அனிமேஷனின் வணிக சக்தி இன்னும் அதன் நிலையை உறுதிப்படுத்தவில்லை
அனிமேஷன் ஹாலிவுட்டின் மிக நம்பகமான தொழில்களில் ஒன்றாகவே உள்ளது, ஆனால் இந்த ஊடகம் தொழில்துறையின் உள்ளே சமமான கலாச்சார அந்தஸ்திற்காக இன்னும் போராடுகிறது. அந்த முரண்பாடே Gizmodo வலியுறுத்திய ஒரு புதிய விவாதத்தின் மையமாக உள்ளது; அது Variety-யின் ஒரு அறிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அந்த அறிக்கையில் அனிமேஷன் நிபுணர்கள், ஸ்டுடியோ தலைவர்கள், மார்க்கெட்டர்கள் ஆகியோர் ஒரு பரிச்சயமான கேள்வியில் சிந்தித்தனர்: தொடர்ந்து ஹிட்களை தரும் ஒரு கலைவடிவம் இன்னும் ஏன் குறைவானதாக நடத்தப்படுகிறது?
அனிமேஷன் பணம் சம்பாதிக்க முடியுமா என்பதே கேள்வி இல்லை. வழங்கப்பட்ட மூல உரை இந்த விஷயத்தில் தெளிவாக உள்ளது. அனிமேஷன் படங்கள் பல தசாப்தங்களாக நம்பகமான வருமானத்தை ஈட்டியுள்ளன, மேலும் 2026-ல் இதுவரை $1 பில்லியன் எல்லையை கடந்த ஒரே படம் The Super Mario Galaxy Movie. அந்த உரையில் Inside Out 2 மற்றும் Zootopia 2 போன்ற Disney தலைப்புகளின் பெரிய சாதனைகளும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், பார்வையாளர் தரப்பு ஏற்கனவே நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்டது. மக்கள் வருகிறார்கள், குடும்பங்கள் டிக்கெட்டுகளை வாங்குகின்றன, ஸ்டுடியோக்கள் இந்த வடிவத்தின் அணுகலை தொடர்ந்து பயனாக்குகின்றன.
என்றாலும், அந்த வணிக வெற்றி முழுமையான மதிப்பு, நிலைத்தன்மை அல்லது நிறுவனர் அங்கீகாரமாக மாறவில்லை. அந்த இடைவெளியே நடப்பு விவாதத்தை முக்கியமானதாக மாற்றுகிறது. இப்போது கேள்வி அனிமேஷன் விற்கப்படுமா என்பதல்ல. ஹாலிவுட் அதை லாபகரமான பக்கவழி அல்லாமல் மையமான திரைப்பட உருவாக்கு ஊடகமாக ஏற்றுக்கொள்ள தயாரா என்பதுதான்.
தொழில்துறையின் விரக்தி விருதுகளை மட்டும் பற்றியது அல்ல
மூல உரையின் வலிமையான அம்சங்களில் ஒன்று Variety-யிடம் பேசும் ஒரு அனிமேட்டரிடம் இருந்து வருகிறது. அவர் ஒரு மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் முறைமையை விவரித்தார்: ஒரு ஸ்டுடியோ ஒரு அனிமேஷன் படத்தின் நிதி அல்லது விருது வெற்றியை கொண்டாடுகிறது, பின்னர் அதை உருவாக்கிய தொழிலாளர்களை விடுவிக்கிறது. அந்த புகார் விவாதத்தை சின்னத்தன்மையிலிருந்து தொழிலாளர் பிரச்சினைக்குத் தள்ளுகிறது. மரியாதை என்பது பொதுமொழி அல்லது ஆஸ்கர் பிரிவுகள் பற்றியது மட்டும் அல்ல. திட்டங்கள் வெற்றியடையும் போது படைப்பாற்றல் தொழிலாளர்களுக்கு பாதுகாப்பு, செல்வாக்கு, நீண்டகால முதலீடு கிடைக்கிறதா என்பதும் அதில் அடங்கும்.
