అర శతాబ్దం తర్వాత, చంద్ర ప్రయాణం మరింత మానవీయమైన డిజైన్ అప్గ్రేడ్ను పొందుతోంది
నాసా యొక్క ఆర్టెమిస్ 2 మిషన్, 1972 డిసెంబరులో అపోలో 17 తరువాత చంద్రుని వైపు మొదటి సిబ్బంది ఉన్న ప్రయాణాన్ని సూచించడానికి సిద్ధంగా ఉంది. ఈ మిషన్కు ఉన్న చారిత్రక ప్రాధాన్యం స్పష్టమే. అంత స్పష్టంగా కనిపించకపోయినా, అంతే చెప్పుకోదగిన మార్పుల్లో ఒకటి అంతరిక్ష నౌకలో ఉంది: ఈ సిబ్బందికి ఒక ప్రైవేట్ బాత్రూమ్ ఉంటుంది.
ఇచ్చిన మూల వచనం ప్రకారం, ఆర్టెమిస్ 2 ఏప్రిల్ 1న ప్రయోగాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది మరియు నాసా యొక్క ఒరియన్ క్యాప్సూల్లో నాలుగు వ్యోమగాములను చంద్రుని చుట్టూ 10 రోజుల ప్రయాణానికి పంపుతుంది. ఈ బృందంలో నాసా వ్యోమగాములు రీడ్ వైజ్మాన్, విక్టర్ గ్లోవర్, క్రిస్టినా కోచ్, అలాగే కెనడియన్ వ్యోమగామి జెరెమీ హాన్సన్ ఉన్నారు.
కంప్యూటింగ్, పదార్థాలు, మరియు మిషన్ నిర్మాణంలో అపోలో మరియు ఆర్టెమిస్ మధ్య ఉన్న అన్ని తేడాలున్నప్పటికీ, పురోగతికి కనిపించే అత్యంత స్పష్టమైన సంకేతాల్లో ఒకటి, అంతరిక్ష సంస్థలు ఇప్పుడు ప్రయాణ సమయంలో రోజువారీ మానవ అవసరాలను ఎలా ఆలోచిస్తున్నాయనే దానిలో ఉండవచ్చు.
ప్లాస్టిక్ బ్యాగుల నుంచి ప్రత్యేక శౌచాలయం వరకు
అపోలోతో పోలిక చాలా సూటిగా ఉంటుంది. అపోలో వ్యోమగాములు తమ సహచరుల సమక్షంలో మూత్రానికి రోల్-ఆన్ కఫ్స్ను, మలానికి ప్లాస్టిక్ బ్యాగులను ఉపయోగించారు. అది సాంకేతికంగా పనిచేసే పరిష్కారమే, కానీ గౌరవనీయమైనది కాదు. మూల వచనం ప్రకారం, దానికి బదులుగా ఆర్టెమిస్ 2 వ్యోమగాములకు నిజమైన బాత్రూమ్ అందుబాటులో ఉంటుంది.
అది జీవనాధారం, మార్గనిర్దేశనం, లేదా హీట్-షీల్డ్ పనితీరుతో పోలిస్తే చిన్న లక్షణంలా అనిపించవచ్చు, కానీ అది మానవ అంతరిక్షయాన పరిపక్వతను సూచిస్తుంది. మిషన్లు కేవలం బతకడం గురించేగాక, సిబ్బంది దీర్ఘకాలం సంకుచిత ప్రదేశాల్లో పని చేయడానికి, కోలుకోవడానికి, మరియు సమర్థంగా పనిచేయడానికి తగిన మద్దతు ఇవ్వడం గురించీ ఉంటాయి.
మూల వచనంలో, ఈ బాత్రూమ్ను మిషన్లో వ్యోమగాములు నిజంగా ఒక క్షణం ఒంటరిగా అనుభూతి చెందగల ఏకైక ప్రదేశంగా వర్ణించే ఒక వ్యాఖ్య ఉంది. గోప్యత అనే భావన పరిశుభ్రతతో సమానంగా మనోధైర్యానికి కూడా సంబంధించినది కాబట్టి అది ముఖ్యమైనది.
