ஹெபடைட்டிஸ் B குணப்படுத்தும் முயற்சியில் பெபிரோவிர்சென் மூன்றாம் கட்ட முன்னேற்றத்தை பதிவு செய்தது

ஹெபடைட்டிஸ் B சிகிச்சையை காலவரையறையுடன் முடிக்கக்கூடியதாக மாற்றும் நீண்டகால முயற்சியை பெபிரோவிர்சென் முன்னெடுக்கிறது

புதிய மூன்றாம் கட்ட தரவுகள், ஹெபடைட்டிஸ் B துறை குணமடைதலின் ஒரு நடைமுறை வரையறைக்கு மேலும் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. New England Journal of Medicine-ல் விவாதிக்கப்பட்டு, University of Michigan Health ஹெபடாலஜிஸ்ட் அன்னா S. லொக் எடுத்துக்காட்டிய முடிவுகளின்படி, இரட்டை இணை மருத்துவ சோதனைகளில் சுமார் ஐந்தில் ஒருவர் பங்கேற்பாளர், பெபிரோவிர்சென் 24 வார சிகிச்சைக்குப் பிறகு செயல்பாட்டு குணமடைதலை அடைந்தார். பிளாசீபோ குழுக்களில் எந்த செயல்பாட்டு குணமடைதலும் ஏற்படவில்லை.

இந்த முடிவு முக்கியமானது, ஏனெனில் நிலையான ஹெபடைட்டிஸ் B சிகிச்சை பொதுவாக முழுமையான நீக்கத்தைவிட கட்டுப்பாட்டை நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கும். நியூக்ளியோசைடு அல்லது நியூக்ளியோடைடு அனலாக் சிகிச்சை வைரஸ் பெருக்கத்தை அடக்கி, சிரோசிஸ் மற்றும் கல்லீரல் புற்றுநோய் அபாயத்தை குறைக்க முடியும்; ஆனால் அது தொற்றை அரிதாகவே குணப்படுத்துகிறது. ஹெபடைட்டிஸ் B மேற்பரப்பு ஆன்டிஜன் இழப்பதற்கு முன் சிகிச்சை நிறுத்தப்பட்டால் பல நோயாளிகளில் மீண்டெழுச்சி ஏற்படுகிறது.

அதனால் சமீபத்திய சோதனைகள், வைரஸ் அடக்கத்தில் மேலும் ஒரு சிறிய முன்னேற்றமாக இல்லாமல், காலவரையறையுள்ள சிகிச்சை நோயாளிகளில் கணிசமான பகுதியை துறை ஆண்டுகளாக வரையறுக்க முயன்றுள்ள ஒரு எல்லையைத் தாண்டச் செய்யக்கூடும் என்பதற்கான ஆதாரமாக அதிகம் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகின்றன. 2016-ல், ஒழுங்காற்றாளர்கள், கல்லீரல் நோய் அமைப்புகள், கல்வி ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் தொழில் பங்கேற்பாளர்கள், காலவரையறையுள்ள சிகிச்சை முடிந்த குறைந்தது 24 வாரங்களுக்குப் பிறகும் ஹெபடைட்டிஸ் B மேற்பரப்பு ஆன்டிஜனும் ஹெபடைட்டிஸ் B வைரஸ் DNA-வும் கண்டறிய முடியாத அளவில் இருக்க வேண்டும் என்பதே செயல்பாட்டு குணமடைதல் என்று ஒப்புக்கொண்டனர். பெபிரோவிர்சென் தொடர்பான புதிய தரவுகள் அந்த அளவுகோலுக்கு எதிராக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

சோதனைகள் என்ன கண்டன

இரண்டு மூன்றாம் கட்ட ஆய்வுகளில், 24 வார பெபிரோவிர்சென் சிகிச்சைக்குப் பிறகு 20% மற்றும் 19% நோயாளிகள் செயல்பாட்டு குணமடைதலை அடைந்ததாக தெரிவிக்கப்பட்டது. மேலும் குறிப்பிடத்தக்க கண்டுபிடிப்பு, மருந்து பெற்ற நோயாளிகளில் 24% பேர் நியூக்ளியோசைடு அனலாக் சிகிச்சையை நிறுத்த முடிந்தது; பிளாசீபோ குழுக்களில் அப்படி யாரும் இல்லை. செயல்பாட்டு குணமடைதல் இறுதி இலக்கை எட்டாத சிலரையும் உள்ளடக்கி, நியூக்ளியோசைடு அனலாக் சிகிச்சையை நிறுத்திய எந்த நோயாளிக்கும், மூலப் பொருளில் விவரிக்கப்பட்ட தொடர்ச்சி கண்காணிப்பு காலத்தில் மருத்துவ மீள்பிறப்பு ஏற்படவில்லை என்றும் அறிக்கை கூறியது.

இந்த விவரங்கள் முக்கியமானவை, ஏனெனில் ஹெபடைட்டிஸ் B-இல் ஒரு முன்னேற்றத்தின் மருத்துவ மற்றும் வாணிப மதிப்பு, ஆய்வகக் குறியீடுகளை மேம்படுத்துவதிலேயே அல்ல; காலவரையற்ற பராமரிப்பு சிகிச்சை தேவையை குறைப்பதிலும் இருக்கிறது. சில நோயாளிகள் நீண்டகால எதிர்வைரஸ் மருந்துகளை உடனடி மீள்செலுத்தலின்றி நிறுத்த முடியும் வகையிலான சிகிச்சை, பராமரிப்பில் அர்த்தமுள்ள மாற்றத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்.

