సేన ఇప్పటికే విమానాన్ని మించి, దాని వెనుక ఉన్న మద్దతు నెట్‌వర్క్ గురించి ఆలోచిస్తోంది

అమెరికా సేన యొక్క తదుపరి తరం టిల్ట్-రోటర్ ప్రణాళికలు కేవలం ఒక విమానాన్ని భర్తీ చేయడం గురించి మాత్రమే కాదు. ఆ విమానం తన పూర్తి పరిధి మరియు మిషన్ సామర్థ్యాన్ని చేరుకోగలిగేలా చేసే ఆపరేటింగ్ కాన్సెప్ట్‌ను నిర్మించడం కూడా ఇందులో భాగం. అందుకే ప్రస్తుతం దృష్టిని ఆకర్షిస్తున్న కొత్త ఆలోచన ముఖ్యమైనది: భవిష్యత్ డ్రోన్ ట్యాంకర్లు తన MV-75A Cheyenne IIకి విమానంలో ఇంధనం నింపడంలో సహాయపడగలవా అని సేన పరిశీలిస్తోంది.

ఇచ్చిన మూల పాఠ్యం ప్రకారం, సేన అధికారులు మరియు Bell సంస్థ అమెరికా నేవీ MQ-25 Stingray వంటి ట్యాంకర్ డ్రోన్లు కొత్త టిల్ట్-రోటర్ దళానికి మద్దతు ఇవ్వగల భవిష్యత్తును సూచించారు. తక్షణ సందర్భం MV-75A దళంలో కనీసం కొంత భాగాన్ని probe-and-drogue aerial refueling కోసం కాన్ఫిగర్ చేయాలనే సేన ఆసక్తి. ఆ సామర్థ్యం విమానంలోకి వచ్చిన తర్వాత, తదుపరి ప్రశ్న తప్పనిసరిగా వస్తుంది: ట్యాంకర్ సామర్థ్యం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది?

మూల సమాచారం సమాధానాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. సేనకు ప్రస్తుతం తన స్వంత organic tanker సామర్థ్యం లేదు, కాబట్టి unmanned tanker మద్దతు ఆకర్షణీయమైన ఎంపిక అవుతుంది. సేవ Cheyenne II యొక్క వేగం మరియు పరిధి ప్రయోజనాలను పూర్తిగా వినియోగించాలనుకుంటే, ముఖ్యంగా స్థిరమైన మౌలిక సదుపాయాలు పరిమితంగా ఉండే expeditionary operationsలో, ఆ విమానాలను దూరంలో sustain చేయడానికి ఒక ఆచరణాత్మక మార్గం అవసరం.

MQ-25 ఒక ఉదాహరణ, కాని భావన దానికన్నా విస్తృతమైనది

ఇచ్చిన రిపోర్టింగ్‌లో నేవీ యొక్క MQ-25 Stingray పేరు చెప్పబడిన సూచన బిందువుగా ఉంది. ఇది aircraft-carrier operations కోసం రూపొందించినప్పటికీ, దీని long endurance భూఆధారిత స్థావరాల నుంచీ ఉపయోగకరంగా ఉండగలదని మూలం పేర్కొంటుంది. ఇది ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే సేనకు నేవీ వ్యవస్థలా కనిపించే ట్యాంకర్ డ్రోన్ తప్పనిసరి కాదు. unmanned refueling support విశ్వసనీయంగా, స్థిరంగా, మరియు సేన విమానయానం పనిచేయనున్న theatreలలో మోహరించదగినదిగా ఉండగలదని నిరూపణ కావాలి.

ఆ దృష్టిలో MQ-25 ఒక technology మరియు doctrine marker‌గా పనిచేస్తుంది. మానవ రహిత విమానాలు ఇకపై కేవలం surveillance లేదా strike support పాత్రలకు పరిమితం కావట్లేదని ఇది చూపిస్తుంది. crewed operations‌ను నేరుగా సాకారం చేసే logistics మరియు sustainment మిషన్లకు అవి increasingly candidates‌గా మారుతున్నాయి. ఇది గణనీయమైన మార్పు. ట్యాంకర్ డ్రోన్ inventoryలో మరో ప్లాట్‌ఫారమ్‌ను మాత్రమే చేర్చడం కాదు. అది ఒక దళం ఎంత దూరం, ఎంత సౌలభ్యంతో air power‌ను project చేయగలదో మార్చుతుంది.

సేన తన H-60 Black Hawk దళంలో పెద్ద భాగాన్ని MV-75Aతో భర్తీ చేయాలని ప్రణాళిక వేస్తున్నదని కూడా మూలం పేర్కొంటుంది. అందుకే refueling అంత కేంద్రంగా ఉంది. Cheyenne II సేవ యొక్క వేగం మరియు పరిధిని పెంచడానికి ఉద్దేశించబడింది. కానీ విమానాలు en route‌లో sustain చేయగలిగితే ఆ ప్రయోజనాలు మరింత పెరుగుతాయి, కేవలం forward staging లేదా short-leg operations‌పై ఆధారపడాల్సిన అవసరం తగ్గుతుంది.

