அறிந்த முகத்துடன், சிறிய அளவிலான மறுபோட்டி
Stephen Colbert மற்றும் Barack Obama இந்த வாரம் late-night internet culture-இன் நீடித்திருக்கும் ஒரு பகுதியான “wastepaper basketball” எனப்படும் விளையாட்டுக்குத் திரும்பினர்: சுருக்கப்பட்ட காகிதத்தையும் தொலைவில் உள்ள trash can-ஐயும் பயன்படுத்தும் ஒரு எளிய விளையாட்டு. மேலோட்டத்தில் இது ஒரு இலகுவான clip போலத் தோன்றுகிறது. ஆனால் நடைமுறையில், அரசியல் பிரபலம், late-night performance, மற்றும் குறைந்த பங்குள்ள போட்டியின் சுவை ஆகியவற்றை ஒன்றாகக் கலப்பதால் இது வேலை செய்கிறது.
Mashable இந்த புதிய exchange-ஐ 2020 போட்டியின் மறுபோட்டியாகக் குறிப்பிட்டது; அந்த போட்டியில் Colbert, Obama-வை வென்றார் என்று outlet குறிப்பிட்டது, மேலும் அந்த காலத்தின் குறிப்பிடத்தக்க விளையாட்டு அதிர்ச்சிகளில் ஒன்றாக அதைப் பெயரிட்டது. புதிய பதிப்பு Chicagoவில் உள்ள Obama Presidential Center-இல் நடந்த tour மற்றும் interviewக்குப் பிறகு நடைபெறுகிறது, அங்கு இருவரும் பெருமை பேசிக்கொண்டு, paper balls-ஐ வைத்து shots எடுக்கிறார்கள்.
மூல உரை நிகழ்வை சுருக்கமாக மட்டுமே விவரிக்கிறது, ஆனால் clip ஏன் பரவ வாய்ப்புள்ளது என்பதை விளக்கும் முக்கிய அம்சங்கள் அதில் உள்ளன. இடம் பரிச்சயமானது, பங்கேற்பாளர்கள் மிகுந்த பிரபலமுடையவர்கள், வடிவம் உடனடியாகப் புரியும், மேலும் reveal-ஐ காக்க முடிவை சிறிது தாமதப்படுத்துகிறது. இந்த bit-க்கு ஒரு trophy இருப்பதாகவும் Mashable குறிப்பிடுகிறது; அதனால் இது ஒரு throwaway challenge-இருந்து மீண்டும் தோன்றும் mini-franchise-ஆக மாறுகிறது.
எளிய late-night bit ஏன் இன்னும் பயணிக்கிறது
Late-night television நீண்ட காலமாகவே games மற்றும் sketches மீது நம்பிக்கை வைத்துள்ளது, அவை personality-யை குறுகிய, share செய்யக்கூடிய வடிவமாக சுருக்குகின்றன. Colbert-Obama match செயல்படுவதற்குக் காரணம், பங்கேற்பாளர்களின் உயர்ந்த அந்தஸ்தும், போட்டியின் அற்பத்தன்மையும் இடையே உள்ள மாறுபாடே. Wastepaper basketball-க்கு விளக்கம் தேவையில்லை, elaborate set தேவையில்லை, சிறப்பு அறிவும் தேவையில்லை. அது பார்வையாளர்களை முழுமையாக performance மீது கவனம் செலுத்த அழைக்கிறது: confidence, trash talk, surprise, மற்றும் reaction.
அந்த இயக்கம் நெருக்கமான digital media சூழலில் முக்கியமானது. இப்படிப்பட்ட clip ஒரு policy interview அல்லது formal speech-ஆக போட்டியிட வேண்டியதில்லை. அதன் நோக்கம் குறுகியது, ஆனால் திறமையானது. அது public figures-ஐ பார்வையாளர்கள் ஏற்கனவே புரிந்துகொள்ளும் ஒரு சமூக விளையாட்டின் வீரர்களாக மாற்றுகிறது; அதையும் casual மனநிலையுடன் வைத்திருக்கிறது, ஆனால் சம்பந்தப்பட்ட personalities-இன் symbolic value-ஐ நீக்காமல் செய்கிறது.
2020 முடிவைச் சுட்டிக் காட்டுவதன் மூலம் இந்த மறுபோட்டி தொடர்ச்சியால் பலனடைகிறது. முன்கதை இருப்பதால் segment-க்கு narrative arc கிடைக்கிறது. பழைய வரலாறு, தீர்க்க வேண்டிய score, மற்றும் இல்லையெனில் முற்றிலும் தள்ளிவிடக்கூடிய போட்டியில் யார் வெல்லப்போகிறார்கள் என்ற ஆர்வம் பார்வையாளர்களுக்கு ஏற்படுகிறது. மீண்டும் நிகழ்தல் இல்லாத இடத்தில் அர்த்தத்தை உருவாக்குகிறது.
