ஈரானின் ஏவுகணைத் தாக்குதல்கள் வான்வழிப் பாதுகாப்பின் பலமும் கையிருப்பு அபாயங்களும் வெளிப்படுத்துகின்றன

போரின் பத்து வாரங்கள் ஒரு அரிய போர்க்கள தரவுத் தொகுப்பை உருவாக்கின

பிப்ரவரி 28-இல் அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் நடத்திய தாக்குதல் ஈரானுடனான மோதலின் சமீபத்திய கட்டத்தைத் தூண்டியதிலிருந்து, இந்தப் பகுதி நவீன போரில் அரிதாகவே காணப்படும் அளவில் ஏவுகணைகள் மற்றும் ட்ரோன்களின் தொடர் பரிமாற்றங்களை கண்டுள்ளது. பாதுகாப்பு பகுப்பாய்வாளர்களுக்கு இதன் முக்கியத்துவம் அரசியல் அல்லது உத்திசார்ந்தது மட்டுமல்ல. அது அனுபவ அடிப்படையிலும் முக்கியமானது. பத்து வாரங்களுக்கு மேற்பட்ட செயலில் உள்ள நீண்டதூரத் தாக்குதல்கள், அடுக்கடுக்கான ஏவுகணைப் பாதுகாப்பு அழுத்தத்தில் எப்படி செயல்படுகிறது, தாக்குதலாளர்கள் பலவீனங்களை எவ்வாறு சோதிக்கிறார்கள், மேலும் இடைமறிப்பு கையிருப்புகள் எவ்வளவு விரைவில் மையக் கட்டுப்பாடாக மாறுகின்றன என்பதைக் காட்டியுள்ளன.

மொத்தப் படம் கலவையானது. தகவல் மூலத்தின் படி, குறிப்பாக இஸ்ரேலில், பாதுகாப்பு அமைப்புகள் உயிரிழப்புகளை கட்டுப்படுத்துவதில் மிகுந்த பயனுள்ளதாக இருந்துள்ளன. ஆனால் இந்தப் பிரச்சாரம் ஒரு கடினமான உண்மையையும் வெளிச்சமிட்டுள்ளது: வெற்றிகரமான பாதுகாப்பே கூட, மோதல் மீண்டும் தொடங்கினாலோ விரிவடைந்தாலோ, நீண்டகால பாதிப்பை உருவாக்கும் அளவுக்கு செலவானதாக இருக்கலாம்.

அடுக்கடுக்கான பாதுகாப்பு வேலை செய்தது போல தெரிகிறது

இஸ்ரேல் தன் மீது ஏவப்பட்ட சுமார் 650 நடுத்தர தூர பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளில் கிட்டத்தட்ட 90% ஐ இடைமறித்ததாக தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதற்காக அது வெளிவளிமண்டல இடைமறிப்புகளுக்கான Arrow-3, கூடுதல் ஏவுகணைப் பாதுகாப்புக்கான Arrow-2, மற்றும் வளிமண்டலத்திற்குள் இறங்கும் அச்சுறுத்தல்களுக்கான David’s Sling ஆகியவற்றைக் கொண்ட அடுக்கடுக்கான அமைப்பை நம்பியது. U.S. அமைப்புகள் அந்தக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தின; இதில் THAAD பேட்டரிகளும் SM-3 ஏவுகணைகளைக் கொண்ட கடற்படை கப்பல்களும் அடங்கும்.

மூல உரையில் விவரிக்கப்பட்டபடி, தாக்குதல்களின் அளவையும் மீறி பொதுமக்கள் உயிரிழப்பு ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருந்தது. அந்த முடிவு முக்கியமானது, ஏனெனில் தனித்தனியான தாக்குதல்களை விட மீண்டும் மீண்டும் வரும் தாக்குதல்களை ஒரு நாடு சந்திக்கும்போது, பலஅடுக்கு பாதுகாப்பின் நடைமுறை மதிப்பை அது உறுதிப்படுத்துகிறது.

வேறு பகுதிகள், வேறு அச்சுறுத்தல் வடிவங்கள்

இந்த மோதல் பிராந்திய ஏவுகணைப் பாதுகாப்பு எல்லாவற்றுக்கும் ஒரே தீர்வு அல்ல என்பதையும் காட்டுகிறது. இஸ்ரேலின் சவால் பெரும்பாலும் நடுத்தர தூர பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளைக் குறித்தது. அதே நேரத்தில், வளைகுடா நாடுகள் அதிக எண்ணிக்கையிலான குறைந்த தூர ஏவுகணைகள் மற்றும் ஒருமுறைப் பயன்பாட்டு தாக்குதல் ட்ரோன்களை எதிர்கொண்டன. மூல அறிக்கையில், முதல் மாதத்திலேயே வளைகுடா நாடுகள் மீது குறைந்தபட்சம் 1,372 ஏவுகணைத் தாக்குதல்களும் 4,415-க்கும் மேற்பட்ட ட்ரோன் தாக்குதல்களும் நடந்ததாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இதில் ஐக்கிய அரபு அமீரகமே மிக அதிக அழுத்தத்தை சந்தித்தது.

அந்த வேறுபாடு கொள்முதல் மற்றும் நிலைப்பாட்டுக்கு முக்கியமானது. ஒரு அச்சுறுத்தல் திசைக்காக மேம்படுத்தப்பட்ட அமைப்புகள் மற்றொன்றுக்கு குறைந்த திறன் அல்லது குறைந்த பொருளாதார மதிப்புடையவையாக இருக்கலாம். ஆகையால் படைத் திட்டமிடுபவர்கள் ஒரு பாதுகாப்பு அடுக்கை எல்லா இடங்களிலும் எளிதாக நகலெடுத்து அதே அளவு விளைவை எதிர்பார்க்க முடியாது.

