या स्रोत मजकुरानुसार, त्यांचा निष्कर्ष असा होता की ट्रॅकमधील सहभाग बेसबॉल खेळाडूंच्या अधिक मजबूत व्यावसायिक कामगिरीशी संबंधित होता, तर बास्केटबॉल किंवा फुटबॉलसारख्या इतर खेळांनी तोच सातत्यपूर्ण फायदा दाखवला नाही.

हा फरक महत्त्वाचा आहे. हा पेपर असा व्यापक दावा करत नाही की कोणताही बहु-खेळांचा इतिहास हा केंद्रित बेसबॉल प्रशिक्षणापेक्षा स्वाभाविकपणे चांगला आहे. त्याऐवजी, तो सूचित करतो की एखाद्या खेळाचे मूल्य हे ठरते की तो दुसऱ्या खेळासाठी उपयुक्त पद्धतीने हस्तांतरित होणारी कौशल्ये विकसित करतो का.

ट्रॅक बेसबॉलमध्ये इतका चांगला कसा हस्तांतरित होऊ शकतो

संशोधकांनी काही गुण अधोरेखित केले जे ट्रॅक बळकट करताना दिसतात: वेग, स्फोटकता आणि वेळेचे भान. हे गुण बेसबॉलमध्ये केवळ सामान्य क्रीडात्मक गुण नाहीत; ते खेळाच्या विशिष्ट भागांशी थेट जुळतात. बेसरनिंगसाठी वेग वाढ आणि उच्चतम गती महत्त्वाची असते. फील्डिंगमध्ये पहिल्या पावलाची जलद गती आणि शरीरावर नियंत्रण अनेकदा महत्त्वाचे ठरते. चेंडूला प्रतिसाद देताना एकूण क्रीडात्मक लय आणि हालचालींची कार्यक्षमता देखील महत्त्वाची ठरू शकते.

त्या अर्थाने, अभ्यास ट्रॅकला केवळ कंडिशनिंग साधनापेक्षा अधिक काही म्हणून मांडतो. ते अशा विकासात्मक वातावरणाप्रमाणे काम करू शकते जे हालचालींचे गुणधर्म अधिक तीव्र करते आणि बेसबॉल त्यांना कामगिरीत रूपांतरित करू शकतो. यामुळेच इतर सामान्य दुय्यम खेळांच्या परिणामांपेक्षा हा फायदा अधिक मजबूत आणि सातत्यपूर्ण का दिसला, हे स्पष्ट होते.

दिलेल्या स्रोत मजकुरात मॅक्लिओड यांनी या निष्कर्षाला “Moneyball-type” शोध म्हणून संबोधले आहे: असा मोजता येणारा फायदा जो संघ योग्य रीतीने किंमतीत धरत नाहीत. जर ही मांडणी समकक्ष समीक्षा आणि व्यापक पुनरुत्पादनानंतर टिकली, तर ती स्काउटिंग विभागांसाठी एक व्यावहारिक प्रश्न निर्माण करते. ते उपयोगी संकेत दुर्लक्षित करत आहेत का, कारण तो पारंपरिक बेसबॉल मूल्यांकन चौकटीबाहेर आहे?

संघांनी हा फायदा पुरेसा ओळखला नाही

या अभ्यासातील सर्वात ठळक दावा फक्त एवढाच नाही की ट्रॅकचा अनुभव चांगल्या व्यावसायिक निकालांशी संबंधित आहे, तर एमएलबी संघ अधिग्रहण निर्णय घेताना त्याला बक्षीस देत असल्याचे दिसत नाही. स्रोत मजकूर सांगतो की ड्राफ्ट किंवा साइनिंग बोनस देताना संघ ट्रॅक सहभागाला महत्त्व देत असल्याचे दिसले नाही, जरी संशोधकांनी नंतरच्या कामगिरीत फायदा पाहिला.

ही तफावतच या निष्कर्षाला युवक कोचिंगच्या चर्चेपलीकडे महत्त्व देते. जर एखादा खेळाडू गुणधर्म किंवा पार्श्वभूमी चांगल्या निकालांचा अंदाज देत असेल, पण प्रतिभा बाजारात त्याला प्रीमियम मिळत नसेल, तर ती एक संभाव्य अकार्यक्षमता ठरते. बेसबॉलच्या भाषेत, याचा अर्थ संघ योग्य प्रकारच्या क्रॉस-ट्रेनिंगसह विकसित झालेल्या संभाव्य खेळाडूंना कमी लेखत असावेत.

