செவ்வாயில் நீர் இருந்திருக்கலாம், ஆனால் அதன் கரையோர அடுக்குகளை வடிவமைக்க போதுமான வலிமையான அலைகள் இல்லை

செவ்வாயைச் சுற்றிய நீண்டநாள் விவாதத்திற்கு இப்போது மேலும் கட்டுப்பட்ட பதில்

Mars குறித்து, ஒருகாலத்தில் அதன் மேற்பரப்பில் திரவ நீர் நகர்ந்தது என்பதற்கான நிறைய ஆதாரங்கள் விஞ்ஞானிகளுக்குக் கிடைத்துள்ளன. ஆனால் அந்த பழமையான நீர்நிலைகள் உண்மையில் எவ்வளவு இயக்கமுள்ளவையாக இருந்தன என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை.

Universe Today

சமீபத்தில்

Journal of Geophysical Research: Planets

ஆராய்ச்சியாளர்கள் தீர்க்க முயன்ற கேள்வி எளிமையானது, ஆனால் முக்கியமானது: அந்த பழமையான நீர்நிலைகளில் உள்ள tides, இப்போது அந்த இரண்டு rover இடங்களில் காணப்படும் sedimentary rocks-ஐ சேர்க்கவோ வடிவமைக்கவோ போதுமான அளவு வலுவானவையா?

குறைந்த ஈர்ப்புள்ள கிரகத்தில் tides-ஐ model செய்வது

அந்த யோசனையைச் சோதிக்க, ஆராய்ச்சியாளர்கள் பழமையான Mars-இல் tides-ன் வேகம் மற்றும் நகர்வை simulation செய்யும் computer models-ஐ பயன்படுத்தினர். அவர்கள் அந்த கிரகத்தின் Earth-இன் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு gravity-யை சேர்த்து, பின்னர் tidal currents அந்த இரண்டு இடங்களில் உள்ள sedimentary structures-க்கு காரணமாக இருக்க முடியுமா என்பதை ஆராய்ந்தனர்.

முடிவு ஒரு குறுகிய, ஆனால் பயனுள்ள எல்லையை வழங்கியது. இரண்டு rover இடங்களிலும் அதிகபட்ச tide speed சுமார் 0.01 meters per second என கணிக்கப்பட்டது. இது மிகக் குறைந்தது, குறிப்பாக கட்டுரையில் கூறப்பட்ட Earth ஒப்பீடுகளுடன் ஒப்பிட்டால். Earth-இல் open-ocean tides சுமார் 0.05 meters per second என்று மதிப்பிடப்படுகிறது, coastline-களில் tidal speeds 0.5 முதல் 1.0 meters per second வரை இருக்கலாம்.

அதாவது, model செய்யப்பட்ட Martian tides பல terrestrial examples-ஐ விட கொஞ்சம் மட்டுமல்ல, கணிசமாகவே பலவீனமாக இருந்தன. அதனால், எதிர்காலத்தில் Martian sedimentary structures-ஐ பகுப்பாய்வு செய்யும்போது tides-ஐ primary factor என்று கருதக் கூடாது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் முடிவு செய்தனர்.

கட்டுரையில் மேற்கோளிடப்பட்ட study summary-யில் tides-ஐ secondary factor ஆகக் கருதலாம், ஆனால் main driver அல்ல என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த வேறுபாடு முக்கியம். இது நீர் இருந்ததை மறுப்பதில்லை, பழமையான Martian lakes அல்லது seas புவியியல் ரீதியாக அமைதியாக இருந்தன என்றும் சொல்லவில்லை. இது tidal forcing-ன் பாதிப்பைக் குறைக்கிறது மட்டுமே.

விஞ்ஞானிகள் முதலில் ஏன் கவலைப்பட்டார்கள்

Tidal hypothesis ஈர்ப்புடையது, ஏனெனில் Earth-இல் tides coastal sediment transport, ocean mixing, மற்றும் broader environmental dynamics-உடன் தொடர்புடையவை. கட்டுரை terrestrial tides ocean currents-ஐ இயக்கி, nutrients-ஐச் சுழற்றியும், ஆழ்ந்த நீரில் oxygen-ஐ கலந்து, வாழ்க்கை மற்றும் climate regulation-ஐ ஆதரிக்கின்றன என்று குறிப்பிடுகிறது.

