आधुनिक कॅरिअर युगातील सर्वात लांब तैनातींपैकी एकानंतर USS Abraham Lincoln घरी परतत आहे

Abraham Lincoln स्ट्राइक गट अखेर मध्य पूर्व सोडत आहे

USS Abraham Lincoln Carrier Strike Group ने U.S. Central Command च्या जबाबदारीच्या क्षेत्रातून प्रस्थान केले आहे, आणि त्यामुळे दिलेल्या स्रोत-पाठात 200 पेक्षा जास्त दिवसांची, आणि प्रकाशनाच्या वेळी एकूण 277 दिवसांची, युद्धतैनाती पूर्ण झाली आहे. आधुनिक निकषांनुसार, ही अलीकडील स्मृतीतील सर्वात लांब कॅरिअर तैनातींपैकी एक आहे.

त्याचे प्रस्थान U.S. Navy च्या जागतिक कॅरिअर मांडणीतल्या एका महत्त्वाच्या बदलाचा टप्पा दर्शवते. स्रोत-पाठानुसार, स्ट्राइक गट भारतीय महासागरात पूर्वेकडे सरकत गेला आणि Central Command चे क्षेत्र सोडल्यानंतर पुन्हा U.S. Pacific Command च्या अखत्यारित आला. आता कॅरिअर घरी परतत आहे, आणि Naval Base San Diego ला परतण्यापूर्वी थायलंडमध्ये एका reported liberty port call चे नियोजन आहे.

या तैनातीतील सर्वाधिक उठून दिसणारी कार्यात्मक बाब म्हणजे त्यात फारच कमी विराम होता. स्रोत-पाठ म्हणतो की गेल्या वर्षी उशिरा जहाज तैनात झाल्यापासून थायलंडमधील थांबा हा पहिला आणि एकमेव पूर्ण liberty port call असेल. यामुळे समुद्रात सुमारे नऊ महिने चाललेल्या मोहिमेदरम्यान दलावर आलेल्या वेगाचा अंदाज येतो.

सततच्या युद्धक कारवायांनी परिभाषित केलेली तैनाती

दिलेला मजकूर Lincoln स्ट्राइक गटाला Operation Epic Fury आणि त्यानंतर इराणविरुद्धच्या blockade operations शी थेट जोडतो. त्यात कॅरिअरला उत्तर अरबी समुद्रातून दबाव आणणारे एक प्रमुख साधन म्हणून वर्णन केले आहे, आणि Carrier Air Wing 9 ने 10,000 हून अधिक sorties उडवल्या व संबंधित कारवायांमध्ये 15 लाख पाउंडांहून अधिक ordnance टाकले, असे acting Secretary of the Navy यांच्या निवेदनाचा संदर्भ देऊन सांगितले आहे.

हे आकडे एका कॅरिअर एअर विंगसाठी विलक्षण तीव्र ऑपरेशनल चक्र सूचित करतात. या प्रमाणातील sortie संख्या केवळ हल्ल्यांचीच नाही, तर महिनोन्महिने युद्धउत्पादन टिकवण्यासाठी आवश्यक असलेल्या लॉजिस्टिक्स, देखभाल, डेक ऑपरेशन्स, कमांड समन्वय, आणि कर्मचारी ताण यांचीदेखील नोंद घेते. ordnance ची संख्या देखील सांगते की ही तैनाती केवळ उपस्थिती मिशन नव्हती. ती सक्रिय लष्करी कारवायांशी जोडलेली होती, ज्यात नौदल विमानशक्तीची सतत गरज होती.

आधुनिक कॅरिअर युगातही लांब तैनात्यांना विलक्षण महत्त्व आहे, कारण कॅरिअर्स हे U.S. power projection चे सर्वात दृश्यमान साधनांपैकी एक आहेत. एक supercarrier एकाच वेळी strike platform, command node, deterrent signal, आणि flexible response asset म्हणून काम करू शकतो. जेव्हा एक कॅरिअर इतका काळ theater मध्ये राहतो, तेव्हा ते सहसा धोरणात्मक तातडी आणि fleet availability वरील मर्यादा दोन्ही दर्शवते.

George Washington आल्याने Navy कव्हरेज कायम ठेवते

Lincoln चे प्रस्थान म्हणजे mission requirement संपली असे नाही. स्रोत-पाठ सांगतो की USS George Washington ने Arabian Sea मध्ये स्थान घेतले आहे, ज्यामुळे Navy त्या theater मध्ये dual-carrier coverage राखू शकते आणि लेखात वर्णन केलेल्या इराणवरील सुरू असलेल्या blockade ला पाठिंबा देऊ शकते.

