B-Cell Therapies ஆரம்பகட்ட MS Relapses-ஐ குறைத்தன: ஆய்வு

நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பின் B செல்களை குறைக்கும் therapies, multiple sclerosis-ன் ஆரம்பகட்டத்தில் கணிசமாக குறைந்த relapses-உடன் தொடர்புடையதாக இருந்தன. புதிதாக கண்டறியப்பட்ட 509 நோயாளிகளின் ஆய்வில், B-cell-depleting treatment தொடங்கியவர்களிடம் MS-க்கு தொடர்பான MRI மாற்றங்களும் குறைவாக இருந்தன. ஆனால் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு disability scores-ல் தெளிவான வேறுபாடு இல்லை.

Neurologyயில் வெளியான முடிவுகள், MS மருந்துகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ள நிலையில் நிஜ உலக ஒப்பீட்டு ஆதாரத்தை வழங்குகின்றன. ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் ஒரே ஆரம்ப therapy சிறந்தது என்பதை அவை நிரூபிக்கவில்லை; இருப்பினும் diagnosisக்கு பிந்தைய disease activity-யில் முக்கிய வேறுபாடுகளை சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

நான்கு சிகிச்சை அணுகுமுறைகள் மற்றும் ஆரம்ப சிகிச்சை இல்லாத குழு

Researchers, புதிதாக கண்டறியப்பட்ட relapsing அல்லது progressive multiple sclerosis நோயாளிகளை அவர்கள் பெற்ற முதல் சிகிச்சையின் அடிப்படையில் குழுவிட்டனர். interferon-beta மற்றும் glatiramer acetate போன்ற injectable therapies; dimethyl fumarate மற்றும் teriflunomide போன்ற oral medicines; fingolimod, cladribine, natalizumab மற்றும் alemtuzumab போன்ற higher-efficacy therapies; rituximab மற்றும் ocrelizumab போன்ற B-cell-depleting therapies ஆகியவை இதில் அடங்கின.

ஆரம்ப சிகிச்சை பெறாத 90 பேரும் analysis-ல் சேர்க்கப்பட்டனர். ஆய்வுக் குழுவின் சராசரி வயது 33. நோயின் ஆரம்பகட்டத்தில் உள்ளவர்களைக் கவனிப்பது முக்கியம்; ஏனெனில் ஆரம்ப சிகிச்சை clinical attacks மற்றும் MRI மூலம் கண்காணிக்கப்படும் inflammatory activity-யை பாதிக்கலாம்.

MS-ல் immune system central nervous system-ஐ சேதப்படுத்துகிறது. நோயின் போக்கு நபர்நபராக மாறுபடும். சிகிச்சை தேர்வில் symptoms, disease activity, risks, வசதி மற்றும் நோயாளியின் சூழ்நிலைகள் போன்ற பல காரணிகளை clinicians கருத்தில் கொள்கிறார்கள்.

B-cell depletion-உடன் குறைந்த relapse rates

மிகத் தெளிவான முடிவு relapses குறித்து இருந்தது. ஆய்வு சுருக்கத்தின்படி, B-cell அளவை குறைக்கும் intravenous drugs பெற்ற நோயாளிகளின் relapse rate, ஆரம்ப MS-க்கு பொதுவாக வழங்கப்படும் oral medicines பெற்றவர்களைவிட 62% குறைவாக இருந்தது. குறைந்த relapse rate B-cell-depleting குழுவில் காணப்பட்டது.

மற்ற strong treatments-களும் குறைந்த relapses மற்றும் MRI changes-உடன் தொடர்புடையதாக இருந்தன. Relapses புதிய அல்லது மோசமடையும் neurological symptoms-ஐ ஏற்படுத்தலாம்; MRI scans வெளிப்படையான clinical attack இல்லாவிட்டாலும் disease activity-யைக் காட்டலாம்.

