இத்தாலி பல மாதங்களின் தயக்கத்துக்குப் பிறகு குறைந்த அளவிலான ஈயூ பாதுகாப்பு கடனை நாடுகிறது

இத்தாலி ஈயூ பாதுகாப்பு கடனை நாடுகிறது, ஆனால் குறைந்த அளவில்

பல மாதங்களின் தயக்கத்துக்குப் பிறகு, இத்தாலி ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் SAFE பாதுகாப்பு நிதி திட்டத்தின் கீழ் குறைந்த வட்டி கொண்ட 8 பில்லியன் யூரோ கடனை கோர முடிவு செய்துள்ளது என்று Defense News தெரிவித்துள்ளது. இந்த நடவடிக்கை பிரதமர் ஜார்ஜியா மெலோனி தலைமையிலான அரசின் ஒரு பகுதி பின்னடைவைக் காட்டுகிறது; ஏனெனில் இத்தாலி இந்த ஈயூ முறையை முழுமையாக பயன்படுத்துமா என்பது குறித்து அரசு முன்பு சந்தேகம் எழுப்பியது. மேலும், இத்தாலி முதலில் கோர எண்ணியிருந்த சுமார் 14.9 பில்லியன் யூரோவிலிருந்து இது கணிசமான குறைப்பு ஆகும்.

இந்த முடிவு தலைப்பு தொகையைத் தாண்டியும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அரசியல் எதிர்ப்பு, பட்ஜெட் அழுத்தம், மற்றும் இராணுவ நவீனமயமாதல் பற்றிய மாறும் பார்வைகள் ஐரோப்பாவின் பாதுகாப்புச் செலவினத்தை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன என்பதை இது காட்டுகிறது; அதே நேரத்தில், கண்டம் ரஷ்யாவின் உக்ரைன் மீதான படையெடுப்புக்கும் அதிகமான NATO செலவினத்திற்கான தொடர்ச்சியான அழுத்தத்திற்கும் பதிலளித்து வருகிறது. இத்தாலி ஈயூவின் பாதுகாப்பு நிதி வாய்ப்பை முற்றிலுமாக நிராகரிக்கவில்லை. ஆனால் அது தனது ஈடுபாட்டை உள்நாட்டு அரசியல் சூழலில் மேலும் சர்ச்சைக்குரிய நிலைக்கு ஏற்பக் குறைத்து அமைக்கிறது.

இத்தாலி ஏன் தயங்கியது

Defense News அறிக்கைப்படி, மெலோனியின் வலதுசாரி கூட்டணி அரசாங்கத்துக்குள் இருந்து, குறிப்பாக லீக் கட்சியிலிருந்து வந்த எதிர்ப்பினால், இந்த முடிவை மாதங்களாகத் தள்ளிப் போட்டது. அந்த எதிர்ப்பு ஒரு விரிவான அரசியல் வாதத்திலிருந்து உருவாகியுள்ளது போல் தெரிகிறது: பொதுச் செலவில் பாதுகாப்புக்கா அல்லது பிற உள்நாட்டு தேவைகளுக்கா முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும் என்பது. எதிர்க்கட்சிகளும் இதேபோன்ற சந்தேகத்தைப் பகிர்கின்றன; அடுத்த ஆண்டு நடைபெறவுள்ள தேசியத் தேர்தல்களுக்கு முன்னதாக பொதுமக்களின் மனநிலையும் எச்சரிக்கையை அதிகரித்துள்ளது என்று அறிக்கை கூறுகிறது.

அந்த சூழல் இறுதி எண்ணிக்கை ஏன் முக்கியம் என்பதை விளக்குகிறது. 8 பில்லியன் யூரோ கோரிக்கை, ஈயூவின் இராணுவ தயார் நிலையை வலுப்படுத்தும் முயற்சியில் பங்கேற்பை இன்னும் காட்டுகிறது; ஆனால் அது முதலில் விவாதிக்கப்பட்ட பெரிய கடன் திட்டத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளாமல் செய்கிறது. மெலோனி அரசுக்குப் பொருத்தமாக, குறைந்த தொகை ஒரு சமரச நிலைப்பாடாகத் தோன்றுகிறது; அதாவது பாதுகாப்பு கடனை அதிகரிக்க மிகுந்த ஆர்வமாகத் தோன்றும் அரசியல் செலவை கட்டுப்படுத்திக்கொண்டே, இத்தாலிக்கு சாதகமான நிதியைப் பெற அனுமதிக்கிறது.

SAFE திட்டம் உறுப்புநாடுகள் கொள்முதல் மற்றும் தயார்நிலையை கடன்கள் மூலம் வலுப்படுத்த உதவுவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது; வளர்ந்து வரும் மூலோபாய அச்சத்தின் நேரத்தில் பாதுகாப்பில் முதலீடு செய்ய அரசுகளுக்கு குறைந்த செலவான வழியை அது வழங்குகிறது. எனவே இத்தாலியின் தாமதமான முடிவு ஒரே நேரத்தில் இரண்டு செய்திகளை அனுப்புகிறது: ரோம் இன்னும் கூட்டமைப்பின் பாதுகாப்பு நிதி கருவிகளுக்கான அணுகலை விரும்புகிறது, ஆனால் எந்த வகையான இராணுவச் செலவு மிக அவசரம் என்பதைக் குறித்த தனது மதிப்பீட்டை மறுசீரமைக்கவும் இடம் வேண்டும் என்று அது விரும்புகிறது.