దీప్-స్పేస్ మిషన్లలో చిన్న సౌకర్యాలు ఎందుకు ముఖ్యము
అంతరిక్ష నౌకలు అత్యంత కఠిన వాతావరణాలు. సిబ్బంది నిర్బంధంలో జీవిస్తారు, కఠిన విధాన అవసరాల కింద పనిచేస్తారు, మరియు ఒకరినొకరు నుండి చాలా తక్కువ వేర్పాటు మాత్రమే కలిగి ఉంటారు. అటువంటి పరిస్థితిలో, పరిమిత గోప్యత కూడా అధిక ప్రాముఖ్యత పొందగలదు.
అపోలో మిషన్లు చిన్నవి, కఠినంగా పరిమితమైనవి, మరియు చంద్ర అన్వేషణ వ్యయానికి భాగంగా కఠిన సిబ్బంది పరిస్థితులను అంగీకరించిన పూర్వపు ఇంజినీరింగ్ తత్వంతో నిర్మించబడ్డాయి. ఆర్టెమిస్ వేరే యుగంలో అభివృద్ధి చెందుతోంది, దీర్ఘకాల కక్ష్యా మిషన్లు, విస్తృత మానవ-కారక పరిశోధన, మరియు పనితీరు శారీరక, మానసిక మద్దతుపై ఆధారపడుతుందని మరింత స్పష్టమైన అవగాహన ద్వారా ఆకారమిస్తోంది.
కాబట్టి ఒరియన్ బాత్రూమ్ ఒక సౌకర్యం అప్గ్రేడ్ కంటే ఎక్కువ. ఇది స్పేస్ షటిల్ యుగం, అంతర్జాతీయ అంతరిక్ష స్థానం, మరియు అనేక కార్యక్రమాలలో మానవ-కారక పనుల ద్వారా చేరిన దశాబ్దాల ఆపరేషనల్ జ్ఞానాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.
ఆర్టెమిస్ 2 ఒక బ్రిడ్జ్ మిషన్గా
ఆర్టెమిస్ 2 అనేక అర్థాల్లో ఒక మార్పు దశ ప్రయాణం. ఇది ఆర్టెమిస్ కార్యక్రమంలోని మొదటి సిబ్బందితో కూడిన మిషన్, మరియు 50 సంవత్సరాలకు పైగా చంద్ర-దూర అంతరిక్షానికి మొదటి మానవ తిరుగు ప్రయాణం, కానీ తరువాతి ప్రయాణాల కోసం నాసా ఆధారపడే వ్యవస్థలు మరియు విధానాలకూ ఇది ఒక పరీక్షా మిషన్.
అందుకే సాధారణంగా కనిపించే వ్యవస్థలు కూడా ముఖ్యమవుతాయి. వ్యర్థ నిర్వహణ, గోప్యత ఏర్పాట్లు, మరియు సిబ్బంది వసతులు ఒక వాహనం నిజంగా నిరంతర మానవ వినియోగానికి సిద్ధమా అనే దానిలో భాగం. దీప్-స్పేస్ మిషన్లు కేవలం ప్రొపల్షన్ మరియు నావిగేషన్ మీద విజయవంతం కావు. మొత్తం మిషన్ కాలం పాటు మనుషులను స్థిరంగా, ఉపయోగకరంగా మద్దతు ఇవ్వగలదా అనే దానిపైనా అవి ఆధారపడతాయి.
ఇచ్చిన మూల వచనం శౌచాలయం గురించి విస్తృత సాంకేతిక వివరాలు ఇవ్వదు, కానీ గోప్యతను సిబ్బంది లాభంగా చేర్చడం ద్వారా, నివాసయోగ్యతను నాసా మిషన్ సిద్ధతలో భాగంగా చూస్తోందని, తరువాత ఆలోచనగా కాదని సూచిస్తోంది.
ఆర్టెమిస్ కథలోని మానవ కోణం
ఆర్టెమిస్ గురించి ప్రజా చర్చలు తరచూ భౌగోళిక రాజনীতি, ప్రయోగ షెడ్యూల్స్, చంద్ర వ్యూహం, మరియు మైలురాయి తొలి విజయాలపై కేంద్రీకృతమవుతాయి. ఆ అంశాలు ముఖ్యమైనవి. కానీ ఇలాంటి కథలు మరో సమానంగా ముఖ్యమైన విషయాన్ని వివరిస్తాయి: చంద్ర మిషన్లు జాతీయ ప్రతిష్ఠ లేదా ఇంజినీరింగ్ ప్రదర్శన కోసం మాత్రమే కాకుండా, మనుషులచే, మనుషుల కోసం రూపకల్పన చేయబడతాయి.
