வெப்பம் இப்போது பருவகால அவசரநிலை அல்ல; அது தினசரி பேரிடராக மாறுகிறது

அதிதீவிர வெப்பம் இனி அபூர்வமானது அல்ல

வெப்ப அலைகள் இப்போது தடுக்கக்கூடிய பேரிடர்களாக விவரிக்கப்படுகின்றன; ஆனால் புதிய செய்திகளின் மூலம் மேற்கோளிடப்பட்ட ஆதாரங்கள், அரசுகள் அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் கட்டமைப்பு அச்சுறுத்தல்களாக அல்ல, குறுகிய கால அசாதாரணங்களாகவே இன்னும் எதிர்கொள்கின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன. பிரச்சினையின் அளவை புறக்கணிப்பது கடினம். 2025 கோடையில் 12 முக்கிய ஐரோப்பிய நகரங்களில் 10 நாள் அதிதீவிர வெப்பம் 2,300 மரணங்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது; அதில் 1,500 மரணங்கள், வெப்பநிலைகளை 1°C முதல் 4°C வரை உயர்த்திய காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கத்துடன் இணைக்கப்பட்டன. உலகளவில், 2000 முதல் 2019 வரை ஒவ்வோர் ஆண்டும் கிட்டத்தட்ட ஐந்து லட்சம் மரணங்களுக்கு வெப்ப அலைகள் காரணமாக இருந்தன.

இந்த எண்ணிக்கைகள் வெப்பத்தை வெறும் அசௌகரியமான வானிலையின் வரம்பைத் தாண்டி கொண்டு செல்கின்றன. அவை, வெப்பமயமாகும் உலகின் மிகக் கொடிய வழக்கமான அபாயங்களின் வரிசையில் அதை நிறுத்துகின்றன. புயல்கள், வெள்ளங்கள் அல்லது காட்டுத் தீகளுடன் ஒப்பிடும்போது, வெப்பம் பெரும்பாலும் அதே அளவிலான காட்சித் திருப்பத்துடன் வருவதில்லை. கட்டமைப்புகள் அப்படியே இருக்கலாம், தெருக்கள் சேதமில்லாமல் தோன்றலாம்; ஆனாலும் பெரிய அளவிலான மரணம் நிகழலாம். அதனால் அதன் அரசியல் மற்றும் சமூக தாக்கத்தை குறைத்து மதிப்பிடுவது எளிதாகிறது, அதன் மொத்த இழப்பு மிகப் பெரியதாக இருந்தாலும் கூட.

மரணம் மட்டுமல்லாமல் பிற அம்சங்களையும் பார்த்தால், வெப்பத்தை தினசரி பேரிடராகக் கருத வேண்டிய காரணம் மேலும் வலுப்பெறுகிறது. 2025 ஐரோப்பிய வெப்ப அலைகள் பனிப்பாறை உருகலுக்கும் பங்களித்தன, மேலும் அந்தப் பகுதியில் இதுவரை பதிவான மிகப்பெரிய காட்டுத் தீப் பரப்பை உருவாக்க உதவின, என அந்த மூலப் பொருளில் மேற்கோளிடப்பட்ட அறிக்கை கூறுகிறது. காலநிலைச் சைகை ஒரு துறையிலேயே சிக்கிக் கிடப்பதில்லை. அது ஒரே நேரத்தில் சுகாதாரம், நீர், சூழலமைப்புகள், தொழிலாளர் அமைப்பு மற்றும் அவசர நடவடிக்கை ஆகியவற்றில் நகர்கிறது.

ஏன் உள்ள தற்போதைய வெப்பத் திட்டங்கள் போதுமானதல்ல

குறைந்தது 47 நாடுகள் வெப்ப நடவடிக்கைத் திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளன; இதில் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் தேசியத் திட்டங்களும் இந்தியாவின் நகர மட்டத் திட்டங்களும் அடங்கும். இவை பொதுவாக முன்கூட்டிய எச்சரிக்கைகள், சுகாதாரம் மற்றும் சமூக அமைப்புகளுக்கிடையிலான ஒருங்கிணைப்பு, மேலும் குளிர்ச்சியாக இருக்க, தண்ணீர் குடிக்க, உடல் உழைப்பைக் குறைக்க, இலகுரக உடை அணியுமாறு மக்களை அறிவுறுத்தும் பொதுச் செய்திகள் ஆகியவற்றை நம்புகின்றன.

