மனச்சோர்வு விவாதத்தின் மையத்துக்கு அழற்சி இன்னும் அருகில் வருகிறது

பிரிஸ்டல் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் தலைமையிலான ஒரு பைலட் கிளினிக்கல் ஆய்வு, மனநல மருத்துவத்தில் நீண்டகாலமாக நிலவும் ஒரு கேள்விக்கு புதிய ஆதாரத்தை சேர்க்கிறது: மனச்சோர்வின் சில வடிவங்கள் மூளை வேதிப்பொருள் மாற்றங்களால் மட்டுமல்ல, நோய் எதிர்ப்பு செயல்பாடாலும் இயக்கப்படுகிறதா என்பதே அது. JAMA Psychiatryயில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் ரியுமடாய்டு ஆர்த்ரைடிஸ் போன்ற நோய் எதிர்ப்பு கோளாறுகளுக்கு ஏற்கனவே பயன்படுத்தப்படும் அழற்சி எதிர்ப்பு மருந்தான tocilizumab-ஐ, வழக்கமான antidepressant சிகிச்சைக்கு பதிலளிக்காத மிதமான முதல் கடுமையான மனச்சோர்வுள்ளவர்களில் சோதித்தனர்.

இந்த ஆய்வு சிறியதாக இருந்தது; 30 பங்கேற்பாளர்கள் மட்டுமே இருந்தனர், மேலும் ஆசிரியர்கள் இதை நடைமுறை மாற்றும் முடிவாக அல்லாமல் ஆரம்ப நிலை ஆதாரமாகவே விவரிக்கின்றனர். அதையடுத்தும், கிடைத்த சிக்னல் கவனம் ஈர்க்கும் வகையில் இருந்தது. உப்புநீர் placebo-வுடன் ஒப்பிடுகையில், tocilizumab மனச்சோர்வு அறிகுறிகளை குறைப்பதோடு, சோர்வு, கவலை, மற்றும் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் மேம்படுத்தியது போலத் தோன்றியது. வழக்கமான மருந்துகளால் கணிசமான பகுதி நோயாளிகள் மேம்படாமல் இருக்கும் ஒரு துறையில், இப்படியான ஆரம்ப முடிவே கவனத்தை ஈர்க்கத் தகுந்தது.

ஆய்வாளர்கள் ஏன் IL-6-ஐ குறிவைத்தனர்

இந்த ஆய்வின் பின்னணி, அழற்சியை மனச்சோர்வுடன் இணைக்கும் வளர்ந்து வரும் ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தற்போதைய antidepressants, serotonin, norepinephrine, dopamine போன்ற neurotransmitters-ஐ மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மனச்சோர்வுள்ள மூன்றில் ஒருவருக்கு இந்த சிகிச்சைகள் பலன் அளிக்கவில்லை; எனவே, பாரம்பரிய மாதிரியைத் தாண்டிய உயிரியல் விளக்கங்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் அதிகமாக தேடி வருகின்றனர்.

