உருகும் கிரீன்லாந்து பனி மற்றும் மீத்தேன் ஹைட்ரேட்கள்: சூடாகும் ஆர்க்டிக்குக்கான ஒரு எச்சரிக்கை

கிரீன்லாந்தில் கிடைத்த ஆதாரங்கள் மீத்தேன் வெளியேற்றத்தின் இன்னொரு பாதையைச் சுட்டுகின்றன

வடமேற்கு கிரீன்லாந்தின் மெல்வில் வளைகுடாவில் கடலடித்தளத்தை ஆய்வு செய்த விஞ்ஞானிகள், கடைசி பனிக்கால உச்சத்திற்குப் பிறகு பனிப்பாறை உருகுநீர் மீத்தேன் ஹைட்ரேட்கள் வெளியேறுவதற்கு தூண்டுகோலாக இருந்திருக்கலாம் என்பதற்கான ஆதாரங்களை கண்டறிந்ததாகக் கூறுகின்றனர். இந்தக் கண்டுபிடிப்பு முக்கியமானது, ஏனெனில் இது நேரடியாக பனி உருகுதலுடன் இணைக்கப்பட்ட மீத்தேன் தப்பித்துச் செல்லும் ஒரு பாதையை முன்வைக்கிறது. இதனால் ஆர்க்டிக்கில் உருவாகி வரும் காலநிலை ஆபத்துகளுக்கு இன்னொரு கவலை சேர்கிறது.

மீத்தேன் ஹைட்ரேட்கள், சில நேரங்களில் fire ice என்று அழைக்கப்படுகின்றன, உயரழுத்தம் மற்றும் குறைந்த வெப்பநிலை சூழ்நிலைகளில் மீத்தேன் மூலக்கூறுகள் நீரின் பனிப்போன்ற கட்டமைப்புக்குள் அடைக்கப்படும்போது உருவாகின்றன. அவை கடல்களின் கீழும், நிரந்தர உறைநிலையிலும், பனிப்பாறைகளின் கீழும் காணப்படுகின்றன. இந்த ஹைட்ரேட்களில் மிகப்பெரிய அளவு கார்பன் இருப்பதாகக் கருதப்படுவதால், அவற்றை நிலையற்றதாக்கும் எந்தவொரு செயல்முறையும் ஆர்க்டிக் புவியியலைத் தாண்டி கவனத்தை ஈர்க்கிறது.

மெல்வில் வளைகுடாவில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டது என்ன

வழங்கப்பட்ட மூல உரையில் விவரிக்கப்பட்ட ஆய்வு, மெல்வில் வளைகுடா அருகே கடலடித்தளத்தில் உள்ள சுமார் 50 பெரிய பாக்மார்க்குகளை மையமாகக் கொண்டது. அவை grounding zone wedge எனப்படும் பகுதியில் இருந்தன; இது கடைசி பனிக்கால உச்சத்தின் போது பனிக்கவசத்தின் மிதக்கும் நாக்கு ஒருகாலத்தில் கடலடித்தளத்தைச் சந்தித்த இடம். அங்கு அந்த காலம் சுமார் 29,000 முதல் 19,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் எனத் தேதி இடப்பட்டுள்ளது. முதலில் சிச்மிக் ஆய்வுகள் இந்த அமைப்புகளை வெளிப்படுத்தின, பின்னர் எடுத்த அடுக்கு மண் மாதிரிகள் அவற்றுக்கான காரணத்தை ஆராய்ச்சியாளர்கள் மறுபரிசீலனை செய்ய உதவின.

ஒவ்வொன்றும் 37 மீட்டர் வரை ஆழமுள்ளதாகக் கூறப்படும் இந்த பாக்மார்க்குகள், முதலில் புரண்டு வரும் பனிமலைகளால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம் என கருதப்பட்டது. ஆனால் மண் ஆதாரங்கள் வேறு திசையைச் சுட்டின. இந்தப் பகுதியின் வழியாக நகர்ந்த உருகுநீர், பனிக்கவசத்தின் விளிம்பில் உள்ள படிவத்திலிருந்து மீத்தேன் ஹைட்ரேட்களை வெளியே கழுவியிருக்கலாம்; இதனால் வாயு வெளியேறி, காணப்பட்ட கடலடித்தளக் காயங்களை உருவாக்க உதவியதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் முடிவெடுத்தனர்.

இந்த செயல்முறை முக்கியமானது, ஏனெனில் ஒரு காலத்தில் நிலையானதாகக் கருதப்பட்ட மீத்தேன், காலநிலை நிலைமைகள் பனிப்பாறைகள் மற்றும் பனி விளிம்புகளின் அருகிலுள்ள நீரியல் அமைப்பை மாற்றும்போது பாதிப்புக்குள்ளாகலாம் என்பதைக் குறிக்கிறது.

