प्रतिरोधक यंत्रणेतील B पेशी कमी करणाऱ्या therapies multiple sclerosis च्या सुरुवातीच्या टप्प्यात लक्षणीयरीत्या कमी relapses शी संबंधित होत्या. नव्याने निदान झालेल्या ५०९ रुग्णांच्या अभ्यासात B-cell-depleting treatment सुरू केलेल्यांमध्ये MS शी संबंधित MRI बदलही कमी दिसले; मात्र दोन वर्षांनी disability scores मध्ये स्पष्ट फरक नव्हता.
Neurology मध्ये प्रकाशित निष्कर्ष MS औषधांची संख्या वाढत असताना प्रत्यक्ष परिस्थितीतील तुलनात्मक पुरावा देतात. प्रत्येक रुग्णासाठी एकच initial therapy सर्वोत्तम आहे असे ते सिद्ध करत नाहीत; मात्र diagnosis नंतर लवकर दिसणाऱ्या disease activity मधील महत्त्वाचे फरक दाखवतात.
चार उपचार पद्धती आणि सुरुवातीला उपचार न घेतलेला गट
Researchers यांनी relapsing किंवा progressive multiple sclerosis चे नव्याने निदान झालेल्या रुग्णांना त्यांनी घेतलेल्या पहिल्या उपचारानुसार गटबद्ध केले. यात interferon-beta आणि glatiramer acetate सारख्या injectable therapies; dimethyl fumarate आणि teriflunomide सारखी oral medicines; fingolimod, cladribine, natalizumab आणि alemtuzumab सारख्या higher-efficacy therapies; तसेच rituximab आणि ocrelizumab सारख्या B-cell-depleting therapies होत्या.
सुरुवातीला उपचार न घेतलेल्या ९० सहभागींचाही analysis मध्ये समावेश होता. अभ्यासातील लोकांचे सरासरी वय ३३ होते. रोगाच्या सुरुवातीच्या टप्प्यातील लोकांवरचा हा भर महत्त्वाचा आहे, कारण लवकर केलेला उपचार clinical attacks आणि MRI मधून दिसणाऱ्या inflammatory activity वर परिणाम करू शकतो.
MS मध्ये immune system central nervous system ला नुकसान पोहोचवते. रोगाचा प्रवास व्यक्तिनुसार बदलतो. उपचार निवडताना clinicians symptoms, disease activity, risks, सोय आणि रुग्णाची परिस्थिती विचारात घेतात.
B-cell depletion मुळे कमी relapse rates
सर्वात स्पष्ट निष्कर्ष relapses संदर्भात होता. Study summary नुसार, B-cell levels कमी करणारी intravenous drugs घेतलेल्या रुग्णांचा relapse rate सुरुवातीच्या MS साठी सामान्यतः दिल्या जाणाऱ्या oral medicines घेणाऱ्यांपेक्षा ६२% कमी होता. सर्वात कमी relapse rate B-cell-depleting गटात दिसला.
इतर strong treatments देखील कमी relapses आणि कमी MRI changes शी संबंधित होत्या. Relapses मुळे नवीन किंवा वाढणारी neurological symptoms होऊ शकतात; व्यक्तीला स्पष्ट clinical attack जाणवत नसतानाही MRI scans disease activity दाखवू शकतात.
Diagnosis नंतर लगेच B-cell-depleting therapy सुरू केलेल्या रुग्णांमध्ये MS शी संबंधित brain scarring होण्याची शक्यताही कमी होती. MRI changes हे दैनंदिन कार्यक्षमतेसारखे नसतात; मात्र symptoms आणि examinations सोबत disease activity मोजण्यासाठी clinicians त्यांचा वापर करतात.
Disability निकालातील महत्त्वाची मर्यादा
निकालांनी कोणत्याही एका उपचाराला विजेता ठरवले नाही. Diagnosis नंतरच्या दोन वर्षांत सर्व treatment groups मध्ये disability जवळपास समान प्रमाणात वाढली. म्हणजे relapse rate आणि MRI findings मधील सुरुवातीचे फायदे disability scores मधील स्पष्ट फरकात बदलले नाहीत.
अभ्यास समजून घेण्यासाठी हा फरक महत्त्वाचा आहे. कमी relapse rate clinically meaningful आहे आणि कमी MRI changes कमी inflammatory activity दर्शवू शकतात. पण दोन वर्षांच्या follow-up मध्ये B-cell-depleting therapy ने इतर प्रत्येक initial option पेक्षा disability मध्ये स्पष्ट फायदा दिला, असे अभ्यास दाखवत नाही.
Karolinska Institutet चे senior researcher Fredrik Piehl म्हणाले की उपचारांची संख्या वाढली असली तरी first-choice decision सोपा झालेला नाही. उपचार गट सुरुवातीपासून वेगळे होते, तरी B-cell-depleting आणि इतर strong treatments कमी relapses आणि MRI changes शी संबंधित असल्याचे त्यांनी सांगितले.
ही तुलना का उपयुक्त आहे
गेल्या दोन दशकांत MS medicines वेगाने वाढली आहेत, पण initial treatments मधील head-to-head comparisons अजूनही मर्यादित आहेत. Routine clinical care वर आधारित studies treatment selection चा परिणाम पूर्णपणे दूर करू शकत नाहीत.
Researchers यांनी ही अडचण मान्य केली. उपचार गटांतील रुग्णांच्या वैशिष्ट्यांमध्ये फरक असल्याने दिसलेला प्रत्येक फरक treatment assignment मुळेच झाला असे मानता येत नाही. तरीही moderate option ने सुरुवात करायची की high-efficacy therapy लवकर वापरायची, या प्रत्यक्ष निर्णयासाठी analysis पुरावा देते.
रुग्ण आणि clinicians यांनी काय घ्यावे
- या early-MS analysis मध्ये B-cell-depleting therapies सर्वात कमी relapse rates शी संबंधित होत्या.
- या therapies MS शी संबंधित कमी MRI changes शीही संबंधित होत्या.
- दोन वर्षांत initial treatment groups मधील disability scores मध्ये स्पष्ट फरक दिसला नाही.
- वैयक्तिक उपचार निर्णयांमध्ये रुग्णाची वैशिष्ट्ये आणि उपलब्ध पर्यायांचे trade-offs विचारात घ्यावे.
म्हणून diagnosis नंतर लवकर high-efficacy treatment बद्दल चर्चा करण्याच्या बाजूने हा अभ्यास पुरावा मजबूत करतो. तो individualized decision-making ची जागा घेत नाही आणि disability outcomes बाबतच्या दीर्घकालीन प्रश्नांचे उत्तरही देत नाही.
हा लेख Medical Xpress च्या वृत्तांकनावर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.
Originally published on medicalxpress.com