கொள்முதல் திட்டங்கள் அழுத்தத்தில் உள்ளன

இத்தாலி முதலில் SAFE திட்டத்தில் சேர்வதைக் கருத்தில் கொண்டபோது, Leonardo மற்றும் ஜெர்மனியின் Rheinmetall இத்தாலிய இராணுவத்திற்காக உருவாக்கி வரும் Lynx கவசப் போர் வாகனங்கள் மற்றும் Panther டாங்குகள் போன்ற திட்டங்களுக்கு நிதியைப் பயன்படுத்த திட்டமிட்டிருந்தது என்று அறிக்கைகள் கூறுகின்றன. Defense News தெரிவிப்பதாவது, பரந்த ஏற்பாட்டில் 1,050 Lynx வாகனங்களும் 272 Panther டாங்குகளும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தன; அந்த ஒப்பந்தத்தின் மதிப்பு 23 பில்லியன் யூரோ.

இந்த எண்கள் ஆரம்ப விருப்பத்தின் அளவை காட்டுகின்றன. நிதியில் குறைப்பு ஏன் முக்கியம் என்பதையும் அவை வலியுறுத்துகின்றன. இத்தாலி முன்பைவிட குறைவாக கடன் எடுத்தால், கொள்முதலை மெதுப்படுத்தவோ, குறைக்கவோ, அல்லது முன்னுரிமையை மாற்றவோ வேண்டியிருக்கும். இந்த சாத்தியத்தை ஜூலையில் ஏற்கனவே சுட்டிக்காட்டப்பட்டது; அப்போது இத்தாலிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் குயிடோ குரோசெட்டோ, இத்தாலி அந்த திட்டத்தில் செலவை 18% குறைக்கும் என்று கூறினார், இது ஆர்டர் எண்ணிக்கையில் சாத்தியமான தாமதங்களையும் குறைப்புகளையும் சுட்டியது.

தயக்கத்தின் பின்னால் இருக்கும் இராணுவ தர்க்கமும் மாறி வருகிறது. கடந்த மாதம் துருக்கியில் நடந்த NATO உச்சி மாநாட்டில் மெலோனியை Defense News மேற்கோள் காட்டுகிறது; அங்கு அவர் உக்ரைனில் நடக்கும் போர் அரசுகளின் முதலீட்டு முறையை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கிறது என்று வாதிட்டார். அவரது கருத்து நேரடியாக இருந்தது: விலை உயர்ந்த ஒரு டாங்கை ஒப்பீட்டளவில் மலிவான ட்ரோன் அழிக்க முடியும், மேலும் தொலைவில் இருந்து பயிற்சி பெற்ற ட்ரோன் இயக்குநர் ஒரு ஸ்னைப்பரை விட கூட அதிக உயிர்க்கொல்லியாக இருக்கலாம். இதனால் கனரக கவசம் பழமையானதாகிவிட்டது என்று பொருளல்ல; ஆனால் பாரம்பரிய கொள்முதல் திட்டங்கள் இப்போது மிகக் கடுமையான ஆய்வுக்கு உட்பட்டுள்ளன என்பதையே இது குறிக்கிறது.

அந்த வகையில், இத்தாலியின் சிறிய கடன் கோரிக்கை அரசியல் சமரசத்தைவிட அதிகத்தையும் பிரதிபலிக்கலாம். அது திறன் கலவையை மீண்டும் மதிப்பாய்வு செய்வதையும் காட்டலாம். உக்ரைனில் இருந்து கிடைக்கும் போர்க்களப் பாடங்கள் ஐரோப்பிய கொள்முதலை தொடர்ந்து வடிவமைத்தால், குறிப்பாக நீண்ட விநியோக காலத்துடன் கூடிய விலை உயர்ந்த கவச மேடைகளை உள்ளடக்கிய பெரிய முதலீடுகளில், அரசுகள் எங்கே பெரிய மூலதனத் தீர்மானங்களை எடுக்க வேண்டும் என்பதில் மேலும் தேர்ந்தெடுப்பாக மாறக்கூடும்.

NATO இலக்குகள் மற்றும் கணக்கியல் கேள்விகள்

இந்த இத்தாலிய முடிவு, பாதுகாப்புச் செலவு எவ்வாறு கணக்கிடப்பட்டு முன்வைக்கப்படுகிறது என்பதைக் குறித்த பரந்த விவாதத்திற்குள்ளும் அமைகிறது. Defense News கூறுவதாவது, இத்தாலி முன்பு தனது பாதுகாப்புச் செலவை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் 1.54% இலிருந்து சுமார் 2% ஆக உயர்த்தியதாக தெரிவித்தது; அது ஒரு பகுதியாக ஏற்கனவே உள்ள செலவுகளை பாதுகாப்புச் செலவாக மறுவகைப்படுத்தியதன் மூலம். பின்னர் மெலோனி 2026ல் செலவு 2.8% ஆக உயர்ந்ததாக கூறினார்; ஆனால் இந்த உயர்வு பெரும்பாலும் பாதுகாப்பு கொள்முதலை விட உள்நாட்டு பாதுகாப்புச் செலவினால் விளக்கப்படுகிறது என்று அறிக்கை சேர்க்கிறது.