Diagnosisக்கு விரைவில் B-cell-depleting therapy தொடங்கியவர்களில் MS-க்கு தொடர்பான brain scarring உருவாகும் வாய்ப்பும் குறைந்தது. MRI changes, அன்றாட செயல்திறனுக்கு சமமானவை அல்ல; ஆனால் symptoms மற்றும் examinations உடன் சேர்த்து disease activity-யை மதிப்பிட clinicians அவற்றைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

Disability முடிவு காட்டும் முக்கிய வரம்பு

முடிவுகள் ஒரே சிகிச்சையை வெற்றியாளராக அறிவிக்கவில்லை. Diagnosisக்கு பிந்தைய இரண்டு ஆண்டுகளில் treatment groups அனைத்திலும் disability ஏறத்தாழ ஒரே அளவு முன்னேறியது. அதாவது relapse rate மற்றும் MRI findings-ல் காணப்பட்ட ஆரம்ப நன்மைகள் disability scores-ல் தெளிவான வேறுபாடாக மாறவில்லை.

இந்த வேறுபாடு ஆய்வை புரிந்துகொள்ள முக்கியமானது. குறைந்த relapse rate மருத்துவ ரீதியாக அர்த்தமுள்ளது; குறைந்த MRI changes குறைந்த inflammatory activity-யைக் குறிக்கலாம். ஆனால் இரண்டு ஆண்டுகளில் B-cell-depleting therapy மற்ற ஒவ்வொரு ஆரம்ப விருப்பத்தையும் விட disability நன்மையை அளித்தது என்று ஆய்வு காட்டவில்லை.

Karolinska Institutet-ன் senior researcher Fredrik Piehl, சிகிச்சைத் தேர்வுகளின் விரிவாக்கம் first-choice decision-ஐ எளிதாக்கவில்லை என்றார். Treatment groups ஆரம்பத்திலேயே வேறுபட்டிருந்தாலும், B-cell-depleting மற்றும் பிற strong treatments குறைந்த relapses மற்றும் MRI changes-உடன் தொடர்புடையதாக இருந்ததாக அவர் குறிப்பிட்டார்.

இந்த ஒப்பீடு ஏன் பயனுள்ளதாக உள்ளது

கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில் MS medicines வேகமாக அதிகரித்துள்ளன; இருப்பினும் ஆரம்ப சிகிச்சைகளுக்கிடையிலான head-to-head comparisons குறைவாகவே உள்ளன. Routine clinical care அடிப்படையிலான studies, treatment selection-ன் தாக்கத்தை முழுமையாக நீக்க முடியாது.

Researchers இந்த சவாலை ஏற்றுக்கொண்டனர். குழுக்களின் நோயாளி பண்புகள் வேறுபட்டதால், காணப்பட்ட ஒவ்வொரு வேறுபாட்டையும் treatment assignment மட்டுமே ஏற்படுத்தியது என்று கருதக்கூடாது. இருந்தாலும், moderate option-ஆக தொடங்கலாமா அல்லது high-efficacy therapy-யை முன்கூட்டியே பயன்படுத்தலாமா என்ற நடைமுறை முடிவுக்கு இந்த analysis ஆதாரமளிக்கிறது.

நோயாளிகளும் clinicians-உம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியது

• இந்த early-MS analysis-ல் B-cell-depleting therapies குறைந்த relapse rates-உடன் தொடர்புடையன.
• அந்த therapies MS-க்கு தொடர்பான குறைந்த MRI changes-உடனும் தொடர்புடையன.
• இரண்டு ஆண்டுகளில் initial treatment groups இடையே disability scores-ல் தெளிவான வேறுபாடு இல்லை.
• தனிப்பட்ட சிகிச்சை முடிவுகள் நோயாளியின் பண்புகள் மற்றும் விருப்பங்களின் trade-offs-ஐ கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

எனவே diagnosisக்கு பிந்தைய high-efficacy treatment குறித்து ஆரம்பத்திலேயே விவாதிக்க இந்த ஆய்வு ஆதரவு அளிக்கிறது. ஆனால் இது individualized decision-making-ஐ மாற்றாது; disability outcomes குறித்த நீண்டகால கேள்விகளுக்கும் பதில் அளிக்காது.

இந்தக் கட்டுரை Medical Xpress செய்தியறிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.