एअर फोर्सने MQ-9 ला एपिक फ्युरीचा ‘MVP’ म्हटले, पण बजेट प्राधान्ये अजूनही मानवी चालक असलेल्या फायटर्सकडे झुकलेली आहेत

ड्रोनची प्रशंसा आणि कठोर बजेट प्रश्न

यू.एस. एअर फोर्स मानवरहित विमानांच्या कार्यात्मक मूल्याबद्दल पूर्वीपेक्षा अधिक खुलेपणाने बोलत आहे, पण काँग्रेस एक स्पष्ट पुढचा प्रश्न विचारत आहे: जर आधुनिक युद्धात ड्रोन इतके केंद्रस्थानी असतील, तर पैसा अजूनही इतका मोठ्या प्रमाणात मानवी चालक असलेल्या फायटर्सकडेच का जातो? एअर फोर्सच्या अधिकाऱ्यांनी खासदारांना सांगितले की MQ-9 रीपर हा ऑपरेशन एपिक फ्युरीमधील मुख्य कामगार, आणि कदाचित “सर्वात मौल्यवान खेळाडू” होता, तेव्हा हा तणाव समोर आला.

पुरवलेल्या स्रोत मजकुरानुसार, एअर फोर्सचे चीफ ऑफ स्टाफ Gen. Kenneth S. Wilsbach यांनी सांगितले की मोहिमेत MQ-9 च्या जवळपासही दुसरे कोणतेही प्लॅटफॉर्म नव्हते, आणि त्यांनी पायलटांसाठी धोका कमी करणाऱ्या हल्ल्यांवर प्रकाश टाकला. एअर फोर्सचे सचिव Troy Meink यांनीही हाऊस आर्म्ड सर्व्हिसेस कमिटील सांगितले की भविष्यात मानवरहित विमाने “सर्व क्षेत्रांत” अधिक महत्त्वाची भूमिका बजावतील. मानवयुक्त आणि मानवरहित प्रणाली एकत्रितपणे एअर फोर्सचे भविष्य आहेत का, असे विचारले असता Meink यांनी हो असे उत्तर दिले.

बजेटमधील दरी

समस्या अशी की, खासदारांनी लगेचच दाखवून दिले, की बजेट अजूनही त्या भाष्याचे पूर्ण प्रतिबिंब नाही. Rep. John Garamendi यांनी असा युक्तिवाद केला की एअर फोर्सची खर्च प्राधान्ये अजूनही मानवी चालक असलेल्या प्लॅटफॉर्मकडे खूप अधिक झुकलेली आहेत, कारण Collaborative Combat Aircraft, म्हणजे CCA, यांच्यापेक्षा F-35 आणि F-47 साठी खूप मोठ्या रकमा राखून ठेवल्या आहेत. CCA खरेदी किती लवकर वाढवण्याची योजना आहे आणि ही विमाने व्यापक दलात कशी समाकलित केली जातील, याचे स्पष्टीकरण त्यांनी सेवेने द्यावे अशी मागणी केली.

स्रोत मजकुरानुसार, आर्थिक वर्ष 2027 च्या मागणीत CCA खरेदीसाठी पहिला निधी समाविष्ट आहे, ज्यात खरेदीसाठी $996.5 दशलक्ष आणि संशोधन व विकासासाठी सुमारे $1.37 अब्ज आहेत. ही लक्षणीय बांधिलकी आहे आणि एअर फोर्सच्या विमान खरेदी खात्यातील सर्वात मोठी नवीन भर आहे, पण मानवी चालक असलेल्या सहाव्या पिढीच्या F-47 आणि सुरू असलेल्या F-35 खरेदींसाठी दिलेल्या गुंतवणुकीपेक्षा ती अजूनही खूपच लहान आहे.

MQ-9 वाद का महत्त्वाचा आहे

एपिक फ्युरीमधील MQ-9 ची मजबूत कामगिरी हा विरोधाभास अधिक ठळक करते, कारण ही प्रणाली भविष्यातील संकल्पना नाही. ती सध्या कार्यरत असलेली एक मालमत्ता आहे, जिने वारंवार आपले मूल्य सिद्ध केले आहे. मानवरहित विमाने पायलटचा धोका कमी करत स्ट्राइक क्षमता देऊ शकत असतील, तर विस्तारता येतील अशा स्वायत्त किंवा दूरस्थ पायलटिंग असलेल्या ताफ्यांकडे अधिक संसाधने वळवण्याचा मजबूत युक्तिवाद तयार होतो.

