గుర్తించడం కష్టమైన క్యాన్సర్‌కు చివరకు స్పష్టమైన మాలిక్యూలర్ సిగ్నల్ దొరకొచ్చు

The University of Texas MD Anderson Cancer Center మరియు The University of Texas at Austin పరిశోధకులు, వాపు కలిగించే బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్, లేదా IBC, ను ఇతర బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్ ఉపరకాల నుండి వేరుచేసే రక్తాధారిత genomic biomarkers‌ను గుర్తించారు. Science Advancesలో ప్రచురితమైన ఈ పని, బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్‌లోని అత్యంత ఆగ్రహమైన రూపాలలో ఒకటికి నిర్ధారణ, వ్యాధి పర్యవేక్షణ, మరియు చికిత్స అభివృద్ధికి తక్కువ ఇన్వేసివ్ మార్గాన్ని అందించవచ్చు.

IBC దీర్ఘకాలంగా వైద్యులు మరియు పరిశోధకులను నిరుత్సాహపరుస్తోంది, ఎందుకంటే ఇది అసాధారణంగా ప్రాణాంతకమైంది మాత్రమే కాదు, అసాధారణంగా ప్రొఫైల్ చేయడం కూడా కష్టం. ప్రామాణిక genome-sequencing విధానాలు, cancer-related gene mutations స్థాయిలో దీన్ని non-inflammatory బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్ల నుంచి వేరు చేయడంలో ఇబ్బంది పడ్డాయి. దాంతో మెరుగైన diagnostics మరియు targeted therapies రూపొందించే ప్రయత్నాలు పరిమితమయ్యాయి, ముఖ్యంగా tumor samples పొందడం కష్టమైనప్పుడు.

కొత్త అధ్యయం భిన్నమైన మార్గాన్ని ఎంచుకుంది. ముఖ్యమైన RNA signals‌ను తప్పించివేయగల సంప్రదాయ sequencing methods‌పై ఆధారపడకుండా, పరిశోధకులు blood samples‌లో ఉన్న RNA యొక్క విస్తృత చిత్రాన్ని పట్టుకోవడానికి TGIRT sequencing అనే పద్ధతిని ఉపయోగించారు.

వాపు కలిగించే బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్‌ను అధ్యయనం చేయడం ఎందుకు అంత కష్టం

మూల పాఠ్యం IBC‌ను బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్‌లో అత్యంత ప్రాణాంతకమైన మరియు ఆగ్రహమైన రకం‌గా వివరిస్తుంది. అయినప్పటికీ, దాని తీవ్రత ఉన్నప్పటికీ, మాలిక్యూలర్ స్థాయిలో దీన్ని ఇతర బ్రెస్ట్ క్యాన్సర్ల నుంచి వేరు చేయడం ఇప్పటికీ సవాలుగానే ఉంది. ఈ సమస్యలో ఒక భాగం సాంకేతిక పరిమితుల వల్ల వస్తుంది. ప్రామాణిక RNA-sequencing methods, సంక్లిష్టమైన, తుక్కుతుక్కైన, లేదా ఇతర విధాలుగా కఠినమైన RNA molecules‌ను ఎదుర్కోవడంలో ఇబ్బంది పడే enzymes‌ను ఉపయోగిస్తాయి, దాంతో ఉపయోగకరమైన సమాచారం కనిపించకుండా పోవచ్చు.

ఇది ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే RNA క్రియాశీల జీవ ప్రక్రియలను ప్రతిబింబిస్తుంది. కొన్ని RNA patterns IBC మరియు non-IBC వ్యాధి మధ్య నమ్మదగిన విధంగా భిన్నంగా ఉంటే, అవి క్యాన్సర్‌ను వర్గీకరించడానికి మరియు కాలక్రమేణా అది ఎలా మారుతుందో గమనించడానికి ఒక ప్రాయోగిక మార్గాన్ని ఇవ్వగలవు. ఆ patterns‌ను కోల్పోవడం అంటే, ఈ వ్యాధి ఎందుకు అంత ఆగ్రహంగా ప్రవర్తిస్తుందో వివరించగల జీవశాస్త్రాన్ని కూడా కోల్పోవడమే.