भविष्यातील मंगळावरील विमानांना मर्यादेच्या अधिक जवळ उडावे लागू शकते
NASA चे अभियंते मंगळावरील हवाई अन्वेषणासाठी अधिक आक्रमक डिझाइन क्षेत्राकडे जात असल्याचे दिसते. दिलेल्या शीर्षक आणि सारांशाच्या आधारे, Jet Propulsion Laboratory मधील अभियंत्यांनी भविष्यातील मंगळ हेलिकॉप्टरसाठी एक प्रगत रोटर ब्लेड डिझाइन सुमारे Mach 1.08 इतके टिप वेग सहन करू शकते आणि सुमारे 30 टक्के अधिक लिफ्ट देऊ शकते, असे निश्चित केले आहे.
हा प्रमुख आकडा महत्त्वाचा आहे, कारण मंगळ हे उड्डाणासाठी अत्यंत कठीण ठिकाण आहे. त्याचे वातावरण पृथ्वीपेक्षा खूपच विरळ आहे, त्यामुळे रोटरक्राफ्टना जमिनीपासून वर जाण्यासाठी पुरेशी लिफ्ट निर्माण करण्यासाठी अतिशय वेगाने फिरावे लागते आणि अत्यंत कार्यक्षम ब्लेडांची गरज असते. लिफ्टमधील कोणतीही विश्वासार्ह सुधारणा भविष्यातील विमान किती वजन वाहू शकते, किती दूर जाऊ शकते, आणि कोणत्या वातावरणांपर्यंत पोहोचू शकते यावर थेट परिणाम करते.
मंगळावर सुपरसोनिक रोटर टिप्स का महत्त्वाच्या आहेत
रोटर टिप वेग हा विमानरचनेतील मुख्य अभियांत्रिकी मर्यादांपैकी एक आहे. पृथ्वीवर, ध्वनीच्या वेगाजवळ गेल्यावर compressibility effects कामगिरी आणि स्थिरता गुंतागुंतीची करू शकतात. मंगळावर डिझायनर्सना वेगळे पण तितकेच कठीण संतुलन राखावे लागते: विरळ हवेला भरून काढण्यासाठी खूप उच्च फिरण्याचा वेग हवा, पण तोच वेग ब्लेडच्या टोकांना अवघड वायुगतिकीय स्थितीमध्ये ढकलू शकतो.
दिलेल्या अहवालानुसार, JPL अभियंत्यांना आता वाटते की पुढील पिढीचे ब्लेड त्या मर्यादेवर तुटण्याऐवजी तग धरू शकते. तसे असेल, तर मंगळ रोटरक्राफ्टसाठी शक्य असलेले ऑपरेटिंग envelope वाढेल. 30 टक्के लिफ्ट वाढ ही किरकोळ बदल नाही. ग्रह-उड्डाणाच्या संदर्भात, याचा अर्थ अतिरिक्त वैज्ञानिक payload, अधिक उंचीचा margin, थंड किंवा धुळीच्या परिस्थितीत अधिक मजबूत उड्डाण, किंवा यापैकी काही संयोजन होऊ शकते.
प्रदर्शनात्मक उड्डाणांपासून व्यावहारिक अन्वेषणापर्यंत
याचे व्यापक महत्त्व धोरणात्मक आहे. मंगळावरचे हेलिकॉप्टर आता केवळ तंत्रज्ञानाचे प्रदर्शन राहिलेले नाहीत. ती नियमित scouting, terrain access, आणि भविष्यातील surface missionsना आधार देण्यासाठी उमेदवार ठरत आहेत. मुख्य मर्यादा नेहमीच payload आणि range राहिल्या आहेत. मजबूत rotor design प्रत्येक उड्डाणातून करता येणारे उपयुक्त काम वाढवून या दोन्ही समस्यांना हाताळते.
अधिक lift उपलब्ध असेल तर mission planners अधिक चांगले sensors वाहणारी rotorcraft, अधिक तपशीलवार स्थानिक निरीक्षणे, किंवा rover साठी खूप धोकादायक असलेल्या भूभागात कार्य करण्याची कल्पना करू शकतात. उंच उतार, तुटलेली खडकांची क्षेत्रे, आणि गुंतागुंतीच्या भूवैज्ञानिक रचना हीच ती ठिकाणे आहेत जिथे aerial mobility सर्वात मोठा वैज्ञानिक परतावा देते.
शीर्षकात NASA ने blade design ची “survivability” “confirm” केल्याचे स्पष्टपणे म्हटले आहे, म्हणजेच हे फक्त सैद्धांतिक paper concept नसून विश्लेषण किंवा चाचणीशी संबंधित engineering result म्हणून पाहिले गेले. excerpt मध्ये हे काम JPL engineersशी जोडले आहे, त्यामुळे हे संस्थेच्या applied Mars-flight development pipeline चा भाग आहे, वेगळा academic प्रयोग नाही, हे अधोरेखित होते.
अजून काय अज्ञात आहे
दिलेला मजकूर मर्यादित आहे, त्यामुळे येथे अनेक महत्त्वाचे तपशील उपलब्ध नाहीत. यात blade geometry, testing environment, flight regime, किंवा निकाल wind tunnel work, modeling, structural tests, की combined analysis मधून आला याचा उल्लेख नाही. हे rotor system कधी उडणार, किंवा ते एखाद्या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या Mars mission शी जोडलेले आहे का, हेही सांगितलेले नाही.
हे caveats महत्त्वाचे आहेत. नियंत्रित अभियांत्रिकी संदर्भात उच्च टिप वेग सहन करणे आणि मंगळाच्या परिस्थितीत पूर्ण विमान सिद्ध करणे हे एकच नाही. प्रत्यक्ष वाहनाला अजूनही vibration, power, thermal swings, dust exposure, autonomous control, आणि दीर्घकालीन विश्वासार्हता हाताळावी लागेल.
महत्त्वाकांक्षेचा अर्थपूर्ण संकेत
या मर्यादा असूनही, नोंदवलेली आकडेवारी एका दिशेकडेच इशारा करते: NASA भविष्यातील मंगळ हेलिकॉप्टर फक्त मागील यशांची पुनरावृत्ती करण्यासाठी डिझाइन करत नाही. ते अधिक सक्षम विमानांकडे पुढे जात आहे, जे अधिक वाहू शकतात, अधिक करू शकतात, आणि अधिक कठीण वायुगतिकीय परिस्थिती सहन करू शकतात.
Planetary aviation नेहमी mass, energy, आणि environment यांनी मर्यादित राहिली आहे. Mach 1.08 सहन करणारी आणि 30 टक्के लिफ्ट वाढ देणारी rotor system यापैकी एका मर्यादेला लक्षणीयरीत्या सैल करेल. त्यामुळे हे केवळ blade speed बद्दलचे कुतूहल नाही, तर मंगळ रोटरक्राफ्टना अन्वेषणात मोठी भूमिका देण्यासाठी अभियांत्रिकी पातळीवर घडवले जात असल्याचा संकेत आहे.
हा लेख Interesting Engineering च्या बातमीवर आधारित आहे. मूळ लेख वाचा.
Originally published on interestingengineering.com

