சார்டீனியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் போராட்டம், நம்பிக்கையின்மை எப்படி கார்பன் குறைப்பைத் தடுக்க முடியும் என்பதை காட்டுகிறது

சார்டீனியாவின் ஆற்றல் மோதல் டர்பைன்கள் மற்றும் பலகைகள் பற்றியது மட்டுமல்ல

சார்டீனியா பெரும்பாலும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலுக்கான வலுவான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ள இடமாகப் பேசப்படுகிறது, ஆனால் காற்று மற்றும் சூரிய வளர்ச்சிக்கு தீவு சமீபத்தில் காட்டிய எதிர்ப்பு, சமூகச் சட்டபூர்வத் தன்மை சிதறும்போது தூய ஆற்றல் மாற்றங்கள் எப்படி தோல்வியடைய முடியும் என்பதை காட்டுகிறது. மூலம் கூறும் தகவலின்படி, அடிப்படை எதிர்ப்பு இவ்வளவு பரவலாக இருந்ததால் 2024-இல் இரண்டு மாதங்களில் புதிய காற்று மற்றும் சூரிய திட்டங்களைத் தடை செய்ய ஆதரவாக 2,10,000-க்கும் அதிகமான சான்றளிக்கப்பட்ட கையொப்பங்கள் சேகரிக்கப்பட்டன. அரசியல் தலைவர்கள் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் கட்டுமானத்திற்கு 18 மாதத் தடையுடன் பதிலளித்தனர்.

அந்த அளவிலான திரளாக்கம் தனக்கே குறிப்பிடத்தக்கது. சார்டீனியாவின் வழக்கமான வாக்காளர் வருகையின் நான்கில் ஒரு பங்கைத் தாண்டிய கையொப்ப எண்ணிக்கை, பல கட்சிகளின் ஆதரவையும் பிரதிபலித்ததாக மூலம் சொல்கிறது. மற்றொரு விதமாகச் சொன்னால், இது விளிம்புநிலை எதிர்ப்பு இயக்கமோ அல்லது ஒரு சிந்தனைக் குழுவுக்குள் மட்டுமே அடங்கிய ஒற்றை-பிரச்சினை இயக்கமோ அல்ல. இது வெளியிலிருந்து வரும் வளர்த்துனர்கள் மீதும், மேலும் பொதுவாக வெளிப்புற அதிகாரம் மீதும் நோக்கப்பட்ட பரவலான நம்பிக்கையின்மை வெளிப்பாடு ஆகும்.

தடையுள்ள பகுதி தொழில்நுட்பமல்ல, சமூகமே

இந்தக் கட்டுரை மின்பொறியாளர் ஃபாப்ரிசியோ பிலோ மற்றும் இலக்கிய சமூகவியலாளர் எலிசா சோட்ஜியு உள்ளிட்ட உள்ளூர் நபர்களுடன் நடந்த உரையாடல்களின் வழியாக இந்த மோதலை விளக்குகிறது; இருவரும் வெளியினருக்கான ஆழமான பண்பாட்டு எச்சரிக்கையை சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அந்த நம்பிக்கையின்மை பல சார்டீனியர்கள் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் முன்மொழிவுகளை எப்படி புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்பதைக் கட்டமைக்கிறது போல தெரிகிறது. காற்று மற்றும் சூரியத் திட்டங்களை முதன்மையாக காலநிலை அல்லது தொழில்துறை அடிக்கட்டமைப்பாகக் காண்பதற்குப் பதிலாக, பல குடியிருப்பாளர்கள் அவற்றை சுரண்டல், புறக்கணிப்பு, மற்றும் வேறு இடத்தில் இருந்து திணிக்கப்பட்ட முடிவுகள் என்ற நீண்ட வரலாறின் வழியாகப் பார்க்கிறார்கள் போல தெரிகிறது.

ஆற்றல் மாற்ற விவாதங்கள் பெரும்பாலும் தொழில்நுட்ப உகப்பாக்கப் பிரச்சினைகளாக முன்வைக்கப்படுவதால் இது முக்கியம்: கட்டமைப்பை எங்கு அமைப்பது, அதை எப்படிச் சேர்ப்பது, எவ்வாறு நிதியளிப்பது, மற்றும் எவ்வளவு வேகமாக கட்டுவது என்பவை. உள்ளூர் மக்களுக்குப் பயன் தரும் வகையில் திட்டங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன என்ற நம்பிக்கை இல்லாவிட்டால் இவை இரண்டாம் நிலையாகிவிடுகின்றன என்று சார்டீனியாவின் நிலை காட்டுகிறது. வெளிப்புறக் கட்டுப்பாடு அல்லது சுரண்டலாகப் புரியப்படும் ஒன்றோடு இணைக்கப்பட்டால், மிகுந்த சாதகமான தொழில்நுட்பமும் எதிர்ப்பைத் தூண்ட முடியும்.

