ஈரான் போர் War Powers காலக்கெடு நெருங்கும் நிலையில் பெண்டகனுக்கு கூர்மையான கேள்விகள்

பட்ஜெட் விசாரணை போர் மூலோபாய மோதலாக மாறுகிறது

பெண்டகனின் நிதியாண்டு 2027 பட்ஜெட் கோரிக்கையைப் பற்றிய விசாரணையாகத் தொடங்கியது, அது விரைவில் ஈரான் போர் எந்த திசையில் செல்கிறது என்ற பெரிய வாதமாக மாறியது. ஏப்ரல் 29 அமர்வில் பாதுகாப்பு செயலர் பீட் ஹெக்செத் நிர்வாகத்தின் அணுகுமுறையை ஆதரித்தார்; அதே நேரத்தில், இந்த மோதல் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கலாம், அமெரிக்கா உண்மையில் எதை அடைய முயல்கிறது என்பதையும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அவரிடம் கேள்வி கேட்டனர்.

இந்த விவாதம் முக்கியமானது, ஏனெனில் அது இராணுவ வெற்றி என்ற தற்காலிக வாதங்களுக்கும், மூலோபாய இறுதி நிலை குறித்த தீராத கேள்விகளுக்கும் இடையிலான விரிவாகும் பிளவைக் காட்டியது. குழு உறுப்பினர்கள் பணியில் உள்ள சேவை உறுப்பினர்களை பாராட்டினர்; ஆனால் பலர் கால அளவு, அங்கீகாரம், மற்றும் பிரச்சாரத்தைத் தொடர்வதன் அரசியல் தர்க்கம் குறித்து தெளிவான பதிலை கோரினர்.

போர் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்பதை ஊகிக்க ஹெக்செத் மறுத்தார். அதற்கு பதிலாக, நடவடிக்கையின் நோக்கும் பாதையும் குறித்து கேள்வி எழுப்பிய சில சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை “reckless, feckless and defeatist” என்று கூறி, காங்கிரஸில் உள்ள விமர்சகர்களை கடுமையாக சாடினார். சட்ட மற்றும் அரசியலமைப்பு காலக்கெடுகள் நெருங்கும் நிலையில் இந்த போர் எவ்வளவு அரசியல் செறிவைப் பெற்றுள்ளது என்பதைக் இந்த மோதல் வெளிப்படுத்துகிறது.

நிர்வாகம் தான் சாதித்ததாக கூறுவது என்ன

வழங்கப்பட்ட மூல உரையின் விசாரணைப் பதிவின்படி, பிப்ரவரி 28 அன்று அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் ஈரானில் போர்ச் செயல்பாடுகளைத் தொடங்கிய போது, ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்ப் மூன்று ஆரம்ப இலக்குகளை வகுத்தார்: ஈரானின் ஏவுகணை திறனை அழிப்பது, அதன் கடற்படையை நிர்மூலமாக்குவது, மற்றும் அந்த நாட்டுக்கு ஒருபோதும் அணு ஆயுதங்கள் இருக்காததை உறுதி செய்வது.

அந்த நடவடிக்கையில் ஈரானின் உச்ச தலைவர் ஆயத்துல்லா அலி காமெனெய் உட்பட பல முக்கிய தலைவர்கள் உயிரிழந்ததாகவும், ஈரானின் கடற்படை அழிக்கப்பட்டதாகவும், முக்கிய இராணுவ நிலையங்கள் தகர்க்கப்பட்டதாகவும் மூல உரை கூறுகிறது. ஈரான் அணு ஆயுதம் பெறுவதை உடல்மட்டில் தடுக்க எந்த அமெரிக்கத் தலைவரும் எடுத்த ஒரே தீவிர நடவடிக்கை இதுவே என்று நிர்வாகம் எடுத்ததாக ஹெக்செத் வாதிட்டார்.

கடந்த கோடையில் ஆபரேஷன் மிட்நைட் ஹாம்மரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட சேதத்துக்குப் பிறகும் ஈரானுக்கு அணு பேராசைகள் தொடர்கின்றன என்றும், அந்த நடவடிக்கை வசதிகளை முற்றிலும் அழித்துவிட்டதாகவும் அவர் கூறினார். இந்த விளக்கம், போரின் மூலோபாய தர்க்கம் இப்போது தொடக்க நில போர் அழிவை விட, பேச்சுவார்த்தை மேசையில் ஈரான் தனது அணு பேராசைகளை கைவிடும்படி வற்புறுத்துவதில் அதிகம் மையமிடுகிறது என்பதை சுட்டுகிறது.

சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் ஏன் நம்பவில்லை

அதுவே கடுமையான கேள்விகளைத் தூண்டிய மூலோபாய தெளிவின்மை. குழுவின் முன்னணி உறுப்பினர் ஆடம் ஸ்மித் போர் எங்கே செல்கிறது என்று கேட்டார். பிரதிநிதி ஜான் கரமெண்டி, இராணுவம் “tactical success” அடைந்துள்ளது என்று கூறினார்; ஆனால் நிர்வாகத்தின் மொத்த மூலோபாயம் செயலிழப்பை பிரதிபலிக்கிறது என்று வாதிட்டார்.

இந்த விமர்சனங்கள் போர்க்கள செயல்பாட்டை நோக்கி அல்ல. அவை தெளிவான இறுதி இலக்கு இல்லாததையே குறிவைத்தன. ஈரானின் கடற்படை அழிக்கப்பட்டு, இராணுவ உட்கட்டமைப்பு கடுமையாக சேதமடைந்திருந்தால், பணி முடிந்ததாக எதை கருத வேண்டும், பிரச்சாரத்தைத் தொடர வேண்டுமா இல்லையா என்பதை யார் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்பதைக் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அறிய விரும்புகிறார்கள்.

இந்த நடவடிக்கை சிக்கலில் சிக்கிக்கொள்கிறது என்ற குறிப்பை ஹெக்செத் மறுத்தார்; பிரச்சாரம் தொடங்கியதற்கு வெறும் இரண்டு மாதங்களிலேயே அந்த சொல்லை பயன்படுத்த விமர்சகர்கள் வெட்கப்பட வேண்டும் என்றார். ஆனால் அத்தகைய ஒப்பீடு எழுந்ததுமே, போர் இலக்குகள் பொதுமக்கள் விளக்கத்தை விட வேகமாக மாறும்போது அரசியல் பொறுமை எவ்வளவு விரைவாக குறைய முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

War Powers கடிகாரமே உடனடி அழுத்தப் புள்ளி

இந்த விசாரணை War Powers Act கீழ் 60 நாள் காலக்கெடு நிறைவதற்கு முன்பு நடைபெற்றது. மூல உரையில் கூறப்பட்டபடி, அந்தச் சட்டம் ஜனாதிபதி பிரச்சாரத்தைத் தொடர காங்கிரஸ் அங்கீகாரம் கோர வேண்டும் அல்லது படைகளைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. அமெரிக்கப் படைகளை பாதுகாப்பாக வெளியேற்ற மேலும் நேரம் தேவைப்பட்டால், டிரம்ப் நீட்டிப்பை கோரலாம்.

அந்த காலக்கெடு மூலோபாய விவாதத்தை ஒரு நிறுவக விவாதமாக மாற்றுகிறது. சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் இப்போது பிரச்சாரம் புத்திசாலித்தனமா என்பதை மட்டும் கேட்கவில்லை. தெளிவான காங்கிரஸ் ஆதரவுடன் இதைத் தொடர நிர்வாகம் திட்டமிட்டுள்ளதா என்பதையும் அவர்கள் கேட்கிறார்கள்.

அதனால் தான் கால அளவு குறித்து பேச மறுப்பது அரசியல் ரீதியாக முக்கியமானது. ஒரு ஜனாதிபதி இராணுவ நடவடிக்கைகள் அவசியம் என்று வாதிடலாம். ஆனால் அந்தப் பங்கீடு எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும், அல்லது எந்த நிபந்தனைகள் அதை முடிக்கும் என்பதைச் சொல்லாமல் அந்த நிலைப்பாட்டை முடிவில்லாமல் தக்கவைத்திருக்க கடினம்.

செலவும் பதிலடியும் ஏற்கனவே உண்மையானவை

விசாரணைப் பதிவு, ஏற்கனவே ஏற்பட்ட செலவுகளையும் சுட்டுகிறது. சாட்சியத்தின் படி, இப்போரை இதுவரை $25 பில்லியன் செலவு செய்துள்ளது. ஈரானின் பதிலடி அமெரிக்க இராணுவ நிலையங்கள் மீது ஏவுகணை மற்றும் வான்வழித் தாக்குதல்களை உள்ளடக்கியது; இதில் 13 பேர் உயிரிழந்தனர், மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் உள்ள தளங்களும் பொதுமக்கள் இலக்குகளும் சேதமடைந்தன என்று மூல உரை கூறுகிறது.