காகிதத்தில் அவை நியாயமான நடவடிக்கைகள். நடைமுறையில், அவற்றை பின்பற்ற அனைவருக்கும் ஒரே அளவிலான திறன் உள்ளது என்று அவை கருதினால், அவை மேற்பரப்பானவையாக மாறலாம் என்று கட்டுரை வாதிடுகிறது. மக்கள் குளிர்ந்த சூழலில் இருக்குமாறு அறிவுறுத்துவது, அத்தகைய அணுகல் அவர்களிடம் இருந்தால்தான் எளிது. வெளிப்புறத் தொழிலில் வருமானம் சார்ந்திருந்தால் அல்லது பணியிடப் பாதுகாப்புகள் பலவீனமாக இருந்தால், கடினமான உடல் உழைப்பைத் தவிர்க்குமாறு பணியாளர்களிடம் கூறுவது குறைந்த பயனுடையதாக இருக்கும். இந்தக் கட்டுப்பாடுகளை புறக்கணிக்கும் வெப்ப வழிகாட்டுதல் அனைவருக்கும் பொருந்துவது போலத் தோன்றினாலும், நடைமுறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்கே வேலை செய்யலாம்.

இதுவே வெப்பத்தை பல பிற அபாயங்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. அது எப்போதும் அன்றாட வாழ்க்கையை வெளிப்படையாக உடைக்காது. பள்ளிகள் திறந்திருக்கலாம், பேருந்துகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கலாம், அலுவலகங்கள் இன்னும் வருகையை எதிர்பார்க்கலாம். இதன் விளைவாக, மக்கள் ஆபத்தான சூழ்நிலைகளைத் தாமாகவே சமாளிக்க வேண்டியதாகிறது. ஒத்திசைவு செய்யும் சுமை நிறுவனங்களிலிருந்து குடும்பங்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் பாதிக்கப்படும் குடியிருப்பாளர்கள் மீது நகர்கிறது.

சமத்துவமின்மையே வெளிப்பாட்டை நிர்ணயிக்கிறது

மூல உரையில் சமத்துவமின்மையே வெப்பக் கதையின் மையமாக வைக்கப்பட்டுள்ளது; அதுதான் அதன் மிக முக்கியமான அம்சங்களில் ஒன்று. வயதானவர்களுக்கு ஆபத்து அதிகம், ஏனெனில் உடல் வெப்பநிலையை கட்டுப்படுத்தும் திறன் குறையலாம், அவர்களுக்கு அடிப்படை உடல்நலக் கோளாறுகள் இருக்கக்கூடும், மேலும் சிலருக்கு அவசரநேரங்களில் சமூக ஆதரவு இல்லாமலும் இருக்கலாம். வருமானமும் முக்கியம். யாரிடம் குளிர்சாதன வசதி உள்ளது, அதை இயக்க செலவு யார் ஏற்க முடியும், யார் வெப்பத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளும் வீடுகளில் வசிக்கிறார்கள் என்பதை அது தீர்மானிக்கிறது.

வேலை இன்னொரு அடுக்கை சேர்க்கிறது. சிலர் குளிர்ச்சியான உள்ளக இடங்களுக்கு திரும்பலாம் அல்லது தொலைநிலையாக வேலை செய்யலாம். மற்றவர்கள் நீண்ட நேரங்களை வெளியில் அல்லது சூடான உடல் சூழல்களில் கழிக்கிறார்கள். ஒரு குழுவுக்கு சிரமமாக இருக்கும் அதே வெப்ப நிகழ்வு, மற்றொருவருக்கு உடல்நலம், வருமானம் மற்றும் உயிர்வாழ்தலுக்கு நேரடி அச்சுறுத்தலாக மாறலாம். அந்த அர்த்தத்தில், அதிதீவிர வெப்பம் வெறும் வானிலைச் சம்பவம் அல்ல. அது வீட்டு தரம், தொழிலாளர் பாதுகாப்பு, பொதுச் சுகாதாரத் திறன் மற்றும் சமூக தனிமை ஆகியவற்றின் சோதனை.

இந்த அணுகுமுறை அவசியமானது, ஏனெனில் வெப்ப மரணங்கள் வெறும் தனிப்பட்ட நடத்தைத் தவறுகள் அல்ல என்பதை இது காட்டுகிறது. அவை பெரும்பாலும் பெரிய குழுக்களை தங்களைப் பாதுகாக்க நடைமுறை வழிகள் இல்லாமல் விட்டுவிடும் அமைப்புகளின் தோல்விகள்.

விரைவான மீட்டமைப்பு இல்லாத நீண்டகால பிரச்சினை

அரசுகள் தங்களின் அணுகுமுறையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய இன்னொரு காரணம், இந்த அபாயம் வரலாற்றுப் பொருளில் தற்காலிகமானதல்ல என்பதாகும். உமிழ்வு இலக்குகள் எட்டப்பட்ட பிறகும், வெப்ப அலைகள் குறைந்தது 1,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்-தொழில்புரட்சி நிலைகளுக்குத் திரும்பமாட்டா என்று கட்டுரை கூறுகிறது. இது கடுமையான காலவரிசை. அதாவது, நெருங்கிய காலத்தில் பழைய அடிப்படை நிலைகள் திரும்பும் என்ற பாலமாக ஒத்திசைவு கொள்கையை கருத முடியாது.