இங்கே தொல்லியல், அடையாளம், மற்றும் நிலப் பயன்பாடு அனைத்தும் மோதுகின்றன

நூராகி போன்ற தொல்லியல் எச்சங்களிலிருந்து ஏழு கிலோமீட்டர் எல்லைக்குள் காற்றாலை அமைப்பதைத் தடை செய்யும் சட்டத்தை சார்டீனியா அரசு நிறைவேற்றியதாக மூலம் குறிப்பிடுகிறது; நூராகி என்பது தீவின் வெண்கலக் கால கல் கட்டிடங்கள். பின்னர் அந்தச் சட்டம் இத்தாலிய தேசிய அரசால் ரத்து செய்யப்பட்டது. சட்டப் பொருத்தங்களைத் தீர்மானிக்காமலிருந்தாலும், இந்த நிகழ்வு பங்குகளில் உள்ள மதிப்புகளை வெளிப்படுத்துகிறது. சார்டீனியாவில் ஆற்றல் அடிக்கட்டமைப்பு வெற்றிட நிலப்பரப்பில் நுழைவதில்லை. அது வரலாறு, குறியீடு, மற்றும் அடையாளத்தால் நிறைந்த நிலப்பரப்பில் நுழைகிறது.

பண்பாட்டு ரீதியாக மாற்ற இயலாதவை எனக் கருதப்படும் இடங்களில் வளர்ச்சி முன்மொழிவுகள் திட்டமிடப்படும்போது, எதிர்ப்பு வேகமாக அதிகரிக்கலாம். இதனால் தூய-ஆற்றல் கட்டுமானம் சாத்தியமற்றது என்று அர்த்தமல்ல. இடத் தேர்வின் அரசியல், சொந்தத்தன்மை மற்றும் பாதுகாப்பு பற்றிய கேள்விகளிலிருந்து பிரிக்க முடியாதது என்பதே இதன் பொருள். பல எதிர்ப்பாளர்களுக்கு, பிரச்சினை கார்பன் குறைப்பு முக்கியமா என்பது அல்ல, தீவை யார் எந்த நிபந்தனைகளில் மாற்ற அனுமதி பெறுகிறார்கள் என்பதே.

நிலக்கரி பின்னணியில் தொடர்கிறது, நிலை quo-வின் பயனாளி

இந்தக் கதையின் முரண்பாடு என்னவெனில், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலைத் தடுத்துவைப்பது சார்டீனியாவை சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக நடுநிலையான நிலையில் உறைய வைத்துவிடவில்லை. மூலம் தீவு நிலக்கரியில் சிக்கித் தங்கியிருப்பதாகக் கூறுகிறது. அதுவே சார்டீனியாவைத் தாண்டியும் இந்த மோதலை முக்கியமாக்குகிறது. ஐரோப்பா மற்றும் பிற இடங்களில், போதுமான நம்பிக்கையில்லாத புதுப்பிக்கத்தக்க வளர்ச்சிக்கு எதிர்ப்பு, இயல்பாகவே பழைய மற்றும் அதிக கார்பன் சார்ந்த அமைப்புகளை நீடிக்கச் செய்ய முடியும்.

ஆற்றல் கொள்கை விவாதங்கள் சில நேரங்களில் குறைத்து மதிப்பிடும் ஒரு அம்சம் இது. ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டத்திற்கான எதிர்ப்பு என்பது வெறும் உள்ளூர் திட்டமிடல் முடிவு அல்ல. மொத்தத்தில் அது கார்பன் குறைப்பின் வேகத்தைக் கட்டமைக்கிறது மற்றும் பாசன எரிபொருள் சொத்துகளின் சார்பை நீட்டிக்க முடியும். நம்பிக்கையின்மை புதிய உற்பத்தி உருவாக்கப்படுவதைக் கெடுத்தால், பழைய அமைப்பு கால அவகாசம் பெறுகிறது.