ప్రత్యేక ఆపరేషన్ల అవసరాలు తొలి use cases‌ను ఆకృతీకరించవచ్చు

ఈ వ్యాసం ప్రత్యేకంగా 160th Special Operations Aviation Regiment, Night Stalkers, ని refueling-capable variant యొక్క సంభావ్య తొలి స్వీకర్తగా ప్రస్తావిస్తుంది. ఇది ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే ప్రత్యేక ఆపరేషన్స్ యూనిట్లు కొత్త aviation concepts‌ను తరచుగా ముందుగా స్వీకరిస్తాయి, ప్రత్యేకించి అవి long-range insertion, extraction, మరియు time-sensitive missions‌కు మద్దతు ఇస్తే.

MV-75A యొక్క special operations వెర్షన్‌కు విమానంలో ఇంధనం నింపే సామర్థ్యం వస్తే, flexibility మరియు distance అత్యంత కీలకమైన mission sets‌లో drone tankers ప్రత్యేకంగా ప్రాసంగికంగా మారవచ్చు. అలాంటి పరిస్థితుల్లో unmanned tankers విలువ కేవలం efficiency కాదు. vulnerable intermediate bases‌పై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించడం మరియు మరింత distributed patterns‌లో విమానాలకు మద్దతు ఇవ్వడం కూడా.

ఇక్కడే unmanned support operational‌గా elegant‌గా కనిపించడం ప్రారంభమవుతుంది. ప్రతి support role కోసం scarce crewed assets‌ను ఉపయోగించాల్సిన బదులు, ఒక tanker drone high-risk mission chain‌లో అదనపు crews‌ను జోడించకుండా range‌ను విస్తరించగలదు. ఇది manpower demands‌ను సరళతరం చేసి, planning options‌ను విస్తరించవచ్చు.

భావన ఇంకా ముందుచూపుతోనే ఉంది, కానీ తర్కం బలంగా ఉంది

ఇచ్చిన పదార్థంలో Army drone tankers fielded program‌గా త్వరలో వస్తాయని ఏమీ సూచించదు. ఈ రిపోర్టింగ్ ఆ ఆలోచనను explored future‌గా చూపుతుంది, పూర్తైన acquisition‌గా కాదు. కానీ తర్కం ఇప్పటికే స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఒక కొత్త long-range tiltrotor platform aerial refueling అవసరాన్ని సృష్టిస్తుంది. సేనకు organic tankers లేవు. ఉన్న unmanned tanker examples ఈ category సాధ్యమని చూపిస్తున్నాయి. సంస్థాగత అంశాలు సరిపోతున్నాయి.

అందుకే ఈ కథ ఇప్పుడు ప్రాముఖ్యమైనది. సేన platforms గురించి కాదు, systems గురించి ఆలోచిస్తున్నదని ఇది చూపిస్తుంది. వేగవంతమైన, ఎక్కువ దూరం వెళ్లగల విమానాన్ని కొనడం ఒక అడుగు. ఆ విమానం నిజమైన strategic reach‌తో పనిచేయడానికి సహాయపడే support architecture‌ను నిర్మించడం మరో అడుగు. Drone tankers ఆ రెండవ సమస్యకు ఖచ్చితంగా సరిపోతాయి.

ఈ భావన పరిపక్వం చెందితే, అది Army aviation doctrine‌లో ముఖ్యమైన పరిణామాన్ని సూచించగలదు: mission కోసం crewed aircraft, mission‌ను కొనసాగించే enabling layer కోసం uncrewed aircraft. ఇంకా దూరంగా, వేగంగా, మరియు ఎక్కువ expeditionary freedom‌తో పనిచేయాలనుకునే దళానికి, ఇది పక్క ఆలోచన కాదు. ఇది భవిష్యత్ air-assault ecosystem‌కు ఒక గంభీరమైన సంకేతం.

  • MV-75A Cheyenne IIకి flight‌లోనే ఇంధనం నింపగలవా అని సేన పరిశీలిస్తోంది.
  • అధికారులు మరియు Bell, సాధ్యమైన నమూనాగా నేవీ యొక్క MQ-25 Stingray‌ను సూచించారు.
  • ఈ భావన సేనకు organic tanker సామర్థ్యం లేకపోవడాన్ని పరిష్కరించి, భవిష్యత్ టిల్ట్-రోటర్ ఆపరేషన్ల పరిధిని విస్తరించగలదు.

ఈ వ్యాసం twz.com లోని నివేదికపై ఆధారపడింది. మూల వ్యాసం చదవండి.