ఆర్టెమిస్ 2 సిబ్బంది అనేక చారిత్రక మైలురాళ్లను సూచిస్తారు. క్రిస్టినా కోచ్ తక్కువ భూకక్ష్యానికి మించి ప్రయాణించే మొదటి మహిళగా, విక్టర్ గ్లోవర్ అలా చేసే మొదటి నల్లజాతి వ్యక్తిగా, మరియు జెరెమీ హాన్సన్ మొదటి అమెరికన్ కాని వ్యక్తిగా నిలవనున్నారు. అయినప్పటికీ, బాత్రూమ్ కథ ఒక సరళమైన విషయాన్ని హైలైట్ చేస్తుంది. ఒక మిషన్ ఎంత సంకేతాత్మకంగా మారినా, సిబ్బంది దానిని సాధారణ అవసరాలు ఉన్న మనుషులుగానే అనుభవిస్తారు.
ఏజెన్సీలు మరియు కంపెనీలు మరింత దీర్ఘకాల మిషన్లు, చంద్ర ఉపరితల నివాసాలు, మరియు చివరికి మార్స్-స్థాయి యాత్రల వైపు పురోగమిస్తున్నప్పుడు, ఈ మానవ-కేంద్రిత దృష్టికోణం మరింత ముఖ్యమవుతుంది. ఆ భవిష్యత్తులో గోప్యత, పరిశుభ్రత, మరియు నివాసయోగ్యత పక్క అంశాలు కావు. అవే ప్రధాన వ్యవస్థ అవసరాలు.
అంతరిక్షయాన పరిణామానికి ఒక గుర్తు
అన్వేషణకు నిర్దిష్ట నమూనాగా అపోలో యుగాన్ని రొమాంటిసైజ్ చేయడం సులభం. అనేక విధాలుగా అది ఇప్పటికీ అపూర్వంగానే ఉంది. కానీ ఆర్టెమిస్, ఈ రంగం ఎలా అభివృద్ధి చెందిందో చూపిస్తుంది. లక్ష్యం ఇకపై ఏదైనా పని చేసే మార్గంలో మాత్రమే మనుషులను బయటికి పంపడం కాదు. సిబ్బంది మరింత స్థిరంగా, సమర్థంగా నివసించగల మిషన్ వ్యవస్థలను సృష్టించడం.
అందుకే ఒక ప్రైవేట్ టాయిలెట్ ప్రస్తావనీయమైనది. అది వీరోచితమైన తక్షణ పరిష్కారం నుంచి ఆపరేషనల్ పరిపక్వత వైపు మార్పును సూచిస్తుంది. అంతరిక్షయాన పురోగతి ఎప్పుడూ శబ్దంతో ఉండదని కూడా అది చూపిస్తుంది. కొన్నిసార్లు అది గోప్యతే పనితీరు, గౌరవం, మరియు మిషన్ విజయాలలో భాగమని నిశ్శబ్దంగా గుర్తించడంలో కనిపిస్తుంది.
ఆర్టెమిస్ 2 చంద్రుని వైపు వెళ్లినప్పుడు, అది చరిత్ర భారాన్ని మోస్తుంది. అది మానవ అంతరిక్షయానం తన గతం నుండి నేర్చుకున్నదనే ఒక చిన్న కానీ గమనించదగిన సంకేతాన్ని కూడా మోస్తుంది.
ఇది ఎందుకు ముఖ్యం
- ఆర్టెమిస్ 2 1972లో అపోలో 17 తర్వాత మొదటి సిబ్బందితో కూడిన చంద్ర-అంతరిక్ష మిషన్ అవుతుంది.
- ఒరియన్ క్యాప్సూల్ వ్యోమగాములకు ఒక ప్రైవేట్ బాత్రూమ్ ఇస్తుంది, ఇది అపోలో యొక్క చాలా తక్కువ గోప్యత ఉన్న వ్యర్థ వ్యవస్థకు భిన్నం.
- ఈ మార్పు ఆధునిక దీప్-స్పేస్ మిషన్లు నివాసయోగ్యతను మరియు సిబ్బంది సంక్షేమాన్ని ప్రధాన మిషన్ రూపకల్పనలో భాగంగా పెరుగుతున్న రీతిలో పరిగణిస్తున్నాయని చూపిస్తుంది.
ఈ వ్యాసం Space.com చేసిన నివేదికపై ఆధారపడి ఉంది. అసలు వ్యాసం చదవండి.
