இரத்த ஸ்டெம் செல்கள் இரத்தம் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்புகளின் அடித்தளமாக உள்ளன. முக்கியமாக எலும்பு மஜ்ஜையில் காணப்படும் இவை, வாழ்நாள் முழுவதும் ஒருவருக்குத் தேவையான இரத்த மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு செல்களைத் தொடர்ந்து உருவாக்குகின்றன. தங்களைத் தாங்களே புதுப்பித்துக்கொள்ளும் திறன் காரணமாக, எலும்பு மஜ்ஜை மாற்று சிகிச்சையிலும் இரத்தக் கோளாறுகளுக்கான மரபணு சிகிச்சைகளிலும் இவை முக்கியமானவை.
ஆனால், சிகிச்சைக்காக இந்த செல்களைத் தயாரிக்கும் செயல்முறை அவற்றை பலவீனப்படுத்தலாம். மரபணு சிகிச்சைக்கு முன், இரத்த ஸ்டெம் செல்கள் ஆய்வகத்தில் செயலாக்கப்பட வேண்டும்; இந்தப் படிநிலை அவற்றின் மீளுருவாக்கத் திறனைக் குறைத்து, சிகிச்சை எதிர்பார்த்தபடி செயல்படும் வாய்ப்பைக் குறைக்கலாம். சூரிக் பல்கலைக்கழகத்தின் Institute for Regenerative Medicine ஆய்வாளர்கள், அந்தச் செயல்முறையின் போது செல்களின் முக்கிய பண்பை பாதுகாக்க உதவக்கூடிய ஒரு சிக்னலிங் அணுகுமுறையை இப்போது கண்டறிந்துள்ளனர்.
EMBO Molecular Medicine இதழில் வெளியான ஆய்வில், செயல்படுத்தப்பட்ட புரதம் C அல்லது aPC மனித இரத்த ஸ்டெம் செல்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதை குழு ஆய்வு செய்தது. aPC-க்கு குறுகிய நேரம் வெளிப்படுத்தியபோது, செல்கள் ஓய்வான, பாதுகாக்கப்பட்ட நிலையில் நீடிக்க உதவியதுடன், விலங்கு மாதிரியில் அவற்றின் மாற்றுத் திறனும் மேம்பட்டது.
ஒரே ஏற்பி, முற்றிலும் மாறுபட்ட விளைவுகள்
ஆய்வாளர்கள் aPC-யை, இரத்தம் உறைவதில் பங்காற்றும் மற்றொரு புரதமான த்ராம்பினுடன் ஒப்பிட்டனர். இரு புரதங்களும் ஒரே செல் ஏற்பியான protease-activated receptor 1, சுருக்கமாக PAR1, வழியாக செயல்படுகின்றன. இருப்பினும், இந்த இரு புரதங்களால் அந்த ஏற்பி செயல்படுத்தப்பட்டபோது ஒரே உயிரியல் விளைவு ஏற்படவில்லை.
சூரிக் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்களின் கூற்றுப்படி, aPC இரத்த ஸ்டெம் செல்கள் குவைசென்ட் நிலையில் நீடிக்க உதவியது. இது அவற்றின் நீண்டகால ஸ்டெம்-செல் பண்புகளின் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடைய ஓய்வு நிலையாகும். aPC சிகிச்சை பெற்ற செல்கள் குறைவாகப் பிரிந்ததுடன், முன்கூட்டியே சிறப்பு இரத்த செல்களாக வேறுபடும் வாய்ப்பும் குறைந்தது.
இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது, ஏனெனில் ஸ்டெம் செல்கள் தங்களைப் புதுப்பித்துக்கொண்டு இரத்த அமைப்பை மீண்டும் நிரப்பும் திறனைத் தக்கவைத்திருக்க வேண்டும். முன்கூட்டிய வேறுபாடு அந்தத் திறனைச் சிதைக்கலாம். aPC-க்கு மாறாக, த்ராம்பின் செல்களின் அதிக வேறுபாட்டைத் தூண்டியது; இது ஸ்டெம்-செல் திறனைக் குறைக்கக்கூடும்.
