ஒரு தோல் நோய், பலர் கருதுவதைக் காட்டிலும் விரிவான கண் சார்ந்த ஆபத்தை ஏற்படுத்தலாம்
அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் பொதுவாக நீண்டகால அழற்சி தோல் நோயாகவே விவாதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் புதிய ஆராய்ச்சி, அதன் மருத்துவ முக்கியத்துவம் தோலின் எல்லையைத் தாண்டி செல்லக்கூடும் என்பதைச் சுட்டுகிறது. Ophthalmology Retina இதழில் வெளியான ஒரு பெரிய retrospective cohort ஆய்வில், அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் வரலாறு கொண்ட பெரியவர்களுக்கு matched controls-ஐ விட retinal detachment diagnosis மற்றும் repair விகிதம் அதிகமாக இருந்தது; அதோடு சில postoperative complications ஆபத்தும் அதிகமாக இருந்தது.
இந்த கண்டுபிடிப்புகள், ஆய்வு ஆசிரியர்கள் underrecognized systemic risk factor என விவரிக்கும் ஒன்றைக் காட்டுகின்றன; இது dermatology மற்றும் eye-care வல்லுநர்கள் இருவரும் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டியதைக் குறிக்கிறது.
பகுப்பாய்வில் ஒவ்வொரு matched குழுவிலும் 2,74,000-க்கும் மேற்பட்ட நோயாளிகள் இருந்தனர்
இந்த ஆய்வை University of Southern California-இன் Keck School of Medicine-இல் உள்ள Alexander T. Hong மற்றும் அவர்களது குழு மேற்கொண்டனர். 18 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் உள்ளவர்களும் இல்லாதவர்களும் ஒப்பிடப்பட்டனர். propensity-score matching செய்யப்பட்ட பின்னர், atopic dermatitis குழுவில் 274,547 பேர் மற்றும் control குழுவிலும் அதே எண்ணிக்கையிலானோர் இடம்பெற்றனர்.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல முடிவுகளை ஆய்வு செய்தனர்: retinal detachment diagnosis, retinal detachment repair, postoperative proliferative vitreoretinopathy, மற்றும் ஆரம்ப repair பிறகு complex retinal detachment repair தேவைப்படுவது ஆகியவை.
இவ்வாறு பெரிய matched கூட்டங்கள் இருந்ததால் பகுப்பாய்வுக்கு வலு கிடைத்தது. இது சுருக்கமான case series அல்லது ஒரே மையக் கண்காணிப்பு அல்ல. population level-ல் அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் மற்றும் கண் நோய்களுக்கு இடையிலான தொடர்பை கண்டறிய வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய ஒப்பீட்டு ஆய்வாகும்.
ஐந்து ஆண்டு மற்றும் ஆறு மாத காலங்களில் ஆபத்து வேறுபாடுகள் குறிப்பிடத்தக்கவையாக இருந்தன
மூல உரையில் வழங்கப்பட்ட ஆய்வு சுருக்கத்தின் படி, அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் உள்ள நோயாளிகளில் control குழுவை விட ஐந்து ஆண்டுகளில் retinal detachment diagnosis விகிதம் அதிகமாக இருந்தது, 0.7% எதிராக 0.2%. retinal detachment repair விகிதமும் அதிகமாக இருந்தது, 0.2% எதிராக 0.04%. தொடர்புடைய hazard ratios retinal detachment diagnosis-க்கு 2.74, retinal detachment repair-க்கு 4.56 ஆக இருந்தன.
retinal detachment repair செய்த நோயாளிகளில், அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் குறுகியகால அறுவைச் சிகிச்சை குறியீடுகள் மோசமாக இருப்பதுடனும் தொடர்புபட்டது. ஆறு மாதங்களில், proliferative vitreoretinopathy diagnosis ஆபத்து 5.9% எதிராக 4.0%, மற்றும் complex retinal detachment repair ஆபத்து 8.9% எதிராக 6.6% ஆக இருந்தது. அறிவிக்கப்பட்ட hazard ratios முறையே 1.45 மற்றும் 1.36.
இந்த எண்ணிக்கை, அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் உள்ள பெரும்பாலானோருக்கும் retinal detachment ஏற்படும் என்பதைக் குறிக்கவில்லை. absolute event rates குறைந்தவாறே இருந்தன. ஆனால் இந்த நிலை ஆபத்தை மருத்துவ ரீதியாக முக்கியமான வகையில் மாற்றக்கூடும் என்பதைக் காட்டுகிறது; குறிப்பாக retinal detachment என்பது பார்வைக்கு ஆபத்தான அவசர நிலை, postoperative proliferative vitreoretinopathy மீட்பை சிக்கலாக்கக்கூடும் என்பதால்.
