ஒரு carrier செல்கிறது, இரண்டு இன்னும் நிலையிலேயே உள்ளன
USS Gerald R. Ford Carrier Strike Group ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பணியினை முடித்து வருகின்றதாகத் தெரிகிறது, ஆனால் மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க கடற்படை நிலைப்பாடு இன்னும் வலுவாகவே உள்ளது. சமீபத்திய carrier tracking update படி, Ford 314 நாட்கள் நீண்ட சாதனைப் பணிக்குப் பிறகு May 1 அன்று Suez Canal-ஐ வடக்கு நோக்கி கடந்தது, மேலும் Norfolk-க்கு திரும்பும் பயணத்தைத் தொடங்கியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.
இது தன்னிச்சையாகவே ஒரு முக்கிய செயல்பாட்டு மைல்கல். சாதனை நீளமான deployments, மூலோபாய ரீதியாக அவை தேவைப்பட்டாலும் கூட, crew, equipment, maintenance schedules அனைத்தையும் அழுத்தத்துக்கு உட்படுத்துகின்றன. ஆனால் Ford நகர்ந்தது பெரிய அளவிலான படை குறைப்பைக் குறிப்பதில்லை. U.S. Central Command-க்கு இன்னும் இரண்டு carrier strike groups கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன: USS Abraham Lincoln மற்றும் USS George H.W. Bush; இரண்டும் Arabian Sea-இல் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன.
இரட்டை carrier இருப்பின் முக்கியத்துவம்
சமர்ப்பிக்கப்பட்ட மூல உரையின் படி, தற்போதைய மோதல் தொடங்கியதிலிருந்து Lincoln மற்றும் Bush Arabian Sea-இல் ஒன்றாக இருப்பது இதுவே முதல் முறை. இது செயல்பாட்டு நெகிழ்வுத்தன்மைக்கான பெரிய இடைவெளியைக் கொடுக்கிறது. இரண்டு carrier strike groups sortie generation-ஐ நீட்டிக்க, ஆபத்துகளைப் பகிர, மற்றும் ஒரே flattop formation தனியாக கையாள முடியாத வகையில் விரிவான பணிகளைத் தொடர முடியும்.
உடனடி பின்னணி புதிதாக அறிவிக்கப்பட்ட Project Freedom ஆகும்; Persian Gulf-இல் சிக்கியுள்ள வணிகக் கப்பல்களுக்கு உதவுவதற்கான அமெரிக்க முயற்சி. இரண்டு carriers இருப்பது Iran-க்கு எதிரான தொடர்ச்சியான blockade operations-க்கும் ஆதரவளிக்கிறது, மேலும் combat operations மீண்டும் தொடங்கினால் மிகப் பெரிய strike capacity-க்கான விருப்பத்தையும் பாதுகாக்கிறது.
இந்த இரு நோக்கத் தாங்கும் நிலைப்பாடு முக்கியமானது. நெருக்கடி பகுதிகளில் கடற்படை deployments ஒரே ஒரு பணிக்காக மட்டுமல்ல. அவை deterrence, reassurance, intelligence collection, maritime enforcement மற்றும் escalation options-ஐ ஒரே நேரத்தில் பராமரிக்கின்றன. தற்போதைய அமைப்பு அந்த முழுப் பட்டியலையும் கருத்தில் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டதுபோல் தெரிகிறது.
Project Freedom பதில்களைவிட கேள்விகளையே அதிகமாக எழுப்புகிறது
CENTCOM கூறுவதாவது, Project Freedom-க்கு U.S. military support-இல் guided-missile destroyers, 100-க்கும் அதிகமான land- மற்றும் sea-based aircraft, multi-domain unmanned platforms, மற்றும் 15,000 service members இடம்பெறுவர். ஆவணத்தில் பார்க்க இது பெரிய தொகுப்பு. இது serious regional reach மற்றும் significant command-and-control burden உடைய ஒரு mission-ஐ சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அதே சமயம், அதன் நடைமுறை mechanics இன்னும் தெளிவாக இல்லை. வழங்கப்பட்ட மூல உரையில் The Wall Street Journal செய்தியைக் குறிப்பிடுகிறது; அதாவது தற்போதைய திட்டம் commercial vessels-ஐ strait வழியாக U.S. Navy warships escort செய்வதைக் கொண்டிருக்கவில்லை. அந்த செய்தி சரியாக இருந்தால், இந்த operation பாரம்பரிய convoy model-ஐ விட deterrence, overwatch, surveillance, மற்றும் contingency response மீது அதிகம் சார்ந்திருக்கக்கூடும் என்பதைக் குறிக்கும்.