இந்த வேறுபாடு அரசியல் ரீதியாக உணர்திறன் கொண்டது, ஏனெனில் NATO சுமை பகிர்வு விவாதங்கள் வெறும் தலைப்புச் சதவிகிதங்களைப் பற்றியது அல்ல. உறுப்புநாடுகள் உண்மையாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய இராணுவ திறனை உருவாக்குகிறார்களா என்பதையும் அது பற்றியது. ஒரு நாடு கணக்கியல் ரீதியில் செலவுத் இலக்கை அடையவோ அதற்கு அருகில் செல்லவோ முடியும்; ஆனால் கூட்டாளிகள் எதிர்பார்க்கும் வேகத்தில் பெரிய நவீனமயமாதல் திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்க இன்னும் போராடலாம்.

ஆகவே இத்தாலியின் 8 பில்லியன் யூரோ SAFE கோரிக்கை நிதி நடவடிக்கையும் சிக்னலிங் முயற்சியும் ஆகத் தோன்றுகிறது. நிதி ரீதியாக, இது பாதுகாப்பு தொடர்பான தேவைகளுக்கு குறைந்த செலவிலான கடனைப் பெற வழி அளிக்கிறது. தூதரக ரீதியாக, இராணுவத் தயார்நிலையை வலுப்படுத்தும் ஐரோப்பிய முயற்சியில் தான் பங்கேற்கிறது என்பதை ரோம் காட்ட அனுமதிக்கிறது. அரசியல் ரீதியாக, குறைந்த கோரிக்கை உள்நாட்டு எதிர்ப்பையும், பாதுகாப்பு மற்ற செலவுத் தேவைகளை விட முன்னுரிமை பெற வேண்டுமா என்ற வாக்காளர்களின் கேள்விகளையும் நிர்வகிக்க உதவுகிறது.

ஒரு பரந்த ஐரோப்பிய முறை

இத்தாலி மட்டும் அவசரமும் தயக்கமும் இடையே சமநிலை காணும் ஐரோப்பிய நாடு அல்ல. கண்டம் முழுவதும் அரசுகள், கடன் வரம்புகள், தொழில்துறை தடைகள், மற்றும் பெரிய கொள்முதல் திட்டங்களை ஒரே மாதிரியாக ஆதரிக்காத வாக்காளர்களுடன் போராடியபடியே பாதுகாப்புத் திறனை விரிவுபடுத்த முயல்கின்றன. SAFE நடைமுறை இந்த பிரச்சினைக்கு ஒரு பதில், ஏனெனில் அது நிதிச்செலவைக் குறைக்கிறது. ஆனால் அவர்கள் என்ன வாங்குகிறார்கள், எப்போது வாங்குகிறார்கள், மற்றும் அந்தத் தேர்வுகள் மாறும் அச்ச சூழலுடன் எவ்வாறு பொருந்துகின்றன என்பதைக் குறித்து அரசுகள் விளக்கம் தர வேண்டிய தேவை அதனால் மறையவில்லை.

இத்தாலிக்குப் பொருத்தமான உடனடி விளைவு, நீண்டகால முடிவைவிட தெளிவாக உள்ளது. ரோம் இறுதியில் பங்கேற்க முடிவு செய்துள்ளது, ஆனால் முதலில் கற்பனை செய்ததைவிட சுருக்கமான வடிவில். அது தற்காலிக மாற்றமாக மாறுமா அல்லது மேலும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு முதலீட்டு மூலோபாயத்தின் தொடக்கமாக மாறுமா என்பது எதிர்கால பட்ஜெட்டுகள், கூட்டணி அரசியல், மற்றும் போர் மேடை பாடங்கள் ஐரோப்பா முழுவதும் கொள்முதல் முன்னுரிமைகளை எவ்வளவு வேகமாக மாற்றுகின்றன என்பதில்தான் निर्भर உள்ளது.

• இத்தாலி, ஈயூவின் SAFE பாதுகாப்பு கடன் திட்டத்தில் இருந்து 8 பில்லியன் யூரோ கோரும்; இது முந்தைய 14.9 பில்லியன் யூரோ திட்டத்தை விட குறைவு.
• உள்நாட்டு அரசியல் எதிர்ப்பும், தேர்தலுக்கு முன் வாக்காளர் உணர்திறனும் முடிவை தாமதப்படுத்தின.
• குறைந்த கோரிக்கை பட்ஜெட் எச்சரிக்கையும், விலை உயர்ந்த பாரம்பரிய கொள்முதல் திட்டங்களை மீளாய்வு செய்வதையும் சுட்டிக்காட்டலாம்.

இந்த கட்டுரை Defense News செய்தியளிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூல கட்டுரையைப் படிக்கவும்.