అధ్యయనం చేయడానికి కష్టం అయిన యుగం ఇప్పుడు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది

మధ్య యూరోపాలోని లేట్ బ్రాంజ్ యుగ జీవితం మీద అరుదైన దృష్టిని అందిస్తున్న ఒక ముఖ్యమైన కొత్త అధ్యయనం, దహనం చేయని అసాధారణ సమాధులతో పాటు దహనం చేసిన అవశేషాలు, ప్రాచీన DNA, ఐసోటోప్ విశ్లేషణ, మరియు ఎముకల ఆధారాలను కలిపి ఉపయోగించింది. Nature Communications లో ప్రచురితమైన ఈ పరిశోధన ఉర్న్‌ఫీల్డ్ సంస్కృతి కాలాన్ని, సుమారు క్రీస్తుపూర్వం 1300 నుండి 800 వరకు, పరిశీలిస్తుంది; ఈ సమయంలో జరిగిన పెద్ద సామాజిక, సాంస్కృతిక మార్పులు ఈ ప్రాంతాన్ని మళ్లీ ఆకృతీకరించాయి.

ఈ పని ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే ఈ కాలాన్ని జీవశాస్త్రీయ వివరాలతో అధ్యయనం చేయడం చాలా కాలంగా కష్టసాధ్యంగా ఉంది. లేట్ బ్రాంజ్ యుగంలో దహనం విస్తృతంగా ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది, ఆ పద్ధతి సాధారణంగా పరిశోధకులు జన్యు మరియు శారీరక పునర్నిర్మాణానికి ఆధారపడే అనేక పదార్థాలను నాశనం చేస్తుంది. ఆ అడ్డంకిని దాటేందుకు, బృందం జర్మనీ, చెచియా, పోలాండ్‌లలోని అరుదైన దహనం చేయని సమాధులపై దృష్టి పెట్టింది, అలాగే కుకెన్‌బర్గ్, ఎస్పర్‌స్టెడ్ట్ వంటి మధ్య జర్మన్ స్థలాల దహనం చేసిన అవశేషాలను కూడా విశ్లేషించింది.

పరిశోధకులు ఏమి కనుగొన్నారు

ఈ అధ్యయనం సుమారు 3,000 సంవత్సరాల క్రితం ప్రజలు ఎలా జీవించారు, ఎలా కదిలారు, ఏమి తిన్నారు, తమ మృతులను ఎలా సమాధి చేశారు అన్నదాన్ని పునర్నిర్మించేందుకు అనేక పద్ధతులను కలిపింది. పరిశోధకులు ప్రాచీన DNA, స్థిరమైన ఆక్సిజన్ మరియు స్ట్రోంటియం ఐసోటోపులు, అలాగే ఎముకల అవశేషాలను పరిశీలించి, ఫలితాలను సమీప ప్రాంతాల జన్యు డేటాతో పోల్చారు.

కేంద్రంగా వచ్చిన నిర్ధారణ ఏమిటంటే, మార్పు ఆకస్మిక జనాభా మార్పిడి ద్వారా కాక, క్రమంగా మరియు ప్రాంతాల వారీగా భిన్నంగా జరిగినట్లు కనిపిస్తోంది. మధ్య జర్మనీలో, మూల పాఠ్య ప్రకారం, జన్యు మార్పులు లేట్ బ్రాంజ్ యుగం తరువాతి దశల్లోనే స్పష్టంగా కనిపించడం ప్రారంభించాయి.

దీని వల్ల ఆ యుగానికి మరింత సున్నితమైన చిత్రం లభిస్తోంది. ఒక జనాభాను తుడిచిపెట్టి మరొకదాన్ని తెచ్చిన ఒక్క విఘాతక సంఘటనకు బదులుగా, ఆధారాలు స్థానిక నిర్ణయాలు మరియు పొరుగు గుంపులతో ఎంపిక చేసిన అనుబంధాల ద్వారా సముదాయాలు కాలక్రమేణా అనుసంధానమయ్యాయని సూచిస్తున్నాయి.