அதற்கு பதிலாக, நகரங்களும் நிறுவனங்களும் வழக்கமாக வடிவமைக்கப்படும் முறையிலேயே வெப்பத் தாங்குதன்மை கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டும். அதில் அவசர அமைப்புகள் மட்டுமல்ல, வீட்டு தரநிலைகள், நகர நிழல், குளிரூட்டல் அணுகல், தொழிலாளர் விதிகள் மற்றும் சுகாதார கண்காணிப்பும் அடங்கும். வெப்பம் நூற்றாண்டுகளுக்கு உயர்ந்த நிலையில் தொடருமானால், “பேரிடர் பதிலடி” மட்டும் போதுமான கட்டமைப்பல்ல. அரசுகளுக்கு இடைக்கால ஆலோசனைகள் அல்ல, தொடர்ந்து செயல்படும் பாதுகாப்பு உட்கட்டமைப்பு தேவை.

இந்த வகையான ஒத்திசைவு, நாடகமயமான இடம்பெயர்வு அல்லது பதிலடி நடவடிக்கைகளின் அளவுக்கு காட்சி அளிக்காது என்பதே அரசியல் சவால். குளிரூட்டல் மையங்கள், அயல் பகுதிச் சோதனைகள், தொழிலாளர் பாதுகாப்புகள் மற்றும் மேம்பட்ட கட்டிடத் தரநிலைகள் மணல் மூட்டைகள் அல்லது தீக் கோடுகள் போன்ற படங்களை உருவாக்காது. ஆனால் அவற்றின் இல்லாமையும் அதே அளவு விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

பொது எச்சரிக்கையிலிருந்து பொதுப் பாதுகாப்புக்கு

செய்திகளில் முன்வைக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான மாற்றம் கருத்துரீதியானது. வெப்பத்தை, மக்கள் குறித்து எச்சரிக்கப்படும் ஒரு நிகழ்வாகக் குறைவாகவும், அரசுகள் மக்களைச் செயல்படியாகக் காக்கும் ஒரு நிலையாக அதிகமாகவும் பார்க்க வேண்டும். முன்கூட்டிய எச்சரிக்கைகள் பயனுள்ளவையே, ஆனால் மக்கள் அதற்கு ஏற்ப செயல்படுவதற்கான வசதி இல்லையெனில் அவை போதாது. பொதுச் செய்தியிடல் முக்கியம், ஆனால் அணுகல் இல்லாத செய்தி கொள்கைக்கான மாற்றாக மாறலாம்.

அதனால் இந்தக் கட்டுரையின் வாதம் அரசுகள் எதையும் செய்யவில்லை என்பது அல்ல. தற்போதைய நடவடிக்கைகள் அபாயத்தின் அளவு, அடிக்கடி நிகழ்தல் மற்றும் சமூக சமமின்மையைவிட பின்தங்கியுள்ளன என்பதே அதன் கருத்து. மூலத்தில் விவரிக்கப்பட்ட இறப்பு எண்ணிக்கைகள், தொழிலாளர் வெளிப்பாடுகள் மற்றும் காலநிலையின் நிலைத்தன்மை அனைத்தும் ஒரே திசையைச் சுட்டுகின்றன: வெப்பம் ஒரு இயல்பான நெருக்கடியாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.

அந்த இயல்பாக்கம், சமூகங்கள் இழப்புகளை வழக்கமாக ஏற்றுக் கொள்ளச் செய்தால் ஆபத்தானது. மாற்றாக, அதிதீவிர வெப்பத்தை மற்ற அதிக உயிரிழப்பு அபாயங்களுக்கு வழங்கப்படும் தீவிரத்துடன் கையாள வேண்டும். இங்கே வழங்கப்பட்ட ஆதாரங்களைப் பார்த்தால், அதாவது தங்களைத் தாமாகப் பாதுகாக்க மிகவும் குறைவாக முடியும் மக்களைச் சுற்றி பாதுகாப்பை கட்டியெழுப்ப வேண்டும், மேலும் வெப்பமான உலகில் வானிலை மற்றும் பொதுக் கொள்கை ஆகியவற்றுக்கிடையிலான கோடு பெரும்பாலும் மறைந்து விட்டது என்பதை உணர வேண்டும் என்பதே அர்த்தம்.

இந்தக் கட்டுரை Phys.org வெளியிட்ட செய்தியினை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.