ஆரம்ப வாழ்க்கையில் சர்க்கரை குறைப்பு அல்சைமர் அபாயத்துடன் தொடர்பு

ஆரம்ப வாழ்க்கை சர்க்கரை வெளிப்பாடு மற்றும் மூளை ஆரோக்கியம் இடையிலான பல தசாப்தங்களுக்குப் பிந்தைய தொடர்பு

Medical Xpress வெளியிட்ட புதிய ஆய்வு, கருவுற்றதிலிருந்து பிறகு முதல் 1,000 நாட்களில் சர்க்கரை உட்கொள்ளல் குறைவாக இருந்தால், வாழ்க்கையின் பின்னர் டிமென்ஷியா ஏற்படும் அபாயம் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறையலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது; இதில் அல்சைமர் நோய் அபாயம் குறிப்பாக குறைவாக இருப்பதும் அடங்கும். இந்தக் கேள்வியை ஆய்வு செய்ய ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு அபூர்வமான வரலாற்றுச் சம்பவத்தை பயன்படுத்தினர்: இரண்டாம் உலகப் போரின் போது மற்றும் அதற்குப் பிறகு ஐக்கிய இராச்சியத்தில் நடந்த சர்க்கரை ரேஷனிங்.

மூல உரையின்படி, இந்த ஆய்வு npj Aging இதழில் வெளியிடப்பட்டது, மேலும் வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் உள்ள ஊட்டச்சத்து, ஆயுள்முழுவதும் மூளை முதிர்ச்சி மற்றும் மனநலத்தை எவ்வாறு வடிவமைக்கக்கூடும் என்பதை ஆய்வு செய்தது. முக்கிய முடிவு கவனத்தை ஈர்க்கும் வகையில் உள்ளது. அந்த ஆரம்ப வளர்ச்சி காலத்தில் சர்க்கரை கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்படாதவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, அதைப் பெற்றவர்களுக்கு எந்த காரணத்தினாலும் டிமென்ஷியா உருவாகும் அபாயம் 27% குறைவாகவும், அல்சைமர் அபாயம் 46% குறைவாகவும் இருந்தது. அதே பகுப்பாய்வில் கவலை அபாயம் 20% குறைவாகவும், மனச்சோர்வு அபாயம் 11% குறைவாகவும் காணப்பட்டது; ஆனால் பார்க்கின்சன் நோய்க்கு எந்த தொடர்பும் இல்லை.

இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் உணவு மற்றும் பின்னைய மூளை ஆரோக்கியத்தை இணைப்பதாலேயே மட்டுமல்ல, நெறிமுறையியல் காரணங்களால் மீள உருவாக்க முடியாத இயற்கைச் சோதனையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாலும் குறிப்பிடத்தக்கவை. விஞ்ஞானிகள் திட்டமிட்டு குழந்தை உணவைக் பல தசாப்தங்கள் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் வரலாற்றுச் ரேஷனிங் கொள்கை, ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் பகுப்பாய்வு செய்யக்கூடிய சர்க்கரை வெளிப்பாட்டில் மக்கள் தொகை அளவிலான வேறுபாடுகளை உருவாக்கியது.

போர்க்கால ரேஷனிங் எப்படி நவீன ஆராய்ச்சி கருவியானது

இந்த ஆய்வு பிரிட்டனின் உணவமைப்பில் ஏற்பட்ட ஒரு தனித்த கொள்கை மாற்றத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. மூல உரை, இரண்டாம் உலகப் போரின் போது மற்றும் அதன் பின்னரும் பல ஆண்டுகள் சர்க்கரை கடுமையாக ரேஷன் செய்யப்பட்டது என்றும், 2 வயதுக்குக் கீழான குழந்தைகளுக்கு சர்க்கரை ரேஷன் வழங்கப்படவில்லை என்றும் குறிப்படுகிறது. செப்டம்பர் 1953-ல் அந்தக் கொள்கை முடிந்தபோது, பெரியவர்களின் சர்க்கரை உட்கொள்ளல் கிட்டத்தட்ட இரட்டிப்பானது. அந்த திடீர் மாற்றம், வாழ்க்கையை வெவ்வேறு ஊட்டச்சத்து சூழல்களில் தொடங்கிய மக்களின் குழுக்களை உருவாக்கியது.

