வரலாறு இப்போது ஒரு கிரியேட்டர்-பொருளாதார மாற்றத்தைப் பெறுகிறது

AI மூலம் உருவாக்கப்படும் புதிய வகை கிரியேட்டர்கள், வடிவத்தில் பரிச்சயமானதும், பொருளில் அபூர்வமானதும் ஒன்றைச் செய்து பெரிய பார்வையாளர்களை ஈர்க்கின்றனர்: கடந்தகாலத்திலிருந்து வ்ளாக் செய்வது. Chloe VS History மற்றும் Nova VS History போன்ற சேனல்கள், Tudor London-க்கு “அணையும்”, Titanic-ஐ ஆராயும், பழைய ரோமைக் காணும், அல்லது Black Death காலத்தைக் கடந்து நடக்கும் கற்பனை ஹோஸ்ட்கள் இடம்பெறும் முதல் நபர், இன்ஃப்ளூயன்சர்-பாணி வீடியோக்கள் மூலம் வரலாற்று சூழல்களை வழங்குகின்றன. இதன் விளைவாக குறுங்கால கிரியேட்டர் தர்க்கம், செயற்கை வீடியோ தயாரிப்பு, மற்றும் கல்வி கதைசொல்லல் ஆகியவற்றின் கலவை உருவாகிறது; இது ஜெனரேட்டிவ் AI-யின் குறிப்பிடத்தக்க கலாச்சார பயன்பாடுகளில் ஒன்றாக வேகமாக மாறுகிறது.

இதன் ஈர்ப்பு எளிதில் புரிந்துகொள்ளத்தக்கது. சமூக வீடியோ ஏற்கனவே தனிப்பட்ட பாணி, தொடர்ச்சி, மற்றும் முழுமை உணர்வை வெகுமதியாக அளிக்கிறது. ஒரு பாடப்புத்தகத்தையோ பாரம்பரிய ஆவணப்படத்தையோ பார்ப்பதற்கு மாற்றாக, இந்த சேனல்கள் பார்வையாளர்களை நேரடியாகவும் சமூகமாகவும் உணருமாறு வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு காட்சிக்குள் ஒரு மீண்டும் வரும் கதாபாத்திரத்தைப் பின்தொடர அழைக்கின்றன. மூலம் அறிக்கையில், Chloe VS History-யின் உருவாக்குநர் Jonathan Laramie, வரலாற்றை சுருக்கமான உரை மற்றும் நூல்-பிணைப்புக்கு சாராமல், காட்சிப்படையாகவும் உடனடி உணர்வுடனும் காட்டுவதன் மூலம் இளையவர்களை அதில் அதிக ஆர்வமடையச் செய்வதே நோக்கம் என்று கூறுகிறார்.

அந்த வாதம், தகவல் கவனத்துக்காக போட்டியிடும் விதத்தில் ஏற்பட்டுள்ள பரந்த மாற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறது. பார்வையாளர்கள் பயண வ்ளாக்கள், உணவுத் தினக்குறிப்புகள், மற்றும் தனிப்பட்ட ஒப்புரைகளுக்கு பழகியிருந்தால், காலப்பயண வரலாறு ஓடை ஒரு தீவிர முறிவு அல்ல; மாறாக, ஒரு வெற்றிகரமான ஊடக இலக்கணத்தின் மறுபயன்பாடே. Laramie இதை ஏற்கனவே நிரூபிக்கப்பட்ட YouTube வடிவத்தை எடுத்து வரலாற்றில் பயன்படுத்துவது என விவரிக்கிறார். இந்த வகை ஏன் இவ்வளவு வேகமாக வளர்கிறது என்பதற்கான மிகத் தெளிவான விளக்கம் அதுவாக இருக்கலாம்.

வலுவான வடிவம் மேலும் சிறந்த கருவிகளைச் சந்திக்கிறது

சமீபத்திய வேகமடைதல் என்பது படைப்பாற்றல் பேராசை மட்டுமல்ல என்பதையும் மூல உரை சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது மேம்பட்ட வீடியோ-உருவாக்க கருவிகளையும் குறிக்கிறது. தற்போதைய அமைப்புகளின் நுட்பம் உள்ளடக்க உருவாக்கத்துக்கான “விளையாட்டையே முற்றிலும் மாற்றியுள்ளது” என்று Laramie கூறுகிறார். அது முக்கியமானது; ஏனெனில் முந்தைய AI-உருவாக்கப்பட்ட வரலாற்று வீடியோக்கள் ஒருமைப்பாடு, யதார்த்தம், அல்லது கதை தொடர்ச்சி போன்றவற்றில் அடிக்கடி சிரமப்பட்டன. பல காட்சிகளில் நகரும் ஒரு மீண்டும் வரும் ஹோஸ்ட், முந்தைய அமைப்புகளுக்கு கடினமாக இருந்த காட்சிசார் ஒருமைப்பாட்டைத் தேவைப்படுத்துகிறது.