స్థితిస్థాపక సముదాయాలు, స్థానిక మూలాలు

ప్రధాన రచయిత Eleftheria Orfanou లేట్ బ్రాంజ్ యుగాన్ని ఒకే మార్పు క్షణంగా కాకుండా, ఆహారం, సమాధి, మరియు సామాజిక సంబంధాలపై తీసుకున్న నిర్ణయాల పరంపరగా వివరిస్తారు. ఈ దృక్కోణం అధ్యయనంలోని అత్యంత విలువైన అంశాలలో ఒకటి, ఎందుకంటే ఇది నాటకీయ వలస కథనాల నుంచి దృష్టిని దైనందిన మానవ అనుకూలన వైపు మళ్లిస్తుంది.

మూల పాఠ్యం ప్రకారం, ఈ కనుగొన్లు సముదాయాలు కొత్త ఆహారాలు, సమాధి ఆచారాలు, మరియు సాంస్కృతిక సంబంధాలతో ప్రయోగాలు చేస్తూనే, పెద్దగా తమ స్థానిక స్వదేశాల్లోనే నిలకడగా ఉన్నాయని వెల్లడిస్తున్నాయి. నిరంతరత మరియు మార్పు కలయిక ముఖ్యమైనది. సాంస్కృతిక చలనశీలతకు ఎప్పుడూ పెద్దఎత్తున స్థలచలనం అవసరం లేదని ఇది సూచిస్తుంది. ప్రజలు భౌగోళికంగా స్థిరంగా ఉన్నప్పటికీ బయటి ప్రభావాలను గ్రహించి, వాటిని మళ్లీ మలచగలరు.

ఉర్న్‌ఫీల్డ్ ప్రపంచానికి ఇది ప్రత్యేకంగా సంబంధించినది, ఎందుకంటే పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు దీన్ని దీర్ఘకాలంగా పెద్ద సాంస్కృతిక మార్పులతో అనుసంధానించారు. కొత్త ఆధారాలు ఈ మార్పులు ఆకస్మిక విరామాల వల్ల కాక, దీర్ఘకాల పరస్పర చర్యలు మరియు స్థానిక అనుకూలనల ద్వారా ఉద్భవించి ఉండవచ్చని సూచిస్తున్నాయి.

ఫలితం ఎంత ముఖ్యమో పద్ధతీ అంతే ముఖ్యమైనది

ఈ అధ్యయనం పద్ధతిశాస్త్రీయ పురోగతిని కూడా సూచిస్తుంది. దహనం సాధారణంగా మానవ అవశేషాల నుంచి ఏమి తెలుసుకోవచ్చో పరిమితం చేస్తుంది కాబట్టి, లేట్ బ్రాంజ్ యుగ జనాభా చరిత్రను గతకాలాల కంటే తక్కువ జీవశాస్త్రీయ స్పష్టతతోనే తరచూ పునర్నిర్మించారు. అరుదైన దహనం చేయని సమాధులు, దహనం చేసిన అవశేషాలు, మరియు అనేక శాస్త్రీయ పద్ధతులను కలిపి, ఈ పరిమితిని కొంతవరకు అధిగమించవచ్చని పరిశోధకులు చూపించారు.

దీంతో ఒకప్పుడు ప్రాచీన DNA, చలనశీలత అధ్యయనాలకు తక్కువ అనుకూలంగా భావించిన కాలాల మరింత సంపన్న పునర్నిర్మాణానికి మార్గం తెరుచుకుంటుంది. ఇది పురావస్తు శాస్త్రం ఇప్పుడు ఎలా త్రికోణీకరణ ద్వారా పనిచేస్తుందో కూడా చూపిస్తుంది: జన్యుశాస్త్రం, ఐసోటోపులు, సమాధి ఆచారాలు, మరియు ఎముకల ఆధారాలు ఒకే సామాజిక పజిల్‌లోని వేర్వేరు భాగాలను అందిస్తాయి.