சீனாவிலுள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள் UK Biobank-இல் உள்ள, 1951 முதல் 1956 வரை பிறந்த 60,394 பேரின் சுகாதார பதிவுகளை பகுப்பாய்வு செய்தனர். அவர்கள் பங்கேற்பாளர்களை மூன்று குழுக்களாக பிரித்தனர்: கருப்பைக்குள் இருந்த காலத்தில் மட்டுமே ரேஷனிங் பொருந்தியது, கருப்பைக்குள் இருந்த காலத்துடன் ஆரம்பக் குழந்தைப்பருவத்திலும் பொருந்தியது, அல்லது எந்தக் காலத்திலும் பொருந்தவில்லை. கடைசி குழு கட்டுப்பாட்டு குழுவாக இருந்தது.

இந்த வடிவமைப்பு, கருப்பை காலமும் குழந்தை பருவமும் ஆகியவற்றில் குறைந்த சர்க்கரை வெளிப்பாடு, பல தசாப்தங்களுக்குப் பின்னர் சிறந்த நரம்பியல் முடிவுகளுடன் தொடர்புடையதா என்ற கேள்வியை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கேட்க அனுமதித்தது. அறிக்கையிடப்பட்ட முடிவுகளின் அடிப்படையில் பதில் ஆம் என்பதுபோல் தெரிகிறது. முக்கியமாக, ஆராய்ச்சியாளர்கள் பகுப்பாய்வை ஒரு நோயறிதலுக்கே மட்டுப்படுத்தவில்லை. அவர்கள் டிமென்ஷியா, அல்சைமர், கவலை, மனச்சோர்வு, மற்றும் பார்க்கின்சன் நோய் ஆகியவற்றைக் கண்ணோட்டமிட்டனர்; பல நிலைகளுக்கு தொடர்புகள் காணப்பட்டன, ஆனால் அனைத்திற்கும் இல்லை.

முதல் 1,000 நாட்கள் இன்னும் முக்கியமான வளர்ச்சி சாளரமாக உள்ளன

ஆய்வின் கட்டமைப்பு, கருவுற்றதிலிருந்து முதல் 1,000 நாட்களுக்கு சிறப்பு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது; இதில் கர்ப்பகாலமும், வாழ்க்கையின் முதல் இரண்டு ஆண்டுகளும் அடங்கும். பொது சுகாதாரத்தில் இந்தக் காலம் உடல் மற்றும் நரம்பியல் வளர்ச்சிக்கான அடித்தள கட்டமாக கருதப்படுகிறது. இந்த ஆய்வின் சூழலில், சர்க்கரை வெளிப்பாடு அறிவாற்றல் முதிர்ச்சியில் நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய காலமாகவும் இது தோன்றுகிறது.

மூல உரை, சில நன்மைகள் பிறப்புக்கு முன்பே தொடங்கக்கூடும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்தக் கூற்று, ஆய்வுக் குழுக்கள் எப்படி அமைக்கப்பட்டன என்பதிலிருந்து நேரடியாக வருகிறது: கருப்பைக்குள் இருக்கும் போது ரேஷனிங் வெளிப்பாடு ஏற்பட்டவர்களையும், ஆரம்பக் குழந்தைப்பருவத்திலும் அதனை அனுபவித்தவர்களையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தனித்தனியாக பிரித்தனர். வழங்கப்பட்ட உரையில் ஒவ்வொரு துணைக் குழுவிற்குமான முழு விவரம் இல்லை என்றாலும், கர்ப்பகால நிலைமை பகுப்பாய்வின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது, வெறும் பின்னணி காரணி அல்ல என்பது தெளிவாகிறது.