கருவிகள் மேம்படும்போது, அந்தத் தடைகள் குறைகின்றன. வ்ளாகர் கட்டமைப்பு குறிப்பாக பயனுள்ளதாகிறது; ஏனெனில் அது தொழில்நுட்ப வரம்புகளை பாணி வலுவாக மாற்றுகிறது. முதல் நபர் ஹோஸ்ட் சூழலை விளக்கி, மாற்றங்களை மென்மையாக்கி, ஒரு தொடர் சுருக்கப்பட்டதாகவோ பாணியாக்கப்பட்டதாகவோ இருந்தாலும் பார்வையாளர்கள் உணர்ச்சியளவில் திசைதிருப்பமின்றி இருக்க உதவ முடியும். மற்ற வார்த்தைகளில், இந்த வடிவம் பார்வையாளர்களுக்கு ஏற்றது மட்டுமல்ல. AI வீடியோ தயாரிப்புக்கும் அது தயாரிப்பு-நட்பானதாகும்.

பார்வையாளர் எதிர்வினையின் அளவு இது வெறும் புதுமை அல்ல என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அறிக்கையின்படி, Chloe VS History மட்டும் 610,000-க்கும் அதிகமான Instagram பின்தொடர்பவர்களையும் 15 மில்லியன் YouTube பார்வைகளையும் பெற்றுள்ளது. பிற சேனல்கள் ஏற்கனவே இந்த மாதிரியைப் பின்பற்றத் தொடங்கியுள்ளன. ஒரு வடிவம் ஒரு தளத்தில் வேலை செய்தவுடன், கிரியேட்டர் சூழலெங்கும் அதை நகலெடுப்பது கிட்டத்தட்ட தவிர்க்க முடியாததாகிறது.

AI வரலாறு எதைச் சரியாகச் செய்கிறது

இந்த வகை முழுமையற்றதாக இருந்தாலும், இதற்குத் தக்க ஒரு முக்கிய கல்வி வழக்குணர்வு உள்ளது. வரலாற்றைக் கற்பிப்பது பெரும்பாலும் கடினம்; ஏனெனில் அது மாணவர்கள் அன்றாட வாழ்க்கையிலிருந்து தொலைவில் உள்ள சூழல்கள், பழக்கங்கள், அபாயங்கள், மற்றும் சமூக அடுக்குகளை கற்பனை செய்ய வேண்டியதைக் கோருகிறது. ஒரு பாடப்புத்தகம் Tudor வாணிபம் அல்லது ரோமன் குளிப்பாட்டு கலாச்சாரம் பற்றி விளக்கலாம்; ஆனால் அந்த உலகங்கள் வாழப்பட்டவை போல உணரச் செய்வதில்லை. ஒரு சந்தையில் நடந்து செல்லும் அல்லது குளியலறைக்குள் நுழையும் AI-உருவாக்கப்பட்ட ஹோஸ்ட், பல கற்றாளர்கள் ஈடுபட எளிதான இருப்பு உணர்வை வழங்க முடியும்.

இந்த வகை கதைமய நெருக்கத்தாலும் பயன் பெறுகிறது. பார்வையாளர்கள் வெறும் தகவலைப் பெறுவதில்லை; அவர்கள் ஒரு கதாபாத்திரத்துடன் பயணிக்கிறார்கள். அது கடந்தகாலத்தை நிலையான காப்பகம் போல அல்லாமல், வாழப்பட்ட அனுபவத்தின் இடமாக உணரச் செய்யலாம். தள-நேட்டிவ் ஊடகங்களுக்குள் வளர்ந்த இளைய பார்வையாளர்களுக்கு, பொழுதுபோக்குடன் நேரடியாக அதே விதிகளில் போட்டியிடக் கூடிய சில வடிவங்களில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கலாம்.

இதற்கொரு ஜனநாயகமயமான தயாரிப்பு கோணமும் உள்ளது. அதிக செலவுடைய வரலாற்று மறுநிர்மாணம் பாரம்பரியமாக திரைப்படம், தொலைக்காட்சி, அல்லது அருங்காட்சியக-தர நிறுவல்களுக்கே சொந்தமாக இருந்தது. ஜெனரேட்டிவ் AI அந்தத் தடையை குறைக்கிறது. சிறு அணிகளோ அல்லது தனிநபர் உருவாக்குநர்களோ கூட, முன்னர் செட்கள், உடைகள், கூடுதல் நடிகர்கள், அல்லது அனிமேஷன் பணிப்பாதைகள் தேவைப்பட்டிருக்கும் அளவுக்கு காட்சிசார் செறிவான வரலாற்று காட்சிகளை உருவாக்க முடியும்.

இந்த வடிவம் எதைச் சமப்படுத்தும் அபாயம் உள்ளது

AI வரலாற்றை ஈர்க்கக்கூடியதாக மாற்றும் அதே அம்சங்களே தெளிவான அபாயங்களையும் உருவாக்குகின்றன. சமூக உள்ளடக்கம் தெளிவு, வேகம், மற்றும் உணர்ச்சி நிறைவைப் பரிசளிக்கிறது. வரலாறு பெரும்பாலும் இம்மூன்றையும் எதிர்க்கிறது. கடந்தகாலம் உறுதியற்ற தன்மை, முரண்பாடு, மற்றும் காணாமல் போன சூழல் ஆகியவற்றால் நிரம்பியுள்ளது. கிரியேட்டர்-பாணி கதையாக்கமாக மாற்றும்போது, கடினமான காலகட்டங்கள் அழகிய பின்னணிகளாகவோ தனிப்பட்ட சாகசங்களாகவோ மாறலாம்.

