UTHealth Houston च्या संशोधकांच्या नेतृत्वाखालील एका मोठ्या अभ्यासात, वृद्ध प्रौढांमध्ये उच्च-मात्रा इन्फ्लूएंझा लस अल्झायमर रोगाच्या कमी जोखमीशी संबंधित असल्याचे आढळले. यामुळे लसीकरण, रोगप्रतिकारक आरोग्य आणि डिमेंशियाचा धोका यांच्यातील संबंधांवरील वाढत्या संशोधन-शृंखलेत नवीन पुरावा जोडला गेला आहे.

या अभ्यासात ६५ वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या सुमारे २,००,००० प्रौढांची तपासणी करण्यात आली. संशोधकांच्या मते, उच्च-मात्रा फ्लू लस घेतलेल्या सहभागींमध्ये अल्झायमर रोग होण्याचा धोका सुमारे ५५% कमी होता. मूळ लेखात हा आकडा पूर्वी मानक-मात्रा इन्फ्लूएंझा लसीकरणाशी जोडलेल्या सुमारे ४०% घटीशी तुलना करून दाखवला आहे.

हे निष्कर्ष Neurology या जर्नलमध्ये प्रकाशित झाले आहेत. उच्च-मात्रा लस अल्झायमर रोग थेट प्रतिबंधित करते, हे ते सिद्ध करत नाहीत, परंतु ते इतका लक्षणीय संबंध दर्शवतात की त्याकडे अधिक बारकाईने लक्ष देणे आवश्यक आहे.

पूर्वीच्या लस संशोधनातून निर्माण झालेला प्रश्न

हे नवीन कार्य २०२२ मध्ये UTHealth Houston येथील McGovern Medical School मधील न्यूरोलॉजिस्ट आणि UTHealth Houston Neurosciences येथील Neurocognitive Disorders Center चे संचालक पॉल शुल्झ यांच्या नेतृत्वाखालील अभ्यासानंतर आले आहे. त्या पूर्वीच्या संशोधनात ६५ वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या प्रौढांमध्ये फ्लू लसीकरण आणि अल्झायमरच्या कमी जोखमीमधील संबंध आढळला होता.

नवीन अभ्यास अधिक विशिष्ट प्रश्न विचारतो: लसीची मात्रा जोखमीतील वेगळ्या प्रमाणातील घटीशी जोडली जाऊ शकते का? उच्च-मात्रा इन्फ्लूएंझा लसी वृद्ध प्रौढांसाठी तयार केल्या जातात, कारण वयानुसार त्यांची रोगप्रतिकारक प्रतिक्रिया कमकुवत होऊ शकते. या विश्लेषणातून असे सूचित होते की रोगप्रतिकारक हस्तक्षेपाची ताकद हंगामी इन्फ्लूएंझापासून संरक्षणापलीकडे महत्त्वाची ठरू शकते.

ही संशोधन-कल्पना UTHealth Houston येथील एका वैद्यकीय अधिकाऱ्याच्या आणि स्थानिक सार्वजनिक आरोग्य अधिकाऱ्यांच्या पूर्वीच्या लस कार्याबद्दलच्या संभाषणातून उद्भवली. त्यानंतर संशोधकांनी वेगवेगळ्या फ्लू-लस मात्रा अल्झायमरच्या वेगवेगळ्या परिणामांशी संबंधित आहेत का याची तपासणी केली.

हा निष्कर्ष लक्ष का वेधतो

अल्झायमर रोग हा डिमेंशियाचा प्रमुख कारण आहे, आणि लोकसंख्या वृद्ध होत असल्याने त्याचा भार वाढत आहे. मूळ लेखाचा अंदाज आहे की २०२५ मध्ये ६५ वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाचे ७ दशलक्षाहून अधिक अमेरिकन हा रोग असलेले जगत होते, म्हणजे त्या वयोगटातील सुमारे नऊपैकी एक व्यक्ती. २०५० पर्यंत हा आकडा दुप्पटाहून अधिक होण्याचा अंदाज आहे.

त्यामुळे, भविष्यातील संशोधनाने संरक्षणात्मक परिणामाची पुष्टी केल्यास, आधीच उपलब्ध, मोठ्या प्रमाणावर वापरल्या जाणाऱ्या आणि प्राथमिक आरोग्यसेवेत तुलनेने नियमित अशा प्रतिबंधात्मक रणनीती महत्त्वाच्या ठरतील. इन्फ्लूएंझा लसीकरण दरवर्षी दिले जाते, त्यामुळे ते लोकसंख्या-स्तरीय संशोधनासाठी विशेषतः व्यावहारिक विषय बनते.