பெரிய பொருள் என்னவெனில், உணவு சார்ந்த அபாயங்கள் பலர் கருதுவதைவிட முன்னரே தொடங்கக்கூடும். பொதுச் சூழலில் அல்சைமர் நோய் பொதுவாக முதுமையில் தோன்றும், பின்னர் நிர்வகிக்கப்படும் ஒரு பிரச்சினையாகவே பார்க்கப்படுகிறது. இந்த ஆய்வு, அதற்குப் பதிலாக, மிக நீண்ட காலவரிசையைச் சுட்டுகிறது; அதில் வளர்ச்சி கால ஊட்டச்சத்து, அறிகுறிகள் தோன்றுவதற்கு பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே பாதிப்புக்கான உளவியல்/உயிரியல் வாய்ப்பை வடிவமைக்கக்கூடும்.

ஆய்வு என்ன சொல்ல முடியும், என்ன சொல்ல முடியாது

அறிக்கையிடப்பட்ட தொடர்புகள் கவனம் ஈர்க்கும் அளவுக்கு வலுவானவை; ஆனால் அவற்றை கவனமாகப் படிக்க வேண்டும். இது வரலாற்று மற்றும் மருத்துவ பதிவுத் தரவுகளை பயன்படுத்தும் ஒரு பார்வை சார்ந்த ஆய்வு, சீரற்ற மருத்துவச் சோதனை அல்ல. இயற்கைச் சோதனை வடிவமைப்பு, சர்க்கரை வெளிப்பாட்டின் நேரம் முக்கியம் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது; ஆனால் எல்லா சாத்தியமான குழப்பக் காரணிகளையும் நீக்கிவிடவில்லை. வழங்கப்பட்ட துணுக்கில் MRI தரவை ஆராயும் போது ஆராய்ச்சியாளர்கள் பிற தாக்கங்களை புள்ளியியல் முறையில் சரிசெய்ததாக மூல உரை தெரிவிக்கிறது, ஆனால் அந்த இமேஜிங் முடிவுகளை விரிவாக விவரிப்பதற்கு முன்பே அது நிறைவடைகிறது.

அந்த வரம்பு முக்கியமானது. அதாவது கிடைத்த உரையிலிருந்து மிகவும் உறுதியாக ஆதரிக்கப்படுவது ஆய்வு வடிவமைப்பு, கூட்டத்தின் அளவு, வரலாற்று ரேஷனிங் சூழல், மற்றும் பின்னைய வாழ்க்கை அபாயத்தில் காணப்பட்ட வேறுபாடுகள் ஆகியவையே. வழங்கப்பட்ட தகவலின் அடிப்படையில், இந்த ஆய்வு ஒரு தனித்த உயிரியல் இயந்திரத்தை நிரூபிக்கிறது அல்லது அல்சைமர் நோயை யார் உருவாக்குவார்கள் என்பதை சர்க்கரை மட்டும் தீர்மானிக்கிறது என்று கூறுவது மிகையாகும்.

எனினும், இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் மாற்றுச் சுழற்சி மற்றும் உணவு சார்ந்த காரக்கள் நீண்டகால மூளை ஆரோக்கியத்துடன் எப்படி தொடர்பு கொள்கின்றன என்ற வளர்ந்துவரும் ஆர்வத்துடன் பொருந்துகின்றன. நவீன உணவுகளில் சர்க்கரை பொதுவாக உள்ளது, மேலும் கட்டுரையில் பல கர்ப்பிணிப் பெண்களும் குழந்தைகளும் கூடுதல் சர்க்கரையை அதிகமாக உட்கொள்கிறார்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்த நிஜத்தையும் கட்டாயக் கட்டுப்பாட்டு காலத்தையும் ஒப்பிட்டு, மக்கள் தொகை மட்டத்தில் குறைந்த வெளிப்பாடு என்ன அர்த்தம் கொள்ளும் என்பதைப் பார்க்க இந்த ஆய்வு ஒரு அரிய நீண்டகால பார்வையை வழங்குகிறது.

