RAF, Spitfire-இன் 90ஆம் ஆண்டு நினைவை முன்கூட்டிய பணி விமானங்களுடன் கூட்டு பறப்புகளால் குறித்தது

ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க போர்விமானம் மீண்டும் கவனத்தின் மையத்துக்கு வருகிறது

Spitfire-இன் முதல் பறப்புக்கு 90 ஆண்டுகள் ஆன பின்னர், Royal Air Force இந்த ஆண்டு நினைவை, இன்றைய முன்கூட்டிய பணி விமானங்களுடன் அந்தப் பிரசித்திபெற்ற இரண்டாம் உலகப் போர் போர்விமானத்தை இணைத்து, ஐக்கிய இராச்சியம் முழுவதும் நடைபெற்ற கூட்டு பறப்புகளின் தொடர் மூலம் குறித்துள்ளது. வழங்கப்பட்ட மூல உரையின் படி, இந்த நினைவுச் செயல்பாடு வெள்ளிக்கிழமை முடிவடைந்த ஒன்பது பகுதிகளைக் கொண்ட பயணத்துடன் நிறைவுபெற்றது.

இந்த ஆண்டு நினைவு பறப்புகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட விமானம் அசல் prototype அல்ல; அது K5054-ஐ பிரதிநிதிக்க நீல நிறத்தில் வர்ணம் பூசப்பட்ட இரண்டு இருக்கை கொண்ட Spitfire ஆகும். அந்த அசல் prototype 5 மார்ச் 1936 அன்று பறந்தது. அந்த அசல் விமானத்தை, இப்போது Southampton Airport ஆக உள்ள Eastleigh Aerodrome-இலிருந்து Capt. Joseph “Mutt” Summers பறக்கவிட்டார். இந்த வகை விமானத்துடன் தொடர்புடைய நிலைத்த கதைகளில் ஒன்றின்படி, முதல் sortie-க்குப் பிறகு எதையும் மாற்ற வேண்டாம் என்று Summers கூறியதாகப் பிரபலமாகச் சொலப்படுகிறது; அது Spitfire புராணத்தின் ஒரு பகுதியாகி விட்டது.

அந்தக் கதையின் ஒவ்வொரு விவரமும் துல்லியமானதா இல்லையா என்பது பொருட்டல்ல; பரந்த வரலாற்றுத் தீர்ப்பு குறித்து எந்த ஐயமும் இல்லை. Spitfire Air Ministry-ஐ இவ்வளவு விரைவாக கவர்ந்ததால், சோதனைகள் முடிவடைவதற்கு முன்பே மூன்று மாதங்களுக்குள் உற்பத்தி உத்தரவு வந்தது. பின்னர் 20,000-க்கும் மேற்பட்ட உற்பத்தி விமானங்கள் உருவாக்கப்பட்டன, மேலும் இந்த விமானம் இரண்டாம் உலகப் போரின் வரையறுக்கப்பட்ட போர்விமானங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.

இந்த ஆண்டு நினைவு பறப்புகள், பிரிட்டனின் இராணுவ அடையாளத்தில் அந்தப் புகழ் இன்னும் எவ்வளவு வலுவாக ஒலிக்கிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன. Spitfire என்பது வெறும் நினைவுக்காகப் பாதுகாக்கப்பட்ட பழைய airframe மட்டும் அல்ல. அது வடிவமைப்பு நயம், போர் கால அவசரம், மற்றும் வான்படை சக்தியின் நவீனமயமாக்கல் ஆகியவற்றுக்கான சுருக்கச் சொல்லாகவே உள்ளது. அதை தற்போதைய Royal Air Force வகை விமானங்களுடன் வானில் கொண்டு வருவது, விமானப் பயணத்தின் ஒன்பது தசாப்தங்களை ஒரே காட்சிக் கூற்றாக சுருக்குகிறது.

இந்த நினைவுகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட விமானத்துக்கும் தனித்த அடுக்குகளைக் கொண்ட வரலாறு உள்ளது. மூல உரை அதனை Mk IX, BS410 என அடையாளப்படுத்துகிறது; அது மே 1943-ல் விபத்துக்குள்ளானது, பின்னர் மீட்கப்பட்டு 2000களில் மறுகட்டமைக்கப்பட்டது, மேலும் இறுதியில் இரண்டு இருக்கை கொண்டதாக மாற்றப்பட்டது. அது இப்போது தனியார் உடைமையில் உள்ளது. இந்தப் புதுப்பிப்பு வரலாறு முக்கியமானது, ஏனெனில் அது பாதுகாப்பு முறைகள் நிலையான காட்சிப்படுத்தலிலிருந்து செயல்படும், பறக்கும் பாரம்பரியத்துக்குத் திசைமாறியதை காட்டுகிறது; அங்கு வரலாற்று விமானங்கள் அருங்காட்சியக லேபிள்களால் மட்டுமல்ல, தங்கள் இருப்பினாலேயே பறந்து கற்பிக்கத் தொடர்கின்றன.