மருத்துவ நடைமுறைக்கு இந்த கண்டுபிடிப்புகள் ஏன் முக்கியம்
மிக உடனடி விளைவு விழிப்புணர்வே. அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ், retinal detachment ஆபத்தை மட்டும் அல்லாமல், repair பிறகு சிக்கலான முடிவுகளோடும் தொடர்புடையதாக இருந்தால், patient counseling மற்றும் clinical awareness மாற வேண்டியிருக்கும். வழங்கப்பட்ட உரையில் மேற்கோளாகக் கூறப்பட்ட ஆசிரியர்களின் முடிவு, eye-care providers அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸை ஒரு சாத்தியமான systemic risk factor ஆகக் காண வேண்டும் என்பதாகும்; அதை தொடர்பில்லாத background history எனக் கருதக் கூடாது.
ஒரே study summary-யை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இது உடனடியாக பெரிய புதிய screening programs-ஐ நியாயப்படுத்தாது. ஆனால் அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் உள்ளவர்களில் பார்வை குறித்த அறிகுறிகளை மேலும் கவனமாக பார்க்கவும், retinal pathology இருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் தோன்றும்போது urgent ophthalmic evaluation செய்ய குறைந்த threshold வைத்திருக்கவும் இது ஆதரிக்கிறது.
இது மருத்துவத்தின் ஒரு பொதுவான பாடத்தையும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது: inflammatory conditions பெரும்பாலும் வெளிப்படையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ள organ system-க்குள் மட்டுமே முடங்கிவிடுவதில்லை. தோலில் முதன்மையாகத் தெரியும் நோய்கள், shared biology, chronic inflammation அல்லது treatment-related factors மூலம் மற்ற திசுக்களிலும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தலாம்.
இந்த ஆய்வு எதை நிறுவுகிறது, எதை நிறுவவில்லை
இது retrospective ஆய்வு என்பதால், காரணத்தை நிரூபிப்பதைவிட தொடர்பை மட்டுமே காட்டுகிறது. அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் retinal detachment ஆபத்தை ஏன் அதிகரிக்கலாம் அல்லது repair பிறகு முடிவுகள் ஏன் மோசமாக இருக்கலாம் என்பதற்கான механизмத்தை மூலப் பொருள் வழங்கவில்லை. இதனால், inflammatory pathways, behavioral factors, coexisting conditions அல்லது இவற்றின் சேர்க்கை காரணமா என்பதை future research கண்டறிய இடம் உள்ளது.
எனினும், தொடர்பின் வலிமையும் cohort அளவும் காரணமாக இந்த கண்டுபிடிப்புகளை அலட்சியம் செய்ய முடியாது. மருத்துவர்களுக்கு, இது உயிரியல் விளக்கத்தை முழுமையாக முடிக்காவிட்டாலும், விழிப்புணர்வு மற்றும் follow-up-ஐ மாற்றும் அளவுக்கு வலுவான சான்றாக இருக்கிறது.
- அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸ் உள்ள பெரியவர்களுக்கு matched controls-ஐ விட retinal detachment diagnosis மற்றும் repair விகிதம் அதிகமாக இருந்தது.
- ஆய்வு proliferative vitreoretinopathy மற்றும் retinal surgery பிந்தைய complex repair ஆபத்துகளும் அதிகமாக இருந்ததை கண்டறிந்தது.
- absolute risk இன்னும் குறைவாக இருந்தது, ஆனால் relative வேறுபாடுகள் குறிப்பிடத்தக்கவையாக இருந்தன.
- இந்த முடிவுகள் eye-care providers அட்டோபிக் டெர்மடிடிஸை தொடர்புடைய systemic risk factor ஆகக் கருத வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
நோயாளிகளுக்கு, நடைமுறைப் பாடம் அச்சமல்ல, கவனமாக இருப்பதே. மருத்துவர்களுக்கு, பொதுவான நீண்டநாள் நோய்கள் அரிதாக இருந்தாலும் முக்கியமான சிக்கல்களை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதற்கான நினைவூட்டலாக இது அமைகிறது. இங்கு, தோலில் தொடங்கும் ஒரு diagnosis, ரெட்டினாவிற்கும் கூடுதல் கவனத்தைத் தேவைப்படுத்தலாம்.
இந்தக் கட்டுரை Medical Xpress-இன் செய்திப்பதிவை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
Originally published on medicalxpress.com


