வானியலாளர்கள் நம்பியிருக்கும் பெயர்ப்படுத்தல்களுக்கு ஒரு பயனுள்ள சவால்
வானியலில் மிக மதிப்புமிக்க கண்டுபிடிப்புகள் சில சமயங்களில் முற்றிலும் புதிய பொருள் வகைகளாக இருக்காமல், விஞ்ஞானிகள் ஏற்கனவே பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் வகைப்பாடுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கும் கடினமான நிகழ்வுகளாக இருக்கும். 29 Cygni b அப்படிப்பட்டதுதான். Universe Today கூறுவதன்படி, இது கிரகத்துக்கும் நட்சத்திரத்துக்கும் இடையிலான சர்ச்சைக்குரிய எல்லைக்கு அருகில் இருக்கும் நேரடியாக படம் பிடிக்கப்பட்ட ஒரு உபநட்சத்திரப் பொருள்.
அந்தப் பிளவின் ஒரு பக்கத்தில் சூரிய குடும்பத்தில் இருப்பதைப் போன்ற பரிச்சயமான கோள்கள் உள்ளன. மற்றொரு பக்கத்தில் நட்சத்திரங்கள் உள்ளன; அவற்றின் அடையாள அம்சம் தொடர்ச்சியான ஹைட்ரஜன் இணைவு. இவற்றுக்கு நடுவில், பழுப்பு பூதங்களும் மிகப் பெரிய வாயுக் கோள்களும் வசிக்கும் ஒழுங்கற்ற நடுத்தர நிலை உள்ளது. இவ்வகைப் பொருட்களின் நிறை, வேதியியல் அமைப்பு, உருவாக்க வரலாறு எல்லாம் ஒரே திசையைச் சுட்டிக்காட்டாது என்பதால் அவை எளிய வகைப்படுத்தலுக்கு சவால் விடுகின்றன.
ஜேம்ஸ் வெப் விண்வெளித் தொலைநோக்கியில் இருந்து கிடைத்த புதிய கண்காணிப்புகள் அந்த விவாதத்திற்கு மிகவும் ஈர்க்கக்கூடிய ஒரு எடுத்துக்காட்டை சேர்க்கின்றன. 29 Cygni b-ன் நிறை வியாழனின் நிறையை விட சுமார் 15 மடங்கு அதிகம் என்றும், அது தனது A-வகை நட்சத்திரத்தை 2.4 பில்லியன் கிலோமீட்டர் தூரத்தில் சுற்றுகிறது என்றும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. அந்த நிறை, பழுப்பு பூதங்களைப் பற்றிய விவாதங்களில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் டியூட்டீரியம் எரிதல் வரம்புக்கு அருகிலான பகுதிக்குள் இதை வைக்கிறது.
நிறை மட்டுமே கேள்வியை தீர்க்காது
பல ஆண்டுகளாக, கிரகம்-நட்சத்திரம் எல்லையைப் பேசுவதற்கான எளிய வழிகளில் ஒன்றாக நிறை இருந்தது; ஆனால் அது ஒருபோதும் முழுமையாக திருப்திகரமாக இல்லை. பழுப்பு பூதங்கள் பெரும்பாலும் தோல்வியுற்ற நட்சத்திரங்கள் என்று விவரிக்கப்படுகின்றன, ஏனெனில் அவை ஹைட்ரஜனை அல்ல, டியூட்டீரியத்தை இணைக்க முடியும். எனினும், மூலக் கட்டுரை அமைப்பே சுத்தமான பிரிப்புக் கோடு அல்ல என்பதை வலியுறுத்துகிறது. வியாழன், நட்சத்திரங்களையும் பழுப்பு பூதங்களையும் போலவே, பெரும்பாலும் ஹைட்ரஜனும் ஹீலியமும் கொண்டதாகும்.
அதனால், விவாதம் இந்தப் பொருட்கள் எதனால் ஆனவை என்பதிலிருந்து, அவை எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பதற்கு மாறுகிறது. பொதுவாக, இளம் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியுள்ள புரோட்டோபிளானட்டரி டிஸ்க்களில் கீழிருந்து மேல் நோக்கி நடைபெறும் சேர்க்கை செயல்முறை மூலம் கோள்கள் உருவாகின்றன என்று கருதப்படுகிறது. தூசித் துகள்கள் சிறு கற்களாக, அவை பெரிய உடல்களாக, இறுதியில் கோள்களாக மாறுகின்றன. அதற்கு மாறாக, நட்சத்திரங்கள் மிகப் பெரிய வாயு மேகங்கள் சுருங்கி துண்டாகும் வழியாக உருவாகின்றன.
ஆனால் அந்த வேறுபாடும் மங்கக்கூடும். துண்டாக்கும் செயல்முறைகள் டிஸ்க்களுக்குள்ளும் நிகழ முடியும், மேலும் தங்கள் நட்சத்திரத்திலிருந்து மிகுந்த தொலைவில் உள்ள பெருமளவு வெளிக்கோள்களை வானியலாளர்கள் ஏற்கனவே கண்டறிந்துள்ளனர்; அவை ஒரு தனித்துவமான தோற்றக் கதையில் எளிதாக பொருந்துவதில்லை. அதனால்தான் நேரடியாகக் காணப்படும் எல்லைநிலை எடுத்துக்காட்டுகள் மிகவும் முக்கியம்: அவை போட்டியிடும் உருவாக்க மாதிரிகளுக்கு எதிராக சோதிக்கக்கூடிய ஆதாரத்தை வழங்குகின்றன.
