ब्रिटनमध्ये निरोगी आयुर्मान निवृत्ती वयाखाली घसरले, सार्वजनिक आरोग्यासाठी गंभीर इशारा

आर्थिक आणि मानवी परिणाम असलेली एक मर्यादा

Health Foundation च्या नव्या विश्लेषणाने युनायटेड किंग्डममधील बिघडत चाललेल्या आरोग्याचे एक स्पष्ट मोजमाप समोर आणले आहे: निरोगी आयुर्मान आता राज्य निवृत्ती वयाखाली आले आहे. याचा अर्थ असा की चांगले आरोग्य आधीच ढासळल्यानंतरही अनेकांना निवृत्तीनंतरची वर्षे काढावी लागतील.

दिलेल्या स्रोत मजकुरानुसार, यूकेमध्ये निरोगी आयुर्मान 2012-2014 आणि 2022-2024 या काळात पुरुषांसाठी 62.9 वर्षांवरून 61 वर्षांपेक्षा थोडे कमी झाले, तर महिलांसाठी 63.7 वर्षांवरून 61 वर्षांपेक्षा थोडे कमी झाले. निवृत्ती वय 66 आहे आणि 2026 च्या शेवटी ते 67 होणार आहे. Health Foundation ने या बदलाला एक निर्णायक टप्पा म्हटले, आणि तो शब्द योग्यच आहे. हा बदल केवळ आरोग्य परिणामांमध्येच नाही, तर पुढील दशकात सामाजिक धोरण, कामगार बाजारपेठा आणि वृद्धत्व यांचा परस्पर संघर्ष कसा होईल याचाही संकेत देतो.

निरोगी आयुर्मान म्हणजे एकूण आयुर्मान नव्हे. हे मोजते की लोक चांगल्या आरोग्यात किती वर्षे जगण्याची अपेक्षा करू शकतात, ज्याचा आधार मृत्युदर आणि स्व-नोंदवलेली आरोग्यस्थिती असतो. हा फरक महत्त्वाचा आहे, कारण केवळ दीर्घायुष्याच्या मथळ्यांमुळे नंतरच्या आयुष्यातील किती काळ अपंगत्व, दीर्घकालीन आजार, अशक्तपणा, किंवा काम करणे आणि इतरांची काळजी घेण्याची क्षमता कमी होणे यांसह जातो हे लपून राहू शकते. एखादा देश लोकांना जास्त काळ जिवंत ठेवू शकतो, तरीही त्या वाढलेल्या वर्षांची गुणवत्ता घसरत जाऊ शकते.

आंतरराष्ट्रीय संदर्भात आता यूकेची स्थिती विशेषतः कमकुवत दिसत आहे. 21 उच्च-उत्पन्न देशांपैकी, 2011 ते 2021 दरम्यान निरोगी आयुर्मान घसरलेल्या फक्त पाच देशांपैकी यूके एक होता, आणि दुसऱ्या क्रमांकाची सर्वाधिक घसरण नोंदली गेली. अभ्यासाचे सहलेखक, Health Foundation चे Andrew Mooney यांनी सांगितले की अहवालात उद्धृत तुलनीय देशांमध्ये आता फक्त अमेरिकेचे निरोगी आयुर्मान यूकेपेक्षा कमी आहे.

ही तुलना आरोग्यधोरणापुरती मर्यादित राहू नये. निरोगी प्रौढावस्थेचा कालावधी कमी होणे हे कामगार सहभाग, सार्वजनिक अर्थव्यवस्था, रुग्णालयांची मागणी, सामाजिक काळजीवरील ताण, आणि निवृत्ती वयाबद्दलच्या गृहितकांची वास्तवता या सगळ्यावर परिणाम करते. लोकांना जास्त काळ काम करण्याची अपेक्षा असेल, पण निरोगी राहण्याची वर्षे कमी असतील, तर धोरणात्मक तणाव अटळ ठरतो. सरकारे औपचारिक निवृत्ती वय वाढवू शकतात, पण कामाच्या वयातील प्रौढांमधील आजार कायद्याने नाहीसे करू शकत नाहीत.