மிக வலுவான மாற்று கருதுகோள்களில் ஒன்று அழற்சி சிக்னலிங் மீது கவனம் செலுத்துகிறது, குறிப்பாக interleukin-6 அல்லது IL-6 என்ற cytokine-ஐ. குழு மேற்கோள்காட்டிய முந்தைய ஆய்வுகள், மனச்சோர்வுள்ளவர்களில் சுமார் மூன்றில் ஒருவரின் இரத்தத்தில் அழற்சி குறிகள் இருப்பதைத் தெரிவிக்கின்றன. IL-6 உட்பட அழற்சி புரதங்களின் அதிக அளவுகள் மனச்சோர்வு நோயுடன் தொடர்புபட்டதாக பிற ஆய்வுகளும் காட்டியுள்ளன. IL-6 பாதை நோயுடன் வெறும் இணைந்து செல்கிறது என்பதல்ல, காரணப் பங்கும் வகிக்கக்கூடும் எனக் கூறும் முன்தர Mendelian randomization பணியையும் பிரிஸ்டல் குழு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இதன் முக்கியத்துவம் மருத்துவ இலக்கை மேலும் கூர்மையாக்குவதில்தான். Tocilizumab, IL-6 receptor-ஐத் தடுத்து செயல்படுகிறது; அதாவது, குறைந்தபட்சம் மனச்சோர்வின் ஒரு துணைப்பிரிவில் ஈடுபட்டிருக்கலாம் என ஆய்வாளர்கள் அதிகமாக சந்தேகிக்கும் பாதைகளில் ஒன்றை இது நேரடியாக குறிவைக்கிறது. பெரிய ஆய்வுகளில் இந்த உயிரியல் மாதிரி உறுதியாகினால், மனச்சோர்வை ஒரே ஒரு கோளாறாக அல்லாமல், வெவ்வேறு அடிப்படை செயல்முறைகள் கொண்ட நிலைகளின் குடும்பமாகக் காணும் நிலை உருவாகலாம்.

பைலட் ஆய்வு என்ன காட்டியது

கொடுக்கப்பட்ட அறிக்கையின் படி, tocilizumab மனநிலை மதிப்பெண்களை மட்டும் மாற்றுவதற்கும் மேல் செயல்படக்கூடும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். பங்கேற்பாளர்களில் சோர்வு மற்றும் கவலை குறைந்ததும் காணப்பட்டது; இவை இரண்டும் மனச்சோர்வை குறிப்பாக முடக்கிவிடக்கூடிய அறிகுறிகள், மேலும் முதல் வரிசை மருந்துகளால் எப்போதும் குறையாது. வாழ்க்கைத் தரமும் உயர்ந்தது; இதனால், உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், நன்மைகள் குறுகிய அறிகுறி அளவுகளைக் கடந்தும் விரிவடையக்கூடும் எனத் தெரிகிறது.

ஆய்வில் 30 பேர் மட்டுமே இருந்ததால், இந்த விளைவு உண்மையில் எவ்வளவு பெரியது, எவ்வளவு நீடிக்கும், அல்லது எந்த நோயாளிகள் அதிகமாக பயனடைவார்கள் என்பதைக் குறிப்பிட முடியாது. எனவே இந்த முடிவு ஒரு proof-of-concept ஆக செயல்படுகிறது: ஏற்கனவே வழக்கமான சிகிச்சையில் தோல்வியடைந்தவர்களில், நோய் எதிர்ப்பு இலக்கிடப்பட்ட தலையீடு மனச்சோர்வு அறிகுறிகளை நகர்த்த முடியும் என்பதற்கான சாத்தியத்தை இது காட்டுகிறது.

அந்த proof-of-concept தானாகவே முக்கியமானது. மனநல மருத்துவம் சிகிச்சைக்கு எதிர்ப்புத் தரும் மனச்சோர்வுக்கான சிறந்த விருப்பங்களைத் தேடி ஆண்டுகள் செலவிட்டுள்ளது; அதில் ketamine அடிப்படையிலான மருந்துகள், neuromodulation, மற்றும் psychedelic-assisted அணுகுமுறைகள் அடங்கும். Immunotherapy கோணம் முற்றிலும் வேறுபட்ட பாதையாகும்; அது உடனடி மூளை சிக்னலிங்கைவிட உடல் முழுவதும் உள்ள உயிரியல் செயல்முறைகளுடன் அதிகமாக தொடர்புடையது.