இங்குதான் இந்த உரையாடல் தொழில்துறைக்கு இன்னும் அசௌகரியமானதாகிறது. பாக்ஸ் ஆபிஸ் வலுவாக இருந்தால் ஹாலிவுட் நீண்ட காலமாக அனிமேஷனைப் பாராட்டி வந்துள்ளது, ஆனால் அந்தப் பாராட்டு அனிமேஷன் குழுக்கள் எப்படிப் பணியமர்த்தப்படுகின்றன, தக்கவைக்கப்படுகின்றன, அல்லது மதிப்பிடப்படுகின்றன என்பதிலிருந்து விலகியே இருந்தது. ஒரு ஊடகத்தை தூரத்தில் இருந்து பாராட்டலாம்; அதே நேரத்தில் அதை உருவாக்கும் நபர்கள் கட்டமைப்பு ரீதியாக பாதிப்புக்குள்ளானவர்களாகவே இருக்கலாம். மூல உரையில் விவரிக்கப்பட்ட விரக்தி, பல அனிமேட்டர்கள் துல்லியமாக அதே முறைமையையே பார்க்கிறார்கள் என்பதை உணர்த்துகிறது.
அதனால் பல ஆண்டுகளான வணிக வெற்றிக்குப் பிறகும் அங்கீகார விவாதம் தொடர்கிறது. வெற்றி பணியாளர்களின் நிலைமைகளையோ, அந்தஸ்தையோ மேம்படுத்தவில்லை என்றால், அந்த வெற்றிக் கதையோடு ஒரு குறைபாடு நீடிக்கிறது.
Pixar-இன் கருத்துகள் பிரச்சினையின் பிளவை வெளிப்படுத்துகின்றன
Gizmodo-வின் சுருக்கம், அனிமேஷன் எப்படி பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதில் உள்ளகப் பிளவை காட்டுகிறது. Pixar தலைவர் Jim Morris, தற்போது பல ஸ்டுடியோக்களை அனிமேஷன் தாங்கி நிற்கிறது என்று வாதிட்டார்; இது அந்த ஊடகத்தின் நடைமுறை முக்கியத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. இது வலுவான கூற்று, ஏனெனில் இது அனிமேஷனை ஒரு குறுகிய பங்கு வகுப்பாளராக அல்ல, அநிச்சயமான திரைப்பட வியாபாரத்தில் நிலைநிறுத்தும் சக்தியாகக் கட்டமைக்கிறது.
அதே நேரத்தில், Pixar தலைமை படைப்பாற்றல் அதிகாரி Pete Docter இன்னும் விமர்சனமான பார்வையை முன்வைத்தார்; அதாவது, அனிமேஷனின் பெரும்பகுதி நகைச்சுவை, அலட்டல் அல்லது குழந்தைப் பார்த்துக்கொள்ளும் வகையான உள்ளடக்கமாக இருப்பதால், அதை குழந்தைகளுக்கான படங்களாகவே பார்க்கும் அணுகலைத் தவிர்க்க முடியாது. அவரது முடிவு, தொழில்துறை தனது தரத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்பதாக இருந்தது. சுருக்க வடிவில்கூட, அந்த நிலைப்பாடு வெளிப்படுத்துவது முக்கியமானது. அனிமேஷனின் படிமப் பிரச்சினை ஒரு பகுதி தானே உருவாக்கப்பட்டது என்பதாக ஒரு தரப்பு நம்புகிறது; ஸ்டுடியோக்கள் தேர்வு செய்யும் கதைகள் மற்றும் அவற்றை பெரும் பார்வையாளர்களுக்காகப் பொதி செய்யும் விதமே அதற்குக் காரணம் என்று அது சொல்கிறது.
அந்த வாதத்தில் இயல்பான வலிமை உள்ளது. பெரிய அளவிலான அனிமேஷன் வெளியீடுகள் பெரும்பாலும் குழந்தைகள் மற்றும் குடும்பங்களை நோக்கியே சந்தைப்படுத்தப்படுமானால், விரிவான ஹாலிவுட் அமைப்புகள் அவற்றை அதே பாதையில் வகைப்படுத்துவது ஆச்சரியமல்ல. ஆனால் மூல உரை Docter-இன் கட்டமைப்பைத் திருப்பிக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது; Pixar தானே சமீபத்தில் மேலும் குறிப்பிட்ட கருப்பொருள்கள் மற்றும் பார்வைகளிலிருந்து பின்னோக்கி சென்றதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த பதற்றம் முக்கியமானது, ஏனெனில் அது ஒரு கடினமான கேள்வியை எழுப்புகிறது: அனிமேஷன் மதிப்பு பெற முதிர்ச்சியடைய வேண்டும் என்றால், அதைச் சாத்தியமாக்கும் படைப்பாற்றல் ஆபத்துகளை ஸ்டுடியோக்கள் உண்மையில் ஆதரிக்கத் தயாரா?