हा handoff महत्त्वाचा आहे, कारण carrier rotations म्हणजे फक्त एक जहाज बाहेर आणि दुसरे आत आणणे नाही. contested region मध्ये deterrence किंवा strike capacity मध्ये दिसणारी पोकळी निर्माण होऊ न देता सातत्य राखण्याच्या Navy च्या क्षमतेची ही कसोटी आहे. Lincoln बाहेर पडत असताना George Washington ला स्थानावर आणून Navy हे दर्शवत आहे की दीर्घ तैनातीच्या ताणानंतरही प्रादेशिक मांडणी कायम आहे.

रणनीतिकदृष्ट्या “dual-carrier coverage” विशेष महत्त्वाचे आहे. एखाद्या theater मध्ये किंवा त्याच्या जवळ दोन carrier strike groups ठेवणे संसाधनखाऊ आणि तुलनेने दुर्मिळ असते. यामुळे redundancy मिळते, sortie क्षमता वाढते, आणि प्रतिस्पर्ध्याचे नियोजन गुंतागुंतीचे होते. पण जागतिक मागणी जास्त असताना maintenance cycles, readiness pipelines, आणि दलांवर पडणारा दबाव किती वाढतो, हेही यातून स्पष्ट होते.

277 दिवसांच्या तैनातीने fleet strain बद्दल काय सूचित होते

इथे मुख्य संख्या युद्धक कृतीची नाही; कालावधीची आहे. 277 दिवसांची तैनाती sailors, कुटुंबे, आणि नियोजक सामान्यतः ज्या मर्यादा पसंत करतात त्या खूप पुढे जाते. स्रोत-पाठात दलावर आणि घरी असलेल्या त्यांच्या कुटुंबीयांवर व मित्रांवर झालेल्या परिणामाचा स्पष्ट उल्लेख आहे, जो आठवण करून देतो की तैनातीची लांबी ही केवळ readiness मोजमाप नाही, तर मानवी बाबही आहे.

कॅरिअर ऑपरेशन्स हार्डवेअरइतकेच retention आणि morale वर अवलंबून असतात. समुद्रात दीर्घ काळ राहणे, बंदरांपर्यंत मर्यादित प्रवेश, आणि सातत्यपूर्ण युद्धगती या घटकांना गुंतागुंतीचे बनवतात. एखाद्या तैनातीमध्ये केवळ एकच पूर्ण liberty port call असेल, आणि तो मुख्य ऑपरेशनल टप्प्यात नव्हे तर शेवटी येत असेल, तर ऑपरेशनल ताल किती संकुचित झाला होता हे अधिक ठळक होते.

fleet-management च्या दृष्टीने, अतिशय लांब तैनात्या इतरत्रही परिणाम करतात. जेव्हा एखादा स्ट्राइक गट दीर्घकाळ बांधील राहतो, तेव्हा प्रशिक्षण, देखभाल, आणि पुढील तैनातींच्या वेळापत्रकावर इतर ठिकाणी दबाव वाढतो. याचा अर्थ Navy कडे पर्याय नव्हते असे नाही, पण उपलब्ध कॅरिअर क्षमता इतकी जास्त वापरली जात होती की Lincoln अपवादात्मक काळापर्यंत स्टेशनवर राहिला, हे मात्र सूचित होते.

एका मिशनचा दिसणारा शेवट, प्रादेशिक मांडणीचा नाही

Abraham Lincoln च्या दलासाठी घरी परतण्याचा प्रवास हेच सर्वात तात्काळ निष्कर्ष आहे. युद्धक कारवाई आणि blockade enforcement शी जोडलेल्या महिन्यांच्या ऑपरेशन्सनंतर, कॅरिअर अखेर मध्य पूर्व सोडून San Diego कडे परतीचा प्रवास सुरू करत आहे. थायलंडमधील reported stop ला प्रतीकात्मक महत्त्व आहे, कारण स्रोताच्या मते सामान्य liberty साठी फारशा संधी नसलेल्या तैनातीतला तो पहिला खरा विराम असेल.

Navy साठी अधिक महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे सातत्य. George Washington चे Arabian Sea मध्ये आगमन म्हणजे धोरणात्मकदृष्ट्या संवेदनशील प्रदेशात उपस्थिती कमी होत असल्याचा कोणताही आभास निर्माण होऊ न देण्याचा प्रयत्न आहे. आधुनिक कॅरिअर युगातील सर्वात लांब तैनातींपैकी एकानंतर Lincoln बाहेर पडत असतानाही, हा handoff operational coverage कायम ठेवतो.

याचा परिणाम म्हणजे Navy वरचा सध्याचा ताण याचा एक snapshot: उच्च मागणी असलेली प्रादेशिक मिशन्स, दीर्घकाळ चालणारा कॅरिअर वापर, आणि U.S. सैन्याची पोहोच टिकवण्यासाठी काही मोठ्या-डेक जहाजांवर अजूनही मोठ्या प्रमाणावर अवलंबून असलेले operating model. Lincoln ची तैनाती संपत असेल, पण ती इतकी लांबवणाऱ्या अटी मात्र अजूनही तितक्याच अस्तित्वात दिसतात.

This article is based on reporting by twz.com. Read the original article.