సాంకేతికత వృద్ధుల సంరక్షణలోకి ప్రవేశిస్తోంది, కానీ మానవ సంబంధమే అసలు పరీక్ష
ఆస్ట్రేలియాలోని వృద్ధుల సంరక్షణ రంగం AI, మెషిన్ లెర్నింగ్, రోబోటిక్స్, మరియు ఇమర్షివ్ డిజిటల్ అనుభవాలకు ఒక పరీక్షా స్థలంగా మారుతోంది. ఒక కొత్త Guardian నివేదిక ఈ మార్పును ఒక ప్రధాన ఉద్వేగం ద్వారా చూపుతోంది: కొత్త సాధనాలు సంరక్షణను మరింత మానవీయంగా చేయగలవా, లేక అతి అవసరమున్న నివాసితులకు ఇంకా ఎక్కువగా అవసరమయ్యే మానవ సంబంధానికి అవే ప్రత్యామ్నాయమవుతాయా?
ఇచ్చిన మూల పాఠ్యంలో సూచించిన సమాధానం యూటోపియన్ ఆశావాదం కన్నా జాగ్రత్తగా ఉంది. సహచర రోబోలు ప్రవేశపెట్టబడుతున్నాయి, విసుగు మరియు ఒంటరితనాన్ని తగ్గించేందుకు వర్చువల్ అనుభవాలు ఉపయోగించబడుతున్నాయి. కానీ ఈ వ్యాసంలో అత్యంత బలమైన నిపుణుల స్వరం సాంకేతికత మనుషులను భర్తీ చేయకూడదు, వారికి మద్దతు ఇవ్వాలి అని చెబుతోంది.
సోషల్ రోబోటిక్స్ లోపలినుంచి వచ్చిన హెచ్చరిక
ఈ నివేదికలో అత్యంత గమనించదగ్గ అంశాల్లో ఒకటి, ఈ జాగ్రత్త ఒక సాంకేతిక మద్దతుదారుని నుండి రావడం, ఒక సందేహవాది నుండి కాదు. క్వీన్స్ల్యాండ్లోని గ్రిఫిత్ యూనివర్శిటీలోని సోషల్ రోబోటిక్స్ ల్యాబొరేటరీని నడిపే ప్రొఫెసర్ వెండి మోయిల్, “You’ll never get rid of humans,” అని చెప్పి, తర్వాత “Well, I don’t think we’ll get rid of humans.” అని జోడించారు.
ఆ సందేహం ముఖ్యమైనది. ఇది సోషల్ రోబోటిక్స్పై నేరుగా పనిచేస్తున్నవారికీ మార్పు వేగాన్ని చూస్తున్నారని, భర్తీ ప్రశ్నను పక్కన పెట్టలేమని అర్థం చేసుకుంటున్నారని చూపిస్తుంది. వ్యాసంలో వివరించినట్లుగా, మోయిల్ దృష్టి ప్రజలు ఎక్కువ కాలం ఇంట్లో ఉండేందుకు సహాయపడే లేదా నివాస గృహాల్లో సంరక్షకులకు నివాసితులతో మరింత అర్థవంతమైన సమయం గడపడానికి అవకాశం ఇచ్చే సాంకేతికతపై ఉంది.
ఆ ఫ్రేమింగ్ ఒక స్పష్టమైన ప్రమాణాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. వృద్ధుల సంరక్షణలో సాంకేతికత మానవ సంబంధానికి మరింత స్థలాన్ని సృష్టించాలి, తక్కువ కాదు. అది కొన్ని భారాలను తగ్గించి, సంరక్షణ సిబ్బంది దయ, భరోసా, పరిచయం, మరియు నమ్మకంపై ఆధారపడే పనిప్రాంతాలపై దృష్టి పెట్టేలా చేయాలి.
ఇప్పుడు రంగం సాంకేతికత వైపు ఎందుకు తిరుగుతోంది
మూల పాఠ్యం ఈ మార్పును రెండు కఠిన వాస్తవాలతో జోడిస్తుంది. ఆస్ట్రేలియా వృద్ధ జనాభాను ఎదుర్కొంటోంది, మరియు వృద్ధుల సంరక్షణ ఇప్పటికే కార్మికుల కొరత వల్ల ఒత్తిడిలో ఉంది. వ్యాసం దీర్ఘకాలిక నిర్లక్ష్యం మరియు దుర్వినియోగ సమస్యల్నీ ప్రస్తావిస్తోంది; దీని ద్వారా ఈ రంగ సమస్యలు కొత్తవి కావని, గాడ్జెట్లతో మాత్రమే పరిష్కరించలేమని స్పష్టమవుతోంది.
