RIMPAC లాజిస్టిక్స్ను ఒక సాంకేతిక ప్రయోగంగా మారుస్తోంది
అమెరికా సైన్యం 2026 Rim of the Pacific వ్యాయామాన్ని ఉపయోగించి, స్వయంచాలక నౌకలు, మొబైల్ 3D ప్రింటర్లు, మరియు కృత్రిమ మేధస్సు పసిఫిక్ మహాసముద్రంలోని విస్తారమైన దూరాల్లో బలగాలను కొనసాగించడాన్ని సులభతరం చేయగలవా అని పరీక్షిస్తోంది. ఈ ప్రయత్నం ఒక ప్రాథమిక కానీ కఠినమైన సమస్యను లక్ష్యంగా తీసుకుంది: ప్రధాన సరఫరా కేంద్రాల నుండి దూరంగా భాగాలు విఫలమైనప్పుడు, పరికరాలను త్వరగా మరమ్మతు చేయడం మిషన్ కంటే కష్టంగా మారవచ్చు.
ఆ సవాలు కొత్తది కాదు, కానీ పసిఫిక్ పరిమాణం దానికి అసాధారణమైన అత్యవసరతను ఇస్తుంది. వేల మైళ్ల సముద్రం నౌకలు, స్థావరాలు, మరియు రీసప్లై పాయింట్లను వేరు చేస్తుంది, మరియు ఏదైనా contested environment-లో ఆ దూరాలు ఇంకా పెద్ద ఆపరేషనల్ భారంగా మారతాయి. RIMPACలో, సైనిక అధికారులు advanced manufacturing మరియు uncrewed transport అవసరమైన భాగాలను కార్యకలాపాలు జరుగుతున్న ప్రదేశానికి దగ్గరగా ఉత్పత్తి చేసి అందించడం ద్వారా ఆ భారాన్ని తగ్గించగలవా అని తెలుసుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నారు.
Rear Adm. Michael Mattis ఈ ప్రయత్నాన్ని అమెరికా సైన్యం ఇప్పటివరకు చేసిన అతి పెద్ద advanced manufacturing demonstrationగా పేర్కొన్నారు. U.S. Pacific Command Joint Advanced Manufacturing Centerలో జరిగిన media eventలో, joint force కోసం theater-wide advanced manufacturing ఎలా ఉండవచ్చో ఈ వ్యాయామాన్ని pilot చేయడానికి ఉపయోగిస్తున్నామని చెప్పారు.
RIMPAC పెద్దదిగా ఉండటం వల్ల అది అర్థవంతమైన test bed అవుతుంది. Mattis ప్రకారం, ఈ సంవత్సరం వ్యాయామంలో 38 దేశాలు, 31 surface vessels, ఐదు submarines, 30,000కు పైగా personnel, దాదాపు 180 aircraft, మరియు landingsలో పాల్గొనే 1,100కు పైగా personnel ఉన్నారు. ఆ పరిమాణం sustainmentను ప్రయోగశాల వ్యాయామం కాకుండా నిజమైన stress testగా మార్చేస్తుంది.
తయారీ, స్వయంచాలకత, మరియు AI కలయిక
ఈ ప్రయోగాన్ని Fleetwerx మరియు Naval Postgraduate School యొక్క Consortium for Advanced Manufacturing Research and Education సమన్వయం చేస్తున్నాయి. Marine Lt. Col. Michael Radigan ఈ పని advanced manufacturing, autonomous systems, మరియు artificial intelligence ను కలిపి joint force అవసరమైన భాగాలను అందించడమని చెప్పారు.
ప్రాక్టికల్గా, ఈ భావన digital designs మరియు manufacturing capabilityని అవసరమైన చోటుకు దగ్గరగా తీసుకురావడం, పూర్తిగా సంప్రదాయ supply chainsపై ఆధారపడకుండా చేయడం. ఒక component విఫలమైతే, ఒక unit దాన్ని స్థానికంగా లేదా ప్రాంతీయంగా తయారు చేసి, తరువాత autonomous లేదా semi-autonomous మార్గాల్లో దాన్ని నౌకకు లేదా దూరపు స్థావరానికి తరలించగలదు. ఇది ఇప్పుడు సేవలు వాస్తవ ఆపరేషనల్ పరిస్థితుల్లో అంచనా వేయాలనుకుంటున్న దృక్కోణం.
