பகல் நேரத் தூக்கம், முதியவர்களிடையே டிமென்ஷியா அபாயத்திற்கான ஆரம்ப அறிகுறியாக இருக்கக்கூடும் என்று, 990-க்கும் மேற்பட்ட Medicare பயனாளிகளை அதிகபட்சம் ஒரு தசாப்தம் தொடர்ந்து கண்காணித்த புதிய அவதானிப்பு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. தூங்குவது டிமென்ஷியாவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை இந்த முடிவு நிரூபிக்கவில்லை. மாறாக, கூடுதல் மதிப்பீட்டால் பயன் பெறக்கூடியவர்களை ஆய்வாளர்களும் மருத்துவர்களும் அடையாளம் காண உதவும் சில முறைகளை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இந்த ஆய்வு The Journals of Gerontology, Series A: Biological Sciences and Medical Sciences இதழில் வெளியிடப்பட்டது. டிமென்ஷியா இல்லாத 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட பங்கேற்பாளர்களுடன் 2013-ல் ஆய்வு தொடங்கியது. மக்கள் எவ்வளவு அடிக்கடி தூங்கினர், அந்தத் தூக்கம் திட்டமிட்டதா, எவ்வளவு நேரம் நீடித்தது ஆகியவற்றை ஆய்வாளர்கள் ஆராய்ந்து, பின்னர் அந்தத் தகவல்களை டிமென்ஷியா கண்டறிதல்களுடன் ஒப்பிட்டனர்.
பல தூக்க முறைகள் அபாயத்துடன் தொடர்புடையவை
பகல் நேரத்தில் அடிக்கடி தூங்குவதுதான் தெளிவான தொடர்பைக் காட்டியது. பெரும்பாலான நாட்களிலும் அல்லது தினமும் தூங்கிய பங்கேற்பாளர்களுக்கு, அரிதாக அல்லது ஒருபோதும் தூங்காதவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, டிமென்ஷியா உருவாகும் அபாயம் 48% அதிகமாக இருந்தது என்று அறிக்கை கூறுகிறது.
மற்ற அம்சங்களும் அதிக அபாயத்துடன் தொடர்புடையிருந்தன. தன்னிச்சையற்ற தூக்கம் 39% அதிக அபாயத்துடனும், 30 நிமிடங்கள் அல்லது அதற்குக் குறைவான தூக்கம் 40% அதிக அபாயத்துடனும் தொடர்புடையதாக இருந்தது. இந்த எண்ணிக்கைகள் ஆய்வுக் குழுக்களில் காணப்பட்ட அபாய வேறுபாடுகளை விவரிக்கின்றன; எந்த ஒரு தூக்கமும் ஒருவரின் உடல்நல முடிவை மாற்றும் என்பதை அவை காட்டவில்லை.
- பெரும்பாலான நாட்களிலும் அல்லது தினமும் தூங்குதல்: காணப்பட்ட டிமென்ஷியா அபாயம் 48% அதிகம்.
- தன்னிச்சையற்ற தூக்கம்: காணப்பட்ட அபாயம் 39% அதிகம்.
- 30 நிமிடங்கள் அல்லது அதற்குக் குறைவான தூக்கம்: காணப்பட்ட அபாயம் 40% அதிகம்.
பகல் நேரத் தூக்க நடத்தையை ஒரு சாத்தியமான குறியீடாகக் கவனிப்பது முக்கியம் என முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன, குறிப்பாக அதை மருத்துவமனைக்கு வெளியேயும் எளிதாகக் கவனிக்க முடிவதால். ஆனால் இந்த ஆய்வை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு முதியவர்கள் தூங்குவதை நிறுத்த வேண்டும் என்பதல்ல நடைமுறைச் செய்தி. இரவு நேரத் தூக்கக் குறைபாடு, மருந்துகள், நோய், சோர்வு, தினசரி வழக்கங்கள் அல்லது மூளையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் உள்ளிட்ட பல காரணிகளை ஒரு தூக்கம் பிரதிபலிக்கலாம்.
தொடர்பு என்பது காரணத்தை நிரூபிப்பதல்ல
இந்த முடிவுகளை காரண-விளைவு ஆதாரமாகக் கருத வேண்டாம் என்று ஆய்வாளர்கள் வெளிப்படையாக எச்சரிக்கின்றனர். தூக்கம் மற்றும் டிமென்ஷியாவுக்கு இடையே இருவழித் தொடர்பு இருக்கலாம்: அடிக்கடி தூங்குவது அபாயத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்; அதே நேரத்தில் டிமென்ஷியாவுடன் தொடர்புடைய ஆரம்ப மூளை மாற்றங்கள் விழிப்புணர்வைக் கட்டுப்படுத்தும் அமைப்புகளை பாதித்து, மக்கள் அடிக்கடி தூங்கச் செய்யலாம்.
இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. அதிகமாக தூங்குவது பெரும்பாலும் ஆரம்ப அறிகுறி அல்லது குறியீடாக இருந்தால், அந்தப் பழக்கத்தை மாற்றுவது அடிப்படை அபாயத்தை நீக்காது. சில சூழ்நிலைகளில் அது அபாயத்திற்கு பங்களித்தால், எந்த உயிரியல் அல்லது நடத்தை சார்ந்த வழிமுறைகள் இதில் உள்ளன என்பதையும், தலையீட்டின் மூலம் அவற்றை பாதுகாப்பாக மாற்ற முடியுமா என்பதையும் ஆய்வாளர்கள் இன்னும் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
முதன்மை ஆய்வாளர் Kening Jiang, Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health-இல் மனநல ஆய்வுக்கான postdoctoral fellow, தூக்கத்தை கண்காணிப்பது அதிக அபாயத்தில் உள்ள முதியவர்களை அடையாளம் கண்டு, மேலும் இலக்குவைத்த தடுப்பு முயற்சிகளுக்கு வழிகாட்டும் எளிதான வழியாக மாறக்கூடும் என்றார். “மாறக்கூடும்” என்ற சொல் முக்கியமானது: இந்த ஆய்வு மேலதிக ஆய்வை ஆதரிக்கிறது; நோயறிதல் பரிசோதனையை அல்ல.
தூக்க முறைகள் ஏன் முக்கியமாக இருக்கலாம்
தூக்கமும் விழிப்புணர்வும் வயது அதிகரிக்கும்போது பாதிக்கப்படக்கூடிய மூளை அமைப்புகளால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆகவே, பகல் நேரத் தூக்கத்தில் ஏற்படும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம், ஒரே ஒரு மருத்துவச் சந்திப்பில் தெரியாத தகவலை வழங்கக்கூடும். அவ்வப்போது மதியத் தூக்கம் எடுத்தாரா என்று கேட்பதைவிட, காலப்போக்கில் மீண்டும் மீண்டும் பெறப்படும் தகவல்கள் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.
மூத்த ஆய்வாளர் Adam Spira, அடிக்கடி தூங்குவது டிமென்ஷியாவுக்கு வழிவகுக்கும் மாற்றங்களின் நேரடி காரணமாக அல்லாமல், மூளை மாற்றங்களின் குறியீடாக இருக்கலாம் என்று வலியுறுத்தினார். காலப்போக்கில் மக்களைப் பின்தொடர்ந்தாலும், ஒரு தனிப்பட்ட காரணவியல் செயல்முறையைப் பிரித்தறிய இந்த ஆய்வு வடிவமைக்கப்படவில்லை என்பதுடன் அந்த விளக்கம் பொருந்துகிறது.
குடும்பங்களுக்கும் பராமரிப்பாளர்களுக்கும், குறிப்பிட்ட ஒரு தூக்கத்தைப் பற்றி அச்சப்படுவதற்குப் பதிலாக மாற்றங்களைக் கவனிக்க வேண்டும் என்பதையே இந்த முடிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஒருவர் தன்னிச்சையாகத் தூங்கத் தொடங்கினால், முன்பைவிட அதிகமாகத் தூங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால் அல்லது பிற அறிவாற்றல் அல்லது செயல்பாட்டு மாற்றங்கள் தென்பட்டால், அந்த முறையைப் பற்றி சுகாதார நிபுணரிடம் பேசுவது பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.
அடுத்ததாக ஆய்வு பதிலளிக்க வேண்டிய கேள்விகள்
பகல் நேரத் தூக்கத்துக்கும் டிமென்ஷியாவுக்கும் இடையிலான தொடர்பை தெளிவுபடுத்த, பெரிய அளவிலான நீண்டகால ஆய்வுகள் தேவை என்று ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். எதிர்கால ஆய்வுகள் திட்டமிட்ட ஓய்வையும் திட்டமிடப்படாத தூக்கத்தையும் பிரித்தறிய வேண்டும்; பிற உடல்நலம் மற்றும் தூக்கக் காரணிகளை கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்; மேலும் இந்த முறைகள் விரிவான மக்கள்தொகைகளிலும் நீடிக்கின்றனவா என்பதை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
நேர வரிசையையும் தீர்மானிப்பது முக்கியம். அளவிடக்கூடிய அறிவாற்றல் வீழ்ச்சிக்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தூக்கத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டால், முன்கூட்டிய மதிப்பீடு அல்லது தடுப்பு ஆய்வுக்காக மக்களை அடையாளம் காண கண்காணிப்பு உதவக்கூடும். டிமென்ஷியா தொடர்பான செயல்முறைகள் நன்கு முன்னேறிய பிறகே மாற்றங்கள் தோன்றினால், அவற்றின் மதிப்பு கண்டறிதல் மற்றும் ஆதரவுத் திட்டமிடலில் அதிகமாக இருக்கலாம்.
தற்போது, டிமென்ஷியாவைப் புரிந்துகொள்ளும் விரிவான முயற்சியில் இந்த ஆய்வு ஒரு எளிய கவனிப்பைச் சேர்க்கிறது: அன்றாட தூக்க நடத்தை மருத்துவ ரீதியாகப் பொருத்தமான தகவலைக் கொண்டிருக்கலாம். இது தூக்கத்தை டிமென்ஷியாவுக்கான காரணமாக மாற்றவில்லை; ஆனால் மூளை ஆரோக்கியத்தின் ஆரம்ப நிலைகளில் தூக்க மாற்றங்கள் எவ்வாறு பொருந்துகின்றன என்பதை ஆய்வு செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
இந்தக் கட்டுரை Medical Xpress வெளியிட்ட செய்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அசல் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
Originally published on medicalxpress.com
