நியூயார்க் பட்ஜெட் ஒப்பந்தம் மாநிலத்தின் காலநிலை காலஅட்டவணையை மறுபடியும் எழுதுகிறது

அல்பனியில் ஒரு முக்கிய காலநிலை கொள்கை மறுசீரமைப்பு உருவாகிறது

2019 ஆம் ஆண்டு Climate Leadership and Community Protection Act கீழ் நிறுவப்பட்ட காலநிலை கட்டமைப்பில் இதுவரை ஏற்பட்ட மிக முக்கியமான மாற்றங்களில் சிலவற்றை நியூயார்க் மேற்கொள்ளத் தயாராகிறது. வழங்கப்பட்ட தகவலின்படி, Gov. Kathy Hochul மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுடன் எட்டிய 268 பில்லியன் டாலர் பட்ஜெட் ஒப்பந்தம் மாநிலத்தின் உமிழ்வு இலக்குகளை மாற்றும், தாக்கத்தை அளவிட பயன்படுத்தப்படும் கணக்கியல் தரத்தை திருத்தும், மேலும் உயர்ந்து வரும் எரிசக்தி செலவுகளை சமாளிக்க உதவும் வழியாக இந்த மாற்றங்களை முன்வைக்கும்.

மையமான மாற்றம் கால நிர்ணயத்தில் உள்ளது. பட்ஜெட் ஒப்பந்தம் 1990 நிலைகளுடன் ஒப்பிட்டு பசுமை வாயு உமிழ்வை 40% குறைக்க வேண்டும் எனக் கூறிய 2030 இலக்கை ரத்து செய்து, அதற்குப் பதிலாக 60% குறைப்பை நோக்கமாகக் கொண்ட 2040 இலக்கை கொண்டு வரும். இது ஒரு தொழில்நுட்பத் திருத்தம் அல்ல. இது மாநிலத்தின் அருகில்கால கார்பன் நீக்க வேகத்தை மாற்றி, முன்னேற்றத்தின் ஒரு பகுதியை எதிர்காலத்திற்குத் தள்ளுகிறது.

காலக்காட்டி நகர்கிறது, ஆனால் 2050 முடிவு அதேபடி உள்ளது

ஒப்பந்தத்தின் படி, திருத்தப்பட்ட கார்பன் நீக்கக் கட்டளைகளை நிறைவேற்ற மாநிலம் பாதையில் இருக்குமாறு 2028க்குள் விதிமுறைகளை வெளியிட நியூயார்க் இன்னும் தேவைப்படும் என்று மூல உரை கூறுகிறது. அதே நேரத்தில், பட்ஜெட் CLCPA-வை திருத்தி, மாநிலத்தின் 2050 உமிழ்வு குறைப்பு கட்டாயத்தைத் தக்கவைக்கிறது என்றும் அது கூறுகிறது. அசல் சட்டத்தின் கீழ், 1990 அடிப்படை ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் 2050க்குள் உமிழ்வை 85% குறைக்க நியூயார்க் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதன் பொருள், தற்போதைய முன்மொழிவு காலநிலை கொள்கையிலிருந்து முழுமையான பின்வாங்கல் அல்ல. இது இடைநிலை இலக்குகள் மற்றும் செயல்படுத்தல் கருதுகோள்களின் மறுசீரமைப்பு. இந்த மாற்றத்தை ஆதரிப்பவர்கள், 2050 கட்டாயத்தைத் தக்கவைத்திருப்பது, தற்போதைய செலவு மற்றும் செயல்படுத்தல் அழுத்தங்களை ஏற்றுக்கொண்டபடியே, மாநிலம் நீண்டகால கார்பன் நீக்கத்துக்கு உறுதியாக இருப்பதை காட்டுகிறது என்பார்கள். விமர்சகர்கள் இதற்கு மாறாக, அருகில்கால கடமைகள் பலவீனப்படுத்தப்பட்டால் நீண்டகால இலக்கை அரசியல் ரீதியாகத் தக்கவைத்தல் எளிது என்பார்கள்.

கொள்கை மாற்றம் ஒரே நேரத்தில் இரண்டையும் செய்கிறதால், இரு விளக்கங்களும் இணைந்து இருக்க முடியும். அது இலக்கை தக்கவைத்து, பாதையை மாற்றுகிறது.

கணக்கீட்டு மாற்றம் காலக்கெடு மாற்றத்திற்கே இணையான முக்கியத்துவம் கொண்டிருக்கலாம்

முன்மொழியப்பட்ட பட்ஜெட், தாக்கத்தை அளவிட நியூயார்க் பயன்படுத்தும் காலஅளவையும் 20 ஆண்டுகளிலிருந்து 100 ஆண்டுகளாக மாற்றும்; இதன் மூலம் பிற தேசிய மற்றும் உலகளாவிய பகுதிகளுடன் ஒத்திசைக்கப்படும் என்று மூல உரை கூறுகிறது. இது நடைமுறை சார்ந்ததாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அதிகாரப்பூர்வ திட்டமிடல் மற்றும் இணக்கம் அமைப்புகளில் வாயுக்கள் எவ்வாறு எடைபோடப்படுகின்றன என்பதை மாற்றுவதன் மூலம் கணக்கியல் தரநிலைகள் கொள்கை முடிவுகளை மறுவடிவமைக்கலாம்.