பெரும் தூய-ஆற்றல் மாற்றத்திற்கான எச்சரிக்கை

காலநிலை இலக்குகள் தானாகவே மக்கள் சட்டபூர்வத்தைக் கொடுக்கும் என்று கருதும் அரசாங்கங்கள் மற்றும் வளர்த்துனர்களுக்கு சார்டீனியாவின் அனுபவம் ஒரு எச்சரிக்கையாக உள்ளது. அவை அப்படியல்ல. ஒரு திட்டம் சித்தாந்த ரீதியாக சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்றதாக இருக்கலாம்; ஆனால் உள்ளூர் சமூகங்கள் தங்களைச் சேர்த்துக்கொள்ளாமல் பயன்படுத்தப்படுகிறோம் என நம்பினால் அது அரசியல் ரீதியாக தோல்வியடையலாம். குடிமக்கள் மனுவில் கையொப்பமிடும்போது பொதுச் சதுக்கங்களில் நீண்ட வரிசைகள் இருந்ததாக மூலம் விவரிக்கிறது. அந்தக் காட்சி இந்தப் பிரச்சினை எவ்வளவு உணர்ச்சிமயமாகியிருந்தது என்பதைப் பிடிக்கிறது.

தனியார் மூலதனம், தேசிய கொள்கை, மற்றும் காலநிலை அவசரத் தேவை ஆகியவை அனைத்தும் வலுவான சக்திகள்; ஆனால் அவை உள்ளூர் நினைவினை அழித்துவிடுவதில்லை. வெளியினருடன் நீண்ட கால குறைகள் கொண்டுள்ள சமூகங்களில், அடிக்கட்டமைப்பு தன்னாட்சி, நியாயம், மற்றும் அங்கீகாரம் பற்றிய இன்னும் பெரிய விவாதங்களுக்கு ஒரு பிரதிநிதியாக மாறுகிறது. ஒரு திட்டம் அதிகாரப்பூர்வ மதிப்பாய்வை அடையும் நேரத்தில், அந்த ஆழமான முரண்பாடுகள் ஏற்கனவே முடிவை நிர்ணயித்து விடலாம்.

சார்டீனியா உண்மையில் காட்டுவது

தீவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மோதல் காலநிலைச் சந்தேகம் பற்றிய எளிய கதை அல்ல. அது கார்பன் குறைப்பை முன்னெடுக்கத் தேவையான அரசியல் நிலைப்பாடுகள் பற்றிய ஒரு கதை. தூய-ஆற்றல் அமைப்புகள் இன்னும் நிலத்தைப் பிடிக்க வேண்டும், காட்சிகளை மாற்ற வேண்டும், பாரம்பரியத்துடன் இணைய வேண்டும், மற்றும் நன்மைகளை சமமற்ற முறையில் பகிர வேண்டும். அந்த செயல்முறை சுரண்டலாகப் புரியப்பட்டால், மாற்றத்திற்கான பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணங்கள் வலுவாகத் தோன்றும் இடங்களில்கூட எதிர்ப்பு மிகுந்ததாக மாறலாம்.

அதனால் அடுத்த கட்ட ஆற்றல் கொள்கைக்கு ஒரு வழக்குக் கற்பித்தல் என சார்டீனியா முக்கியம். சவால் இனிமேல் சுத்தமான தொழில்நுட்பங்களை கண்டுபிடிப்பதோ அல்லது நிதியளிப்பதோ மட்டுமல்ல. சமூகங்கள் சட்டபூர்வம் எனக் கருதும் விதங்களில் அவற்றை கட்டுவது தான். அந்தச் சட்டபூர்வத் தன்மை இல்லாத இடங்களில், அவசரமான மாற்றத் திட்டங்கள்கூட தடைபடலாம். அவை தடைபட்டால், பழைய அமைப்பே நிலைத்திருக்கும்.

சார்டீனியாவில் இருந்து வரும் கடினமான பாடம் இதுதான்: கார்பன் குறைப்பு என்பது வெறும் பொறியியல் திட்டம் அல்ல. அது நம்பிக்கையின் திட்டம். அது இல்லையெனில், இது சேவையளிக்க வேண்டிய மக்களாலேயே தூய-ஆற்றல் எதிர்காலம் தாமதப்படுத்தப்படலாம்.

இந்தக் கட்டுரை IEEE Spectrum செய்திக்குறிப்பின் அடிப்படையில் அமைந்தது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.