त्याच वेळी, हा अभ्यास कारण-आणि-परिणामाचा पुरावा म्हणून नव्हे, तर संबंधाचा पुरावा म्हणून वाचला पाहिजे. उच्च-मात्रा लस घेणारे लोक मानक-मात्रा लस घेणाऱ्यांपेक्षा अशा बाबींमध्ये वेगळे असू शकतात ज्यांचा त्यांच्या आरोग्य परिणामांवरही परिणाम होतो. पुरवठा केलेला अहवाल आढळलेल्या फरकामागील जैविक यंत्रणा स्पष्ट करत नाही.

रोगप्रतिकारक संरक्षण आणि मेंदूचे आरोग्य

संशोधकांनी सामान्य लसी अल्झायमर रोगाच्या शक्यतेशी जोडल्या गेल्या आहेत का याचा वाढत्या प्रमाणात शोध घेतला आहे. UTHealth Houston चे विश्लेषण त्या व्यापक प्रश्नात मात्रेची भर घालते. त्याचे निष्कर्ष सूचित करतात की रोगप्रतिकारक संरक्षण आणि मेंदूचे आरोग्य अशा प्रकारे जोडलेले असू शकतात ज्यांचा अधिक अभ्यास होणे आवश्यक आहे.

मूळ लेख असा दावा करत नाही की लोकांनी फ्लू लस अल्झायमरच्या उपचारासाठी वापरावी. त्याऐवजी, तो ६५ वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या प्रौढांमधील निरीक्षणात्मक निष्कर्ष नोंदवतो. योग्य लसीची निवड ही व्यक्तीचे वय, आरोग्य स्थिती आणि सध्याच्या लसीकरण मार्गदर्शक तत्त्वांवर आधारित, वैद्यकीय तज्ज्ञांशी चर्चा करून घ्यावयाचा निर्णय राहतो.

  • अभ्यासात ६५ वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या सुमारे २,००,००० प्रौढांचा समावेश होता.
  • उच्च-मात्रा इन्फ्लूएंझा लसीकरण अल्झायमर रोगाच्या सुमारे ५५% कमी जोखमीशी संबंधित होते.
  • अहवालात उद्धृत केलेल्या पूर्वीच्या कार्याने मानक-मात्रा फ्लू लसीकरणाचा जोखमीतील सुमारे ४०% घटीशी संबंध जोडला होता.
  • हा अभ्यास Neurology या वैद्यकीय जर्नलमध्ये प्रकाशित झाला.

संशोधकांना काय स्पष्ट करावे लागेल

भविष्यातील कार्यात हा संबंध वेगवेगळ्या गटांमध्ये आणि आरोग्य प्रणालींमध्ये टिकतो का याची चाचणी करावी लागेल, आणि उच्च-मात्रा लस जोखमीतील मोठ्या दिसणाऱ्या घटीशी का जोडली जाऊ शकते याचा शोध घ्यावा लागेल. लसीकरणाच्या परिणामाची वेगवेगळ्या लस संयोजनांचा वापर करणाऱ्या लोकांमधील इतर फरकांपासून वेगळी ओळख करणेही महत्त्वाचे ठरेल.

सध्या, हा अभ्यास अंतिम उत्तरापेक्षा एक उल्लेखनीय संकेत देतो. संसर्गजन्य रोगांवर लक्ष्यित सार्वजनिक आरोग्य उपायांचे परिणाम ते लक्ष्यित करत असलेल्या संसर्गांपलीकडे विस्तारू शकतात, या कल्पनेला तो बळ देतो. वृद्ध होणाऱ्या समाजांसाठी अल्झायमर रोग मोठे आव्हान बनत असताना, अगदी माफक प्रमाणात विस्तारण्यायोग्य प्रतिबंधात्मक संधींकडेही वैज्ञानिक बारकाईने लक्ष दिले जाण्याची शक्यता आहे.

हा निकाल विशेषतः लक्षवेधक आहे कारण तो अनेक वृद्ध प्रौढांसाठी नियमित आरोग्यसेवेत आधीच समाविष्ट असलेल्या हस्तक्षेपातून आला आहे. आढळलेला संबंध थेट संरक्षणात्मक मार्ग दर्शवतो, इन्फ्लूएंझा-संबंधित आजार टाळण्याचा अप्रत्यक्ष परिणाम आहे, की इतर घटक आहेत, हे अद्याप अनिर्णित आहे. हे शोधण्याची गरज असल्याचे प्रकरण अभ्यास मांडतो.

हा लेख Science Daily च्या रिपोर्टिंगवर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.

Originally published on sciencedaily.com