காலநிலை கொள்கையில், ஒரு அளவுகோல் வெறும் அளவுகோல் மட்டுமல்ல. அது உணரப்பட்ட அவசரம், இணக்கச் சுமைகள், மற்றும் துறைகளுக்கு இடையிலான செலவு பகிர்வை பாதிக்க முடியும். 100 ஆண்டு காலஅளவுக்கு மாறுவதன் மூலம், நியூயார்க் தனது கட்டமைப்பை பரந்த வெளிப்புற நடைமுறைக்கு அருகே கொண்டு வரும். ஆதரவாளர்கள் அதை ஒருமைப்படுத்தல் என்று விவரிக்கலாம். எதிர்ப்பாளர்கள் அதை நீர்த்துப்போக்கு என்று கூறலாம். எப்படியாயினும், இது வெறும் கணக்குப்பதிவு அல்ல; இது ஒரு முக்கியமான கொள்கைத் தேர்வு.

செலவு அழுத்தமே அரசியலை இயக்குகிறது

இந்த மாற்றங்கள், தூய்மையான ஆற்றல் மற்றும் காலநிலைக்கு மாநிலத்தின் உறுதியைத் தொடர்ந்தபடியே, நுகர்வோரின் பெரிய செலவு உயர்வுகளைத் தவிர்க்க உதவுவதே நோக்கம் என்று Hochul அலுவலகம் கூறுகிறது. அந்த விளக்கம் பட்ஜெட் தொகுப்பை புரிந்துகொள்ள மிகவும் முக்கியமானது. பல எரிசக்தி மாற்றத் திட்டங்களில் அரசியல் சவால் இனிமேல் அதிகாரிகள் காலநிலை இலக்குகளை கோட்பாட்டில் ஏற்றுக்கொள்கிறார்களா என்பதல்ல. காலக்கெடுகள் விலையுயர்வு தொடர்பான கவலைகளுடன் மோதும் போது அவர்கள் ஆதரவைத் தக்கவைக்க முடியுமா என்பதே.

நியூயார்க்கின் நகர்வு அந்த பதற்றத்தை நேரடியாகப் பிரதிபலிக்கிறது. மாநிலம் காலநிலை ஆட்சியை கைவிடவில்லை. மின்சாரச் செலவுகளின் அதிகரித்த முக்கியத்துவம், செயல்படுத்தல் சிக்கல், மற்றும் கட்டணதாரர் உணர்திறன் ஆகியவற்றுக்குப் பதிலாக அதன் இலக்குகளை மறுசீரமைக்கிறது. இதுவே இந்த பட்ஜெட் செய்தியை நியூயார்க்கை விட வெகுவாகப் பரப்புகிறது. பிற நிர்வாகங்களும் கார்பன் நீக்க வேகம் மற்றும் நுகர்வோர் சகிப்புத்தன்மை இடையே அதே சமநிலையை எதிர்கொண்டுள்ளன.

காலக்கெடுகள் தளர்ந்தாலும் சமநீதிக்கான நிதி அதிகரிக்கிறது

ஒப்பந்தத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று, அருகில்கால காலக்கெடுகளை மெதுவாக்கியபடியே, பின்தங்கிய சமூகங்களுக்கு அதிகரித்த ஆதரவும் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது. காலநிலை இலக்குகளை அடைய ஒதுக்கப்பட்ட முதலீட்டு நிதியின் நன்மைகளில் அந்த சமூகங்களுக்கு 40% வழங்கப்படும்; இது முந்தைய தரமான 35% இலிருந்து அதிகம் என்று மூல உரை கூறுகிறது.

அந்த சேர்க்கை, ஒரே வரி விவரணையை சிக்கலாக்குகிறது. பட்ஜெட் தொகுப்பு சில காலநிலை தேவைகளை தளர்த்துவதுடன், காலநிலை கட்டமைப்பிற்குள் ஒரு சமநீதி உறுதிப்பாட்டை வலுப்படுத்துகிறது. கொள்கை ரீதியாக, இது செயல்படுத்தல் அழுத்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டபடியே மாற்றத்திற்கான அரசியல் நம்பகத்தன்மையை மாநிலம் பாதுகாக்க முயலுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

இறுதி எச்சரிக்கை நடைமுறை சார்ந்தது. பட்ஜெட் முதலில் ஏப்ரல் 1க்குள் நிறைவேற வேண்டியதாக இருந்தது, மேலும் மூல உரையின் படி, இன்னும் நிறைவேறவில்லை. எனவே இந்த மாற்றங்கள் மிகவும் முக்கியமானவை, ஆனால் இன்னும் முழுமையாகச் சட்டமாகவில்லை. இருப்பினும் திசை தெளிவாக உள்ளது. நியூயார்க், அதன் காலநிலைத் திட்டத்தின் வேகத்தை மறுபடியும் எழுத முயல்கிறது, அதற்குப் பின்னுள்ள நீண்டகால வாக்குறுதியை கைவிடாமல்.

அது நடைமுறைக்கு ஏற்ற திருத்தமா அல்லது ஒரு பின்னடைவோ என்பது அடுத்ததாக என்ன நடக்கிறது என்பதில்தான் இருக்கும்: இறுதி சட்ட மொழி, 2028க்குள் வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட விதிமுறைகள், மற்றும் ஒருகாலத்தில் மிகவும் அருகில் தெரிந்த ஒரு அளவுகோலுக்காக மக்களை மேலும் நீண்ட நேரம் காத்திருக்கச் சொல்கின்ற ஒரு காலநிலைத் திட்டத்தின் நம்பகத்தன்மை.

இந்த கட்டுரை Utility Dive இன் செய்தி அடிப்படையில் தயாரிக்கப்பட்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.