பேரிடர் ஒப்பந்தத்தின் முடிக்கப்படாத பகுதி மீண்டும் விவாத மேசைக்கு வந்துள்ளது
உலக சுகாதார அமைப்பின் பேரிடர் உடன்படிக்கையில் இன்னும் தீராத கடைசி பகுதியாக இருக்கும் விடயத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, பேச்சுவார்த்தையாளர்கள் ஏப்ரல் 27 அன்று ஜெனீவாவில் கூடுதல் ஒரு வார பேச்சுவார்த்தைக்காக ஒன்றுகூடினர்: பேரிடர் ஏற்படுத்தும் திறன் கொண்ட நோய்த்தொற்றுகளை நாடுகள் எவ்வாறு பகிர்வது, மேலும் அந்தப் பகிர்விலிருந்து கிடைக்கும் தடுப்பூசிகள், பரிசோதனைகள் மற்றும் சிகிச்சைகள் உள்ளிட்ட நன்மைகள் எவ்வாறு பகிர்ந்து வழங்கப்படுவது.
இந்த விடயம் தொழில்நுட்ப ரீதியாக Pathogen Access and Benefit-Sharing system, அல்லது PABS, என அழைக்கப்படுகிறது. நடைமுறையில், இது COVID-19 காலத்தில் உலகளாவிய கோபத்தை வடிவமைத்த ஒரு கேள்வியின் மையத்துக்குச் செல்கிறது: உயிர்காக்கும் கருவிகளை உருவாக்க தேவையான உயிரியல் தரவுகள் மற்றும் மாதிரிகளை நாடுகள் வழங்கினால், நெருக்கடி ஏற்பட்டபோது உருவாகும் தயாரிப்புகளை நியாயமாகப் பெறுவதற்கான உறுதியை அவர்களுக்கு என்ன அளிக்கப்படுகிறது?
இந்த இறுதி நடைமுறை ஏன் இவ்வளவு முக்கியமானது
பெரும் ஒப்பந்தம், மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமான பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு, மே 2025 இல் WHO உறுப்பினர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. எதிர்கால சுகாதார அவசரநிலைகளின் போது ஒருங்கிணைப்பு, கண்காணிப்பு மற்றும் அணுகலை மேம்படுத்தவும், கொரோனா பேரிடரின் போது காணப்பட்ட சிதறிய சர்வதேச பதிலுக்கு மீண்டும் இடமளிக்காமல் இருக்கவும் அது உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் மிக அரசியல் உணர்வுமிக்க கூறு முடிவடையாமல் விடப்பட்டது.
அந்த விடுபாடு சிறியதல்ல. வழங்கப்பட்ட மூல உரையில் PABS ஒப்பந்தத்தின் இதயம் என விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அது இல்லாமல், இந்த உடன்படிக்கை, உலக சுகாதாரத்தில் மிக முரண்பாடான உண்மையிலான பரிமாற்றங்களில் ஒன்றுக்கான தீர்மானிக்கப்பட்ட நடைமுறை இல்லாத ஒரு பேராசை கொண்ட கட்டமைப்பாக மாறும் அபாயத்தை சந்திக்கிறது: விரைவான நோய்த்தொற்று பகிர்வுக்கு மாற்றாக அர்த்தமுள்ள, சமமான நன்மைகள்.
WHO தலைமை இயக்குநர் டெட்ரோஸ் அதானோம் கேப்ரியேசஸ் பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடக்கத்தில் கடுமையான எச்சரிக்கையுடன் திறந்தார். அடுத்த பேரிடருக்குத் தயாராகாமல் இருப்பதற்கான வாய்ப்பை உலகம் இழக்க முடியாது என்று அவர் கூறினார். இந்த செய்தி, பரிச்சயமான ஆனால் இன்னும் தீராத பதற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறது. நாடுகள் பெருமளவில் தயார்நிலை தேவையை ஏற்றுக்கொள்கின்றன, ஆனால் அந்தத் தயார்நிலை கோரும் உறுதிமொழிகள் குறித்து அவர்கள் இன்னும் பிளவுபட்டுள்ளனர்.