அதன் விளைவு பழக்கமான ஒரு சுழற்சியே. நிர்வாகிகள் ஊடகத்திற்கு விரிந்த இலக்கு வேண்டும் என்கிறார்கள், ஆனால் சந்தை முடிவுகள் பெரும்பாலும் அதை குடும்ப பொழுதுபோக்கின் மிகச் சுலபமான வரையறைகளுக்குத் திரும்பத் தள்ளுகின்றன.

Laika வேறொரு பதிலை வழங்குகிறது: வகையை விற்பதை நிறுத்துங்கள்
Pixar-இன் பார்வை பணியை மாற்றுவதில் வலியுறுத்தினால், Laika-வின் அணுகுமுறை வடிவமைப்பை மாற்றுவதில் வலியுறுத்துகிறது. மூல உரையில், Laika தலைமை மார்க்கெட்டிங் அதிகாரி David Burke Variety-யிடம், ஸ்டுடியோ தங்கள் படங்களை செயற்படியாக அனிமேஷன் என்று விற்பனை செய்வதில்லை என்று கூறினார். அதற்கு பதிலாக, ஊடகம் எதுவாக இருந்தாலும் பார்வையாளர்கள் படங்களைத் தேடி கண்டுபிடிப்பார்கள் என்று நம்புகிறது, மேலும் அவை வகைப்பாட்டை மீறுகின்றன என்று வாதிடுகிறது.
இது ஒரு முக்கியமான தந்திரத் தேர்வு. பார்வையாளர்களையோ, விருது அமைப்புகளையோ அனிமேஷனை ஒரு தனித்த பிரிவாக உயர்த்தச் சொல்லுவதற்குப் பதிலாக, மார்க்கெட்டிங் மட்டத்திலேயே அந்த வேறுபாட்டை கரைக்க முயல்கிறது. படம் தான் பொருள்; ஊடகம் இரண்டாம் நிலை. நடைமுறையில், அங்கீகாரம் பெறுவதற்கான ஒரு வழி, இகழ்ச்சியை அழைக்கும் அந்த லேபிளைத் தாமே வலுப்படுத்துவதை நிறுத்துவதாகும் என்று Laika-வின் வாதம் சொல்கிறது.
அந்தத் தந்திரத்திற்கு வரம்புகள் உள்ளன. அனிமேஷன் மறைந்துவிடுவதில்லை, மேலும் அதற்குப் பின்னுள்ள கைவினை அதன் வரையறை அம்சமாகவே உள்ளது. ஆனால் விளம்பரத் தத்துவமாக அது ஒரு உண்மையான பிரச்சினைக்கு நேரடியாக பதிலளிக்கிறது: பலர் இன்னும் “animated” என்றால் உடனே “குழந்தைகளுக்கானது” என்று நினைத்து விடுகிறார்கள், பின்னர் தொனி, வகை, அல்லது கலை நோக்கத்தைப் பற்றி சிந்திக்கிறார்கள். முதலில் படத்தை விற்பது அந்த இயல்பான பிரதிபலிப்பைத் தடுக்க ஒரு வழியாகும்.
ஆஸ்கர்கள் இன்னும் பெரிய தடையின் சின்னமாக உள்ளன
மூல உரை உண்மையான மரியாதையை அளவிடக்கூடிய ஒரு சாத்தியமான அளவுகோலை அடையாளப்படுத்துகிறது: ஒரு அனிமேஷன் படம் ஆஸ்கரில் Best Feature வெல்வது. இது யதார்த்தமானதா அல்லது நியாயமானதா என்பதில் தொழில்துறை வல்லுநர்கள் பிளவுபட்டுள்ளனர். Morris, அனிமேஷன் ஊழியர்கள் ஆஸ்கர் வாக்குப்பதிவில் தகுதி பெற வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்; திரைப்பட இயக்குநர் Jorge Gutiérrez-இன் கருத்துப்படி live-action-க்கு இயல்பான முன்னிலை உள்ளது, மேலும் அகாடமியின் பல உறுப்பினர்கள் அனிமேஷன் படைப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாக அல்ல, சகிக்க வேண்டியதாகவே பார்க்கிறார்கள்.