முடிவு ஏன் தனித்துப் தோன்றுகிறது

ஹெபடைட்டிஸ் B குணமடைதல் துறை கடந்த சுமார் ஒரு தசாப்தமாக எதிர்வைரஸ் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு-மாற்று அணுகுமுறைகளின் சேர்க்கைகளால் நிரம்பி இருந்தது; எனினும், இந்நவீன முடிவுகளுக்கு முன் ஒரு மூன்றாம் கட்ட சோதனை மட்டுமே நிறைவடைந்திருந்ததாக மூல உரை குறிப்பிடுகிறது. அதனால் பெபிரோவிர்சென் ஆய்வுகள், அதன் முடிவுகளுக்காக மட்டுமல்ல, அதன் கட்டத்திற்காகவும் குறிப்பிடத்தக்கவை. தொடக்கக் கருத்து-சான்று தரவுகளைக் காட்டிலும், இறுதி கட்ட ஆதாரங்கள் மருத்துவர்களுக்கும், செலுத்துநர்களுக்கும், ஒழுங்காற்றாளர்களுக்கும் அதிக எடை உடையவை.

லொக் இந்த வாசிப்பை செயல்பாட்டு குணமடைதலுக்கான ஒரு பெரிய படி என்று விவரித்தார்; அந்த சொல்வடிவு நிதானமானது. அது சிகிச்சை பெற்ற ஒவ்வொரு நோயாளியிலும் வைரஸ் முழுமையாக ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டது என்றும், ஏற்கனவே உள்ள நிலையான சிகிச்சை மாற்றப்பட்டுவிட்டது என்றும் கூறவில்லை. பதிலுக்கு, அது இன்னும் நடைமுறைக்குரிய ஒரு இலக்கைச் சுட்டுகிறது: காலவரையறையுள்ள சிகிச்சை, நோயாளிகளின் ஒரு துணைக்குழுவில் சிகிச்சை நிறுத்தப்பட்ட பிறகும் நிலையான கட்டுப்பாட்டை வழங்கக்கூடும்.

அந்த வேறுபாடு நீடித்த வைரஸ் நோய்களில் முக்கியமானது. “செயல்பாட்டு குணமடைதல்” என்பது வைரஸின் ஒவ்வொரு தடயத்தையும் முழுமையாக நீக்குவதற்குச் சமம் அல்ல; ஆனால் அது மீள்பிறப்பு அபாயத்தை குறைத்தால், நீண்டகால சிக்கல்களைத் தாழ்த்தினால், மற்றும் நோயாளிகள் சிகிச்சையில் இருக்க வேண்டிய காலத்தை மாற்றினால், அது மருத்துவ ரீதியாக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாக இருக்கும்.

அடுத்தது என்ன

மூலப் பொருளில் விரிவான துணைக் குழு விவரங்கள், அறிக்கையிடப்பட்ட தொடர்ச்சி கண்காணிப்பைத் தாண்டிய நீடித்த தன்மை, அல்லது முழுமையான பாதுகாப்பு விவரம் வழங்கப்படவில்லை; எனவே மீதமுள்ள கேள்விகள் முக்கியமானவை. எந்த நோயாளிகள் அதிகமாக பயனடைந்தனர், பதில் வீதங்களை மேம்படுத்த முடியுமா, மற்றும் அந்த பதில்கள் நீண்ட காலத்திற்கு எவ்வளவு நிலைத்திருக்கின்றன என்பதைக் குறித்து மருத்துவர்கள் அறிய விரும்புவார்கள். ஒழுங்காற்றாளர்களும் வழிகாட்டி தயாரிப்பாளர்களும், இந்த சிகிச்சை ஏற்கனவே உள்ள அடக்க சிகிச்சையுடன் எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்பதையும் மதிப்பிட வேண்டியிருக்கும்.

இவ்வாறான திறந்த கேள்விகள் இருந்தபோதிலும், மூன்றாம் கட்ட முடிவு ஹெபடைட்டிஸ் B ஆராய்ச்சியின் தொனியில் உண்மையான மாற்றத்தை குறிக்கிறது. பல ஆண்டுகளாக, இந்தத் துறை வைரஸ் அடக்கத்துக்கும் குணமடைதலுக்கும் இடையிலான இடைவெளியால் வரையறுக்கப்பட்டு வந்தது. பெபிரோவிர்சென் அந்த இடைவெளியை அனைவருக்கும் மூடவில்லை; ஆனால் புதிய தரவுகள், நீடித்த மேலாண்மை மற்றும் காலவரையறை கொண்ட, சாத்தியமான குணப்படுத்தும் சிகிச்சை ஆகியவற்றை பிரிக்கும் கோடு இனி கோட்பாடாக மட்டுமே இருக்காது என்பதை காட்டுகின்றன.

இந்தக் கட்டுரை Medical Xpress செய்தியறிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.