அந்தத் தெளிவின்மை மூலோபாய ரீதியாக முக்கியம். maritime security operations வெறும் force levels-ஆல் மட்டுமல்ல, operational concept எவ்வளவு தெளிவாக உள்ளது என்பதாலும் வெற்றி பெறும் அல்லது தோல்வியடையும். Project Freedom merchant shipping-க்கு நேரடி escort இல்லாமலே நம்பிக்கையை உருவாக்குவதற்காக அமைக்கப்பட்டிருந்தால், rapid response-ன் நம்பகத்தன்மையும் U.S. assets-ன் வெளிப்பாடும் மையமாகிவிடும்.
பிராந்திய நிலைப்பாடு இன்னும் மாறிக்கொண்டே உள்ளது
Ford-ன் புறப்பாடும் Lincoln, Bush ஆகியவற்றின் தொடர்ந்த இருப்பும், overall pressure level-ஐ மாற்றாமல் naval force distribution-ஐ எவ்வளவு வேகமாக சரிசெய்ய முடியும் என்பதை காட்டுகின்றன. ஒரு record-setting deployment முடிவுக்கு வருகிறது, ஆனால் மற்ற இரண்டு carrier groups நிகழ்வுகளை வடிவமைக்கத் தயாராக உள்ளன. இது பின்னடைவு அல்ல. இது மறுசீரமைப்பு.
மற்ற naval movements-வும் இதையே வலுப்படுத்துகின்றன. மூல உரையில் Boxer Amphibious Ready Group April 30 அன்று Malacca Strait வழியாக வடக்கு நோக்கி நகர்ந்து May 1 அன்று Indian Ocean-ஐ அடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. Amphibious groups carriers-இற்கும் வேறான திறன்களை கொண்டு வருகின்றன; இதில் Marine Corps presence மற்றும் நெகிழ்வான crisis-response options அடங்கும். அவற்றின் இயக்கம் பிராந்தியத்தில் U.S. தேர்வுகளின் பட்டியலை விரிவுபடுத்துகிறது.
உயர் நிலை command கவனத்திற்கான வெளிப்படையான சான்றுகளும் உள்ளன. வழங்கப்பட்ட உரையின் படி CENTCOM commander Adm. Brad Cooper வார இறுதியில் troops-ஐ சந்தித்தார்; இதில் USS Milius-இல் நடைபெற்ற பயணமும் அடங்கும். செயல்பாட்டிலுள்ள regional mission-இன் போது மேற்கொள்ளப்படும் உயர்மட்ட visits வழக்கமானவை, ஆனால் அவை தலைமை நிலைப்பாட்டையும் அதனைச் சுற்றிய செய்தியையும் நெருக்கமாக நிர்வகிக்கிறது என்பதையும் காட்டுகின்றன.
பெரிய மூலோபாயப் படம்
இந்த update-இல் அதிகம் வெளிப்படுவது, naval presence வெறும் குறியீடாக மட்டும் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பதுதான். இந்த force package blockade operations-ஐ ஆதரிக்கிறது, புதிய maritime mission-ஐ தாங்குகிறது, மற்றும் surge combat power-ஐ பாதுகாக்கிறது. அதாவது commercial movement, deterrence, escalation management ஆகியவற்றை தனித்தனி பிரச்சினைகளாகப் பார்க்காமல் ஒன்றாக இணைத்து வைத்திருக்க Washington முயற்சி செய்கிறது.
மேலும் drones, missiles, distributed operations ஆகியவற்றின் காலத்திலும் carriers ஏன் இன்னும் முக்கியம் என்பதை இது காட்டுகிறது. ஒரு carrier strike group என்பது sustained air power, mobility, command presence ஆகியவற்றை host-nation basing-ஐ அதே அளவில் சாராமல் வழங்கக்கூடிய சில கருவிகளில் ஒன்றாகும்.
இந்த வாரம் என்ன மாறியது
- USS Gerald R. Ford May 1 அன்று 314 நாட்கள் நீண்ட deployment-க்குப் பிறகு Suez Canal-ஐ வடக்கு நோக்கி கடந்தது.
- USS Abraham Lincoln மற்றும் USS George H.W. Bush இன்னும் Arabian Sea-இல் CENTCOM கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.
- Project Freedom-க்கு destroyers, 100-க்கும் மேற்பட்ட aircraft, unmanned platforms, மற்றும் 15,000 service members ஆதரவளிக்கின்றனர்.
Ford வீடு திரும்பினாலும், செயல்பாட்டு செய்தி குறைப்பு பற்றியது அல்ல. பிராந்தியத்தில் carrier-backed leverage இன்னும் அமெரிக்காவிடம் உள்ளது, மேலும் Project Freedom-ன் உருவாகும் வடிவம் Persian Gulf மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரத்தில் maritime pressure குறைவதற்குப் பதிலாக புதிய கட்டத்திற்குள் நுழைகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்த கட்டுரை twz.com செய்திகளின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
Originally published on twz.com