இந்தக் கண்டுபிடிப்பு செல் சிக்னலிங் குறித்த ஒரு பரந்த கருத்தை விளக்குகிறது: ஒரு ஏற்பியின் அடையாளம் மட்டும் விளைவை நிர்ணயிக்காது. ஒரே ஏற்பி வழியாகச் செயல்படும் வெவ்வேறு மூலக்கூறுகள் செல்களை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் மாறுபட்ட நிலைகளுக்கு வழிநடத்தலாம். இங்கு aPC-PAR1 தொடர்பு, வேறுபாட்டை நோக்கிய பாதைக்கு பதிலாக பாதுகாக்கப்பட்ட நிலையை ஆதரித்ததாகத் தெரிகிறது.
ஒரு மணி நேர சிகிச்சை விளைவை காட்டியது
அறிக்கையில் கூறப்பட்ட தலையீடு குறுகியகாலமானது. மனித இரத்த ஸ்டெம் செல்களுக்கு ஒரு மணி நேரம் aPC சிகிச்சை அளித்தபோது, எலிகளில் அவற்றின் மாற்றுத் திறன் மேம்பட்டதாக ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். அந்த விலங்கு மாற்று மாதிரியில், சிகிச்சை பெறாத செல்களுடன் ஒப்பிடும்போது சிகிச்சை பெற்ற செல்கள் அதிக மனித இரத்த செல்களை உருவாக்கின என்று மூலத் தகவல் தெரிவிக்கிறது.
பல மேம்பட்ட செல்-சிகிச்சை செயல்முறைகளில் ஆய்வகச் செயலாக்கம் தவிர்க்க முடியாத பகுதியாக இருப்பதால், இந்த முடிவு ஊக்கமளிக்கிறது. மாற்றுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் செல்களின் செயல்பாட்டு பண்புகளைப் பாதுகாத்தபடியே குறுகிய நேரம் அளிக்கக்கூடிய ஒரு சிகிச்சை, அதன் விளைவுகள் மேலதிக ஆய்வுகளிலும் நிலைத்திருந்தால், மதிப்புமிக்கதாக இருக்கலாம்.
இந்த ஆய்வு சூரிக் பல்கலைக்கழகமும் University of California, Santa Cruz-மும் இணைந்து மேற்கொண்டது. இது மனித இரத்த ஸ்டெம் செல்களை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், ஆய்வில் விவரிக்கப்பட்ட மாற்று முடிவு ஒரு விலங்கு மாதிரியிலிருந்து வந்தது. இதனால் பெறக்கூடிய முடிவுகளுக்கு ஒரு முக்கிய வரம்பு உள்ளது: இந்தப் பணி நம்பிக்கைக்குரிய செயல்முறையையும் முன்-மருத்துவ முடிவையும் ஆதரிக்கிறது; நோயாளிகளுக்கான நிரூபிக்கப்பட்ட மருத்துவ சிகிச்சையை அல்ல.
மரபணு சிகிச்சைக்கான சாத்தியமான முக்கியத்துவம்
இரத்தக் கோளாறுகளுக்கான மரபணு சிகிச்சைகள் பொதுவாக நோயாளியின் இரத்த ஸ்டெம் செல்களைச் சேகரித்து, உடலுக்கு வெளியே அவற்றை மாற்றியமைத்து, பின்னர் மாற்று சிகிச்சை மூலம் மீண்டும் செலுத்துவதை சார்ந்துள்ளன. இந்தத் தொடருக்குப் பிறகு இரத்த உருவாக்கத்தை மீட்டெடுக்கும் செல்களின் திறன் வெற்றிக்கு அடிப்படையானது.
