DARPA ஆதரவுடன் உருவாக்கப்பட்ட ரோபோடிக் சேவை விண்கலம் நீண்ட தாமதத்துக்குப் பின் கோடை ஏவுதலுக்கு தயாராகிறது

ஆண்டுகளான தாமதங்களுக்குப் பிறகு, அமெரிக்காவின் orbit சேவைத் திறன் இறுதியாக அருகில் உள்ளது போலத் தோன்றுகிறது

தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் வணிக விண்வெளியில் நீண்ட காலமாக வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட திறன் இப்போது உண்மையான ஏவுதலுக்குத் தள்ளப்படுகிறது. Northrop Grumman தனது Mission Robotic Vehicle, அல்லது MRV, இந்த கோடையின் இறுதியில் பறக்கத் திட்டமிட்டுள்ளதாக கூறுகிறது; இதை நிறுவனம் சுற்றுப்பாதையில் முதலாவது அமெரிக்க ரோபோடிக் servicer என அதிகாரிகள் விவரிக்கிறார்கள். Defense Advanced Projects Research Agency-யுடன் Robotic Servicing of Geosynchronous Satellites திட்டத்தின் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட இந்த விண்கலம் geosynchronous orbit-இல் ரோபோடிக் சேவை பணிகளைச் செய்வதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது பல ஆண்டுகளாகப் பேசப்பட்ட ஒரு mission set, ஆனால் flight readiness நிலையை எட்டச் செய்வது கடினமாக இருந்தது.

இந்த ஏவுதலின் முக்கியத்துவம் ஒரே செயற்கைக்கோளுக்கு மேல் செல்கிறது. இது வெற்றியடைந்தால், செயற்கைக்கோள்கள் இராணுவ தொடர்புகள், missile warning, மற்றும் பரந்த விண்வெளி உட்கட்டமைப்பில் அதிகமாக மூலத் தளமாக மாறும் நேரத்தில், உள்நாட்டு orbit சேவைத் திறனை நிலைநிறுத்த உதவும். மதிப்புமிக்க spacecraft-க்களின் ஆயுளை நீட்டிப்பது அல்லது முழு அமைப்புகளை மாற்றாமல் தலையிடுவது, பொருளாதாரத்திற்கும் செயல்பாட்டிற்கும் தெளிவான நன்மைகளை அளிக்கிறது.

எது ஏவப்படுகிறது

வழங்கப்பட்ட source text-இன் படி, Northrop Grumman இந்த mission-க்கு முழு SpaceX Falcon 9 rocket-ஐ வாங்கியுள்ளது. ஏவுதலில் MRV உடன் மூன்று Mission Extension Pods எடுத்துச் செல்லப்படும். இந்த வாகனம் DARPA வழங்கிய இரண்டு robotic arms-ஐ, அவை U.S. Naval Research Laboratory-யால் உருவாக்கப்பட்டவை, இணைக்கிறது; மேலும் Northrop இன் satellite bus-ஐ அரசு உருவாக்கிய robotic payload-உடன் சேர்க்கிறது.

நிறுவனத்தின் SpaceLogistics subsidiary இந்த mission-ஐ ஒரு முதல்-வகை U.S. திறனாக நிலைநிறுத்தியுள்ளது. unit president Robert Hague செய்தியாளர்களிடம் MRV ஏவப்படும்போது அது “the United States first robotic servicer” ஆக இருக்கும் என்று கூறினார். இது துணிச்சலான milestone claim என்றாலும், mission-இன் design intent அதற்கு ஆதரவு அளிக்கிறது: geosynchronous orbit-இல் உள்ள spacecraft-களுடன் உடல்ரீதியாக தொடர்பு கொள்ளுவது, வெறும் கண்காணிப்பதோ தொடர்புகொள்வதோ அல்ல.

இந்த mission இவ்வளவு காலம் ஏன் எடுத்தது

ஏவுதலுக்கான பயணம் கடினமாக இருந்தது. RSGS முயற்சி 2017-இல் DARPA-வில் தொடங்கியது, ஆனால் திட்டம் ஆரம்ப வழக்கால் பாதிக்கப்பட்டு, 2019-இல் Maxar Technologies முயற்சியில் இருந்து விலகியபோது அதன் ஆரம்ப contractor-ஐ இழந்தது. Northrop Grumman 2020-இல் ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டது, மேலும் விண்கலம் முதலில் 2024-இல் ஏவ திட்டமிடப்பட்டிருந்தது.