இன்றைக்கு முடிவுகள் ஏன் முக்கியம்

அல்சைமர் நோயும் டிமென்ஷியாவும் வயதான மக்கள்தொகையுடன் குடும்பங்களுக்கும் சுகாதார அமைப்புகளுக்கும் அதிக சுமையை ஏற்படுத்துகின்றன. பல தலையீடுகள், அறிவாற்றல் குறைவு தெளிவாகத் தெரிந்த பிறகே ஆராயப்படுகின்றன. எனவே, ஆரம்ப தடுப்பு சாளரங்களைச் சுட்டும் ஆராய்ச்சி முக்கியமானது, அது உடனடி மருத்துவ விதிகளை உருவாக்காவிட்டாலும் கூட.

சர்க்கரை கட்டுப்பாட்டுக்குட்பட்ட குழுவில் அல்சைமர் அபாயம் 46% குறைந்திருந்தது என்பது குறிப்பாக விவாதத்தைத் தூண்டும், ஏனெனில் அது ஆரம்ப வாழ்க்கையில் நல்ல உணவுமுறையால் கிடைக்கும் பொதுச் சுகாதார நன்மைகள் குழந்தைப் பருவத்தைத் தாண்டியும் நீடிக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கிறது. கவலை மற்றும் மனச்சோர்வில் கண்ட கூடுதல் முடிவுகள், வளர்ச்சி சூழல் ஆயுள் முழுவதும் மனநலத்தின் பல அம்சங்களை வடிவமைக்கக்கூடும் என்ற கருத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

இந்த ஆய்வு போர் கால ரேஷனிங்கை ஒரு கொள்கையாக மீண்டும் ஏற்க வேண்டும் என்று வாதிடவில்லை. ஆனால், நவீன ஊட்டச்சத்து கொள்கை, முன்-பிறப்பு பராமரிப்பு, மற்றும் ஆரம்பக் குழந்தைப் பருவ சுகாதார வழிகாட்டுதல் எதிர்கொள்ள வேண்டிய ஒரு கேள்வியை இது கூர்மையாக்குகிறது: வளர்ச்சியின் மிக நுணுக்கமான கட்டங்களில் கூடுதல் சர்க்கரை வெளிப்பாடு எவ்வளவு அதிகம்?

அந்தக் கேள்விக்கு மேலும் ஆதாரங்கள் தேவை, அதில் மீளுருவாக்கமும் ஆழமான செயல்முறை ஆய்வும் அடங்கும். ஆனால் தற்போதைய ஆய்வு விவாதத்தில் அரிதாக மதிப்புமிக்க ஒன்றைச் சேர்க்கிறது: அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான சுகாதார முடிவுகளை உள்ளடக்கிய வரலாற்றுச் சார்ந்த ஒப்பீடு. நீண்டகாலச் சோதனைகள் கடினமாகவோ அல்லது சாத்தியமற்றதாகவோ இருக்கும் துறையில், இத்தகைய சான்றுகள் விவாதத்தின் திசையை உண்மையிலேயே மாற்றக்கூடும்.

இப்போதைக்கு எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியது அளவானதாயினும் முக்கியமானது. இந்த ஆய்வில், வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் குறைந்த சர்க்கரை வெளிப்பாடு, பின்னர் டிமென்ஷியா, அல்சைமர், கவலை, மற்றும் மனச்சோர்வு அபாயம் குறைவதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. இது அறிவியலை முடிவு செய்யவில்லை. ஆனால் மூளை ஆரோக்கியம் மருத்துவமனைக்கு முன்பே, மேலும் நினைவாற்றலை விடவும் முன்பே தொடங்கக்கூடும் என்ற வாதத்தை அது வலுப்படுத்துகிறது.

இந்தக் கட்டுரை Medical Xpress செய்தியின்பேரில் அமைந்தது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.