எனவே, ஆய்வகத்தில் செல்களை கையாளும் போது ஏற்படக்கூடிய மீளுருவாக்கத் திறன் இழப்பைக் குறைக்கும் வழிகளை ஆய்வாளர்கள் தேடி வருகின்றனர். மாற்று சிக்னலிங் பாதையை கையாளுவது அத்தகைய ஒரு வழியாக இருக்கலாம் என்று சூரிக் குழுவின் கண்டுபிடிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. அடிக்கடி பிரிதல் அல்லது ஆரம்பகால வேறுபாட்டுக்கு பதிலாக குவைசென்ஸை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், aPC சிகிச்சை நீண்டகால செயல்பாட்டுடன் தொடர்புடைய பண்புகளை செல்கள் தக்கவைக்க உதவக்கூடும்.
aPC மருத்துவ உற்பத்தியில் எவ்வாறு சேர்க்கப்படும், எந்த நோயாளிகள் அல்லது நோய்கள் அதிகம் பயனடையும், அல்லது கவனிக்கப்பட்ட நன்மை வெவ்வேறு சிகிச்சை நடைமுறைகளிலும் நீடிக்குமா என்பதைக் இந்தப் பணி நிரூபிக்கவில்லை. இக்கேள்விகளுக்கு கூடுதல் ஆய்வு தேவை. மருத்துவப் பயன்பாட்டுக்கு முன் பாதுகாப்பு, அளவு, நேரம், மீண்டும் உருவாக்கக்கூடிய தன்மை மற்றும் மனித ஆய்வுகளில் செயல்திறன் ஆகியவை மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.
இந்த முடிவு ஏன் குறிப்பிடத்தக்கது
இரத்த ஸ்டெம்-செல் சிகிச்சைகள் நுட்பமான சமநிலையைச் சார்ந்துள்ளன. செல்கள் சேகரிக்கப்பட்டு செயலாக்கப்பட வேண்டும்; அதே நேரத்தில் நீண்டகாலமாக இரத்தம் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்புகளை மீண்டும் உருவாக்கும் திறனும் அவற்றில் நீடிக்க வேண்டும். PAR1 சிக்னலிங் மூலம் அந்த சமநிலையைப் பாதிக்கும் ஒரு வழியை இந்தப் புதிய ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இதன் மையக் கருத்து aPC இரத்த ஸ்டெம் செல்களைப் பாதிக்கிறது என்பதிலேயே இல்லை. ஒரே ஏற்பியைப் பயன்படுத்தும் இரண்டு மூலக்கூறுகள் எதிர்மறையான செயல்பாட்டு விளைவுகளை உருவாக்கலாம் என்பதே முக்கியம்: aPC ஓய்வான, பாதுகாக்கப்பட்ட நிலையை ஆதரிக்கிறது; த்ராம்பின் அதிக வேறுபாட்டை ஊக்குவிக்கிறது. ஆய்வகத் தயாரிப்பின் போது ஸ்டெம்-செல் திறனைப் பாதுகாப்பது குறித்து சிந்திக்க ஆய்வாளர்களுக்கு இந்த வேறுபாடு மேலும் குறிப்பிட்ட இலக்கை வழங்குகிறது.
தற்போது, இந்த முடிவு நோயாளி பராமரிப்பில் மாற்றமாக அல்ல, முன்-மருத்துவ முன்னேற்றமாகவே உள்ளது. இருப்பினும், எலி மாதிரியில் மாற்றுச் செயல்திறனை மேம்படுத்திய ஒரு மணி நேர சிகிச்சை, எலும்பு மஜ்ஜை மாற்று மற்றும் மரபணு சிகிச்சை செயல்முறைகளை மேலும் நம்பகமானதாக மாற்றும் முயற்சிகளுக்கு ஒரு தெளிவான வழிகாட்டியாக அமைகிறது.
இந்தக் கட்டுரை Medical Xpress-ன் செய்தி அறிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அசல் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
Originally published on medicalxpress.com