கையிருப்பு பிரச்சினையே மிகப் பெரிய எச்சரிக்கையாக இருக்கலாம்

மிகவும் முக்கியமான பாடம் கையிருப்பு பொருளாதாரத்தைப் பற்றியதாக இருக்கலாம். அறிக்கையிடப்பட்ட மதிப்பீட்டின்படி, இஸ்ரேலைப் பாதுகாக்க U.S. இடைமறிப்பு ஏவுகணைகளின் கிடைப்பிலிருந்த பெரிய பங்கு பயன்படுத்தப்பட்டது; அதே நேரத்தில் ஈரான் தனது நடுத்தர தூர பாலிஸ்டிக் ஏவுகணை கையிருப்பில் ஒப்பீட்டளவில் குறைவான பகுதியையே பயன்படுத்தியது. அது சரியாக இருந்தால், இது ஏவுகணைப் பாதுகாப்பின் ஒரு கட்டமைப்பு பிரச்சினையைக் காட்டுகிறது: தாக்குதலை நிறுத்தும் தரப்பு, தாக்குதலாளரைவிட வேகமாக தன் அரியவும் விலையுயர்ந்தவுமான இடைமறிப்புகளைச் செலவழிக்க முடியும்.

இதன் பொருள் பாதுகாப்பு தோல்வியடைந்தது என்பதல்ல. தொடர்ச்சியான மோதலை எதிர்கொள்ளும்போது, ஆழமான கையிருப்புகள், வலுவான மறுவிநியோக திறன் மற்றும் அதற்கேற்ப இயங்கும் உற்பத்தி அமைப்புகள் இல்லையெனில், வெற்றியை நீடித்துப் பராமரிப்பது கடினமாக இருக்கலாம் என்பதே பொருள்.

ஈரானும் இந்தப் பரிமாற்றத்திலிருந்து கற்றிருக்கலாம்

இந்தப் பிரச்சாரம் ஈரானுக்கும் பின்னூட்டத்தை வழங்கியிருக்கலாம் போல தெரிகிறது. வரும் ஆயுதங்களில் பெரும்பாலானவை இடைமறிக்கப்பட்டாலும், மீண்டும் மீண்டும் ஏவப்படும் தாக்குதல்கள் நேர இடைவெளிகள், புவியியல் இடைவெளிகள் அல்லது பாதுகாப்பாளர்கள் இலக்குகளைத் தேர்வு செய்ய வேண்டிய பகுதிகளை வெளிப்படுத்தக்கூடும். மூல உரையில், ஈரான் சில பலவீனங்களைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என குறிப்பிடப்படுகிறது; ஆனால் பாதுகாப்பு முழுமையாக சரிந்தது என்று கூறப்படவில்லை.

எதிர்கால மோதல்களுக்கு இது முக்கியமானது. நவீன ஏவுகணைப் போர் என்பது நேரடி தாக்கங்களை ஏற்படுத்துவது மட்டும் அல்ல; பாதுகாப்பு செலவினத்தை கட்டாயப்படுத்தி, தழுவலைத் தூண்டுவதும்கூட ஆகும். பல உத்திகள் இலக்கை அடையத் தவறினாலும், ஒரு ஏவுகணை மழை உத்திச்சார் ரீதியாக பயனளிக்க முடியும்.

எதிர்கால வான்வழி மற்றும் ஏவுகணைப் பாதுகாப்புக்கு இதன் பொருள்

இந்தப் போரிலிருந்து கிடைக்கும் தொடக்கப் பாடம், ஏவுகணைப் பாதுகாப்பு பயனற்றது என்பதல்ல. அது பயனுள்ள பாதுகாப்பு என்பது கட்டமைப்பு, ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் தொழில்துறை ஆழம் ஆகிய மூன்றின் மீதும் ஒரே நேரத்தில் சார்ந்துள்ளது என்பதே. இடைமறிப்புகள், ரேடார்கள், கடற்படை அமைப்புகள் மற்றும் பிராந்திய கூட்டாண்மைகள் கடுமையான தாக்குதல்களைத் தணிக்க முடியும். ஆனால் கையிருப்புகள் குறைவாகவோ மறுபூர்த்தி மெதுவாகவோ இருந்தால், தந்திர ரீதியான வெற்றியே கூட மூலோபாய அபாயத்தைத் தக்கவைக்கலாம்.

உயர் இடைமறிப்பு விகிதங்களும் அதிகரிக்கும் கையிருப்பு அழுத்தமும் சேர்ந்த இந்தச் சூழல், தற்போதைய மோதலைத் தாண்டியும் படைத் திட்டமிடலை வடிவமைக்கும் வாய்ப்பு அதிகம். இந்தப் போரைக் கண்காணிக்கும் நாடுகள், அடுக்கடுக்கான பாதுகாப்பு உயிர்களை காக்கிறது என்பதற்கான ஆதாரத்தைப் பார்க்கும். அதேசமயம், அடுத்த மோதலில் தீர்மானிக்கப்படும் விஷயம் அமைப்புகள் வேலை செய்கிறதா என்பதைக் காட்டிலும், பாதுகாப்பாளர்கள் அவற்றை பெரிய அளவில் தொடர்ந்து பயன்படுத்த முடியுமா என்பதுதான் என்பதையும் அவர்கள் காண்பார்கள்.

இந்தக் கட்டுரை Breaking Defense வழங்கிய செய்தியினை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அசல் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.