இந்த உண்மைகள், விவாதத்தை சட்ட நடைமுறையிலிருந்து மேலும் விரிவுபடுத்துகின்றன. வளர்ந்து வரும் பிராந்தியச் சுமையுடன் ஒப்பிட்டு இந்தப் பிரச்சாரத்தின் மூலோபாய பலன்கள் மதிப்பிடப்படுகிறதா என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றன. ஒரு மோதல் தந்திர ரீதியான லாபங்களை அளிக்கலாம்; அதே நேரத்தில் அது நீண்டகாலத்தில் மேலும் ஆபத்தான சூழலை உருவாக்குகிறதா என்பதற்கான கேள்வி திறந்தே இருக்கும்.

காங்கிரஸுக்குப் பார்க்கையில், அதனால்தான் அங்கீகாரம் முக்கியம். உயிரிழப்புகள் அதிகரித்து, செலவுகள் உயர்ந்து, இலக்குகள் அழிவிலிருந்து கட்டாயப்படுத்தலுக்கு மாறும்போது, வெளிப்படையான அரசியல் பொறுப்பை வலியுறுத்தும் வாதம் மேலும் வலிமை பெறுகிறது.

இந்த தருணம் என்ன காட்டுகிறது

சமீபத்திய விசாரணை, நிர்வாகம் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு நிலைப்பாடுகளை தக்கவைத்திருக்க முயல்வதை வெளிப்படுத்தியது. முதலில், அது போரை ஒரு செயல்பாட்டு வெற்றியாக காட்ட விரும்புகிறது. இரண்டாவது, கால அட்டவணை, இறுதி நிலை, அல்லது வெளியேறும் நிபந்தனைகளில் தன்னை கட்டுப்படுத்தப்பட்டவாறு நிறுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லை. போர் நேர தகவல்தொடர்பு கோணத்தில் இது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது; ஆனால் காங்கிரஸ் கண்காணிப்பை எதிர்பார்க்கும் அரசியலமைப்பு அமைப்பில் இது இயல்பாகவே நிலையற்றது.

இந்த விவாதம் எதிர்ப்பு தரப்பின் வாதம் மேலும் குறிப்பிட்டதாக மாறிவருவதை காட்டுகிறது. சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் இப்போது வெறும் பொதுவான எதிர்ப்பை மட்டும் தெரிவிக்கவில்லை. இராணுவ நடவடிக்கை எவ்வாறு நீடித்த கொள்கை முடிவுகளாக மாறுகிறது, மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம் இன்றி நிர்வாகக் கிளை எவ்வளவு காலம் இந்தப் பிரச்சாரத்தைத் தொடரலாம் என்பதைக் கேட்கிறார்கள்.

இப்போது மூன்று தீராத கேள்விகள் அடுத்த கட்டத்தை வரையறுக்கின்றன:

• War Powers காலக்கெடு முழுமையாக நிறைவதற்கு முன் நிர்வாகம் காங்கிரஸ் அங்கீகாரத்தை நாடுமா?
• தற்போதைய நடவடிக்கையின் முடிவாக எதை கருத வேண்டும்?
• மேலும் எவ்வளவு செலவும் பிராந்தியத் தீவிரமடையும் நிலையும் வெள்ளை மாளிகை ஏற்கத் தயாராக உள்ளது?

இது இராணுவப் போர் மட்டுமல்ல, அரசியல் போரிலும் ஒரு திருப்புமுனை

ஈரானுக்கு எதிரான இராணுவப் பிரச்சாரம் இன்னும் செயலில் உள்ள கட்டத்தில் இருக்கலாம்; ஆனால் அரசியல் ரீதியாக அது வேறு ஒரு கட்டத்திற்குள் நுழைகிறது. விவாதம் இப்போது சக்தியைப் பயன்படுத்தியது நியாயமானதா என்பதிலிருந்து, திறந்த முடிவுடைய பிரச்சாரத்தை எவ்வாறு நிர்வகிப்பது, நிதியளிப்பது, மற்றும் எல்லைப்படுத்துவது என்பதற்குத் திசைமாறுகிறது.

கால அளவை ஊகிக்க மறுத்தது மூலம் ஹெக்செத் அறையில் ஒரு உறுதிப்பாட்டிலிருந்து தப்பித்திருக்கலாம். ஆனால் அது நிர்வாகத்தின் போர் மூலோபாயத்தின் மீது எழுந்துவரும் அழுத்தத்தை குறைக்கவில்லை. War Powers காலவரிசை நெருங்கும் நிலையில், கடினமான கேள்வி இனி பெண்டகன் போரைக் தொடர முடியுமா என்பது அல்ல. வெள்ளை மாளிகை முடிவை வரையறுக்காமல் வெற்றியை வரையறுத்துக்கொண்டே இருக்க முடியுமா என்பதே.

இந்தக் கட்டுரை Defense News வெளியிட்ட செய்திக்கட்டுரையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூல கட்டுரையைப் படிக்கவும்.