यावरून असेही सूचित होते की काही मूल्यांकनकर्ते अजूनही विशेषीकरण आणि बांधिलकीबद्दल जुन्या तर्कावर अवलंबून असू शकतात. बेसबॉल आणि ट्रॅकमध्ये वेळ वाटून घेणारा संभाव्य खेळाडू वर्षभर बेसबॉल खेळणाऱ्या तज्ज्ञापेक्षा कमी लक्ष केंद्रित केलेला वाटू शकतो. अभ्यास याच्या उलट दिशेने सूचित करतो: काही परिस्थितींमध्ये, दुसऱ्या खेळाने बेसबॉल प्रगतीपासून लक्ष विचलित न करता खेळाडूला अधिक चांगले बनवले असावे.

कुटुंबे, प्रशिक्षक आणि खेळाडू विकासासाठी याचा अर्थ काय

व्यावहारिक परिणाम फ्रंट ऑफिसपलीकडे जातात. एखाद्या प्रतिभावान तरुण खेळाडूने आपला क्रीडात्मक मार्ग लवकर मर्यादित करावा का, याचा निर्णय कुटुंबे घेत असतील, तर हा अभ्यास नेहमीच्या “specialize” विरुद्ध “don’t specialize” वादापेक्षा अधिक सूक्ष्म उत्तर देतो. कोणत्या अतिरिक्त क्रियाकलापांमुळे खरे हस्तांतरणीय मूल्य असलेली कौशल्ये विकसित होतात, हा चांगला प्रश्न असू शकतो.

बेसबॉल खेळाडूंसाठी ट्रॅक अशीच एक क्रिया दिसते. याचा अर्थ असा नाही की प्रत्येक खेळाडूने ती आपोआप जोडावी, किंवा ट्रॅकने चांगले निकाल हमखास मिळतात. स्रोत मजकूर अधिक मर्यादित निष्कर्षाला पाठिंबा देतो: तपासलेल्या ऐतिहासिक खेळाडूंमध्ये ट्रॅक अनुभव असलेल्यांनी व्यावसायिक म्हणून चांगली कामगिरी केली, आणि तोच नमुना काही इतर खेळांमध्ये सातत्याने दिसला नाही.

प्रशिक्षकांनाही यात रस असू शकतो, कारण हा निकाल हालचाल विकास हा खेळ-विशिष्ट पुनरावृत्तीइतकाच महत्त्वाचा असू शकतो, ही कल्पना अधिक दृढ करतो. जर वेग, स्फोटकता आणि वेळेचे भान नंतर यशस्वी खेळाडूंना वेगळे करत असेल, तर ती गुणवैशिष्ट्ये मजबूत करणाऱ्या विकास प्रणालींना अधिक लक्ष देणे आवश्यक आहे, मग त्या बेसबॉल कार्यक्रमांत असोत किंवा त्यांच्या सोबत.

सावध निष्कर्ष, सार्वत्रिक नियम नाही

तरीही, अभ्यासाची वाचना शिस्तबद्ध पद्धतीने करणे गरजेचे आहे. उपलब्ध स्रोत मजकूर सर्व पद्धतशीर तपशील, परिणामाचा आकार किंवा मर्यादा देत नाही. तो सांगतो की पेपर लवकरच प्रकाशित होणार आहे आणि त्याचे मुख्य निष्कर्ष संक्षेपाने मांडतो, पण त्या पलीकडे व्यापक दावे करण्यास तो परवानगी देत नाही. तो असेही दाखवत नाही की केवळ ट्रॅकच प्रत्येक वेळी उत्कृष्ट बेसबॉल कामगिरीचे कारण ठरतो.

तरीही, मर्यादित निष्कर्ष म्हणूनही हा शोध लक्षवेधी आहे. तो बहु-खेळ सहभागाबद्दलच्या अस्पष्ट प्रशंसेला अधिक विशिष्ट आणि तपासता येणाऱ्या संकल्पनेत रूपांतरित करतो: काही खेळ बेसबॉलला मदत करू शकतात, कारण ते बेसबॉल थेट वापरते अशी गुणवैशिष्ट्ये विकसित करतात, तर काही तितकेच मूल्य वाढवू शकत नाहीत.

असा दावा खेळाडू विकास आणि प्रतिभा ओळख या दोन्हींवर प्रभाव टाकू शकतो. व्यावसायिक संघ सातत्याने त्या पार्श्वभूमीला कमी लेखत राहिले, जी नंतर मजबूत कामगिरीशी संबंधित ठरते, तर क्लब त्यांच्या स्काउटिंग मॉडेलमध्ये बदल करेपर्यंत ही अकार्यक्षमता टिकू शकते. तरुण खेळाडू आणि त्यांच्या कुटुंबांसाठी संदेश अधिक करण्याबद्दल नसून, योग्य पूरक काम करण्याबद्दल आहे.

बेसबॉलने दीर्घकाळ भविष्यातील यशाची लपलेली चिन्हे शोधली आहेत. हा अभ्यास सुचवतो की त्यापैकी एक आधीच हायस्कूलच्या वेळापत्रकात दिसत असू शकतो, फक्त बेसबॉलच्या मैदानावरच नाही.

हा लेख Phys.org च्या अहवालावर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.