இடமும் நபர்வழக்கமும் வகிக்கும் பங்கு
Chicagoவில் உள்ள Obama Presidential Center-ஐ தேர்ந்தெடுப்பது, இந்த clip-க்கு சாதாரண studio game-ஐவிட அதிக அடையாளத்தைத் தருகிறது. அந்த venue, நகையை Obama-வின் பொது பாரம்பரியத்துடன் இணைப்பதோடு, civic memory மற்றும் presidential storytelling-உடன் தொடர்புடைய ஒரு நிஜ உலக இடத்தில் segment-ஐ நிலைநிறுத்துகிறது. காகிதப் பந்துகளை எறியும் நகைச்சுவையுடன் இதன் மாறுபாடும் ஈர்ப்பின் ஒரு பகுதி.
Colbert-இன் பங்கும் அதே அளவு முக்கியமானது. Late-night hosts celebrity சந்திப்புகளை நெருக்கமானதும் நாடகத்தனமுமானதும் ஆகிய இரு உணர்வுகளுடன் வழங்குவதில் நிபுணர்கள். இந்த வடிவம், ஒரு முன்னாள் president-ஐ முழுமையாக status இழக்காமல் informal-ஆக தோன்ற அனுமதிக்கிறது; அதே நேரத்தில், host exchange-ஐ உயிரோட்டமாக வைத்திருக்க வேண்டிய வேகம், framing, மற்றும் mock rivalry-யை வழங்குகிறார்.
Mashable-இன் விளக்கம் பேசிச் சிரிக்கும் talk-smack அம்சத்தை வலியுறுத்துகிறது; இந்த segmentகள் செயல்படும் விதத்தில் அது அத்தியாவசியமானது. போட்டியின் stakes-ஐ game itself வழங்க முடியாவிட்டால், அந்த banter அதை வழங்குகிறது. competitive framing மற்றும் பின்னணியில் உள்ள personality-கள் இல்லாமல் ஒரு சிறிய paper-throwing contest காட்சி ரீதியாக மெலிதாக இருக்கும்.
Platform காலத்தின் கலாச்சாரத்தின் ஒரு காட்சி
இப்படிப்பட்ட clips சமகால கலாச்சாரக் கவனிப்பில் தனித்த இடம் பிடிக்கின்றன. இவை முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகளும் இல்லை, பாரம்பரிய sports-மும் இல்லை; ஆனால் platform-native entertainment-இன் அதே logic-ஐப் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்பட்டும் பகிரப்பட்டும் வருகின்றன: அடையாளம் தெரிந்த முகங்கள், தெளிவான premise, குறுகிய runtime, மற்றும் பார்வையாளர்கள் தாமாகவே கண்டுபிடிக்க ஊக்கப்படுத்தப்படும் outcome.
இதனால் பதிப்பாளர்களுக்கு இத்தகைய தருணங்கள் ஏன் முக்கியம் என்பதும் புரிகிறது. இவை television, celebrity, மற்றும் internet sharing ஆகியவற்றின் சந்திப்பில் அமைகின்றன. மக்கள் முழு நிகழ்ச்சிகளைக் காட்டிலும் துண்டுகளாக public figures-ஐச் சந்திக்கும் சூழலில், அவை கலாச்சாரமாகவே விவாதிக்கத் தகுந்தவை.
Obama-Colbert மறுபோட்டி, modern cultural relevance அளவைக் காட்டிலும் recognizability-யை அதிகம் சார்ந்திருப்பதைவும் காட்டுகிறது. அறிமுகமான personalities மற்றும் நிறுவப்பட்ட callback-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டால் ஒரு சிறிய contest கூட பெரிய media object-ஆக மாறலாம். இந்த event intentionally minor, ஆனால் attention mode-க்கு உருவாக்கப்பட்டதால் அதன் circulation potential அதிகம்.
ஸ்கோருக்கு அப்பால்
Mashable வெற்றியாளரை வெளிப்படுத்தவில்லை; போட்டி குறிப்பாக நெருக்கமாக இல்லை, மேலும் trophy ஒன்று தெரிகிறது என்று மட்டும் கூறுகிறது. இந்த restraint clip economy-யின் ஒரு பகுதி: எழுதுபவை முழுமையான விவரம் தருவதற்குப் பதிலாக பார்க்கத் தூண்டுகிறது. editorial பார்வையில், இந்தக் கதை உண்மையில் athletic suspense பற்றி அல்ல. அது performance, recurrence, மற்றும் பரிச்சயமான public figures அடங்கிய குறைந்த பங்குள்ள spectacle-க்கான தொடர்ச்சியான ஈர்ப்பைப் பற்றி.
என்ன முடிவாக இருந்தாலும், அதைவிட முக்கியமானது அதன் சுற்றியுள்ள அமைப்பு. ஒரு முன்னாள் president மற்றும் ஒரு late-night host 2020-இன் பகிர்ந்த bit-ஐ மீண்டும் செய்து, அதை நிறுவன ரீதியாக அர்த்தமுள்ள இடத்துக்குள் வைத்து, சுருக்கப்பட்ட காகிதத்தை personality-க்கான ஒரு சிறிய மேடையாக மாற்றுகிறார்கள். தற்போதைய media landscape-இல், culture உருவாக்க இதுவே பெரும்பாலும் போதுமானது.
இந்தக் கட்டுரை Mashable வெளியிட்ட செய்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
Originally published on mashable.com
