ఒక పాత వాగ్దానం మళ్లీ క్లినిక్కి వచ్చింది
వృద్ధాప్య పరిశోధనలో నెరవేరని వాగ్దానాలు చాలానే ఉన్నాయి. సిద్ధాంతంలో మార్పు తీసుకువస్తాయని అనిపించిన, కానీ ఆచరణలో తక్కువగా పనిచేసిన సమ్మేళనాలు మరియు విధానాలను ఈ రంగం పదే పదే పైకి తెచ్చింది. పాక్షిక పునరుప్రోగ్రామింగ్పై వచ్చిన తాజా ఆసక్తి waveను ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టేది ఇదే. ఇచ్చిన New Scientist మూలం ప్రకారం, వయస్సుతో సంబంధిత చూపు సమస్యలను లక్ష్యంగా చేసుకున్న ఒక క్లినికల్ ట్రయల్ ఇప్పుడు జీవశాస్త్రంలో అత్యంత మహత్తరమైన పునరుజ్జీవన ఆలోచనలలో ఒకదాన్ని మళ్లీ గంభీర పరిశీలనకు తెచ్చింది.
ఈ భావన 2006లో Shinya Yamanaka మరియు Kazutoshi Takahashi చేసిన మైలురాయి పురోగతికి వెనక్కి వెళ్తుంది. వారు నాలుగు genes ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా పరిపక్వ కణాలను induced pluripotent stem cellsగా తిరిగి మలచవచ్చని చూపారు. ఆ ఆవిష్కరణ పునరుత్పత్తి వైద్యం రంగాన్ని మార్చేసింది, ఎందుకంటే ప్రత్యేకీకరించిన వయోజన కణాలు తమ చివరి గుర్తింపులో బంధించబడి లేవని అది నిరూపించింది. సిద్ధాంతపరంగా, వాటిని మరింత యవ్వనంగా, లవచికంగా ఉండే స్థితికి తిరిగి సెట్ చేయవచ్చు.
పూర్తి పునరుప్రోగ్రామింగ్ ఎందుకు సమాధానం కాలేదు
induced pluripotent stem cellsకు తక్షణ చికిత్సా ఆకర్షణ స్పష్టంగా ఉంది. దెబ్బతిన్న కణజాలాన్ని రోగి స్వంత శరీరంనుంచి తీసిన కొత్త కణాలతో మార్చగలిగితే, అనేక క్షీణత రుగ్మతలను చికిత్స చేయగలిగేవారు. కానీ ఆ విధాన శక్తిలోనే ఒక సమస్య దాగి ఉంది. ఒక కణాన్ని పూర్తిగా రీసెట్ చేస్తే, గుండె కణాన్ని గుండె కణంగా, రెటీనా కణాన్ని రెటీనా కణంగా చేసే గుర్తింపే పోతుంది. ఇది ముఖ్యంగా శరీరంలో నేరుగా ఉపయోగించడంలో పెద్ద భద్రతా మరియు నియంత్రణ సవాళ్లను సృష్టిస్తుంది.
పాక్షిక పునరుప్రోగ్రామింగ్ అనేది ఆ రీసెట్లోని పునరుజ్జీవన వైపును పట్టుకుని, కణాన్ని భ్రూణ స్థితికి పూర్తిగా తిరిగి తీసుకెళ్లకుండా చేయాలనే ప్రయత్నం. భావన ఏమిటంటే, కణీయ వృద్ధాప్యంలోని కొన్ని లక్షణాలను వెనక్కి తిప్పి, కణపు మూలకార్యాన్ని కాపాడటం. ఇది విశ్వసనీయంగా చేయగలిగితే, దాని ప్రభావం విస్తృతంగా ఉంటుంది: దెబ్బతిన్న కణజాలం పూర్తిగా తిరిగి నిర్మించకుండానే పనితీరును తిరిగి పొందవచ్చు.