स्रोत मजकुरात हेही स्पष्ट केले आहे की ही घसरण सर्वत्र समान नाही. इंग्लंडमधील सर्वाधिक वंचित आणि सर्वात कमी वंचित भागांमधील दरी पुरुषांसाठी 19.4 वर्षे आणि महिलांसाठी 20.3 वर्षे इतकी वाढली आहे. ही किरकोळ असमानता नाही. ही एक रचनात्मक विभागणी आहे, ज्यात कोण वृद्धावस्थेतही निरोगी राहू शकतो आणि कोण नाही.

अहवालात दिलेला स्थानिक फरक विशेष लक्षवेधी आहे. संपन्न Richmondमध्ये पुरुषांचे निरोगी आयुर्मान 69.3 वर्षे आणि महिलांचे 70.3 वर्षे आहे. Blackpoolमध्ये पुरुषांचे निरोगी आयुर्मान 50.9 वर्षे आहे. हे आकडे दाखवतात की सरासरी मूल्ये असमान आरोग्य वास्तवाला कशी सपाट करू शकतात. काही समुदायांमध्ये चांगल्या स्थितीत निवृत्तीपर्यंत पोहोचणे सामान्य आहे. इतर ठिकाणी, निवृत्तीच्या खूप आधीच खराब आरोग्य येत आहे.

म्हणूनच या अहवालाचा इशारा नैतिक आणि आर्थिक, दोन्ही दृष्टीने परिणामकारक आहे. निरोगी आयुष्याचा कालावधी कमी होणे म्हणजे आजारांची अधिक वर्षे, नोकरीतील खंड, कुटुंबांवर अधिक ताण, आणि सार्वजनिक सेवांवर वाढलेली मागणी. याचा अर्थ राष्ट्रीय उत्पादकतेच्या समस्यांना लोकसंख्येच्या आरोग्यापासून वेगळे करता येत नाही. कामकाजाच्या वयातील आरोग्य ढासळत असेल, तर हरवलेली मजुरी, कमी उत्पादन, आणि जास्त सहाय्यखर्च यांच्या रूपात अर्थव्यवस्था ते जाणवेल.

ही निष्कर्षे हेही आव्हान देतात की या प्रश्नाकडे फक्त वृद्धत्वाचा मुद्दा म्हणून अरुंद दृष्टीने पाहू नये. अहवाल थेट कामकाजाच्या वयातील लोकसंख्येत घटणाऱ्या आरोग्याकडे निर्देश करतो. हा एक महत्त्वाचा फरक आहे. आयुष्याच्या शेवटच्या टप्प्यातच खराब आरोग्य असलेल्या समाजाला एक प्रकारची समस्या असते. पण प्रौढावस्थेच्या खूप आधीपासूनच आजार पसरलेल्या समाजाला अधिक व्यापक संकटाचा सामना करावा लागतो, कारण त्याचा परिणाम शिक्षण, काळजी, कमाई आणि सार्वजनिक व्यवस्थांच्या शाश्वततेवर एकाचवेळी होतो.

Health Foundation चा दावा आहे की सलग सरकारांनी ही घसरण थांबवण्यासाठी आवश्यक दीर्घकालीन कारवाई केली नाही. दिलेल्या सामग्रीच्या आधारे, ही टीका मानवी आणि आर्थिक, दोन्ही खर्चांवर केंद्रित आहे. त्या तर्काला आव्हान देणे कठीण आहे. खराब आरोग्य हा केवळ वैद्यकीय परिणाम नाही; तो एक प्रणालीगत परिणाम आहे. घरबांधणी, कामाची गुणवत्ता, प्रतिबंध, प्रादेशिक असमानता, आणि उपचारांचा प्रवेश हे सारे लोक किती काळ निरोगी राहतील हे ठरवतात.

या अहवालातून मिळणारा सर्वात महत्त्वाचा धडा असा की निवृत्ती धोरणाला लोकसंख्येच्या आरोग्यापासून वेगळे मानता येणार नाही. निरोगी आयुर्मान घसरत असताना निवृत्ती वय वाढत राहिले, तर राज्य लोकांकडून जे अपेक्षित करत आहे आणि त्यांचे शरीर जे सहन करू शकते यांच्यातील दरी संस्थात्मक करण्याचा धोका निर्माण होतो. परिणामी केवळ कमी निरोगी समाज नाही, तर एक कमी प्रामाणिक समाज तयार होतो, ज्यात अधिकृत टप्पे हळूहळू वास्तव जीवनाशी जुळेनासे होतात.

हा लेख Medical Xpress च्या वार्तांकनावर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.