அது அந்த வடிவத்தை இயல்பாகவே தவறாக வழிநடத்துவதாக மாற்றாது; ஆனால் அது அது எப்படி பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதற்கான பங்குகளை உயர்த்துகிறது. வ்ளாக் அமைப்பு இயல்பாகவே ஹோஸ்டின் பயணத்தை மையப்படுத்துகிறது. பெரிய வரலாற்றுச் சக்திகள் பின்னணிக் காட்சியாகி, சிக்கல் விரைவான விளக்கமாகச் சுருங்கவோ முற்றிலும் விடுபடவோ செய்யப்படலாம் என்பதே ஆபத்து. செயற்கை யதார்த்தம் எவ்வளவு சீராகத் தோன்றுகிறதோ, அதுவளவுக்கு பார்வையாளர்கள் இது பதிவல்ல, ஒரு விளக்கமே என்பதை மறந்து விட வாய்ப்பு அதிகரிக்கும்.

அதிகாரத்தின் கேள்வியும் உள்ளது. AI மூலம் உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அறிந்திருந்தாலும், பார்வையாளர்கள் ஒரு நம்பவைக்கும் காட்சி உலகால் ஈர்க்கப்பட முடியும். அதாவது, இந்த துறையில் பணிபுரியும் உருவாக்குநர்கள் பாரம்பரிய பொழுதுபோக்காளர்களுக்கு எப்போதும் இல்லாத ஒரு பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். இந்தப் படைப்பு வரலாற்றுக்கான ஒரு வழியாக தன்னை முன்வைக்கிறதெனில், கட்டமைப்பு, சூழல், மற்றும் உண்மைப் பின்புலம் குறித்த முடிவுகள் முக்கியமாகின்றன.

AI கலாச்சாரம் செல்கின்ற திசையின் ஒரு குறிகை

AI வரலாறு இன்ஃப்ளூயன்சர்கள் குறிப்பிடத்தக்கதாக்குவது, அவர்கள் இருப்பது மட்டுமல்ல. ஜெனரேட்டிவ் கருவிகள் நிலைபெற்ற தள-நடத்தைங்களில் எவ்வாறு உறிஞ்சப்பட்டு சென்று கொண்டிருக்கின்றன என்பதைக் காட்டுவதுதான் அது. இங்கு முன்னேற்றம் “AI கடந்தகாலத்தை வரையறுக்க முடியும்” என்பதிலேயே குறைவாகவும், “AI கடந்தகாலத்தை சமூகத்தின் இயல்பான வடிவத்தில் தொகுக்கும் மீண்டும் வரும் கிரியேட்டர் அடையாளங்களை உருவாக்க முடியும்” என்பதிலேயே அதிகமாகவும் உள்ளது. அது இன்னும் நிலைத்த கலாச்சார வளர்ச்சியாகும்.

அது கல்வி, பொழுதுபோக்கு, மற்றும் நபர்-மைய ஊடகம் ஆகியவை அதிகமாக ஒன்றோடொன்று கலக்கும் எதிர்காலத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது. விளக்க வீடியோக்கள், ஆவணப்படங்கள், மற்றும் வரலாற்று விவரணைகள் ஆகியவை தொடர்ச்சியான ஹோஸ்ட்கள், தொடர் வட்டங்கள், மற்றும் தள-சிறப்பு குரல்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கும் என பார்வையாளர்கள் எதிர்பார்க்கத் தொடங்கலாம். AI அமைப்புகள் அதை பெருமளவில் உருவாக்க எளிதாக்குகின்றன.

முக்கியமான கேள்வி, இதன் விளைவாக பொது புரிதல் ஆழமாகுமா, அல்லது வரலாற்று உள்ளடக்க வழங்கல் மட்டும் அதிகரிக்குமா என்பதுதான். பதில், உருவாக்குநர்கள் இந்த வடிவத்துடன் எவ்வளவு பொறுப்புடன் செயல்படுகிறார்கள், பார்வையாளர்கள் அதை எவ்வளவு விமர்சனமாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதையே சார்ந்திருக்கும். இப்போதைக்கு, இந்த வகையின் வெற்றி, ஜெனரேட்டிவ் AI-யின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கலாச்சாரப் பங்குகளில் ஒன்று காப்பகத்தை ஒரு feed-ஆக மாற்றுவது என்பதை காட்டுகிறது; அதில் உள்ள அணுகல்தன்மையும் அதேபோல் உருவாகும் விகிதாசாரச் சிதைவுகளும் உடன்.

இந்தக் கட்டுரை The Guardian-இன் செய்தி அறிக்கையின்மீது அடிப்படையாக உள்ளது. மூலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்.

Originally published on theguardian.com