Radigan వినియోగదారుల సాంకేతిక ఉదాహరణను ఉపయోగించి, లక్ష్యం అవసరమైనప్పుడు వేగంగా, ఉన్నత నాణ్యతతో తయారీ చేయడం, అది contested environmentsలో కూడా సాధ్యమవ్వాలని చెప్పారు. ఈ పోలిక అవసరాన్ని గుర్తించడం మరియు operator చేతిలో ఉపయోగపడే భాగం చేరడం మధ్య సమయాన్ని తగ్గించాలనే సైనిక ఆకాంక్షను చూపించింది.
మూల పాఠ్యంలో USS Essexపై 3D printerకి భాగాలను అందించే autonomous Typhoon surface vessel ఉదాహరణ కూడా ఉంది. ఇది ఈ వ్యాయామం యొక్క తర్కాన్ని స్పష్టంగా చూపుతుంది. దీర్ఘమైన రీసప్లై చైన్పై ఆధారపడకుండా, manufacturing మరియు deliveryని కొన్ని మాడ్యూలర్ దశలుగా విభజించి, వాటిలో కొన్ని స్వయంచాలకంగా చేయగల మరింత పంపిణీ చేసిన వ్యవస్థను సైన్యం పరీక్షిస్తోంది.
పసిఫిక్ ఎందుకు సమీకరణాన్ని మారుస్తుంది
సైనిక లాజిస్టిక్స్ నిపుణులు పసిఫిక్ యొక్క tyranny of distance గురించి తరచూ మాట్లాడతారు, ఎందుకంటే భౌగోళికత మాత్రమే మరమ్మతులు, రీప్లెనిష్మెంట్, మరియు బలగాల కదలికను నెమ్మదింపజేయగలదు. ఖండపు depot దగ్గర సులభంగా మార్చగల విరిగిన component, సమీపంలోని support node సముద్రం, పరిమిత transport availability, లేదా బలహీనమైన communication lines వలన వేరుగా ఉన్నప్పుడు పెద్ద ఆపరేషనల్ సమస్యగా మారుతుంది.
అందుకే advanced manufacturing రక్షణ ప్రణాళికలో ఎక్కువ దృష్టిని ఆకర్షిస్తోంది. ముందుకు అమర్చగల, లేదా even dropped into position చేయగల, ఒక printer logistics సమస్య నిర్మాణాన్ని మార్చేస్తుంది. warehouse నుండి physical spare ఎంత వేగంగా వస్తుందో అని అడగడం బదులుగా, commanders raw material, digital design files, మరియు స్థానిక fabrication capability readinessను వేగంగా తిరిగి పొందడానికి సరిపోతాయా అని ప్రశ్నించగలరు.
autonomous systems భాగం ఇదే కారణంతో ప్రాముఖ్యంగా ఉంది. self-driving surface vessels లేదా ఇతర uncrewed platforms ద్వారా supplies తరలించడం personnelకు ప్రమాదాన్ని తగ్గించగలదు, మరియు సంప్రదాయ రవాణా ఒత్తిడిలో ఉన్నప్పటికీ cargo ప్రవాహాన్ని కొనసాగించగలదు. సూత్రప్రాయంగా, సంప్రదాయ పద్ధతులతో sustain చేయడం కష్టమైన, చిన్న మరియు విస్తరించిన formationsకు కూడా ఇది మద్దతు ఇవ్వగలదు.
artificial intelligence ఇక్కడ coordinator మరియు optimizerగా ప్రవేశిస్తుంది. మూల పాఠ్యంలో సాంకేతిక వివరాలు పూర్తిగా చెప్పకపోయినా, అధికారులు AIని manufacturing, demand, మరియు deliveryని కలిపే వ్యవస్థలో భాగంగా చూస్తున్నారు. సమయం మరియు దూరం రెండూ ఖర్చును పెంచే theaterలో, routing, prioritization, లేదా part selectionను మెరుగుపరచే ఏ సాధనమైనా విలువైనదిగా మారవచ్చు.