தாமதங்கள் பெரும்பாலும் சிக்கலால் ஏற்பட்டதாக Northrop இப்போது கூறுகிறது. வழங்கப்பட்ட உரையில் Hague spacecraft bus-ஐ robotic payload-உடன் ஒருங்கிணைப்பதில் உள்ள சவாலையும், mission software முழு அமைப்பிலும் பாதுகாப்பாக செயல்பட வேண்டும் என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த விளக்கம் mission-இன் அடிப்படை சிரமத்துடன் ஒத்திருக்கிறது. Geosynchronous உயரத்தில் robotic servicing என்பது மற்றொரு satellite deployment அல்ல. அதற்கு precision approach, உடல்ரீதியான தொடர்பு, மற்றும் விலை உயர்ந்த space assets சுற்றிலும் மிக உயர்ந்த operational safety standard தேவை.

அத்தகைய தேவைகள் software integration-ஐ குறிப்பாக முக்கியமாக்குகின்றன. ஒரு servicer தனது நிலை, target spacecraft-இன் நிலை, மற்றும் எந்த இயக்கம் அல்லது தொடர்பின் விளைவுகள் என்ன என்பதைப் புரிந்திருக்க வேண்டும். ஆகவே இந்த mission robotics, autonomy, flight software, rendezvous operations, மற்றும் risk management ஆகியவற்றின் சந்திப்பில் நிற்கிறது.

Geosynchronous servicing ஏன் முக்கியம்

Geosynchronous orbit-இல் உள்ள சில செயற்கைக்கோள்கள் மிகவும் மதிப்புமிக்கவை; ஏனெனில் அங்குள்ள spacecraft பூமியின் மேற்பரப்புடன் ஒப்பிடும்போது நிலையான இடத்தில் இருக்க முடியும். இது அவற்றை தொடர்பு மற்றும் பிற தொடர்ச்சியான செயல்பாடுகளுக்கு மையமாக்குகிறது. ஆனால் அவை விலை உயர்ந்தவை, மேலும் விரைவாக மாற்ற இயலாது. ஒரு நம்பகமான servicing திறன் அந்தப் பகுதியில் asset management-ஐ மாற்றி, life extension, corrective operations, மற்றும் காலப்போக்கில் மேலும் modular architectures உருவாகும் பாதையையும் திறக்க முடியும்.

Northrop-க்கு satellite life extension-இல் Mission Extension Vehicle program மூலம் ஏற்கனவே அனுபவம் உள்ளது. MRV அதைவிட அதிகமான ambitious step, ஏனெனில் இதில் robotic manipulation சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு U.S. spacecraft இந்த பணிகளை orbit-இல் பாதுகாப்பாகச் செய்ய முடியும் என்பதை நிறுவனம் காட்டினால், முக்கிய செயற்கைக்கோள்கள் வெறும் failure வரை பயன்படுத்தப்படாமல், அவற்றை பராமரிக்கக்கூடிய ஒரு எதிர்காலத்துக்குத் தொழில்துறையும் Pentagon-மும் மேலும் நெருங்கும்.

• இந்த mission இந்த கோடையில் SpaceX Falcon 9-இல் ஏவ திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
• ஏவுதலில் MRV மற்றும் மூன்று Mission Extension Pods இருப்பதாக Northrop கூறுகிறது.
• விண்கலத்தில் DARPA வழங்கிய, U.S. Naval Research Laboratory உருவாக்கிய robotic arms உள்ளன.
• திட்டம் contractor மாற்றங்கள், integration complexity, மற்றும் software challenges காரணமாக தாமதமடைந்தது.

பெரிய முக்கியத்துவம்

MRV-இன் ஏவுதல் உடனே ஒரு முழுமையான servicing market-ஐ உருவாக்காது, மேலும் இது முதலில் திட்டமிடப்பட்டதை விட மிகவும் மெதுவான வளர்ச்சி பாதைக்குப் பிறகு வருகிறது. ஆனால் spacecraft orbit-ஐ அடைந்து திட்டமிட்டபடி செயல்பட்டால், அது U.S. space operations-க்கு ஒரு நடைமுறை திருப்புமுனையாக இருக்கும். முக்கிய மாற்றம் robotic servicing-ஐ ஒரு strategic aspiration எனப் பேசுவதிலிருந்து, அதை செயல்படும் திறனாக காட்டுவதற்கு மாறுவதுதான். replacement cycles நீண்டதும் orbital assets மேலும் contested ஆகவும் அத்தியாவசியமாகவும் மாறும் துறையில், இது குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாகும்.

இந்தக் கட்டுரை Breaking Defense செய்திகளின் அடிப்படையில் உள்ளது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.