மார்ஸிலும் இதே போன்ற processes வலுவாக இயங்கியிருந்தால், rock deposition-இல் காணப்படும் சில pattern-களை அது விளக்கி இருக்கலாம். அதோடு, பழமையான Martian habitability பற்றிய படத்தில் கூடுதல் நுணுக்கத்தையும் சேர்த்திருக்கும். ஒரு கிரகத்தில் நிலையான நீர்நிலைகள் இருந்தது ஒன்று. அவற்றுடன் தொடர்ந்து கலக்கும், சக்திவாய்ந்த coastal systems இருந்தது மற்றொன்று.

அதனால்தான் tides-ன் முக்கியத்துவத்தை குறைப்பது, நெகட்டிவ் result போல இருந்தாலும், அறிவியல் ரீதியாக முக்கியமானது. நேரடியாக deep past-ஐப் பார்க்க முடியாத ஒரு உலகில், mechanisms-ஐ நிராகரிப்பதும் துல்லியமான environmental history ஒன்றை உருவாக்குவதில் பெரிய பங்கு வகிக்கிறது.

இப்படி இருக்கும் studies sensational discovery-களைவிட disciplined elimination-ஐ அதிகம் சார்ந்தவை. எந்த Earth analogies Mars-க்கு பொருந்துகின்றன, எவை இல்லை என்பதை அவை கேட்கின்றன. பழமையான Mars-ல் lakes மற்றும் கூட oceans இருந்திருக்கலாம்; ஆனால் அதனால் அதன் shorelines, Earth போலவே நடந்தன என்று அர்த்தமில்லை.

Gale Crater மற்றும் Utopia Planitia-க்கு இதன் பொருள் என்ன

Gale Crater மற்றும் Utopia Planitia, ஒவ்வொன்றும் வேறு வகையான பழமையான நீர்நிலை சூழலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதால், மிகவும் பயனுள்ள test cases ஆக உள்ளன. Gale ஒரு lake environment-உடன் தொடர்புடையது, Utopia ஒரு பெரிய oceanic setting-உடன் தொடர்புடையது. இரண்டிடத்திலும் tides வலுவாக இருந்திருந்தால், sedimentary influence அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

அதற்குப் பதிலாக, modeling இரண்டிலும் எச்சரிக்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதனால் இந்த இரண்டு rover இடங்களிலும் காணப்படும் sedimentary features-க்கு tidal explanations கட்டாயம் தேவையில்லை என்ற கருத்து பலவீனமாகிறது. அந்த பகுதிகளில் layers, grain structures, depositional patterns-ஐ ஆய்வு செய்யும் விஞ்ஞானிகள் பிற mechanisms-க்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டியிருக்கும்.

வழங்கப்பட்ட கட்டுரை அந்த alternatives-ஐ விரிவாக பட்டியலிடவில்லை, எனவே பாதுகாப்பான விளக்கம் வரம்புடையதே: இந்த study ஒரு candidate process-ஐ குறைக்கிறது, ஆனால் அதற்குப் பதிலாக முழுமையாக வேறு ஒன்றை வைக்கவில்லை. ஆனால் இவ்வளவு குறுகிய முடிவும் மதிப்புடையது. tides-ஐ default answer ஆக இல்லாமல் ஒரு background influence ஆகப் பார்க்க future analyses-ஐ இது ஊக்குவிக்கிறது.

பழமையான Mars-ன் மேலும் துல்லியமான படம்

Mars research பெரும்பாலும் broad claims-களுக்குப் பின் மேலும் துல்லியமான corrections மூலம் முன்னேறுகிறது. முதலில் நீர் இருந்ததற்கான ஆதாரம் வருகிறது. பின்னர் அது எப்படிப்பட்ட water body, எவ்வளவு காலம் இருந்திருக்கலாம், sediments-உடன் எப்படி தொடர்பு கொண்டது, மற்றும் எந்த physical processes போதுமான வலுவானவை என்பதைக் கேட்கிறார்கள்.