மீத்தேன் ஹைட்ரேட்கள் காலநிலை விஞ்ஞானிகளை ஏன் கவலைப்படுத்துகின்றன

மீத்தேன் ஒரு சக்திவாய்ந்த பசுமை இல்ல வாயு. மீத்தேன் ஹைட்ரேட்கள் குளிரும் அழுத்தமும் காரணமாக பூட்டப்பட்டிருக்கும் பெரிய கார்பன் களஞ்சியம். மூல உரையின் படி, சில மதிப்பீடுகள் ஹைட்ரேட்களில் உள்ள கார்பன் அளவு பூமியின் அனைத்து நிலக்கரி, எண்ணெய், பாரம்பரிய வாயு ஆகியவற்றில் உள்ள மொத்த கார்பனின் இரட்டிப்பாக இருக்கலாம் எனக் கூறுகின்றன. இவ்வளவு மீத்தேன் முழுவதும் வெளியேறும் வாய்ப்பு இல்லையென்றாலும், அந்த களஞ்சியத்தின் அளவுதான் நிலையற்றதற்கான அறிகுறிகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஏன் இவ்வளவு கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

கிரீன்லாந்து கண்டுபிடிப்புகள், ஆர்க்டிக்கில் திடீரென பேரழிவான மீத்தேன் வெடிப்பு நெருங்கிவிட்டது என்பதைக் குறிக்கவில்லை. அவை காட்டுவது, கடல் வெப்பமாதல் அல்லது நிரந்தர உறைநிலை உருகுதல் மட்டுமல்லாமல் கூடுதல் வெளியேற்ற இயந்திரங்களையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியிருக்கும் என்பதே. இங்கு கவலைப்பட வேண்டியது, உருகுநீர் தானாகவே ஹைட்ரேட் உள்ள படிவங்களை கலக்கி, பனிக்கால சூழ்நிலைகளில் பாதுகாப்பாக இருந்த வாயுவை விடுவிக்க முடியும் என்பதாகும்.

கடந்த காலத்திலிருந்து கிடைத்த எச்சரிக்கை, தேதியிடப்பட்ட முன்னறிவிப்பு அல்ல

இந்த ஆய்வு ஈர்க்கும் காரணங்களில் ஒன்று, இது பெரிய பனிப்பின்னடைவின் முந்தைய காலத்திலிருந்த புவியியல் ஆதாரங்களைப் பயன்படுத்தி இன்றைய ஆபத்தை விளக்குவதாகும். பாக்மார்க்குகள் தற்போதைய மீத்தேன் மேகத்தின் அளவீடுகள் அல்ல; அவை நிகழ்வுகளின் தொடரின் தடயங்கள். ஆனால் அந்த தடயங்கள், பனிக்கவச மாற்றம் அடக்கம் செய்யப்பட்ட கார்பன் களஞ்சியங்களுடன் எதிர்பாராத முறையில் தொடர்பு கொள்ள முடியும் என்பதை காட்டுகின்றன.

அதனால் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு ஒரு எச்சரிக்கையாகும், காலக்கெடு கொண்ட முன்னறிவிப்பாக அல்ல. கிரீன்லாந்து ஏற்கனவே குறிப்பிடத்தக்க உருகுதலை அனுபவிக்கிறது, மேலும் காலநிலை மாற்றம் ஹைட்ரேட்கள் நிலையாக இருக்கும் குளிர்ந்த, அழுத்தமுள்ள சூழல்களை மாற்றி வருகிறது. இதே போன்ற சூழ்நிலைகள் மீண்டும் உருவானால், பழைய மீத்தேன் களஞ்சியங்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இதுவரை பகுதியளவில் மட்டுமே வரைபடம் தீட்டிய வழிகளால் பாதிக்கப்படக்கூடும் என்பதை இந்த ஆய்வு சுட்டுகிறது.

பெரிய காலநிலை செய்தி

காலநிலை ஆபத்து பெரும்பாலும் நேரடி வெப்பமாதல் விளைவுகளாகவே பேசப்படுகிறது: சூடான காற்று, மெல்லிய பனி, உயர்ந்த கடல் மட்டம். இந்த ஆய்வு வேறொரு வகை அச்சுறுத்தலைச் சுட்டுகிறது; அதாவது, பின்னோக்கி நகரும் பனிக்கவசத்துக்குக் கீழே உள்ள புவியியலில் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் மறைமுக பின்னூட்டங்கள் வெப்பமாதலால் செயல்படத் தொடங்குவது. அவை அருகில்கால வெளியீடுகளை ஆதிக்கம் செய்யாவிட்டாலும், நீண்டகாலப் படத்தை சிக்கலாக்குகின்றன.

அதனால்தான் இப்படியான ஆய்வு முக்கியம். இது ஆர்க்டிக்கில் விஞ்ஞானிகள் கவனிக்க வேண்டிய செயல்முறைகளின் பட்டியலை விரிவாக்குகிறது. இந்தப் பகுதி ஏற்கனவே பூமியின் பெரும்பாலான பகுதிகளைவிட வேகமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. உருகுநீர் உண்மையிலேயே பனிவிளிம்புகளின் அருகே மீத்தேன் ஹைட்ரேட்களை இயக்கக்கூடும் என்றால், பனிக்குறைவு வெறும் வெப்பமாதலின் விளைவு மட்டுமல்ல. அது காலநிலை சுமையை மேலும் அதிகரிக்கும் ஒரு செயல்முறையின் பகுதியாகவும் மாறலாம்.

மெல்வில் வளைகுடாவிலிருந்து கிடைக்கும் பாடம் பேரழிவு உறுதியானது என்பதல்ல. கிரையோஸ்பியர் முன்பு கருதப்பட்டதைவிட அதிகமான வழிகளில் அடக்கம் செய்யப்பட்ட கார்பன் களஞ்சியங்களுடன் இணைந்திருக்கலாம் என்பதே. ஆர்க்டிக் தொடர்ந்து சூடாகும் நிலையில், அந்த இணைப்புகளை புறக்கணிப்பது மேலும் கடினமாகிறது.

இந்த கட்டுரை New Scientist இன் செய்திப்பரப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையை படிக்கவும்.