అందుకే ఈ కథ సులభమైన టెక్నో-సొల్యూషనిజాన్ని తిరస్కరిస్తుంది. సాంకేతికత వ్యవస్థాపక సమస్యలకు “magic bullet” కాదని వివరిస్తోంది. అయినప్పటికీ, జీవితాలను మెరుగుపరుస్తున్న ఆవిష్కరణలు ఉన్నాయని వ్యాసం చెబుతుంది. AI, రోబోటిక్స్ అసంబద్ధమని వాదన కాదు. అవి ఎలా ప్రవేశపెడతారు, వాటికి ఏ పాత్ర ఇస్తారు అన్నదే వాటి విలువను నిర్ణయిస్తుంది.
ఇది అభివృద్ధి చెందుతున్న సాంకేతికతలో సుపరిచితమైన నమూనా: స్వీకరణను మొదట నిర్మాణాత్మక ఒత్తిడి నడిపిస్తుంది. వృద్ధుల సంరక్షణలో, ఆ ఒత్తిడిలో సిబ్బంది కొరత, పెరుగుతున్న డిమాండ్, మరియు నివాసితులలో ఒంటరితనం, క్రియాహీనత, తగ్గిన ఉద్దీపనను పరిష్కరించాల్సిన అవసరం ఉన్నాయి. ప్రశ్న ఏమిటంటే, సాంకేతికతను సంరక్షణ మౌలిక సదుపాయంగా ప్రవేశపెడుతున్నారా, లేక సంరక్షణకే బడ్జెట్ ప్రత్యామ్నాయంగా ఉపయోగిస్తున్నారా అన్నదే.
మంచి వినియోగం ఎలా కనిపించవచ్చు
Guardian వ్యాసం భర్తీకి కాకుండా సమృద్ధికే దగ్గరగా ఉన్న అనేక ఉదాహరణలను అందిస్తోంది. ఒక చిత్రంలో Abi అనే వ్యవస్థ కనిపిస్తుంది, ఇది AI మరియు మెషిన్ లెర్నింగ్ను ఉపయోగించి వృద్ధుల సంరక్షణ మరియు సహాయక నివాసాల నివాసితులతో పరస్పరం చేస్తుంది. మరో విభాగంలో Toowoombaలోని St Vincent’s Care వద్ద ఒక వర్చువల్-రియాలిటీ అనుభవం వివరించబడింది, అక్కడ నివాసితులు స్విస్ ఆల్ప్స్ గుండా రైలు ప్రయాణాన్ని అనుభవించగలరు.
ఆ ఏర్పాటును సజీవమైన వివరాలతో వర్ణించారు. నివాసితులు అలంకరించుకుని, ఫ్రాన్స్లోని Lourdes Station ప్రతిరూపానికి చేరుకుంటారు, అక్కడ ఒక పాతకాలపు బోర్డు platform 1 నుండి ఉదయం 9.45కి స్విట్జర్లాండ్కు బయలుదేరే రైలు ఉందని ప్రకటిస్తుంది. రెసిడెన్షియల్ కేర్ సర్వీసెస్ మేనేజర్ Elzette Lategan, “We take boredom away … and bring in hope.” అని అంటారు.
ఆ ఉదాహరణ చూపేది ఏమిటంటే, సాంకేతికతను క్లినికల్ ప్రత్యామ్నాయంగా కాదు, భావోద్వేగ మరియు సామాజిక ఉత్తేజన కోసం ఉపయోగించడం. ఇచ్చిన మూల పాఠ్యం Aged Care Research and Industry Innovation Australia ను కూడా ఉటంకిస్తూ, వర్చువల్ రియాలిటీ మూడ్, జ్ఞానం, జ్ఞాపకం, సమస్య పరిష్కార నైపుణ్యాలు, మరియు స్థల అవగాహనను మెరుగుపరచగలదని చెబుతోంది.
ఆ ప్రయోజనాలు ఆచరణలో నిలబడితే, అవి సంరక్షకులను భర్తీ చేస్తున్నట్టు నటించకుండా, సంరక్షణ వాతావరణాల నాణ్యతను పెంచే సాంకేతిక వర్గాన్ని సూచిస్తాయి. ఇది augmentation మరియు experience మీద ఆధారపడిన మోడల్.
డిజైన్ సంరక్షణను మించి పోతే ఏమి తప్పు జరుగుతుంది
బెడ్ నుంచి, నేల నుంచి, లేదా కుర్చీ నుంచి వ్యక్తిని పైకి ఎత్తడానికి రూపొందించిన యంత్రం గురించి ఒక హెచ్చరికాత్మక ఉదాహరణను కూడా వ్యాసం కలిగి ఉంది. మోయిల్ ప్రకారం, దాని పరిమాణం మరియు అది వారిని ఎంత ఎత్తుకు ఎత్తుతుందో చూసి భయపడటంతో, ఎవరూ దాన్ని ఉపయోగించాలనుకోలేదు.