ప్రదర్శన నుండి doctrine వరకు
ఈ సాంకేతికతలు ఆశాజనక ప్రదర్శన నుండి నమ్మదగిన యుద్ధకాల ఆచరణకు మారగలవా అనే పెద్ద ప్రశ్న ఉంది. సైనిక ప్రయోగాలు సాధారణంగా నియంత్రిత పరిస్థితుల్లో ఏమి సాధ్యమో చూపిస్తాయి. మరింత కఠినమైన పని repeatability, reliability, quality assurance, మరియు సేవలు, allied forces అంతటా interoperabilityని నిరూపించడం.
RIMPAC ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం ప్రారంభించడానికి అరుదైన వేదికను అందిస్తుంది, ఎందుకంటే ఇందులో బహుళజాతి పాల్గొనడం మరియు సముద్ర స్థాయి రెండూ ఉన్నాయి. advanced manufacturing ఒక distributed forceకి మద్దతు ఇవ్వగలదా అని సైన్యం తెలుసుకోవాలంటే, printers లేదా dronesను వేరువేరుగా కాకుండా, design, certification, production, transport, మరియు end useని కలిపే మొత్తం చైన్ను పరీక్షించాలి.
నాణ్యత ముఖ్యంగా అవసరం. వేగంగా అందించిన replacement part అది అవసరమైన ప్రమాణాన్ని నెరవేర్చినప్పుడే ఉపయోగపడుతుంది. అందుకే advanced manufacturing programs వేగం, దగ్గరత్వం మాత్రమే కాకుండా validation మరియు trust సమస్యలను కూడా పరిష్కరించాలి. మూల పదార్థం high-quality partsపై దృష్టి పెట్టడం, logistics innovation operational safety ఖర్చుపై కాకూడదని చూపిస్తుంది.
autonomyకూ ఇదే వర్తిస్తుంది. nodes మధ్య parts తరలించగల uncrewed vessel, వాస్తవ పరిస్థితుల్లో విశ్వసనీయంగా పనిచేస్తేనే విలువైనది. అందువల్ల RIMPAC వంటి exercises విజయాన్ని చూపించడమే కాకుండా విఫలమయ్యే చోట్లను గుర్తించడానికీ ఉన్నాయి.
ఈ పరీక్ష ఏమి సూచిస్తోంది
ప్రారంభ దశలో ఉన్నప్పటికీ, RIMPAC ప్రయత్నం sustainment గురించి సైన్యం ఆలోచించే విధానంలో పెద్ద మార్పును సూచిస్తోంది. లాజిస్టిక్స్ ఇక కేవలం నిల్వలు మరియు రవాణా మాత్రమే కాదు. ఇది software, automation, digital manufacturing, మరియు distributed operations వలన రూపుదిద్దుకుంటున్న ఒక technology domainగా మారుతోంది.
ఈ మార్పు Indo-Pacific ఆపరేషనల్ అవసరాలకు సరిపోతుంది, అక్కడ resilience కొన్ని fixed hubsపై ఆధారపడకుండా బలగాలను ఎలా సరఫరా చేస్తామన్న దానిపై ఆధారపడి ఉండవచ్చు. local fabrication, autonomous delivery, మరియు AI-assisted coordinationతో కూడిన network పని చేస్తే, ఆ postureను మరింత ప్రాయోగికంగా మార్చగలదు.
2026 వ్యాయామం సమస్య పరిష్కారమైందని నిరూపించదు. కానీ Pentagon ఎక్కడ శ్రమ పెడుతోందో చూపిస్తుంది: supply chainsను చిన్నవిగా చేయడం, productionను వికేంద్రీకరించడం, మరియు కొత్త సాధనాలు సైనిక ఆపరేషన్లలోని పాత అడ్డంకులలో ఒకదాన్ని అధిగమించగలవా అని పరీక్షించడం. పసిఫిక్లో దూరం మాయం కాదు. RIMPAC వద్ద పెట్టిన అంచనా ఏమిటంటే, తెలివైన manufacturing మరియు delivery systems దాన్ని తక్కువగా బాధించగలవు.
ఈ వ్యాసం Defense One నివేదికపై ఆధారపడింది. మూల వ్యాసాన్ని చదవండి.
Originally published on defenseone.com