இந்த study அந்த இரண்டாவது கட்டத்தில் நேராக பொருந்துகிறது. இது பழமையான Mars அதிக வெப்பமும் ஈரப்பதமும் கொண்டிருந்தது என்ற பரந்த கருத்தை சவால் செய்யவில்லை. கட்டுரை scientists-க்கு ஒருகாலத்தில் flowing liquid water மேற்பரப்பில் இருந்தது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் வலுவான ஆதாரங்கள் இருப்பதாகச் சொல்கிறது. அது challenge செய்வது முக்கிய இடங்களில் காணப்படும் sedimentary records, வலுவான tidal action-ன் சுவடுகள் எனக் கருதப்படக் கூடும் என்ற ஊகத்தையே.

இந்த refinement முக்கியமானது, ஏனெனில் planetary geology process-based interpretation-ஐ நம்புகிறது. ஒரே மாதிரி தெரியும் rock structures மிக வேறுபட்ட environmental conditions-இல் உருவாகலாம். tidal currents பலவீனமாக இருந்திருந்தால், coastal அல்லது shoreline analogies-ஐ தூண்டக்கூடிய சில formations-ஐ இன்னும் கட்டுப்பட்ட முறையில் படிக்க வேண்டியிருக்கும்.

இது ancient Martian habitability-ஐ ஆராயும் முறையையும் மாற்றுகிறது. Earth-இல் சக்திவாய்ந்த tidal environments, ecosystems-க்கு முக்கியமான பொருட்களைச் சுற்றச் செய்வதில் உதவுகின்றன. Martian tides பொதுவாக பலவீனமாக இருந்திருந்தால், Earth-ன் உயிர் ஆதரிக்கும் coastal systems-உடன் ஒப்பீடு குறைவாக நேரடியானதாகிறது. இது பழமையான Mars astrobiology-க்கு சுவாரஸ்யமற்றது என்பதல்ல; ஆனால் அதைப் பெரிதும் வேறுபட்ட ஒன்றாக ஆக்குகிறது.

ஒரு நெகட்டிவ் result-ன் மதிப்பு

ஆய்வுகள் ஒரு புதிய phenomenon-ஐ கதையில் சேர்க்கும்போதுதான் முக்கியம் என எண்ணும் போக்கு இருக்கிறது. Planetary science-இல், சாத்தியமான processes-ன் வரம்பை குறைப்பதும் அதே அளவு முக்கியம். இங்கே கிடைத்த பங்களிப்பு ஒரு தெளிவான boundary: பழமையான Mars-இல் tides, குறைந்தபட்சம் Gale Crater மற்றும் Utopia Planitia-வில் model செய்யப்பட்ட வழக்குகளில், sedimentary record-ன் primary architect ஆக இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

இதனால் ancient Mars shorelines பற்றிய சில narratives சொல்வதைவிட அது சற்றுக் குறைவான அமைதியுடன் தோன்றுகிறது. நீர் இருந்தது. இயக்கம் இருந்தது. ஆனால் அந்த நீரின் துடிப்பு Earth-ஐவிட மிகவும் மென்மையானதாக இருந்திருக்கலாம்.

சிதறிய clues-களிலிருந்து மற்றொரு கிரகத்தின் environmental past-ஐ மீட்டெடுக்க முயலும் ஒரு துறைக்கு, இப்படி செய்யப்பட்ட disciplined reduction ஒரு முன்னேற்றம். இது கதையை கற்பனை வாய்ப்பிலிருந்து, மேலும் உறுதிப்படுத்தக்கூடிய physical picture-க்கு நகர்த்துகிறது; Mars தனது வரலாற்றில் நீர்மயமாக இருந்தது, ஆனால் landscape formation-இல் மிக முக்கியமான முறைகளில் tidal ஆக இருந்திருக்க வேண்டியதில்லை என்ற படிமத்தை அது தருகிறது.

இந்தக் கட்டுரை Universe Today-ன் reporting அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.