அகாடமி விரைவில் மாறினாலும் இல்லையெனினும், ஆஸ்கர் விவாதம் அடிப்படை பிரச்சினையை இன்னும் வெளிப்படுத்துகிறது. அனிமேஷனின் தனித்த விருது வெற்றிகள், அது இன்னும் ஒரு பக்கப்பிரிவாகவே கருதப்படுகிறது என்ற எண்ணத்தை அகற்றவில்லை. கேள்வி ஒரு கோப்பையைவிட கலை வரிசைப்பாடு பற்றியது. அனிமேஷன் படங்கள் live-action மரியாதை பெறும் படங்களுடன் போட்டியிடும் போது அவை விதிவிலக்குகளாகவே பார்க்கப்படுகின்றன என்றால், அந்த ஊடகத்தின் நிலை நிபந்தனை சார்ந்ததாகவே இருக்கும்.
அதனால்தான் இன்றைய வாதம் விருது பருவத்தை விட அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. அது ஸ்டுடியோ தந்திரம், தொழிலாளர் பொருளாதாரம், மார்க்கெட்டிங், படைப்புரிமை, மற்றும் பெரிய நிறுவனங்கள் அனிமேஷன் திரைப்படத்திலிருந்து பார்வையாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் கதைகளின் வகை ஆகியவற்றைத் தொட்டுச் செல்கிறது.
இப்போது இந்த விவாதம் ஏன் தீவிரமாகிறது
நேரம் சீரற்றது அல்ல. ஒரு ஊடகம் பெரிய வணிக முடிவுகளை அளித்துக் கொண்டிருக்க, அதே நேரத்தில் பரந்த தொழில்துறை அழுத்தத்தில் இருக்கும்போது, அந்த பொருத்தமின்மையை புறக்கணிப்பது கடினமாகிறது. அனிமேஷன் ஸ்டுடியோக்களை நிதியளவில் தாங்க உதவுகிறது என்றால், அதை இரண்டாம் நிலையில் வைப்பது என்ற பழக்கவழக்கம் இப்போது குறைவாக நியாயப்படுத்தக்கூடியதாகத் தெரிகிறது. வெற்றி தாக்கத்தை உருவாக்குகிறது, ஆனால் தொழில்துறை தனது முன்னிலைகளை மறுஆய்வு செய்யத் தயாராக இருந்தால் மட்டுமே அது செயல்படும்.
இப்போதைய வழங்கப்பட்ட செய்திப்படி, ஹாலிவுட் அந்தப் பணியை முழுமை செய்யவில்லை. அனிமேஷனிடம் ஆதாரங்களும், பார்வையாளர்களும், பாக்ஸ் ஆபிஸ் வரலாறும் உள்ளன. ஆனால் இன்னும் இல்லை என்பது, எந்த நிபந்தனைகளும் இல்லாமல் அதை சினிமாவாக உலகளவில் ஏற்றுக்கொள்வதே. ஆகவே இன்றைய தருணம் இன்னொரு மதிப்பு-புகார் மட்டும் அல்ல. நவீன திரைப்படத்தின் மிக வலுவான வணிக இயந்திரங்களில் ஒன்றிற்கு இறுதியாக சமமான கலை அந்தஸ்து வழங்கப்படுமா என்பதற்கான வாதம் அது.
அது நடக்கும் வரை, அனிமேஷனின் பரம முரண்பாடு தொடரும்: வியாபாரத்திற்கு அத்தியாவசியம், ஆனால் கலாச்சாரத்தின் உச்சியில் இன்னும் முழுமையாக ஏற்கப்படாதது.
இந்தக் கட்டுரை Gizmodo-வின் செய்திப்படுத்தலின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
Originally published on gizmodo.com