पण स्रोत मजकुरात आणखी एक मोठी मर्यादा नमूद केली आहे: असुरक्षितता. एपिक फ्युरीमध्ये 24 नुकसान झाल्यानंतर रीपर ताफा सुमारे 135 विमानांपर्यंत घसरला आहे, जो एअर फोर्सच्या दीर्घकालीन 189-विमानांच्या किमान मर्यादेपेक्षा खूपच खाली आहे. लेखात उद्धृत केलेल्या काँग्रेसनल रिसर्च सर्व्हिसच्या अहवालानुसार, ही नुकसानं अभियानातील एकूण 42 यू.एस. विमानं गमावली किंवा खराब झाली याच्या व्यापक हिशोबाचा भाग होती.

हा तपशील महत्त्वाचा आहे, कारण तो स्पष्ट करतो की मानवरहित हवाई शक्तीचे भविष्य केवळ “अजून MQ-9s” असे असू शकत नाही. रीपरने आपली उपयुक्तता सिद्ध केली आहे, पण आधुनिक हवाई संरक्षणांसमोर तिची उघडी पडण्याची स्थितीही दाखवली आहे. त्यामुळे एअर फोर्ससाठी धडा अधिक कठोर आहे: मानवरहित प्रणालींचे फायदे जपतानाच, संघर्षात्मक वातावरणासाठी अधिक योग्य अशी विमाने तैनात करावी लागतील.

Collaborative Combat Aircraft कडे संक्रमण

इथेच CCA कथेत प्रवेश करतात. फ्युचर इयर्स डिफेन्स प्रोग्रामच्या अखेरीस 150 पेक्षा अधिक CCA तैनात करण्याचे सेवेचे उद्दिष्ट आहे. सिद्धांततः, ही विमाने आजच्या दूरस्थपणे चालवल्या जाणाऱ्या ऑपरेशन्स आणि अशा अधिक विखुरलेल्या दलामधील दुवा ठरू शकतात, ज्यात मानवी चालक असलेले फायटर्स स्वायत्त किंवा अर्ध-स्वायत्त साथीदारांसोबत उडतात.

ही संकल्पना आता यू.एस. हवाई शक्ती नियोजनाच्या केंद्रस्थानी आली आहे. तरीही, आकडे पुरेसे वेगाने पुढे जात आहेत का, यावर लक्ष केंद्रित करणे काँग्रेसचे योग्य आहे. अलीकडच्या युद्धानुभवातून सेवेवर मानवरहित प्रणालींचे महत्त्व वाढत असल्याचे संकेत मिळत असतील, तर खरेदी योजनांनी ते सिस्टम कायमस्वरूपी दलरचनेचा भाग कसे बनतात, हे दाखवले पाहिजे, फक्त पुढची पायरी म्हणून नाही.

खर्चापेक्षा सिद्धांत अधिक वेगाने जुळतो आहे

या सुनावणीतील सर्वात महत्त्वाचा निष्कर्ष असा आहे की वैचारिक वाद जवळपास संपला आहे. वरिष्ठ एअर फोर्स नेते आता मानवरहित प्रणालींच्या केंद्रस्थानी असण्याबद्दल उघडपणे बोलतात. उरलेली लढाई ही बजेट आणि औद्योगिक क्षमतेची आहे. नवीन प्लॅटफॉर्म किती लवकर वाढवता येतील, असुरक्षित जुन्या ड्रोनची जागा कशी घेता येईल, आणि मानवी चालक असलेली व मानवरहित विमाने केवळ भाषिक जोड नाहीत, तर खरोखर एकात्मिक दल कसे उभारता येईल?

एपिक फ्युरीने एअर फोर्सला दाखवून दिले की मानवरहित प्रणाली निर्णायक ठरू शकतात. त्याच वेळी, युद्धभूमीवरील धडे आणि बजेट निर्णय यांच्यात अधिक जवळचा मेळ बसावा यासाठी काँग्रेसला पुरेसा आधारही दिला. ही छाननी आणखी तीव्र होण्याची शक्यता आहे. आधुनिक हवाई युद्धात, ड्रोन हे आता आपला क्षण येण्याची वाट पाहणारी दुय्यम साधने राहिलेली नाहीत. त्यांचा क्षण आला आहे. आता प्रश्न असा आहे की संस्था स्वतः म्हणते त्या भविष्यात खरोखर गुंतवणूक करायला तयार आहे का?

हा लेख Defense News च्या वार्तांकनावर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.