దీని ఫలితం కేవలం మెరుగైన కాలక్రమం కాదు, రోజువారీ జీవితంలో ప్రజలు మార్పును ఎలా ఎదుర్కొన్నారు అన్నదానికి మరింత సంపూర్ణమైన చిత్రం. వారు ఏమి తిన్నారు, తమ మృతులను ఎలా సమాధి చేశారు, ఎవరితో సంబంధాలు పెట్టుకున్నారు, వారు కదిలారా లేక స్థిరంగా ఉన్నారా అన్నవి అన్నీ ఒకే చారిత్రక కథలో భాగమవుతాయి.

ప్రాగైతిహాసిక యూరోపాలో మార్పును కొత్తగా ఆలోచించడం

ఈ అధ్యయనం యొక్క విస్తృత ప్రాముఖ్యత ప్రాగైతిహాసిక సామాజిక మార్పుపై అది ఏమి చెబుతుందనే దానిలో ఉంది. పెద్ద సాంస్కృతిక మార్పులు తరచూ దండయాత్ర, వలస, లేదా పతనంగా కథనం చేయబడతాయి. ఇక్కడి ఆధారాలు మాత్రం స్థానికంగా పాతుకుపోయిన, అలాగే ప్రాంతీయంగా అనుసంధానమైన సముదాయాలచే ఆకృతీకరించబడిన, నెమ్మదిగా సాగిన మరింత సంక్లిష్ట ప్రక్రియకు అనుకూలంగా ఉన్నాయి.

అదంటే చలనానికి పాత్ర లేదని కాదు. జన్యు ఆధారాలు కాలక్రమేణా వంశపారంపర్యంలో మార్పులను చూపుతున్నాయి. కానీ ఆ మార్పులు అసమానంగా, క్రమంగా జరిగాయని కనిపిస్తోంది, ఒకే జనాభా పూర్తిగా మారిపోయినట్లుగా కాదు. ఆ తేడా ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే అది యూరోప్ గతంలోని సాంస్కృతిక మార్పులను పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు ఎలా అర్థం చేసుకుంటారో మార్చుతుంది.

ఇది లేట్ బ్రాంజ్ యుగాన్ని మరింత మానవీయంగా కూడా చూపిస్తుంది. టైపాలజీలు మరియు దహనం చేసిన మట్టి పాత్రల మధ్య పరిమితమైన ముఖరహిత కాలంగా కాకుండా, మారుతున్న పరిస్థితుల్లో ఆచరణాత్మక, ప్రతీకాత్మక నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్న మనుషుల ప్రపంచంగా అది మారుతుంది. కొత్త ఆహారాలు స్వీకరించబడతాయి, సమాధి పద్ధతులు మారతాయి, సామాజిక సంబంధాలు విస్తరిస్తాయి, కానీ స్థానిక అనుబంధం బలంగానే ఉంటుంది.

ఒకప్పుడు దాని అంత్యక్రియా ఆచారాల వల్లనే మసకబారిపోయిన ఒక కాలానికి ఇది గణనీయమైన ముందడుగు. ఈ అధ్యయనంలోని అరుదైన సమాధులు కేవలం జీవసంబంధ పదార్థాన్ని సంరక్షించలేదు. సమాజాలు నిరంతరతను కోల్పోకుండా మార్పును ఎలా ఆత్మసాత్ చేసుకోగలవో చూపే ఆధారాలను కూడా అవి సంరక్షించాయి; చారిత్రకంగా అది ఏ నాటకీయ విరామానికైనా సమానంగా ముఖ్యమైన నమూనా కావచ్చు.

ఈ వ్యాసం Science Daily నివేదికపై ఆధారపడింది. మూల వ్యాసాన్ని చదవండి.

Originally published on sciencedaily.com