ఆ అనుభవం ఈ వ్యాసంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన వాటిలో ఒకటి, ఎందుకంటే ఇది అభివృద్ధి చెందుతున్న సాంకేతికతలో పునరావృతమయ్యే వైఫల్యాన్ని పట్టిస్తుంది: ఇంజినీర్లు ఒక కార్యాత్మక సమస్యను పరిష్కరించగలరు, కానీ మానవ సమస్యను మిస్ కావచ్చు. ఒక యంత్రం సాంకేతికంగా పనిచేయవచ్చు, కానీ భావోద్వేగంగా విఫలమవుతుంది. నమ్మకం మరియు భావిత భద్రత ప్రధానమైన సంరక్షణ వాతావరణాల్లో, ఆ వైఫల్యం నిర్ణయాత్మకమవుతుంది.
మోయిల్ విమర్శ ఏమిటంటే, ఇంజినీర్లు తరచుగా ఆరోగ్య నిపుణులను, చివరికి ఆ సాంకేతికతను వాడబోయే వ్యక్తులను చేర్చకుండా ముందుకు సాగుతారు. అది ఒక చిన్న డిజైన్ ఫిర్యాదు కాదు. వినియోగదారులను తరువాత ఆలోచనగా చూసినప్పుడు స్వీకరణ విఫలమవచ్చని చెప్పే హెచ్చరిక అది.
నిజమైన చర్చ సాంకేతికత అక్కడ ఉండాలా లేదా అన్నది కాదు
ఇచ్చిన మూల పాఠ్యం లోతైన చర్చ AI మరియు రోబోటిక్స్ వృద్ధుల సంరక్షణలో ఉండాలా వద్దా అన్నది కాదని సూచిస్తోంది. అవి ఇప్పటికే ఉన్నాయి. నిజమైన చర్చ ఏమిటంటే, ఏది అంగీకారయోగ్యమైన ప్రత్యామ్నాయం, ఏది మద్దతు, మరియు విజయాన్ని ఎవరు నిర్వచిస్తారు అన్నదే.
ఆ అర్థంలో, వృద్ధుల సంరక్షణ AI చుట్టూ ఉన్న విస్తృత సామాజిక ప్రశ్నకు ఒక పరీక్షా ఉదాహరణగా మారుతోంది. ఒక సాంకేతికత ఒంటరితనాన్ని తగ్గించగలిగితే, మూడ్ను మెరుగుపరచగలిగితే, లేదా సిబ్బంది నివాసితులతో మరింత అర్థవంతమైన సమయం గడపడానికి సహాయపడగలిగితే, అది స్వాగతించబడుతుంది. అది ప్రధానంగా మానవ ఉనికిని తగ్గించడానికి ప్రవేశపెడితే, సాంకేతిక పురోగతిని మద్దతు ఇచ్చే వారిలో కూడా వ్యతిరేకత బలంగా ఉంటుంది.
ఒత్తిడిలో ఉన్న రంగం, దాటకూడని రేఖ
వ్యాసంలోని బలమైన సందేశం వృద్ధుల సంరక్షణకు సహాయం అవసరం, కానీ దానికి మనుష్యత్వం తక్కువ కాకూడదు అన్నదే. ఆస్ట్రేలియాలోని జనాభా ఒత్తిళ్లు మరియు సిబ్బంది కొరత AI, రోబోటిక్స్తో ప్రయోగాలను దాదాపు అనివార్యంగా చేస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ రంగానికి అత్యంత సమీపంలో ఉన్నవారు ఒక రేఖ గీస్తున్నారు: సంరక్షణకు మద్దతివ్వండి, దాన్ని ఖాళీ చేయవద్దు.
తరువాతి కొన్ని సంవత్సరాల్లో అప్లైడ్ AIలో అది అత్యంత ప్రభావవంతమైన హద్దులలో ఒకటిగా నిలవవచ్చు. వృద్ధుల సంరక్షణలో, సామర్థ్యం మాత్రమే సరిపోదు. ఒక వ్యవస్థ సిబ్బంది సమయాన్ని ఆదా చేయవచ్చు, కానీ నివాసితులు భయపడినట్లు, ఒంటరిగా ఉన్నట్లు, లేదా ప్రాసెస్ చేసినట్లుగా అనిపిస్తే అది ఇంకా విఫలమవుతుంది. కొనసాగడానికి ఎక్కువ అవకాశమున్న సాంకేతికతలు గౌరవం మరియు అనుసంధానాన్ని బలపరచేవే, వాటిని ఐచ్ఛిక అదనాలుగా పరిగణించేవి కాదు.
ఈ వ్యాసం The Guardian నివేదిక ఆధారంగా రూపొందింది. మూల వ్యాసాన్ని చదవండి.
Originally published on theguardian.com





