போரின் பத்து வாரங்கள் ஒரு அரிய போர்க்கள தரவுத் தொகுப்பை உருவாக்கின
பிப்ரவரி 28-இல் அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் நடத்திய தாக்குதல் ஈரானுடனான மோதலின் சமீபத்திய கட்டத்தைத் தூண்டியதிலிருந்து, இந்தப் பகுதி நவீன போரில் அரிதாகவே காணப்படும் அளவில் ஏவுகணைகள் மற்றும் ட்ரோன்களின் தொடர் பரிமாற்றங்களை கண்டுள்ளது. பாதுகாப்பு பகுப்பாய்வாளர்களுக்கு இதன் முக்கியத்துவம் அரசியல் அல்லது உத்திசார்ந்தது மட்டுமல்ல. அது அனுபவ அடிப்படையிலும் முக்கியமானது. பத்து வாரங்களுக்கு மேற்பட்ட செயலில் உள்ள நீண்டதூரத் தாக்குதல்கள், அடுக்கடுக்கான ஏவுகணைப் பாதுகாப்பு அழுத்தத்தில் எப்படி செயல்படுகிறது, தாக்குதலாளர்கள் பலவீனங்களை எவ்வாறு சோதிக்கிறார்கள், மேலும் இடைமறிப்பு கையிருப்புகள் எவ்வளவு விரைவில் மையக் கட்டுப்பாடாக மாறுகின்றன என்பதைக் காட்டியுள்ளன.
மொத்தப் படம் கலவையானது. தகவல் மூலத்தின் படி, குறிப்பாக இஸ்ரேலில், பாதுகாப்பு அமைப்புகள் உயிரிழப்புகளை கட்டுப்படுத்துவதில் மிகுந்த பயனுள்ளதாக இருந்துள்ளன. ஆனால் இந்தப் பிரச்சாரம் ஒரு கடினமான உண்மையையும் வெளிச்சமிட்டுள்ளது: வெற்றிகரமான பாதுகாப்பே கூட, மோதல் மீண்டும் தொடங்கினாலோ விரிவடைந்தாலோ, நீண்டகால பாதிப்பை உருவாக்கும் அளவுக்கு செலவானதாக இருக்கலாம்.
அடுக்கடுக்கான பாதுகாப்பு வேலை செய்தது போல தெரிகிறது
இஸ்ரேல் தன் மீது ஏவப்பட்ட சுமார் 650 நடுத்தர தூர பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளில் கிட்டத்தட்ட 90% ஐ இடைமறித்ததாக தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதற்காக அது வெளிவளிமண்டல இடைமறிப்புகளுக்கான Arrow-3, கூடுதல் ஏவுகணைப் பாதுகாப்புக்கான Arrow-2, மற்றும் வளிமண்டலத்திற்குள் இறங்கும் அச்சுறுத்தல்களுக்கான David’s Sling ஆகியவற்றைக் கொண்ட அடுக்கடுக்கான அமைப்பை நம்பியது. U.S. அமைப்புகள் அந்தக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தின; இதில் THAAD பேட்டரிகளும் SM-3 ஏவுகணைகளைக் கொண்ட கடற்படை கப்பல்களும் அடங்கும்.
மூல உரையில் விவரிக்கப்பட்டபடி, தாக்குதல்களின் அளவையும் மீறி பொதுமக்கள் உயிரிழப்பு ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருந்தது. அந்த முடிவு முக்கியமானது, ஏனெனில் தனித்தனியான தாக்குதல்களை விட மீண்டும் மீண்டும் வரும் தாக்குதல்களை ஒரு நாடு சந்திக்கும்போது, பலஅடுக்கு பாதுகாப்பின் நடைமுறை மதிப்பை அது உறுதிப்படுத்துகிறது.