கண்டுபிடிப்புகள் உறுதியாகினால் என்ன மாறலாம்

பெரிய ஆய்வுகள் பைலட் கண்டுபிடிப்புகளை உறுதிப்படுத்தினால், மிகப்பெரிய மாற்றம் நோயாளர் வகைப்பாட்டில் இருக்கும். கொடுக்கப்பட்ட மூல உரை, அனைத்து மனச்சோர்வும் அழற்சி சார்ந்தது போலத் தெரியவில்லை என்பதை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. இதன் பொருள், எதிர்கால சிகிச்சை மிகச் செயலில் இருக்கும் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்புடன் தொடர்புடைய அறிகுறிகள் உள்ள துணைப்பிரிவை அடையாளம் காண்பதைக் கொண்டே அமையலாம். நடைமுறையில், இது இரத்த அடிப்படையிலான biomarkers மற்றும் பிற அழற்சி அளவுகளை மனநல பராமரிப்பில் இன்னும் மையமான பங்குக்கு கொண்டு செல்லக்கூடும்.

அது மருத்தவர்களுக்கும் நோயாளிகளுக்கும் ஒரு கருத்தியல் மாற்றத்தையும் குறிக்கும். மனச்சோர்வு இன்னும் பெரும்பாலும் மூளை மட்டுமே சம்பந்தப்பட்ட கோளாறாகப் பேசப்படுகிறது; ஆனால் உருவாகும் ஆதாரங்கள், சிலருக்கு பொருந்தும் உயிரியல் உடலெங்கும் பரவியிருக்கலாம் எனக் கூறுகின்றன. ஒரு நோய் எதிர்ப்பு கையொப்பம் உளவியல் அல்லது சமூக விளக்கங்களை மாற்றாது; ஆனால் சில நோயாளிகள் serotonin-ஐ மையமாகக் கொண்ட மருந்துகளுக்கு ஏன் மோசமான பதிலை அளிக்கிறார்கள், ஏன் சிலருக்கு கடுமையான சோர்வும் விரிவான உடல் அறிகுறிகளும் தோன்றுகின்றன என்பதைக் விளக்க உதவும்.

  • இந்த ஆய்வில் புதிய சோதனைச் சேர்மம் அல்ல, ஏற்கனவே பயன்பாட்டிலுள்ள அழற்சி எதிர்ப்பு மருந்தே சோதிக்கப்பட்டது.
  • பங்கேற்பாளர்களுக்கு மிதமான முதல் கடுமையான மனச்சோர்வு இருந்தது, அது வழக்கமான antidepressants-க்கு பதிலளிக்கவில்லை.
  • ஆய்வு மனச்சோர்வு, கவலை, சோர்வு, மற்றும் வாழ்க்கைத் தரத்தில் சாத்தியமான நன்மைகளை அறிவித்தது.
  • சிறிய மாதிரி அளவு காரணமாக இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் ஆரம்ப நிலைத் தகவலாகவே கருதப்பட வேண்டும்.

அருகிய காலத் தீர்மானம்

tocilizumab வழக்கமான மனச்சோர்வு சிகிச்சையாக மாறத் தயாராக உள்ளது என்று இந்த ஆய்வு காட்டவில்லை. ஆனால், அழற்சி கருதுகோள் தொடர்ந்து நம்பகமான கிளினிக்கல் ஆதரவைப் பெற்று வருவதாகவும், IL-6 பாதையை ஒரு பக்க விவரமாகத் தள்ளிவிடுவது கடினமாகி வருவதாகவும் இது காட்டுகிறது. சிகிச்சைக்கு கடினமான மனச்சோர்வுள்ள நோயாளிகளுக்கு, பைலட் அளவில்கூட இது முக்கியச் செய்தி. அடுத்த பெரிய முன்னேற்றம், ஏற்கனவே உள்ள antidepressant தர்க்கத்தைச் சீரமைப்பதிலிருந்து அல்ல, மாறாக நோயாளிக்குப் பொருந்தும் மனச்சோர்வின் எந்த உயிரியல் துணைவகை உள்ளது என்பதை கண்டறிந்து, அதற்கேற்ப சிகிச்சையைப் பொருத்துவதிலிருந்து வரலாம் என்பதைக் இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்த கட்டுரை Medical Xpress செய்திக் குறிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.

Originally published on medicalxpress.com