ஏப்ரல் 7-ஆம் தேதி தொடங்கி, K5054 போலத் தோற்றமளிக்கும் Spitfire இந்தப் பயணத்தின் போது பல நவீன விமானங்களுடன் இணைந்து பறந்தது. வழங்கப்பட்ட உரை, இவை முன்கூட்டிய பணி British விமானங்கள் என்பதைக் 강조ுகிறது; இதனால் இந்த நிகழ்வு ஒரு சாதாரண நினைவு தனிப்பட்ட காட்சியைவிட அதிகமானதாக மாறியது. இது இராணுவ விமானப் போக்குவரத்தின் தலைமுறைகள் இடையிலான சந்திப்புகளின் தொடராக மாறியது: ஒரு காலத்தின் வான்போர் வரையறுக்க உதவிய, எலிப்ப்டிக்கல் இறக்கையுடைய போர்விமானமும், மற்றொரு காலத்தை வரையறுக்கும் மேம்பட்ட வகைகளும்.

இந்த ஒப்பீடு குறிப்பாக வலிமையானது, ஏனெனில் இடைவெளி வயது வேறுபாடு மட்டும் அல்ல; தொழில்நுட்ப தத்துவ வேறுபாடும் ஆகும். அசல் Spitfire வேகம், ஏற்றம், திசைமாற்று திறன், மற்றும் airframe நயம்செய்தல் ஆகியவையே போர்விமான சிறப்பிற்கான மைய அளவுகோல்களாக இருந்த காலத்தில் உருவானது. நவீன போர் விமானங்கள் stealth shaping, sensor fusion, சிக்கலான networking, சில variants-இல் vertical அல்லது short takeoff capability, மேலும் 1930களில் கற்பனை செய்ய முடியாத ஒரு digital ecosystem ஆகியவற்றைச் சேர்க்கின்றன. அவற்றை ஒன்றாகப் பறக்கவிடுவது சமநிலையைச் சுட்டுவதில்லை. அது வளர்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறது.

இத்தகைய பயிற்சிகளுக்கு பண்பாட்டு மற்றும் நிறுவன மதிப்பும் உள்ளது. ஆயுதப்படைகள் பெரும்பாலும் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியுடன் இன்றைய பணியாளர்களை இணைக்கச் சின்னங்களை நம்புகின்றன. RAF-க்கு அந்தப் பங்கை Spitfire மிகச்சிறப்பாக வகிக்கிறது. அது Battle of Britain-ஐ மட்டுமல்ல, தேசிய உறுதி, aerospace engineering, மற்றும் தொழில்துறை mobilization பற்றிய நீண்ட வரலாற்றுக் கதையையும் நினைவூட்டுகிறது. அதை சமகால விமானங்களுக்குப் பக்கத்தில் வைத்துப் பறக்கச் செய்வதன் மூலம், தற்போதைய திறன் ஒரு வெற்றிடத்தில் அல்ல, ஒரு பரம்பரையில் இருப்பதாக RAF வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது.

இந்த ஆண்டு நினைவுடன் மூல உரையில் உள்ள இன்னொரு நினைவூட்டலும் வருகிறது: Royal Air Force தனது கடைசி operational Spitfire sortie-ஐ 1954 வரை, Malaya-வில், பறக்கவிடவில்லை. அந்த நீண்ட சேவை வாழ்நாள், இந்த விமானத்தை வெறும் போர் கால நினைவுச்சின்னமாகக் கருதும் பழக்கத்தை சிக்கலாக்குகிறது. Spitfire operational சேவையை விட்டு விலகுவதற்கு முன், இராணுவ விமானப் போக்குவரத்தின் பல கட்டங்களைத் தாண்டி நீடித்தது.

நினைவு பறப்புகள் மட்டுமால் force structure, procurement, அல்லது doctrine மாற்றப்படாது. ஆனால் அவை இன்னும் முக்கியமானவையாக இருக்க முடியும். அவை சுருக்கமான பாரம்பரியத்தைப் பார்க்கக்கூடிய, கேட்கக்கூடிய, உடனடி ஒன்றாக மாற்ற உதவுகின்றன. Spitfire-ஐ ஒரு இயந்திரமாக அல்ல, ஒரு silhouette-ஆகவே அதிகம் அறிந்திருக்கக் கூடும் பொதுமக்களுக்காக, நவீன RAF விமானங்களுடன் அமைக்கப்படும் formation-கள் வரலாற்றை மீண்டும் வாசிக்கக்கூடியதாக மாற்றுகின்றன. மேலும் சேவைக்காக, இப்பறப்புகள் இன்றைய தொழில்நுட்பம், நேற்றையதைப் போலவே, இறுதியில் செயல்திறனால் மட்டும் அல்ல, அது எதை பிரதிநிதிக்கத் தொடங்குகிறது என்பதாலும் மதிப்பிடப்படும் என்பதை நன்கு நினைவூட்டுகின்றன.

நினைவுக்காக மட்டுமல்ல

ஒன்பது பகுதிகளைக் கொண்ட ஆண்டு நினைவு பயணம் prototype K5054-க்கு பதிலாக நிற்கும் ஒரு விமானத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் செய்தி நினைவுகூர்தலைத் தாண்டியது. Spitfire-ஐ செயல்பாட்டிலுள்ள RAF விமானங்களுடன் இணைப்பதன் மூலம், இந்த நிகழ்வு பிரிட்டனின் மிகவும் அறியப்பட்ட போர்கால போர்விமானத்தை, சேவையின் இன்றைய அடையாளத்துக்கும் எதிர்கால நோக்குள்ள வான்படை சக்திக்கும் இணைத்தது.

இந்த கட்டுரை twz.com வழங்கிய செய்திப் பதிவை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.